Bræðrabandið - 15.10.1924, Side 4

VI.ár.
Br&ðrabandiö, cktó'ber 1924 -
bls,48'
u s t i ð
( Stíll,losinn á ungmenn&saœkomu S.D.A. í $vik síðastl.haust.)
Tiraanurn hofir veriö skift i yms mismunandi iong timabil.Viö tölum t.d.
.um aldir,ar,manuði,vikur,daga o.s.frv. Við tclurn lika urn arstiöir:Vétur,
sumar,vor og haust.en naö er oinmitt hauotió,som viö viijum dvelja ofuríít=
iö viö nu. y ,
Að bví er snertir hinn margbreytta groöur jaröarinnar,pa getur haustiö
eigi kallast fagnaðartími.holdur miklu frenur sorgár.Kaustið er sá tími,
oem vcldur visnun og dauöa víða í nattúrunni.Ein fögru blón sumarsins,sem
brostu á móti sjerhverju opnu auga og breiddu ut xra sjer hinn Sæta ilm,
verða aö hníga.visna o§ deyja pegar haustið komur og sendir^sinn napra nmö=
ing yfir bygð ból.Viöa par sen aour var fegurc,yndi 0g lif,rerður auön »
og tonleiki.Hvilíkum unskiftum tokur okki nátturan á stuttum tíma,pegar
haustiö kemur eftir blíöan og bjartan sumardaginn.Það er satt,aö "blomin
fölna a einni hjelunótt"; En í>aö er langt fra pví aö viö hofum hjer meo
tekið meö i roikninginn Öll áhrif haustsins og afleiðingar •þess-Ns&oingar
pess koma auövitað einnig nióur á nó'nnum og skepnum,að sro miklu leyti,sem
ekki rerður viö poim gert. Skepnurnar verða aö yfirgexá dvalarstaöi sína
fra sumrinu.par sem pœr voru svo írjálcar og nutu alls í>ess,som poim var
oðlilegast og best,og draga sig inn í hin misnunandi vetrarhybyli sín,
1 ’omareóngvar fuglanna hljoðna og surnir fuglar kveðja oldnir og eru í burt
allan veturinn-.PÓlkið kemst einnig á hreyfingu,]>vi pegar haustblærinn fer
aö koma a alt,£a er vitanlcgt a'' annar harcari timi er fyrir dyrurn,veturin,
sem a^margan hatt krefst s,ierstakrar fyrirhyggju.
ÍJu höfuia viö aö eins lítillega virt fyrir okkux haustið, og hverju höf=
' y. viö komist að raun um?Hörki". og vœgöarxeyci ,eöa er ckki svo? Eefir petta
timabil^pá ckki noitt gott -að b joðf..V-Tu,vissuloga.Viö getum óhikað tekið að
okkur malstaö haustsins til pess aö jyna rram a aö pótt j>að sje eklci alls
kostar kærkomiim gestur ,pa hafi j>að p6 í för með sjer paö, sem 'bæði getur
glatt 0g auðgaö oss monnina. Haustið getur *sýnt okkur paö,sem
njo sumarið hefir aö bjoöa-Þetta hafði íslenska skáldiö oröið
-gði: "Ekkert
feg]
o
hvorki
vart
" St
augu
vorio
við,s em
örnu=
okkar
a fold eg leit.en fagurt kvold a haustin
bjartur^himinn er eitt af pvi tignarlegasta,og haleitasta,sem
geta hvilt a i pessum hoimi. Þessa sýningu getur einmitt haustlcvöldiö
haldiö fyrir oickur , en elcki vornottin bjarta. Gg hver gotur rnetio *pa ánægju
0Q þann trúorstyrk, sem hugsandi sal getur öðlast við horfe. á nessi
dyrðlegu hondaverk Guðs. Það er vist,að allir dagar eiga að geta dregið
okkur nær Guði. Sjorhvex tími hefir sin áhrif og sína þýðingu fyrir oklcur
Tilbroytingin or góð og gagnleg hjer sem viðar. Yoxöö með skrauti sínu,
birtu 0g yí.minnir okkur a dyrð Guðs.mildi og kærleika.Hatistið minnir á
hatign hans og matt. "Himnarnir segja^frá Gu.s^dyrö og festingin kunng.iör=
ir verkin hans handa." Og þeg&r vió lítum svo á SacS alla tíma sem eina ■
heild og jafnframt þennan heirn,og hofxxm opin augu fyrir þvi fagra-og gcða,
þa getum við án efa tokið oklcur orö ’Hitningarinnar í munn og sagtv- "Öll
jörðin er full af hans dýrð." .
Þegar við komum svo aftur aö haustinu og lítum a pað frá annari hlið,
þa er^nað vel fallið til ]>ess aö minnc oiárax á mjög þýðingarmikið atriði
aö þvi or okkar andlega lif snortir.Hafnió sjalft-a einmitt heima rm þar.n
tixijSem við nu lifura a og alt til endisins.Vió lifum á s&nnkölluiur.
hausttima fagnaðarerind'isins.Þaö verður brátt uppskoriö af sáðlondi jaröar
innar.