Lindin

Volume

Lindin - 04.02.1953, Page 12

Lindin - 04.02.1953, Page 12
8 "Ég held nú þrátt fyrir allt, að þó ssttir að taka þátinn," sagði pahbi. "Þaö verður ekki sem verst að hafa hátinn, þegar við förum til baka. Þá sleppum við við að ganga fyrir vatnið," sagði hann. Og ég lét ekki bíða lengi eftir mér. "Já, en heldur þtj * ekki, að kýrin kunni þá að fara að streýtast á móti," sagði ég. "Ég get ekki trúað því," sagði hann pabbi. Svo lagði ég leiö mína yfir hæðirnar niður að ósnum og leysti bátinn. Ég vissi að vísu, að mamma var ekki hræödari við neitt, en að ég, vesall strákangi, væri einn á bátnum. En hvað um það, þetta var svo sem engin hætta. Ég hafði svo oft verið í bátnum. Og ég hafði lært að róa. Ég vissi, hvernig ég átti að fara að. Og veðrið var ekki annarlegt. Blæjalogn og spegilslétt vatn. Ætli það gæti verið nokkur hætta? Það var fagurt síðsumarskvöld. Grenitrén böðuðu sig í sólskininu og vörpuðu löngum skuggum á vellina. Það heyrðist bjölluómur frá nautpeningnum, sem skundaði heim fyrir kvöldið. Birkitrén,voru þ'egar farin að ±x gulna, því að það leið að hausti. Okkur gekk báðum vel, bæði mér og pabba. Kyrin hafði í'ylg't með, róleg og þolinmóð. Hann hafði ekki átt í hinu minnsta erfiði með hana. Við lukura erindinu og lögðum svo aftur af stað suður á bóginn. Og nú vorum við ánægðir yfir að hafa bátinn, því að hann stytti okkur leið, svo að um munaði. En þegar við vorum komnir út á vatnið, hvessti hann snögg- lega. sólin var sigin til viðar. Fyrst kora kaldur gustur af

x

Lindin

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Lindin
https://timarit.is/publication/1539

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.