Austurglugginn - 18.02.2021, Side 6

6 Fimmtudagur 18. febrúar AUSTUR · GLUGGINN
„Ég er að verða sá síðasti af okkur
fréttariturum Morgunblaðsins
á Austurlandi. Ætli við séum
nokkuð fleiri en fjórir talsins sem
eftir erum,“ segir Albert Kemp,
eldri borgari á Fáskrúðsfirði, en
hann hóf að skrifa fréttir fyrir
Morgunblaðið árið 1966. Hefur
hann gegnt því starfi óslitið síðan
eða í um 55 ár.
Albert man því tímana tvenna
á löngum og farsælum ferli
sínum. Lengst af vann hann sem
vélvirki en hann hefur einnig
lagt stund á útgerð, tekið virkan
þátt í sveitarstjórnarmálum, verið
sjúkraflutningamaður og unnið fyrir
hið opinbera sem skipaeftirlitsmaður
í nær þrjá áratugi, svo fátt eitt sé
nefnt.
Hvað áhugamálin varðar lagði
Albert stund á íþróttir á sínum yngri
árum, fótbolta og spretthlaup. Slæm
meiðsli í fótboltaleik bundu svo
meira og minna enda á þann feril.
Kirkjugarður í niðurníðslu
Þegar Albert hóf störf fyrir
Morgunblaðið voru þeir Matthías
Johannessen, Eyjólfur Konráð
Jónsson og Styrmir Gunnarsson
ritstjórar blaðsins. Hann ber þeim
öllum vel söguna.
„Ég man að eitt sinn á síðustu öld
voru kirkjan hér og kirkjugarðurinn í
mikilli niðurníðslu. Ég gerði frétt um
það og sýndi prestinum skrifin áður
en ég sendi þau suður,“ segir Albert.
„Eyjólfur Konráð hringir í mig
nokkru síðar og segir að Matthías
sé eitthvað ósáttur við fréttina og
banni sér að birta hana. Stundum
verður maður að sætta sig við slíkt í
þessum bransa.“
En Matthías ákvað síðan að kanna
þetta mál sjálfur, kom austur með
eiginkonu sinni og öðrum sona
þeirra og gistu þau hjá Albert.
„Við Matthías fórum svo saman
í kirkjuna og kirkjugarðinn.
Garðurinn var svo illa hirtur að það
var varla gangandi milli leiða sökum
illgresis,“ segir Albert.
„Þegar við komum heim aftur fór
Matthías beint í símann og talaði við
Eyjólf. Hann skipaði Eyjólfi að birta
fréttina mína í blaðinu morguninn
eftir og það á blaðsíðu tvö. Blaðsíða
tvö var þá helsta fréttasíða blaðsins
á eftir baksíðunni.
Gamla Morgunblaðið var
góður húsbóndi
Sem fyrr segir tilheyrir Albert
hverfandi stétt, fréttaritari Morgun-
blaðsins á landsbyggðinni.
„Við vorum hátt í 40 talsins þegar
best lét,“ segir Albert. „Við vorum
með okkar eigið félag sem hét Okkar
menn. Okkur var boðið suður árlega
til að eiga fund með helsta tengilið
okkar á blaðinu. Ég er enn að senda
fréttir til blaðsins en Okkar menn
er löngu horfið og okkur sem eftir
stöndum er hægt að telja á fingrum
annarrar handar.“
Albert segir að Morgunblaðið
hafi verið góður húsbóndi á sinni
tíð. Þegar hann hóf störf hafi hann
ekki rukkað blaðið um greiðslur fyrir
skrif sín. Var raunar aldrei að hugsa
um slíkt.
„Ég var svo staddur í heimsókn
á blaðinu einu sinni sem oftar og
Þorbjörn Guðmundsson, síðar
ritstjórnarfulltrúi, kallar á mig inn
á skrifstofu sína. Þorbjörn sá um mál
okkar fréttaritaranna á þeim tíma.
„Þorbjörn segir við mig að hann
hafi tekið eftir því að ég hafi aldrei
fengið greitt fyrir fréttir mínar og
spyr hverju það valdi,“ segir Albert.
„Ég sagðist aldrei hafa farið fram á
slíkt. Það þótti Þorbirni ekki gott
og hann tók saman upplýsingar um
skrif mín og skrifaði svo út ávísun til
mín. Ég man að þetta var töluverð
upphæð.“
„Það var gott að vinna fyrir
Morgunblaðið hér á árum áður og er
enn fyrir mig,“ segir Albert og lætur
þess getið að hann kunni vel við
núverandi ritstjóra Davíð Oddsson.
„Ég hef oft gaman af
Reykjavíkurbréfunum hans og
maður veit alltaf hvenær hann hefur
skrifað þau,“ segir Albert.
„Og ég skil ekki þetta fár með að
fólk les ekki Morgunblaðið af því
að Davíð er ritstjóri þar. Það getur
bara sleppt því að lesa leiðara og
Staksteina og þá ertu með besta
fréttablað landsins í höndunum.“
Albert segir að hann hafi þurft
að fara suður í jarðarför eftir að
Davíð var orðinn ritstjóri. Hann
nýtti þá tækifærið til að heimsækja
ritstjórnina.
„Þegar ég kom þangað inn spurði
ég viðstadda hvernig kallinn í brúnni
hefði það í dag? Einhverjum þótti
það óviðeigandi að tala svona um
ritstjórann en einn blaðamannanna
sagði mér bara að spyrja hann sjálfan
að því og benti á hvar skrifstofa hans
væri,“ segir Albert. „Ég tók hann á
orðinu, bankaði upp á og gekk inn á
skrifstofuna. Þar sat Davíð og sagði
mig meira en velkominn. Kvaðst
hann vera að skrifa Reykjavíkurbréfið
og þyrfti að taka sér pásu frá því.“
Búið alla ævi á
Fáskrúðsfirði
Albert, sem orðinn er 83 ára
gamall, er fæddur og uppalinn á
Fáskrúðsfirði og hefur búið þar alla
sína ævi, ef frá eru talin fjögur ár
í Neskaupstað þar sem hann lærði
vélvirkjun.
Albert slakar á í stofunni heima eftir langan starfsferil. Mynd FRI
Fréttaritari á Fáskrúðsfirði í meira en hálfa öld
Albert Kemp