Bjarki


Bjarki - 24.12.1897, Blaðsíða 3

Bjarki - 24.12.1897, Blaðsíða 3
207 falla, því uppskera cr ágæt í ár, — svo kaffikóngarnir verða neydctir til að selja hvort sem þeir vilja eða ekki. Búch hæstarjettar forseti, hefur feingið lausn frá embættí. í hans stað er kominn hæstarjettardómari P. Koch. íslandspóstur. Gufuskipið' Kron- prinsesse Viktoria frá Tuliníusi stór- kaupm., lagði af stað i. Desember frá Höfn með póst til íslands og Færeya. Það á að koma á Eskifjörð, Seyðis- fjörð, Vopnafjörð og Eyafjörð. f>ess er nú á hverjum degi. Knud Pontoppidan, hinn nafn- frægi geðveikis læknir við Borgarspít- alann í Kaupmannah'öfn, hefur nú beð- ið um lausn frá embætti. Hann hefur brðið fyrir heiftarárásum af nokkrum sjúklíngum sínu'm; 'tyri'r að hafa haldið þeim inni á spitalanum a'ð óþ'örfu. En allir sem vit hafa á, telja Pontoppi'dan stórvel að sjer og afburðamann í ment sinni. Uppreistarmenn á Cúbu kváðu hafa neitað stjórnarbótarboðum Spán- verja og er talið víst að þeir a:tli nú að láta til skarar skríða að fullu milli sín og Spánar. Kona í Kaupmannahöfn tók ný- 'ega af Hfi sjálfa sig og fjögur börn sín af ótta fyrir sultí og bágindum. Mað- urinn hafði yfirgefið hana og hún sá ekki annað fyrir þeim en eymdina og sveitarlimahúsið. i>að sást á öllu að börnin höfðu komið sjer saman um það við hana að deya með henni. Þau fundust öll heingd og voru liðin þegar að var komið. Börnin voru greidd og þvegin og færð í hrein- ar skyrtur, en nakin að öðru leiti. Móðirin hefur fært þau í líkklæðin áð- ur en hún gekk að hörmúngar verki sínu. Elsta barnið var stúlka 12 vetra. Hin voru ýngri. Maður var nærri orðinn Úti hjer á hálsinum mílli Seyðis- fjarðar og Mjóafjarðar, Sigurður Markússon að nafni, úr Mjóafirði; hann lagði af stað hjeðan á Mánu- daginn var fyrri partinn og bar töluvert. Segir svo ekki af hon- um fyr en menn koma híngað úr Mjóaf. í fyrra kvöld og sögðu að Sigurður hafi ekki þángað komið og væntu að finna hann hjer. Voru þá strax sendir menn í gær- morgun að leita og fundu þeir Sigurð liggjandi á mel ofarlega í fjallinu. Var hann þá rínglaður nökkuð og varla með öllu ráði, og va'r sagt að hann hcfði verið bú- inn að drekka töluvert af brenni- víni, sem hann hafði með sjer. Hann var svo borinn hfngað hið- ur í bæinn og feingin þegar öll hjúkr- un 'og læknishjálp. Hann var h'tið eitt kalinn á höndum og fótum, en allnr gegnkaldur sem líklegt var, þar sem hann var búinn að liggja þarna úti uppi í fjalli nokk- uð votur í mcir en 5 dægur, og má heita undur að hann var ekki steindauður Það leit út í gær- kvöld sem Sigurður ætlaði að hjarna við en svo greip hann í nótt á- köf lúngnabólga og drap hann á nokkrum klukkustundum. Þess er getið til að maðurinn hafi drukkið sig ölvaðan og lagst svo fyrir, en hann fór þó alveg ó- kendur af stað, og maður sem fylgdi honum lángt upp í fjall sagði, að hann hefði ekki bragðað vín til þess er þeir skildu, og er því ' eins líklegt að honum hafi orðið ilt og hann svo drukkið vinið 'sjer til hressíngar og hita, og svo loks orðið þróttlaus. Vaagen kom híngað á Laug- ardaginn var og færði útlend blöð. Þegar hún fór frá Leith þ. 9. þ. m. mætti hún >Krónprinsessu Viktoríu« — póstskipinu — sem þá var að fara þar inn. Leirvíkur á Hjalt- á leið til Noregs EgiII kom til landi 4. þ. m. og Khafnar. Kjörþing. Fimmtuduginn 6. Jan. næstkom- andi kl. 12 á h. verður haldið kjörþíng í þíngstofu bæarins og þar til 3 ára kosnir 2 bæirfulltrú- ar í stað þeirra kauþmannanna Sig. Jóhansen og St. Th. Jónssonar, sem verið hafa 3 ár ( bæarstjórn. Skrá yfir þá, sem kosníngarrjett hafa, liggur til sýnis á skrifstofu bæarfógeta. Gullhringur með stöfum hefur nýlega fundist hjcr i bænum. Rjett- ur eigandi vitji hans til ritstjóra þessa blaðs, en borgi um leið þessa auglýsíngu. Seld óskilakind í Seyðisfjarðarkaupstað: mórauður sauður vetur gamall, mark: sneitt og lögg framan og biti aftan hægra, hvatt og biti aftan vinstra. Bæarfógetinn á Seyðisfirði, 8/12 97. Jóh. Jóhannesson. Auglýsíng. Jeg undirskrifaður, scm nú hef tekið við verslun herra Carl F. Schiöths á Eskifirði með öllum úti- standandi skuldum, bið hjer með alla, sem skulda versluninni, að vera búnir að borga skuldir sínar innan 8 mánaða frá því í dag, í vörum eða peníngum, til herra Hans K. Becks á Eskifirði, ef eigi öðruvísi verður um samið, ella verða þær innheímtar með lögsókn. Eskifirði, 26. Nóvember 1897. Georg Richelsen. l~ljer með er skorað á alla, er skuldadánarbúi Finnboga veitíngam. Sigmundssonar að borga skuldirnar tafarlaust til undirskrifaðs, eða semja um borgun á þcim. Að öðrum kosti vcrða þær allar innkailaðar með málsókn á kostnað hlutaðeig- anda. Seyðisfirði 20. Des, 1897. St. Th. Jónsson. Samkvæmt mjer gefnu umboði er hjcr með s k o r a ð á alla þá er skulduðu herra bakara A. Schiöth við burtför hans hjeðan af Scyðis- firði, að borga til mín skuldirnar hið allra fyrsta eða scmja um borgun á þeim. Að öðrum kosti hlýt jeg að innkalla þær með mái- sókn á kostnað skulunauts. Seyðisfirði 20. Des. '97. St Th Jónsson Ágæt taða og úthey er til sölu í Mjóafirði. Ritstj. vísar á 20 alltaf að þeim ættum einhver útlendíngskeimur, sem áður á tímum þótti fyrirmannlegur. Og það var líka eitt fyrir sig með þessar ættir, sem lifðu f einlægum eltíngaleilk út um alt land eft.r betrí og betri embættum, að börnin gátu ekki fest ást a neinm sjcrstakri sveit í uppvextinum, beldur varð alt landið í þeirra augum ein stór stjórnarskrifstofa, þar sem menn þokuðust jafnt og þjctt upp á við, með lítilli áreynslu og mik- illi þolinmæði. Við þersa stöðugu flutnínga og embættaskifti, sem varð að hafa nákvæmt eftirlit á { dagblaðinu úr hofugborginni og em- bættapostilhmni, urðu þessar embættisættir frámunalega mann- roðar. Og logfræðíngarnir urðu Iíka að hafa vakandi auga á læknunum og guðfræðíngunum; því allir voru þcir riðnir saman með venslum og tcingdum, allar götur upp til biskupa og ráð- herra, sem hjeldu ( endana. Þess vegna voru þeir með allan hugann á embættisnetinu sjálfu, og hi fðu því eingan tíma til að taka eftir eðlismun og ólíkum lífskjórum einstaklínganna hjá þeirn þjðð, sem netið var riðið um. Ein áhyggja fylgdi hverjum embættisskiftum út um hnd. í nya embættinu gat maður hitt á skemmtilegasta fóik, bæði til spiiamennsku og útreiða — og jafnvel yóðan ráðahag fyrir bornin; en svo gat maour aftur rckist á sveitir þar scm maður hafð. ekkert annað en sjálfan sig. Bændurnir héf)u víðast hvar sama svipinn. Bændunum voru þeir gagnkunnugir frá gamalli tíð, og þekktu oæði lagakróka þeirra í málaferlum og allan þeirra dæmalausa soðaskap fra læknisferðunum; þeir þckktu fávlsku bóndans og "jatru, og á sparifötunum þekktu þe'r hann af málverkum Tide- manns. útafÓfdÍnn Var að m"rgu leiti merkilegur. Hann var tegund Fn y<w S'g' SCm Vel gat att ^ Sk'1Íð að tekið væri cftir' oa hrr\VUað Þ>'ddi slíkt ckki fyrir aðra cn Þá' scm Þckktu hann "S UOIOU átt 0« U' -x l. r, al1 aö bua saman við hann. eö 1 S VCgna var Það stórhneyxli í augum embættisættanna I I 1 '' SCm revnsluna höfðu, þegar hugsunarháttur nútímans og pekkingarþra_ lagði leið sína frá guðum og dýrðarmGnnum 17 Fógetinn hló þegar hann heyrði þetta, hann skellti upp yfir sig og neri saman höndunum: Það cr gott að augun opnuðust þó loksins á prestinum. Í'arna gat hann þó sjtð, að þcssi þorparalýður skammaðist sín ckki fyrir að lafa í óvcrulegustu smámunum, til þess að vekja ófrið Og komast sjálfur hjá því að gera skyldu sína. »Onei, sjera Daníel minn, þeir eru öðruvísi piltar, bændurnir hjerna, heldur en fátæklíngarnir við sjóinn norður frá; já, fari jeg í grængolandi, ef þeir eru ekki klókari en bæði presturinn og biskupinn — svo við nefnum ekki fó- getann — veslínginn þann!« Og það gekk ekki lítið á í sókninni eftir þessa fyrstu glt'mu Við prcstinn Brauðið var svo hægt og feitt, að það feingu aldrei aðrir en þeir, sem áttu að fá að hvíla sig eftir hraknínginn og útigánginn; það voru reyndir menn, og harðir húsbændur. fess vegna Ijek alstaðar það orð á, að sóknin væri óheppin með presta. Og ekki hafði byrjað best fyrir þessum nýa. Hvert barn, — eða að minnsta kosti allir, sem voru komnir til vits og ára, vissu hvað ólöglegt skógarhögg þýðir, þegar það kemst upp, og að margur hefur komist í ónota klandur fyrir minna. Hlaut þá ekki presturinn, sem hafði lesið svo mikið, og átti sjálfur allar bækurnar, að vita þetta enn þá bctur? Og að hann breytti nú þvert á móti ótvíræðum orðum laganna, það gat ekki verið af neinu öðru en því, að hann þættist vera eingu minni reginpáfi en Bassi gamli prófastur var á sinni tíð. En svo var nú hitt, að prestur hafði sagst höggva svona ná- lægt af tómri nærgætni við sóknarmenn, — það stóð aftur ekki vel heima, því Bassi gamli var óheimskur. En hrein heimska var það að ætla að telja mönnum trú um slíkt. Þeir gátu nú verið af tvennu taginu þessir embættismenn, sumir voru miklu verri en aðrir; en lircinni vitleysu gæti einginn trúað. Svo hvernig sem þeir fóru að, gátu þeir ekki komið sjer saman um það, hver tilgángur prestsins hafði verið; þeir skildu ekkert í honum; en að eitthvað byggi undir þessu Cllu saman, um það voru þeir handvissir. Þess vegna var það það vissasta,

x

Bjarki

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarki
https://timarit.is/publication/28

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.