Morgunblaðið - Sunnudagur - 29.05.2022, Side 14

VIÐTAL
14 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 29.5. 2022
Bréf og kassettur í röðum
Í Herranótt Menntaskólans í Reykjavík fékk
Heiða dásamlegt tækifæri til að stíga á svið, en
hún lék Lýsiströtu í samnefndu verki.
„Brynja Benediktsdóttir setti verkið upp en
þarna í hópnum voru meðal annars Árni Pétur
Guðjónsson, Geir Haarde, Guðrún Péturs-
dóttir fyrrum forsetaframbjóðandi, Halldóra
heitin Thoroddsen og margt fleira gott fólk.“
Í miðju menntaskólanámi fór Heiða, þá
sautján ára gömul, til Bandaríkjanna á vegum
AFS sem skiptinemi og var það mikið
ævintýri.
„Mig langaði og elsku hjartans foreldrar
mínir, sem máttu ekki af mér sjá, leyfðu mér
að fara. Þá var auðvitað ekki komið neitt net
og rándýrt að hringja. Ég talaði bara við þau í
síma á afmælinu mínu og á jólunum, en skrif-
aði endalaus bréf og talaði inn á kassettur sem
sendar voru fram og til baka. Ég frétti það
löngu seinna að aðskilnaðurinn hefði verið for-
eldrum mínum þungbær, svo mjög að pabbi
varð hreinlega veikur. En þau áttuðu sig á því
að ég hefði gott af þessu, sem ég hafði svo
sannarlega. Gott og gaman,“ segir hún en
Heiða bjó hjá prestsfjölskyldu í Minneapolis í
Minnesota.
„Ég komst líka inn í frábært prógramm hjá
Children’s Theatre of Minneapolis, en þarna
voru krakkar frá sjö til 21 árs. Ég var þar í
leiklistartímum og lék með þeim og þetta
gerði útslagið með hvað árið var skemmti-
legt,“ segir hún og segist síðan hafa komið
heim og náð að klára stúdentinn með sínum
árgangi.
„Við erum einmitt að verða fimmtíu ára
stúdentar. Alveg furðulegt!“
Eftir að Heiða lauk stúdentsprófi var enginn
starfandi leiklistarskóli á landinu. Krafan var
að ríkið stofnaði slíkan skóla og voru leiklistar-
skólar Þjóðleikhússins og Leikfélags Reykja-
víkur því lagðir niður.
„Ég skráði mig þá í háskólann í ensku og
dönsku. Svo fór ég í inntökupróf í skóla í Bret-
landi og komst inn í þann fyrsta, sem mig lang-
aði líka mest í, The Bristol Old Vic Theatre
School, en ég var fyrsti íslenski nemandinn
þar. Það var dásamlegur tími.“
Hysterían lá í loftinu
Þrátt fyrir að árin í Bristol hafi verið bæði
skemmtileg og lærdómsrík, upplifði Heiða líka
erfiðleika.
„Sumarið áður en ég fór út fékk ég lithimnu-
bólgu í augun sem var afskaplega slæm og
háskaleg. Úlfar heitinn Þórðarson augnlæknir
bjargaði sjóninni minni. Þetta hrjáði mig allt
sumarið og á meðan ég var úti í Bristol en þar
var ég líka í meðhöndlun á augnspítala. Ég fór
líka að fá þvagfærasýkingar og vandamál í lið-
um, en maður var svo ungur og vitlaus og það
var svo gaman að lifa að ég áttaði mig ekki á
því hvað þetta var alvarlegt. Ef lithimnubólga
er ekki meðhöndluð getur maður misst sjón-
ina,“ segir Heiða og segist hafa gengið á milli
lækna þegar hún kom heim og farið í enda-
lausar rannsóknir.
„Það var alltaf verið að að leita að orsök
fyrir bólgunum og allt var myndað og skoðað
en ekkert fannst. Ég var farin að kynna mig
hjá læknum með því að segja: „Ég heiti
Ragnheiður og ég er hysterísk“. En þegar ég
var búin að berjast við þetta í sjö ár var ég
svo heppin að ungur læknir leit á heild-
armyndina og greindi mig með Reiter-
sjúkdóm, sem er sjálfsofnæmissjúkdómur,“
segir Heiða og segist hún hafa þurft ítrekað
að taka mikið magn af sterum til að halda ein-
kennum niðri.
„Ég lagaðist svo af þessu eftir langan lyfja-
kúr. Það var mikill léttir að vita hvað þetta var
og að ég væri hreint ekki hysterísk,“ segir
Heiða.
„Ég hafði lesið að það að taka lýsi klukku-
tíma fyrir máltíð væri svo gott fyrir liðina.
Þannig að ég stillti alltaf klukkuna klukkutíma
áður en ég þurfti að vakna, hljóp fram og tók
lýsið, og svaf svo í klukkutíma í viðbót,“ segir
hún og hlær.
„Ég gerði þetta lengi og tók lýsisflöskuna
með hvert sem ég fór. Ég hef enn tröllatrú á
fiskiolíu til heilsubótar.“
Gæti orðið erfiður róður
Þegar Heiða kom heim úr námi var komið
haust og þegar búið að ráða í öll hlutverk í leik-
húsunum. Hún skráði sig þá aftur í háskólann
en örlögin gripu í taumana.
„Það veiktist yndisleg leikkona sem var að
æfa tvö verk hjá Leikfélaginu og ég var beðin
um að hlaupa í skarðið. Það var hlutverk í
Saumastofunni í Iðnó og Kjarnorku og kven-
hylli í Austurbæjarbíói. Og ég hef verið að
síðan,“ segir Heiða.
„Pabbi reyndi að leiða mér fyrir sjónir að ég
gæti orðið hvað sem ég vildi og benti mér á
ýmsa spennandi starfsmöguleika. Ég vissi
auðvitað sem var að leikarastarfið væri alls
ekki fjölskylduvænt, gæti verið líkamlega erf-
itt, taugatrekkjandi, atvinnuöryggi lítið og
vonbrigðin líklega mörg. Þau mamma studdu
mig samt alltaf dyggilega,“ segir hún og segist
hafa verið lausráðin hjá Leikfélaginu næstu
árin.
„Árið 1983 bauðst mér samningur við Þjóð-
leikhúsið og ég varð afskaplega glöð. En það
fyrsta sem ég gerði var að fá launalaust leyfi til
að fara norður og leika Elísu Doolittle í My
Fair Lady og Nonni minn kom með og gerði
alveg stórkostlega leikmynd“ segir Heiða, en
maður hennar var Jón Þórisson, leik-
myndateiknari.
„My Fair Lady var alveg hrikalega
skemmtileg og varð ótrúlega vinsæl. Fólk
streymdi að víða af landinu,“ segir Heiða. Sýn-
ingin gekk lengi fyrir fullu húsi.
Spurð um önnur eftirminnileg hlutverk seg-
ir Heiða þau vera orðin æði mörg. Hún nefnir
að hlutverkin í Þjóðleikhúsinu sem standa upp
úr séu meðal annars burðarhlutverk í söng-
leikjunum Gæjum og píum, Óliver, Fiðl-
aranum á þakinu og Vesalingunum.
„Ég hef samt aldrei lært að syngja og hef oft
orðað það þannig að ég sé ágætur „sturtu-
söngvari.“ En ég hlýt að minnsta kosti að
halda lagi,“ segir hún og hlær.
Aðrar eftirminnilegar sýningar eru Rík-
harður III þar sem hún lék Önnu prinsessu,
Gaukshreiðrið þar sem hún var í hlutverki
Ratched hjúkrunarkonu, Taktu lagið Lóa þar
sem hún lék Siddý, hún lék Brynju í Í hvítu
myrkri, Ömmu mús í Dýrunum í Hálsaskógi,
Madame Merteuil í Háskalegum kynnum,
Gunnhildi Borkmann í Jón Gabriel Borkmann
og Sonju í Laufin í Toskana svo eitthvað sé
nefnt.
„Svo naut ég líka hverrar mínútu af sam-
vinnunni við leikstjórann Stefan Metz í fjórum
af þeim fimm verkum sem hann hefur leikstýrt
í Þjóðleikhúsinu.“
Frá Iðnóárunum þykir Heiðu vænst um
Skáld-Rósu eftir Birgi Sigurðsson og Abbie í
Undir álminum eftir Eugene O’Neill.
Að loknu þessu leikári lætur Ragnheiður af
störfum sem fastráðin leikkona við Þjóðleik-
húsið.
„Það lá alltaf í loftinu að ég væri hysterísk,
en eftir að ég var búin að berjast við þetta
í sjö ár var ég svo heppin að einn ungur
læknir leit á heildarmyndina og greindi
mig með Reiter-sjúkdóm, sem er sjálfs-
ofnæmissjúkdómur,“ segir Heiða og seg-
ist nú vera heppin með heilsuna.
Pálmi Gestsson og Heiða taka sig vel út á svið-
inu í Háskalegum kynnum frá 1989.
Ljósmynd/Þjóðleikhúsið
Ljósmynd/Juliette Rowland
Í söngleiknum vinsæla, Gæjum og píum frá árinu
1984, lék Heiða á móti Agli Ólafssyni.
Ljósmyndir/Þjóðleikhúsið
Foreldrar Heiðu, Steindór og Margrét, á góðri
stundu. Vel má sjá að mæðgurnar eru líkar.
Heiða leikur nú Frú
Bastían í Karde-
mommubænum.
„Mér finnst mjög gaman að fá að missa
andlitið vera breysk, eins og í Vitjunum,“
segir Heiða sem leikur Guðríði í Vitjunum.
Hér sést hún leika á móti Helgu Brögu.