Tíminn - 19.08.1939, Síða 3

95. blað
TlMlM, langardaginn 19. ágnst 1939
379
tÞRÓTTIR
A N N A L L
Drengjamótið
Dánardægur.
í frjálsum íþróttum.
Drengjamót í frjálsum íþrótt-
um fór fram á íþróttavellinum í
Reykjavík 14., 15. og 16. þ. m.
Þrátt fyrir frekar óhagstætt veð-
ur náðist allsæmilegur árangur
og nokkru betri en í fyrra í
mörgum íþróttagreinum, þótt
ekkert nýtt met væxi sett.
Keppendur voru 30 frá fimm
félögum, 11 frá Glímufélaginu
Ármann, 7 frá Knattspyrnufé-
lagi Reykjavíkur, 7 frá Fimleika-
félagi Hafnarfjarðar, 4 frá
íþTóttafélagi Reykjavíkur og 1
frá íþróttafélagi Kjósarsýslu.
Beztu úrslitin í hverri íþrótta-
grein urðu þessi:
Einar Einarsson hreppstjóri
í Vestri-Garðsauka í Hvolhreppi
í Rangárvallasýslu andaðist
hinn 26. júlí, tæplega sjötugux.
Einar var af þekktum bænda-
og prestaættum þar eystra kom-
inn. Einar bjó í Garðsauka á
fjórða tug ára, en búskap sinn
hóf hann í Garðsaukahjáleigu. í
rösklega fjóra áratugi var hann
hreppstjóxi sveitar sinnar og
lengi hreppsnefndarmaður. Ein-
ar var tvíkvæntur. Fyrri kona
hans var Kristín Sigurðardóttir
frá Þórunúpi og eignuðust þau
þrjú börn, sem á lífi eru. Síðari
kona hans er Þorgerður Jóns-
dóttir frá Hemru í Skaptár-
tungu. Börn þeirra eru tvö.
80 m. hlaup: Janus Eiríksson
(Í.K.) 9.5 sek., Sigurður Finns-
son (K.R.) 9.7 sek., Guðmundur
Sigurjónsson (Á.) 9.9 sek.
Kúluvarp: Sigurður Finnsson
(K.R.) 15.92 m., Gunnar Huse-
by (K.R.) 15.42 m., Anton
Björnsson (K.R.) 14.61 m.
Þrístökk: Sigurður Finnsson
(K.R.) 12.62 m., Anton Björns-
son (K.R.) 12.42 m., Grímur
Hvannberg (Á.) 11.31 m.
400 m. hlaup: Janus Eiríksson
(Í.K.) 58.8 sek., Anton Björns-
son (K.R.) 58.9 sek., Sigurður
Finnsson (K.R.) 59.4 sek.
Stangarstökk: Ingim. Sigur-
jónsson (F.H.) 3.00 mtr., Anton
Björnsson (K.R.) 3.00 mtr.,
Haraldur Sigurjónsson (F.H.)
2.80 mtr.
3000 m. hlaup: Árni Kjart-
ansson (Á.) 10.00.0 mín., Har-
aldur Sigurjónsson (F.H.) 10.01.6
mín., Matth. Guðmundsson (Á.)
10.07.0 mín.
Kringlukast: Gunnar Huseby
(K.R.) 41.37 mtr., Sig. Finnsson
(K.R.) 40.20 mtr., Anton Björns-
son (K.R.) 37.30 mtr.
Hástökk: Sigurður Finnsson
(K.R.) 1.55 m., Anton Björnsson
(K.R.) 1.55 m., Kristjón Throm-
berg (Á.) 1.55 m.
Spjótkast: Jóel Sigurðsson (í.
R.) 43.77 m., Gunnar Huseby (K.
R.) 41.91 m., Sig. Finnsson (K.
R.) 41.59 m.
1500 m. hlaup: Árni Kjartans-
son (Á.) 4.48.4 mín., Matthías
Guðmundsson (Á.) 4.48.5 mín.,
Garðar Þormar (K.R.) 4.50.5
mín.
Langstökk: Sigurður Finnsson
(K.R.) 5.95 m., Janus Eiríksson
(Í.K.) 5.83 m„ Anton Björnsson
(K.R.) 5.66 m.
1000 m. boðhlaup: K.R. sveit-
in 2.17.9 min., Ármanns sveitin
2.19.4 mín.
Knattspyrnufélag Reykjavik-
ur fékk 40 stig á mótinu, Ár-
mann 14, íþróttafélag Kjósar-
sýslu 8, Fimleikafélag Hafnar-
Eggert Briem frá Viðey varð
bráðkvaddur hinn 29. júlí síð-
astliðinn. Hann var rösklega
sextugur að aldri, sonur Eiríks
prófessors Briem og konu hans,
Guðrúnar Gísladóttur. Eggert
gekk í latínuskólann í Reykja-
vík á unga aldri og nam síðan
búnaðarfræði í Danmörku. Eftir
heimkomuna settist hann að í
Viðey og rak þar búskap. Síðar
réðist hann í umfangsmiklar
jarðræktarframkvæmdir í ná-
grenni Reykjavíkur. Eggert
hafði á sínum tíma mikil skipti
af ýmsum málefnum landbún-
aðarins, var um skeið formaður
Búnaðarfélagsins og átti mikinn
og góðan þátt í verzlunarsamn-
ingunum, er gerðir voru við
Englendinga á síðustu stríðsár-
unum. Eggert var tvíkvæntur.
Var fyrri kona hans Katrín
Thorsteinsson frá Bíldudal, en
síðari Halla Sigurðardóttir frá
Kaldaðamesi.
Ástríður Vigfúsdóttir húsfreyja
í Brennu í Lundarreykjadal,
kona Böðvars Jónssonar bónda
þar, andaðist að Vífilsstöðum
nú nýlega. Hún var dóttir Vig-
fúsar bónda Péturssonar á Gull-
berastöðum, hin gegnasta kona.
Guðlaugur Þórðarson, gest-
gjafi í Tryggvaskála við Ölfus-
árbrú, andaðist 29. júlí, um sex-
tugur að aldri. Hann var kvænt-
ur Guðríði, dóttur Eyjólfs bónda
Guðmundssonar í Hvammi á
Landi, og áttu þau hjón fimm
dætur barna. Guðlaugur var
bóndi að Vatnsnesi í Gríms-
nesi, áður en hann hóf veitinga-
sölu við Ölfusárbrú.
fjarðar 6 og íþróttafélag
Reykjavíkur 3 stig.
Flest einstaklingsstig fengu:
Sigurður Finnsson 18 stig, Ant-
on Björnsson 11 stig og Janus
Eiríksson 8 stig. Þetta er sein-
(Framh. á 4. síðu)
hvert sveitaheimili í landinu.
Risu þá að nýju harðvítugar
deilur milli hans og ýmsra af
aðstandendum Tímans og hafa
umræður um skiptingu verzlun-
arinnar í landinu aldrei verið,
hvorki fyrr eða síðar, sóttar og
varðar með meira harðfylgi á
báðar hliðar en í það sinn. En
þegar þann storm lægði, sáu
báðir málsaðilar, að þeir höfðu
olnbogarúm í landinu.Kaupfélög
og kaupmenn dafna nú hlið við
hlið, svo að segja við hverja
höfn á íslandi. Og fyrir atbeina
beggja aðila er verzlun landsins
nú, eftir margra aldakúgun af
hálfu erlendra manna, komin í
hendur landsmanna sjálfra og
mun væntanlega verða iðja ís-
lenzkra manna á ókomnum öld-
um.
Þó að Björn Kristjánsson væri
bankastjóri í tíu ár, þingmaður
í þrjátíu ár og ráðherra um
stund, er ekki hægt að benda
þar á sérstök afrek, sem eftir
hann liggja. Gáfur hans voru
ekki skapandi, þegar um félags-
mál var að ræða. Mestu átök
hans voru í sókn móti nýjung-
um, sem hann taldi skaðlegar
því, sem hann taldi almenna
velferð. Lífsskoðun hans var í
samræmi við stefnu hinna ensku
fríverzlunarmanna. Hann vildi
eins og þeir hafa nægilegt oln-
bogarúm fyrir athafnamátt ein-
staklingsins, en að þjóðfélagið
væri einfaldur og óbrotinn
skjólgarður um athafnafrelsi
hins sigursæla gróðamanns.
Það má segja, að fram að
heimsstyrjöldinni miklu hafi
þessi lífsstefna Björns Krist-
jánssonar haft góð lífsskilyrði
hér á landi. Á hinu rólega um-
bótatímabili frá 1890 og fram
að 1914 var blómatími æfi hans
bæði í fjármálum og landsmála-
starfsemi. En eftir að heims-
styrjöldin skall á og í kreppu-
bylgjum þeim, sem henni fylgdu,
voru hin félagslegu sjónarmið
meir í samræmi við aldarand-
ann og þörf almennings. Ráð-
herradómur Björns Kristjáns-
sonar og síðustu starfsár hans í
Landsbankanum urðu bæði hon-
um og vinum hans að vonbrigð-
um. Hvorki harm eða þeir skildu
þá, þó að það sé augljóst nú,
að tímarnir höfðu breytzt og það
stórvægilega og að menn, sem
voru fullþroskaðir löngu fyrir
aldamót, kunnu ekki að sigla
skipum sínum í þeim nýstárlegu
brotsjóum, sem þá féllu yfir
land og þjóð.
Björn Kristjánsson tók karl-
mannlega hinum óvæntu úr-
slitum um ytri metnað. Hann
sagði af sér störfum við Lands-
bankann í lok heimsstyrjaldar-
innar og sinnti eftir það ólaun-
uðum hugðarmálum sínum,
þingmennsku, ritstörfum, málm-
leit og efnagreining. Hann var
reglumaður mikill og heilsu-
góður fram á síðustu missiri og
fylgdist með þróun samtíðarinn-
ar, bæði utan lands og innan.
Björn Kristjánsson var um
alllangt skeið einhver þrótt-
mesti andstæðingur Tímamanna
og báðu hvorugir griða í þeim
leik. Stóðu þar I vegi andstæð-
ar lífsskoðanir um hin þýðingar-
mestu mál í innbyrðis skiptum
(Framh. á 4. síðu)
Sfuft afhugasemd
Ég rakst nýlega á 156. tbl.
,,Vísis“ frá 12. f. rn.
Þar er gert að umtalsefni
ferðalag Hermanns Jónassonar
um Strandir, er hann hélt fundi
með kjósendum. Er þar ekkert í
frásögur færandi nema af fund-
inum í Kaldrananesi.
Þar á þingmaðurinn að vera
kominn í fyrirheitna landið og
þá notað aðstöðu sína til að
„svívirða Sjálfstæðisflokkinn á
hinn herfilegasta hátt“. Er svo
að skilja, að á Hólmavík og öðr-
um stöðum hafi ekki þingmað-
urinn treyst sér til að koma við
þessum málaflutningi af beig
við sjálfstæðiskempurnar, er
þar voru til fyrirsvars. Út af
þessu vil ég taka þetta fram:
Fyrir utan héraðsmál, sem
voru rædd, rakti þingmaðurinn
tildrög og myndun stjórnarinn-
ar og viðhorf hennar til ýmsra
mála, er bráðrar lausnar þyrftu,
og samstarf flokkanna í því
sambandi. Skyldist mér, að
vænta mætti góðs af því, enda
þótt ýmsir erfiðleikar væru á
þeirri leið. Nefndi hann nokkur
dæmi því til sönnunar, þar á
meðal drap hann á samstarf
Sjálfstæðismanna og kommún-
ista i Hafnarfirði og á Norð-
firði. Var það áður kunnugt.
Hefir því hvergi verið móti mælt.
Hygg ég, að flestir muni geta
viðurkennt, ef þar er um sví-
virðing að ræða, liggi hún í
verknaðinum, en ekki því, þótt
rétt sé skýrt frá staðreyndum.
Aftur á móti gat þingmaðurinn
ýmsra þeirra mála, sem flokkur
hans hafði komið fram með at-
beina og fylgi Sjálfstæðisflokks-
ins. Það er því villandi og til-
hæfulaust, þegar þvi er haldið
fram, að þarna hafi verið notað
tækifæri til þess að svívirða
Sjálfstæðisflokkinn. Enda kom
það hvergi fram I þeim umræð-
um, sem fram fóru á fundinum.
Það hefir því einhver tekið upp
hlutverk Gróu á Leiti í frásögn-
inni. Þvi ekki vil ég ætla ritstjóra
„Vísis“ það, að hafa að tilefnis-
lausu búið þetta til. Ef átt er við
með því, að í Kaldrananesi
„standi helzt ríki Hermanns“, að
hann hafi þar mest kjósenda-
fylgi, mætti benda ritstjóra Vís-
is og öðrum andstæðingum hans
á það, að í fleiri hreppum sýsl-
unnar „stendur ríki. hans“, þeg-
ar dæmt er eftir úrslitum kosn-
inganna.
Vísir tekur það réttilega fram,
að ekki beri að torvelda samstarf
það, sem nú er hafið, með „rógi
og álygum“ og öðru svipuðu.
Mætti því vænta þess,þegar hon-
um er þannig ljóst hvað beri að
varast, að hann láti sig ekki
henda svipað aftur og kemur
fram gegn Hermanni Jónassyni
í nefndri grein.
Hér hyggja menn yfirleitt
gott til samstarfsins og eru þing-
manninum þakklátir fyrir það,
hversu mikinn þátt hann mun
hafa átt í því, að svo vel tókst.
Fundarmaður.
BAUGABROT
Ljóðmæli eftir
Indriða Þórkelsson á Fjalli.
í tilefni af sjötugsafmæli
Indriða skálds Þórkelssonar á
Fjalli, 20. október n. k„ verður
gefið út safn af kvæðum hans
og lausavísum, og er það nú í
prentun. Bókín verður 352 bls.
að stærð, þéttprentuð, og vönd-
uð að öllum frágangi. Bókin
fæst aðeins í bandi. Áskriftar-
verð bókarinnar er: kr. 9.00 í
góðu bandi, kr. 12.00 í skinn-
bandi, og kr. 15.00 í alskinni.
Bókhlöðuverð verður nokkru
hærra. Almenningi um land allt
er hér með gefinn kostur á að
eignast bókina með á-skriftar-
verði, senda þeim að kostnaðar-
lausu, ef greiðsla fylgir pöntun,
annars með 70 aura burðar-
gjaldi.
Ef þið sendið pöntun til und-
irritaðs fyrir n. k. septemberlok
getið þið orðið þessara kjara að-
njótandi.
Þetta er einstakt tækifæri
fyrir alla ljóðelska og bókelska
menn.
Baugabrot verður einnig ó-
missandi bók í öll bókasöfn og
lestrarfélög, og tilvalin tækifær-
isgjöf fyrir unga og gamla.
Notið ykkur þetta einstaka til-
boð. Kaupið Baugabrot.
Indriði Indriðason,
Veghúsastíg 1 A.
Pósthólf 272. Reykjavík.
Y m í s 1 egt
Speglar
Greiður
Höfuðkambar
Hárkambar
Skæri
Vasahnífar
Nælur
Armbönd
Hálsfestar
Peningabuddur
Dömutöskur
Spennur
Tölur
Handsápur
Manchethnappar
frá 0.50— 3.00
— 0.50— 1.25
— 0.75— 2.50
— 0.75— 1.65
— 0.50— 2.75
— 0.50— 4.50
— 0.40— 2.75
— 2.00— 7.50
— 1.00— 4.50
— 0.35— 3.85
— 4.00—18.00
— 0.25— 1.65
— 0.05— 0.60
— 0.40— 0.75
— 0.75— 1.00
K. Einarsson & Björnss
Bankastræti 11.
Oddf ellowhúsið
s e 1 u r:
Hraðferðír B. S. A.
Alla daga nema mánudaga um Akranes og Borgarnes. —
M.s. Laxfoss annast sjóleiðina. Afgreiðslan í Reykjavík á
Bifreiðastöð íslands, sími 1540.
Itifreiðastöð Akiureyrar.
Mest
og bezt
fyrir krónuna,
með því að
nota
þvotta-
duftið
Perla
EINSTAKAR
MÁLTÍÐIR.
MÁNAÐARFÆÐI.
VIKUFÆÐI.
— Spyrjið um verð.
Áætlunarferðir að
Klrkjubæjarklaustri:
r
Frá Reykjavík á þriðjudög-
um. — Til Reykjavíkur á föstu-
dögum.
Afgreiðsla í Reykjavík:
á B. S. í.
VÍilZkjlíilDOIk
ACCUMULATOREN-FABRIK,
DR. TH. SONNENCHEIN.
• ÚTBREIÐIÐ TÍMANN •
T í M IIV N er víðlesnasta auglýsingablaðið!
196 William McLeod Raine:
Molly fann að þetta var loforð, sem
hann gaf af því, að hann hafði lesið
óttann í augum hennar. Þó hann væri
máttvana og örþrota, þá var stálviljinn
sá sami og hann ætlaði að vinna sigur.
Molly sá út um gluggann, að faðir
hennar og bróðir hurfu út í myrkrið.
Henni leið ógurlega illa. Það var óvíst
að þeir kæmu báðir aftur, kannske
hvorugur. Hún vonaði að þeir findu
ekki þann, sem þeir leituðu að. Hún
vissi, að minnsta kosti af þremur öðr-
um mönnum á slóð hans og óskaði þess
innilega, að ef einhver þyrfti endilega
að handtaka hann, þá yrðu það þeir.
Hún viidi að bróðir hennar og faðir
kæmu aftur heilir á húfi.
Wagner læknir kom síðari hluta
kvölds, og Jim bar farangur hans að
herbergisdyrunum. Læknirinn var feit-
ur maður og glaðlegur og hafði barizt
margri orustunni við dauðann, fyrir þá,
sem heima áttu í hans umdæmi. Molly
fékk nýjan kjark þegar hún sá hann.
Hann var öruggur og handtakafljót-
ur í starfi sínu. Hann sagði ekkert nema
tómar skipanir, fyr en hann hafði lokið
því, sem hægt var að gera.
Molly gekk á eftir honum út úr her-
berginu, þegar hann fór til að þvo sér
um hendurnar.
Flóttamaðurinn frá Texas 193
land og það gaf skýringu á því hvers-
vegna hann var með riffilinn.
Það var vel mögulegt að Clem gengi
með einhverjar flugur í höfðinu um
Featherland-stífluna og það var jafn
sennilegt að Taylor vildi svíkja Oak-
land, til þess að koma sér í mjúkinn
hjá þeim, þar sem hann var í slæmri
klípu. Það var einnig hægt að skýra
það, sem Taylor sagði um skotin. Hann
myndi auðvitað kenna þeim um, sem
hann gæti og ef Clem hefði verið nær-
staddur, var hann alveg tilvalinn mað-
ur, því að fjöldi manna vissi um erjur
þær, sem hann hafði átt í við sýslu-
manninn.
Clint var samt ekki ánægður með
þessar skýringar sínar.
— Hvað átt þú við með því að segja
að þú hafir ekki verið frjáls maður,
spurði hann.
— Ég lenti í flasið á þeim Oakland
og Flannigan. Þeir fóru að spyrja mig
um hestinn, sem ég reið. Þeir létu sér
ekki nægja skýringar mínar á því
hvernig ég hefði komizt yfir hann, svo
þeir tóku mig fastan og höfðu mig með
sér til Sjömílnakofans aftur.
— Og Clem fékk þér riffilinn sinn,
þó að þú værir fangi, sagði Clint tor-
trygginn.
— Hann fékk mér riffilinn seinna.