Sókn - 19.04.1934, Side 2

62
S ó K N
Fer heimabruggið minnkandi?
Viðtal við Björn Blöndal löggæzlumann.
Fer heimabruggið minnkandi
l landinu9 spyrjum vér Björn
Blöndal lögtJæzlumann.
»Það er erfitt að svara því
játandi eða neitandk, svarar
hann, »vegna þess, að það verð-
ur í raun og veru að eins ráð-
ið af líkum. En víst er um það,
að í janúar og febrúar í ár,
befir verið minna um drykkju-
skap hér í bænum, en um
sama leyti í fyrra. Það eru
mjög miklar líkur til þess, að
það standi í sambandi við, að
minna hafi verið um áfengi,
og bendir þá í þá átt, að ólög-
lega framleiðslan fari minnk-
andk.
Ðruggararnir eru furðu
þrautseigir-
Hefir ekki sjálfum bruggmál-
unum farið fœkkandi síðan far-
ið var að gera verulega gang-
skör að því að taka bruggar-
ana?
»Jú, en það þarf ekki endi-
lega að þýða það, að þeir séu
að gefast upp við bruggið. t*eir
finna ýms ný ráð til að dylj-
ast — eins og t. d. »Kalda-
dalsbruggið« s. 1. haust bendir
á. En með þolinmæði og ár-
vekni verður þó venjulega
komist fyrir það að lokum.
Sumir bruggarar sýna þó
næstum ótrúlega þrautseigju,
má þar t. d. minna á hið þekkta
Fiekkuvíkurmál. Bruggarinn Á-
gúst Jóhannsson í Flekkuvik
hefir verið tekinn þrisvar sinn-
um með stuttu millibili og sat
loks inni fyrir brugg i vetur,
en skrifar úr fangelsinu heim
til sín og hvetur konu sina og
sou til þess að vera dugleg að
halda brugginu áfram á með-
an. En vegna þess að fanga-
vörður fann bréfið og gerði
lögreglunni í Hafnarfirði að-
vart, var hægt að koma í veg
fyrir áframhaldandi brugg þar.
Áfengi fannst þar nokkurt i
gerjun, og ný bruggtæki, sem
fundust, sýndu að ekki átti að
gefast upp.
í Sandgerði var ástandið lika
orðið ískyggilegt, en loksins
þegar svo var komið að sum-
ir bátar gátu ekki róið, vökn-
uðu þeir þó upp, og var þá
(28. marz), gerð húsrannsókn
á þrem stöðum, og fannst brugg
á þeim öllum, eða hjá Jóhanni
Jónssyni í Landakoti, Stein-
unni Schram Þingholtum og
Pórði i Flankastaðakoti.
Og þá má nefna afengisleit
þá er gerð var fyrir skemrastu
á tveim bæjum á Rjalarnesi.
Hjá Axel EyjólfssyniiDalsmynni
gaf hún engan árangur að sinni
en hjá Hjálmari Þorsteinssyni
á Hofi fundust aftur á móti
í þvottahúsi 350 lítrar ígerjun
og 11'heilflöskur af fullbrugg-
uðu áfengi. Hjálmar kvaðst
ekki eiga áhöldin, en hafafeng-
ið þau að láni, þó vildi hann
ekki nafngreina eigandann.
Þetta er nú 3. eða 4 sinn,
sem Hjálmar hefir verið stað-
inn að bruggi, og sýnir það
mjög greinilega, hversu hættu-
legt það er, að dómar i þess-
um málum eru linlega fram-
kvæmdir. Hann segir blátt á-
fram sjálfur, að sér sé óhætt
að halda áfram. því hann verði
ekki setturinn! Sannleikurinn
er sá, að manninum væri þörf
á, að honum væri komið fyrir
á hæli — og einnig ber að lita
á það, að þarna eru börn á
heimilinu, og hljóta þau að
verða alls áskynja, sem fram
fer, því »bruggverkstæðið« er
áfast eldhúsinu.
Bruggið fer minnkandi hér
í grend.
Samt sem áður held ég að
óhætt sé að fullyrða að brugg-
ið sé talsvert minnkandi hér í
nærsýslunum, Gullbringu- og
Kjósarsýslu og Árnessýslu. En
það er þó enganveginn upp-
rætt enn þá.
Það sem mest tefur fyrir og
dregur úr árangrinum, er það,
að dómunum, sem ganga i
málunum er oft linlega full-
nægt — eða það dregst að full-
nægja þeim. Stundum dregst
líka úr hófi fram að rannsaka
málin og kveða upp dóma, t.
d. er dómur ekki fallinn enn
i máli Höskulds Eyjolfssonar
í Sauibæl Annað er líka — og
það er kannske enn þýðingar-
meira í þessu sambandi — og
það er að bruggurunum ér
ekki gert ókleyft að koma »vöru«
sinni a markað. En fyrir það
væri hægt að girða með því
að skerpa eftirlit með farar-
tækjum á sjó og landi. — Lög-
gæzlumenn þurfa að fá fullt
vald til þess að rannsaka um-
ferðarbíla, hvar og hvenær,
sem þeim finnst ástæða til. —
Með því væri hægt að mestu
leyti að fyrirbyggja flutning á
ólöglegu áfengi og þá um leið
að taka fyrir rætur leynibruggs
og leynisölu.
T. d. um að eftirlitið er ekki
um skör fram og óumflýjan-