Rit þess (konunglega) íslenzka Lærdómslistafélags - 01.01.1784, Page 78

78
J. S. U111 ftaubfar < Sétt.
eöa fatla ftatt ónfyt, ef ecf't ^iáípa (itar; £t>í cc
fFt)l!Dt eg ft)ni, at f>ep fnttö ©iáfDómar frnfa
pifja ttö eöa áfanqa, á fpcerri £eir fulfenöa (ttt
ffeiö, ot) ttnöir eittö gieri fmtt almennu ©iúf=
Öóma tilfeífi funnug.
?5prflu tíö gierir (táföómrinn vart riö (Tg
meö fuílöa í>rofli, ©íeni í lífamanum; mintti
mataríifi; ^fyngflum í maganum, fteföinu, brU
ófiinu; ó>ingum og órólegum ©nefnt; ónáttúr<=
legutn (lagœöar (Icetti; litltt og í;t>ftleittt pnagi;
og óreglulegunt ^cegöum.
0nnur ttö ©iáföómftno 6t)riar nocfrum
Öogum fprr eba fcittna, fjá órolírittn ó<rftr (leaij
uppi meiri cöa tninni ípita og fenötng, fettt vtiöoatic
nteö óor(Ia, óró, eröugunt og ttöutn anöarörcetti,
og ©lagceöarittnar (Icetti, ^onum nocfurttocgin
fantbióöanöi; f>á og emtur nefnö tilfedi fara i
oert, foo fem matar<ólt)(íin, meö (Icemumftttecf í
munni, og (lunöunt oelgiu; ^efui? = ^íjngfTi tneö
fttefnórum.
^Jriöia tíöin tefr einö fprr' eöa fíöar tif,
frá fy'oi nefttöum tilfelíunt fjcegir, og fjellör frant
til fullð aptrbata, og tná $'oi nteö rettu jjeita
apturbata tiö; ^cfic eingi onnur tilfelli nema
annar (táföómr upp á fomi, enn náttúrligt
magnlepft oa íat af fl'ptr, epttr ncert)(tr«
flaöinn ©iáföóm.
gcrnta