Breiðholtsblaðið - 01.04.2022, Qupperneq 4

Hver er Kolbrún Baldursdóttir. Sálfræðingur,
Breiðholtsbúi, borgarfulltrúi í Reykjavík, ræktunar­
manneskja austur í sveitum og fyrrum hænu­
eigandi. Hvað þar á milli. Manneskja sem hefur
kosið að vinna með fólki. Sem sálfræðingur og nú undanfarin
fjögur ár sem stjórnmálamaður. Hún kveðst stefna að því að
eyða næstu fjórum árum í borgaramálaharkinu.
Kolbrún var beðinn að lýsa
sjálfri sér aðeins. Hver hún sé
og hvernig. „Ég er frökk, dálítið
kjörkuð og verkglöð,“ segir hún
og brosir út í annað. „Ég vil
koma sem mestu í verk. Vinna er
mitt helsta áhugamál fyrir utan
fjölskylduna barnabörnin mín
fjögur og það fimmta sem er
á leiðinni. Ég hugsa líka oft um
sveitina mína sem við hjónin
höfum ræktað í tugi ára. Þangað
fer ég stundum til að slaka á og
hugsa. Ef einhver spyr um ókosti
mína þá eru þeir margir. Mörgum
þyki ég stjórnsöm en ég sé það
nú reyndar oft sem kost. Ég vil
drífa í hlutunum. Og sennilega
segi ég of mikið. Ef mér mislíkar
og misbýður þá segi ég sennilega
of mikið. Jafnvel getur þá sviðið
undan. Ég þoli bara ekkert bull og
kjaftæði ef ég má orða þetta pent.”
Minnihlutinn vængstýfður
Kom henni eitthvað á óvart
þegar hún steig inn í Ráðhús
Reykjavíkur. Hún segir að
viðvarandi óeining á milli meiri
og minnihluta hafi einkennt
kjörtímabilið. Að mörgu leyti
sé erfitt að starfa í minnihluta.
Tilhneigingin sé að svæfa allt sem
fulltrúar þeirra afla.. Ekki sé horft
á hvort um góð eða nauðsynleg
mál sé að ræða heldur hver leggi
þau fram. Þetta sé allt of algengt
í sveitarstjórnarmálum. Með
þessari skiptingu sem eigi rætur
í starfsháttum Alþingis sé hluti
borgarfulltrúa nánast óvirkur,
honum ekki hleypt upp á dekk.
„Auðvitað vona ég að fólki finnst
ég hafa staðið mig, gert gagn þó
nánast öll mín mál sem telja mörg
hundruð í þágu fólksins hafa
verið felld eða vísað frá. Þannig
er líf minnihlutafulltrúa – því
miður. Ég lifi eftir þeirri speki að
orð séu til alls fyrst. Umræðan
geti verið af hinu góða og sumt
nái að rata til betri vegar. En það
gengur ekki að láta þar við sitja.
Ég vil framkvæma. Framkvæma
af skynsemi.”
Fæði og klæði fyrir alla
Og nú er aftur komið að
slagnum. Hvernig leggst hann
í ýtna og stjórnsama konu sem
hefur barist áfram í minnihluta­
starfi í borginni. “Kosninga barátta
er erfið en einnig skemmtileg
fyrir kappsama mann eskju eins
og mig. Ég er afar þakkl át mínum
flokki og formanni hans fyrir að
gefa mér tækifæri til að leiða
þennan góða lista aftur. Með mér
er úrvals fólk sem brennur fyrir
mál efnunum og er tilbúið að leggja
nótt við dag í þágu borgarbúa. Við
ætlum að halda áfram að hlusta
og ekki bara hlusta heldur heyra
og við viljum almennilegt samráð
við fólkið og að það samráð sé
haft á fyrstu stigum mála en ekki
í miðju ferli þegar búið er að
ákveða grunnmyndina. Flokkur
fólksins berst fyrir auknum jöfnuði
í Reykjavík og útrýma fátækt enda
á engin að þurfa að líða skort í
borginni. Við viljum fæði, klæði
og húsnæði fyrir alla, samgöngur
án tafa og almennilegt samráð
við borgarana.”
Vesturbæingur en
innfluttur Breiðhyltingur
Kolbrún hefur búið lengi í
Breiðholti og hugsanlega vilja
margir tengja hana við þann
borgarhluta. En er hún hverfis­
manneskja í þessum öfluga
borgarhluta. “Það tengja mig
eflaust ýmsir við Breiðholtið. Ég
hef verið þar svo lengi. Síðust 20
ár hef ég búið í Breiðholti. Þetta er
dásamlegt hverfi og finn ég hvert
sem ég fer að hér á ég heima. Mér
mætir bros og hlýja sem yljar um
hjartarætur. Nei, er ekki innfædd
í Breiðholtið heldur innflutt. Ég
er Vesturbæingur. Ég ólst þar
upp. Gekk í Melaskóla, Hagaskóla.
Þaðan lá leiðin í Versló og síðan í
Háskóla Íslands. Hinum eiginlega
námsferli lauk með því að ég fór
til Bandaríkjanna í framhaldsnám
í sálfræði. En auðvitað er maður
alltaf að læra þótt um eiginlegt
nám sé ekki að ræða. Lífsleiðin
hefur alltaf eitthvað nýtt að færa.”
Fangamál,
barnaverndarmál
og heilsugæslumál
Starfsferill Kolbrúnar hefur að
mestu legið innan sálfræðilegra
verkefna. Hún fékk löggildingu
sem sálfræðingur 1992 og hóf
störf hjá Fangelsismálastofnun.
Í því starfi hitti hún marga sem
voru sviptir frelsi sínu fyrir
margvíslegar sakir. Eftir það varð
hún yfirsálfræðingur á Stuðlum og
sálfræðingur barnaverndarmála í
Kópavogi. Loks starfaði hún sem
heilsugæslusálfræðingur í Mjódd
þar til borgarmálin tóku yfir.
Hef rekið stofu síðan 1992, verið
skólasálfræðingur í 10 ár, starfað
á Göngudeild Sóttvarna í 6 ár
þar sem ég veitti hælisleitendum
sálfræðiþjónustu. Hef kennt á
öllum skólastigum og haldið
fjölda námskeiða og fyrirlestra
m.a. um sálfræðileg málefni þ.m.t.
eineltismál og úrvinnslu þeirra.
Var um tíma formaður Stéttar­
félags sálfræðinga og formaður
Barnaheilla Save the Children
í 6 ár. Þetta er ekki tæmandi en
kannski er ég að verða leiðinleg
með þessari upptalningu. Hef
alltaf skrifað mikið og var fyrir
löngu farin að tjá óánægju mína
með hversu lengi börn þurfa að
bíða eftir fagþjónustu sálfræðinga
áður en ég kom í borgarstjórn.
Þoli ekki óréttlæti
“Alveg frá því ég man eftir
mér hef ég brunnið af sterkri
réttlætiskennd,” segir Kolbrún.
“Hvers kyns óréttlæti, mismunun,
óheiðarleiki og valdníðsla sem
ég hef orðið vitni að á lífsleiðinni
hefur vakið í brjósti mér kraft
t ígr isdýrsins. Með þessari
samlíkingu er ég að reyna að lýsa
því báli sem blossar upp finni
ég mig í aðstæðum í starfi jafnt
sem einkalífi þar sem fólki líður
illa og þar sem beitt er ofbeldi
eða óréttlæti. Sú staðreynd að
margt fólk á hvorki í sig né á og
þeir erfiðleikar sem það hefur í för
með sér er hrein skömm fyrir gott
samfélag. Ég vil laga það sem þarf
að laga hvað sem það kostar. Kjör
aldraðra, öryrkja og láglaunafólks
hafa versnað, húsnæðismál
þessara hópa eru í ólestri og
mun ég berjast af eldmóði í þágu
þeirra verst settu. Ég vil útdeila
fjármagni í þágu grunnþjónustu og
annarra nauðsynlegrar þjónustu
og að betur sé farið með fjármagn
borgarbúa en gert hefur verið.
Ég hef beitt mér og langar að fá
að gera það áfram á vettvangi
stjórnmálanna. Í vetur tók ég
sæti á þingi sem varaþingmaður
Tómasar A. Tómassonar. Það var
skemmtilega lífsreynsla.”
Bál óréttlætis
“Þótt ég segi sjálf frá finnst mér
að ég hafi verið farsæl í starfi mínu
sem sálfræðingur. Á hverjum
degi er umbun þegar mætir mér
bros og þakklæti og mér sagt að
ég hafi hjálpað. Börn og unglingar
voru minn skjólstæðingahópur til
fjölda ára. Ég þrái að fá að halda
áfram í borgarstjórn og satt að
segja komast í meirihlutann
svo ég geti gert eitthvað annað
en að vonast til að dropinn holi
steininn. Það má ekki linna látum
fyrr en t.d. biðlistar barna er ekki
lengur og eldra fólk og öryrkjar,
sá hluti þeirra sem á ekki til hnífs
og skeiðar eða eru einangruð og
einmana hefur fengið það sem
þarf til að lifa með sæmd og liðið
vel. Í mér brennur bál óréttlætis
og sorgar þegar ég hugsa til þess
hvernig farið hefur verið með
4 Breiðholtsblaðið APRÍL 2022
V i ð t a l i ð
Ég vil vinna með fólki
- segir Kolbrún Baldursdóttir sálfræðingur og borgarfulltrúi
Kolbrún Baldursdóttir.