Ferðir - 01.04.1942, Blaðsíða 6

4. blaðsiða
[Ferðír
hann heyrir? Eru það ekki einmitt þau, sem eru tónar
vetrarkyrrðarinnar?
En friðurinn er ekki eilífur. Þegar Kári rumskar er
hann úti og þá vaknar hinn dreymni maður til baráttu
upp á líf og dauða við hrxð og frost. Þá finnur hann sinn
eigin mátt, berst og berst og þá finnur hann það ef til vill
eftir sigraða þraut, að hann er þess verðugur og megnugur
að byggja land íssins og sjá og heyra töfra íss og snævar.
Glerárdalur er auðugur af slíkum töfrum og bíður
allra, sem þeirra vilja njóta, og ekki sízt þeirra, sem næst
honum búa. Það er Akureyringa að nema þennan dal og
njóta hans. Enginn bær á landinu á meiri gimstein að
tröllslegri náttúru, víðáttumiklu útsýni, fjallatign og
heimkynni vetraríþrótta. En dalurinn er enn ekki nema
hálfnuminn. Frá skíðaskálunum er naumast hægt að ná
nema til yzta hluta dalsins og fjallanna við hann. Eftir er
þá dalbotninn með aðaljöklunum og hæstu fjöllunum.
Einkum er að geta Kerlingar, sem er hæsta fjall á Norður-
landi. Af henni getur að líta eitthvert stórfenglegasta út-
sýni, sem til er á landinu. Þaðan sér vestur yfir Skaga-
fjörðinn, norður yfir allan hinn hrikalega, sundurskorna
fjallaklasa milli Skagafjarðar og Eyjafjarðar, austur á
Jökulsprunga
í botni
Glerárdals.
Mynd 2.
Foto E. Siéurfíeirsson.