Vísir - 21.02.1967, Síða 12

Vísir - 21.02.1967, Síða 12
12 V í SIR. Þriðjudagur 21. febrúar 1967. Kvikmyndasaga eftir Eric Ambler 19 „Og enn er það eitt,“ mælti hann. „Deildarstjórinn er ekki sér- lega ástúölegur eða góöviljaður maður. Þéi' bregðizt okkur ekki ein ungis fyrir það, að þá færi illa fyrir yöur. Það veit hann auðvitað. En að hans áliti er heimska og klaufa skapur ekki síöur ófyrirgefanlegt en brigðmælgi og hefur sömu eftir- köst. Ég ráðlegg því yður eindregiö að fara varlega. Þetta er allt, sem ég man eftir, nema ef þér vilduö spyrja einhvers." „Nei, ég þarf ekki neins að spyrja." Hann kinkaöi kolli lítið eitt og hélt á brott. Ég settist inn í bílinn Tíu mínútum síðar var ég kominn út fyrir borgina Edime og ók veg- inn til Istanbul. Ég hafði ekki ekið nema nokkrar mílur, þegar ég tók eftir bílnum, sem veitti mér eftirför. Það var ljósbrúnn Peugout, sem hélt sig tvö til þrjú hundruð metra á eftir og hélt því millibili þótt aðrir bílar kæmust þar á milli, en kom aldrei svo nálægt, að ég gæti greint þann sem sat undir stýri. Þegar ég dok aði viö f Corlu til að fá mér morg unverð, nam hann staðar nokkuð fjær, en ekki fór hann fram hjá. Sá ég hann svo ekki á meöan ég staldr aði þar við. Ég snæddi morgunveröinn í iitlu kaffihúsi. Þar stóöu nokkur hálf sundurliöuð borð úti á verönd í for sælu af vínviði. Ég fékk mér eitt eða tvö glös af raki með matnum og brátt fór mér að líða mun bet- ur. Þama sat ég í allt að klukku- stund og hefði helzt viljaö hafa þar lengri dvöl. Þetta var svipað og 1 skólanum foröum, þegar lokiö var erfiðri kennslustund og sú næsta ekki hafin. Þannig getur það lfka veriö suma daga, frá morgni til kvölds, til dæmis þegar maður bíö- ur þess aö vera leiddur fyrir rétt — þá er maður hvorki sekur né sýkn ber ekki ábyrgð á neinu, heldur beinh'nis út leik. Ég hef oft óskað þess, að gerður yröi á mér upp- skurður, að sjálfsögöu ekki þján- ingarfullur eða hættulegur, ein- göngu til þess aö geta notið dag -formaf ÞÝZKAR ELDHÚSINNRÉTTINGAR úr harSplasti: Format innréttingar bjóða upp á annað hundrað tegundir skópa og litaúr- val. Allir skópar meS baki.og borSplata sér- smíðuð. Eldhúsið fæst með hljóðeinangruS- um stúlvaski og raftækjum of vönduðustu gerð. - Sendið eða komið með múl af eidhús- inu og við skipuleggjum eldhúsið samstundis og gorum yður fast verðtilboð. Ótrúloga hag- stætt verð. Munið að söluskattur er innifalinn í tiiboðum frú Hús & Skip hf. Njótið hag- ] stæðra groiðsljskiimóla og . — _ lækkið byggingakostnaðinn. raftæ kI HÚS & SKIP hf. ■.AUOAVBOI II • SIMI 21B1K onna á eftir, meðan ég væri að hressast, allt væri um garö gengið, engar áhyggjur og engu aö sinna. Ég sá til ferða bílsins á eftir mér þegar ég var kominn þrjár mílur frá Corlu. Eftir það nam ég ekki staðar, nema einu sinni til að kaupa benzín og kom til Istanbul um fjögurleytið. Bílnum kom ég fyrir í geymslu við Taximtorg og hélt svo fótgang- andi að gistihúsinu og bar föggur mínar. , Gistihús þetta er byggt utan f brattri fjallshlíð og sér þaðan yfir Sæviðasund. Það er eina gistihús- ið aö ég veit, þar sem anddyrið er á efstu hæð, og maður fer meö lyftunni niður til herbergja sinna í staðinn fyrir upp. Herbergið, sem mér hafði verið fengið, var mjög neöarlega og úti í horni og hinum megin við götuna var lítið kaffihús þar sem hávær, tyrknesk tónlist var leikin af hljómplötum, stanz- laust. Mjóturn á bænahúsi var í svipaðri hæö og herbergið og ekki fjær en um fimmtíu metra, neðar í brekkunni. Mjóturninn var með há- tölurum til að magna bænakall hrópandans og röddin var óskap- leg. Það lá í augum uppi, að hr. Harper hafði valið ódýrasta herberg iö handa mér. Ég hafði skyrtuskipti og beið átekta. Síminn hringdi um sexleytið. „Monsjör Simpson?" Þaö var karlmannsrödd og það var greinilegt af málhreimnum að það var hvorki Breti né Banda- ríkjamaður sem talaði. „Þetta er hann,“ svaraði ég. „Er allt í lagi með bfl ungfrú Lipp? Þér hafið ekki lent í slysi eða orðið fyrir neinum óhöppum á leiðinni frá Aþenu?“ „Nei. Bíllinn er í bezta lagi.“ „Gott. Ungfrú Lipp hefur mjög nauman tíma. Þér kannizt við Hilt- on hótelið?“ „Já.“ „Þér akið þangaö tafarlaust og inn á bílastæðið gegnt hótelinn- ganginum og bak við Kervansary næturklúbbinn. Þér skiljiö ferða- j lagaskírteinið og vátryggingarskír- teinið eftir í hanzkahólfinu og lát ið ráslvkilinn liggja á gólfinu við ekilsætið. Þér skiljið þetta?“ „Ég skil það. En hver er það sem talar?" „Vinur ungfrú Lipp. Bíllinn verð ur að vera kominn á staðinn að tfu mínútum liðnum ... “ Hann skellti á rétt eins og honum gremd ist að ég skyldi spyrja hann að nafni. Andartak sat ég og hugleiddi hvað gera skyldi. Áreiðanlega kom mér ekki til hugar að gera eins og hann sagði mér. Mín eina von að komast í eitthvert samband við þessa aðila, eins og Tufan ætlað- ist til af mér, var bundin bílnum. Ef 'ég léti hann af hendi sam- kvæmt því sem náuriginn í síman- um sagði mér, var úti um það. Jafn vel þótt Tufan hefði sjálfur sagt mér að fara að fyrirmælum hans, mundi ég ekki hafa gert það. Harp- er þafði heitiö mér því að ég fengi greitt ómalc mitt og einnig yröi mér afhent bréfið um leið og ég af henti bílinn í Istanbul. Annað hvort varð því hann, eöa einhver annar fyrir hans hönd, að standa við þessi skilyröi áöur en ég sleppti öllum tökum á bílnum. Hr. Harper hlaut líka að gera sér það ljóst. Hann gat varla gert ráð fyrir því, að ég reiddi mig á góðsemi hans, eftir það sem okkur hafði farið á milli í Aþenu. Og hvað um það, sem hann hafði fært í tal við mig, aö ef til vill fengi ég drjúgan auka skilding fyrir að aka með ungfrú Lipp, þegar kæmi til Istanbul? Ég faldi því ferðalagaskírteinið undir hillupappír fyrir ofan fata- hengið. Hélt síðan út. Það tók mig nærri tíu mínútur að fara fót- gangandi þennan spöl að Hilton hótelinu. Ég gekk ákveönum skrefum inn á bílastæðið og sveiflaði lyklunum £ hendi mér, rétt eins og ég ætlaði að vitja um bfl, sem þama stæði. Gerði ráð fyrir því, að náunginn sem hringdi eða þá einhver á hans vegum mundi halda sig þar nálægt og bíða þess að Lincolninum væri ekiö inn á stæðið og svo frá öllu gengiö, að aka mætti honum á brott um leið og ég væri farinn. í Istanbul er það ekki hyggilegt að skilja bíl neins staöar eftir ólæst- an andartak, jafnvel ekki lélegasta skrjóð, auk þess heldur nýtízku bandarískan bil af vönduðustu og dýrustu gerð. Það leið heldur ekki á löngu áð- ur en ég kom auga á náungann. Hann stóð yzt við útakstursreinina hjá Hilton hótelinu og reykti sfgar ettu. Starði framundan sér á allt og ekkert, eins og hann væri að ráða það viö sig hvort hann ætti heldur að fara beina leið heim til eiginkonu sinnar eða koma við hjá ástkonu sinni. Minnugur þess að ég átti að láta Tufan f té sem ná- kvæmasta lýsingu á þeim af sam særismönnunum, sem ég kynni að hitta virti ég hann vel fyrir mér. Hann sýndist hálffimmtugur, þrek- llga vaxinn með hveldan barm, hár ið hrokkið og farið að grána, and- litið dökkt og þrútið. Augun voru líka dökk. Hann var klæddur ljós- gráum fötum úr þunnu efni. Tæp- lega meðalmaður á hæð. Ég gekk um stæðið og fullviss- aði mig um að ekki gæti verið um neinn annan að ræða, hélt svo út á götuna og virti hann enn fyrir mér. Hann leit á úrið sitt. Bíllinn átti aö vera kominn inn á stæðið ef ég hefði hlýtt fyrirmælum hans. Ég hélt til baka beinustu leið að Éark hótelinu. Ég heyrði sfmann hringja inni f herberginu mínu um leið og ég opnaði dymar. Það var sama röddin og áður, en ákveðnari en í fyrra skiptið. „Simpson? Mér skilzt að bíllmn hafi ekki verið afhentur ... hvað á það að þýða?“ „Hver talar?" „Vinur ungfrú Lipp. Gjörið svo vel og svárið spumingu minni — hvar er bfllinn?" „Hann er á öruggum stað og verður það.“ X z A WHY 00 YOU NOT , RÉLBASE IME, LA, NON THAT KRONA IS GONB? I WILL NOT STAY/...V00 CAN- NOT KEEP ME HERE/ „Hvers vegna læturðu mig ekki lausa nú La, þegar Krona er farinn?“ „Þú, ljóshærða kona Tarzans, verður hér kyrr, þar til fjár- sjóðimir eru komnir aftur í okkar hendur.“ „En þú hlýtur að vita það, að fjársjóðimir eru horfnir fyrir fullt og allt. Ég neita að eyða ævi minni hér í Opar“. „Aha, svo þú vilt snúa aftur til hins lag- lega eiginmanns þíns. Ef þú dvelst nógu lengi hér, munu jafnvel okkar menn líta vel út í þínum augum." „Ég mun ekki vera bér kyrr. Þú getur ekki haldið mér hér." „Hvað eruð þér eiginlega að fara?“ „Skilríkin eru geymd í öryggis- skáp hötelsips, bíllinn í geymslu. Þetta verður þannig, þangað til ég get afhent hr. Harper bflinn, eða einhverjum sem hefur f höndum gild skilríki frá honum.“ „Bfllinn er eign ungfrú Lipp.“ „Skilrfkin hljóða á nafn hennar" svaraði ég, „en það var hr. Harper sem fól mér bílinn á hendur, og ég ber ábyrgð á bílnum gagnvart hon- um. Ég þekki ungfrú Lipp ekki einu sinni í sjón, þótt ég viti nafn hennar. Yðar nafn veit ég ekki, auk heldur meir. Þér hljótið þvf aö skilja það, að mér er vandi á hönd um.“ Fljót hreinsun Nýjar vélar Nýr hreinsilögur sem reynist frábærlega vel. Hreinsum og pressum allan fatnað á 45 mfnútum. Efnalaugin LINDIN, Skúlagötu 51. Heilsuvernd Síðasta námskeið vetrarins i tauga- og vöðvaslökun og öndunaræfingum, fyrir kon- ur og karla, hefst miðvikud. 1. marz. Uppl. í sfma 12240. Vignir Andrésson. LJOSA- STILLBNGAR Fél. ísl. bifreiðaeigenda. starfræíkir að Suðurlandsbraut 10 ljósastillingarstöð og er bún opin frá kl. 8—19 daglega nema laugardaga og sunnudaga. — Sfmi 31100. Fél. ísl. bifreiðaeigenda. RAUPARARSTÍG 31 SfM!' 22022 VETR- ARÞJÓN USTA Fél. ísl. bifreiðaeigenda. starfrækir vetrarþjónustu með kranabifreiðum og jeppabifreið- um fyrir félagsmenn sfna. — Þjónustusímar eru 31100 og 33614. — Gufunesradíó sími 22384, mun jafnframt aðstoða við að koma skilaboðum til bjónustunnar. P§L ísl. bifreiðaeigenda. | I

x

Vísir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.