Heimili og skóli - 01.08.1950, Side 19
HEIMILI OG SKÓLI
87
ekkert ákveðið námsefni, enginn á-
kveðinn námstími. Allt er skorðað og
skipulagt við fræðslu barnsins, nema
þessi fræðsla. Samt er hún í rauninni
móðir skólakennslunnar á Ísíandi.
Einu sinni þótti hún ein nauðsynleg,
og hún varð sá Draupnir, sem öll önn-
ur viðfangsefni skólanna drupu af.
Surnir prestar nota við fræðslu
þessa biblíusögur, aðrir barnabiblíu,
sumir fræði Lúthers ein, aðrir kver
eftir Helga Hálfdánarson, Friðrik
Hallgrímsson eða Jakob Jónsson,
sumir biblíuna sjálfa, aðrir ekkert á-
kveðið. Allir geta ímyndað sér, hve
árangurinn hlýtur að verða sundur-
leitur, áhrifin ómótuð, takmaikið ó
ljóst. Þá er tíminn til starfs við þetta
viðfangsefni ekki síður misjafn. Sum-
ir undirbúa fermingu barna í tvo
vetur, minnst stund á viku og auk
þess tvo tíma daglega síðasta hálfan
mánuðinn, áður en fermt er. Aðrir
,,spyrja“ nokkra daga fyrir ferming-
una, og milli þessara starfstímalengda
eru svo ótal afbrigði, t. d. er á blöðum
að sjá, að prestar höfuðstaðarins láti
nægja nokkrar vikur frá nýári til
páska fyrir allan sinn hóp.
Þótt sjálfsagt megi fullyrða, að
margir prestar vinni þetta starft af
fuflri samvizkusemi, þarf liér fastari
tcik og öruggara skipulag. Biskup,
kirkjuráð og kirkjumálaráðuneytið
ættu að ákveða lágmark þess stunda-
fjölda, sem verja ber til fermingar-
undirbúnings. Ennfremur ættu sömu
aðilar, að hlutast til um, livaða nánts-
efni kennt væri, eða athugað með
börnunum fyrir ferminguna.
Þar verður að koma góð bók í
stað kversins, sem nú er úr sögunni.
Sú bók þarf að vera samin og útgefin
samkvæmt fullkomnustu tækni og
uppeldisvísindum nútímans. Hún
verður að vera örstutt en' snjöll. Bók-
in „Vegurinn" eftir Jakob Jónsson,
er bezt þeirra bóka, sem nú er vöf á
í þessu efni, þótt liins vegar hafi hún
ekki þann kost að vera nógu stutt,
hnitmiðuð og aðgengileg.
Eg hugsa mér bók, sem byggð væri
á fræðum Lúthers. Skiptist hún í við-
fangsefni, þannig helguð 1. trúfræði
í sambandi við trúarjátninguna, 2.
helgisiðfræði í sambandi við Faðir
vor og sakramentin, og 3. siðfræði í
sambandi við boðorðin. En allt þetta
efni væri tekið svo að segja orðrétt
úr biblíunni sjálfri, sem sagt nokkrar
ritningargreinar um livert atriði,
flokkaðar niður samkvæmt ofan-
sögðu. En við hvern kafla væru svo
verkeíni og spurningar til æfinga og
íhugunar efnisins, bæði til svara,
teikna og semja ritgerðir um. Prest-
urinn ætti svo að leiðbeina og hjálpa
við það. Þá yrðu „spurningarnar“
lífrænt starf, með samtölum, vinnu
og íhugun. Starf, sem gæti þá og síð-
ar orðið barninu uppspretta vizku
og fegurðar.
Að síðustu vil ég svo taka það fram,
að þessi „spurninga“-bók ætti að vera
skreytt fegurstu litmyndum, sem völ
er á, af viðburðum úr lífi Jesú og
lielgum dómum kirkjunnar. — Þann-
ig gæti hún orðið sannur dýrgripur
hvers einstaklings ævilangt. Öllum
öðrum námsbókum æðri og dýrmæt-
ari. Kjarna bókarinnar, fræðin, ritn-
ingargreinarnar og úrvals sálma, ætti
hvert barn, sem námshæft er, að læra
utan að.