Dagblaðið Vísir - DV - 16.12.2002, Blaðsíða 18

Dagblaðið Vísir - DV - 16.12.2002, Blaðsíða 18
18 Útgáfufélag: ÚtgáfufélagiÐ DV ehf. Framkvæmdastjóri: Hjalti Jónsson Aðalritstjóri: Óli Björn Kárason Rltstjóri: Sigmundur Ernir Rúnarsson Aðstoðarritstjóri: Jónas Haraldsson Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaóaafgreiösla, áskrift: Skaftahlíð 24,105 Rvík, sími: 550 5000 Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - Aörar deildir: 550 5749 Ritstjórn: ritstjorn@dv.is - Auglýsingar: auglysingar@dv.is. - Dreifing: dreifing@dv.is Akureyri: Kaupvangsstræti 1, sími: 462 5000, fax: 462 5001 Sotning og umbrot: Útgáfufélagiö DV ehf. Plötugerð og prentun: Árvakur hf. DV áskilur sér rétt til aö birta aösent efni blaösins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds. DV greiöir ekki viömælendum fyrir viötöl viö þá eöa fyrir myndbirtingar af þeim. Erfitt sambýli Samskipti EFTA-rikj- anna og Evrópusambands- ins eru ekki meö þeim hætti að sérstakt traust eða trúnaður sé á milli að- ila. Hvorki Halldór Ás- grimsson utanrikisráð- herra né Davíð Oddsson forsætisráðherra eru bjart- sýnir á að samningaviðræður EFTA-ríkjanna við ESB vegna stækkunar sambandsins muni ljúka á tilsettum tíma. Aðlögun EES-samningsins að breytingum í Evr- ópu kann því að vera i uppnámi. Stækkun Evrópusambandsins, sem samkomulag náðist um síðastliðinn föstudag, markar skýr og ákveð- in þáttaskil í sögu sambandsins og í sögu Evrópu. Sam- þætting Evrópu verður hins vegar langt frá því að vera auðvelt verk. Þvert á móti verða margar hindranir í vegi enda þjóðirnar ólíkar, menning þeirra ólík, sem og efnahagsleg staða. Stækkun Evrópusambandsins kallar á aukin útgjöld skriffinnskubáknsins og einmitt þess vegna telja skrif- finnar sambandsins eðlilegt að EFTA-ríkin taki þátt í auknum kostnaði. Krafan er í flestu eðlileg þótt hún sé sett fram með þeim hætti að erfitt er fyrir sjálfstæð riki að sætta sig við hana. Og fyrir þá sem hæst tala um nauðsyn þess að ísland gangi til liðs við Evrópu- sambandið hlýtur að vera umhugsunarvert að 27-föld- un á framlagi íslands í þróunarsjóði ESB er aðeins brot af þeim kröfum sem gerðar verða þegar og ef ís- land sækir um beina aðild. Hið sama á við um kröfuna um að leyfa erlenda fjár- festingu í sjávarútvegi. Fullkomlega eðlileg krafa en sett fram með þeim hætti að íslendingar eiga erfitt með að verða við henni. Þannig eru og þannig virðast sam- skiptin við Evrópusambandið ætla að verða í framtíð- inni. Kröfurnar koma frá skriffinnum Evrópusam- bandsins og lítil ríki, sem kjósa að standa utan sam- bandsins, neyðast til að verða við þeim. Vandséð er hvernig það getur talist eftirsóknarvert fyrir lítið land að ganga til liðs við alþjóðlega hreyf- ingu sem er tilbúin að stilla smáríkjum upp við vegg henti það tilbúnum og upphugsuðum hagsmunum blý- antsnagara sem hafa lítið annað að gera. Þetta eru sömu menn og gert hafa sjávarútveg, sjómenn og út- gerðarmenn að þurfalingum hins opinbera. Evrópu- sambandið hefur aldrei litið á sjávarútveg sem raun- verulega atvinnugrein heldur sem þurfaling sem nauð- synlegt er að halda á lífi. Liðlega 120 milljónir króna fara á hverjum degi úr sjóðum sambandsins til að standa undir sjávarútvegi sambandsrikjanna. Við slíka styrki eru íslenskir útgerðarmenn og sjómenn að keppa. Eðlilega höfum við íslendingar alltaf haft horn í síðu þeirra þjóða sem reka sjávarútveg með opinberum styrkjum. Fyrir íslendinga er það lífsnauðsynlegt að berjast gegn hvers konar ríkisstyrkjum til sjávarút- vegs enda slík útgerð bein árás á lífsafkomu þjóðarinn- ar. Þetta skilja skriffinnar Evrópusambandsins ekki. Þeir munu aldrei skilja hagsmuni þjóðar sem á allt sitt undir því að eðlilegar reglur frjálsra viðskipta gildi um sjávarútveg eins og aðrar atvinnugreinar. Óli Bjöm Kárason +L MANUDAGUR 16. DESEMBER 2002 MANUDAGUR 16. DESEMBER 2002 DV Skoðun U mhverf isverndarsinnar og Kárahnjúkar Orn Jónasson viOskiptafræöingur Það er með eindæmum hvað hinir svokölluðu umhverfissinnar hamast út af hinni væntanlegu Kárahnjúkavirkjun og væntaniegum álversfram kvæmdum í Reyðarfirði. Sem gömlum (og landílótta) Aust- firðingi þykir mér nóg um og tel ég að ákveðinn fnykur sé af málflutn- ingi hinna svokölluðu umhverfis- sinna. Frá mínum bæjardyrum séð er einungis verið aö koma í veg fyr- ir að mikil atvinnuuppbygging eigi sér stað á svæði sem hefur, atvinnu- lega séð, verið á undanhaldi á undan- förnum árum með miklum fólks- flótta og samfélagslegum kostnaði. Lítilsviröing viö íbúana Mér finnst hinir svokölluðu um- hverfissinnar sýna fólkinu sem býr þárna fyrir austan mikla lítilsvirð- ingu með aðgerðum sínum gegn Kárahnjúkavirkjun, loksins þegar fólk á Austurlandi, sem er láglauna- svæði, eygir von um betri afkomu með tilkömu virkjunarframkvæmda og stóriðju sem mun verða vítamín- sprauta. Ekki bara fyrir Austurland, heldur líka íslenskt samfélag með auknum útflutningstekjum í framtíð- inni. Mótmæli þessara umhverfissinna gegn framkvæmdunum fyrir austan minna einna helst á mótmæli hval- „Krafa umhverfissinna um þjóðgarð á öllu svœðinu norðan Vatnajökuls hefur bara einn tilgang: að koma í veg fyrir að nokkum tíma verði virkjað á þessu svœði. Vilji þeir fá þjóðgarð þá geta þeir rétt eins krafist þess að fá Austurvöll sem þjóðgarð svo þeir geti farið í pílagrímsför þangað. “ friðunarsinna vestur í Bandaríkjun- um gegn hvalveiðum íslendinga á sínum tíma. Líkt og hvalfriðunarsinnar þekktu nánast ekkert til íslands og aðstæðna þar þekkja umhverfissinnar í flest- um tilfellum ekkert til Austurlands og aðstæðna þar, hafa e.t.v. aldrei komið þangað því þeir eru í flestum tiifellum frá höfuðborgarsvæðinu. Hinum svokölluðu umhverfissinn- um tókst með þrýstingi og látum á sínum tíma að koma í veg fyrir að Eyjabakkar yrðu virkjaðir.' Og viti menn, hvað hefur gerst síðan? Þessi útnefnda og úthrópaða náttúruperla hefur fallið í gleymskunnar dá. Og það sama gerist örugglega með Kára- hnjúkasvæðið, takist hinum svoköll- uðu umhverfissinnum að spilla fyrir virkjunarframkvæmdum þar og stöðva framkvæmdir sem eiga að bera uppi þætti í efnahagslegum framfórum í framtíðinni og aukinni atvinnu, nú þegar atvinnuleysi fer vaxandi. Tvískinnungur Einnig finnst mér að mikils tví- skinnungs gæti í málflutningi hinna svokölluðu umhverfissina. Þeir láta öllum illum látum út af virkjana- og álversframkvæmdum fyrir austan en hins vegar þegar taláð er um að stækka álverið í Straumsvík, sem er tii sýnis við bæjardyr höfuðborgar- Sandkom Engin tilviljun Þannig háttaði til á dögunum að Hreinn Loftsson stjómarformaður Baugs, og Jón Ásgeir Jóhannesson for- stjóri voru báðir á heimleið frá Lund- únum með Flugleiðavél. Báðir höfðu verið þar í einkaerindum en fyrir hend- ingu lentu þeir hlið við hliö á Saga Class í fluginu á leið- inni heim. Jón Ásgeir var sestur í sæti sitt þegar Hreinn kemur inn. í sætaröðinni fyrir aftan Jón Ásgeir sátu tveir menn, þeir Haraldur Johannessen ríkislögreglu- stjóri og Jón H.B. Snorrason saksóknari Rikislögreglu- stjóraembættisins og yfirmaður efnahagsbrotadeildar. Þegar Hreinn kemur inn og ætlar að setjast sér hann þessa menn, snýr sér að Haraldi og segir: „Þær eru skrýtnar þessar tilviljanir í lífmu.“ Ríkislögreglustjóri lítur þá upp úr blaðinu sem hann var aö lesa, hallar sér fram og segir viö Hrein: „Hreinn, trúir þú á tilviljanir?" Rétti tíminn Þess er beðið með talsverðri eftirvæntingu að út komi Ummæli Hvaða vitleysa! „Fáir ferðamenn munu hins vegar fást til þess að dvelja við þjóðvegi í frístundum sínum.“ Kolbeinn Óttarsson Proppé á Múrnum.is, um fyrirhugaba lagningu þjóövegar um Héöinsfjörö, sem Kolbeinn telur aö muni eyöileggja þá náttúruperlu sem fjöröurinn er. Eins og flestir vita liggur þjéövegur í gegnum eina frægustu nátt- úruperlu landsins, Geysissvæöiö, og mun þaö síst hafa dreg- iö úr fjölda feröamanna þangaö. Frá Geysi sjálfum eru um 50 metrar aö þjóöveginum. Tilburðir Valgerðar „Þetta minnir á tilskipanir einræðis- herra á fyrri tímum." Pétur H. Blöndal á Alþingi, um tiltekin ákvæöi í iagafrumvarpi viöskiptaráöherra um fjármálastofnanir sem varöa spari- sjóöina. Plott Péturs „Með þessu er komið í veg fyrir að sparisjóðakerfið í sandkorn@dv.is skýrsla Deloitte & Touche um það, hvað það myndi kosta íslendinga að vera f Evrópusambandinu eftir að sam- bandið verður stækkað. Utanríkisráðuneytið pantaði skýrsluna snemma í sumar og Halldór Ásgrímsson hefur sagt að hann reikni með að hún verði raunhæfari en skýrsla sem Hagfræðistofnun Háskóla íslands gerði fyrir forsætisráðneytið fyrr á árinu. Þar var sagt að árlegur kostnaður yrði allt að 10 milijarðar króna á ári og hélt Davíð Oddsson þeirri tölu mjög á lofti - en Halldór efað- ist. Það er því mikið undir. Nú er liðið meira en hálft ár frá því að skýrsla Deloitte & Touche var pöntuð og eðli- legt að gera ráö fyrir aö hún fari að birtast hvað úr hverju. Sandkornsritari hefur reyndar hugboð (og ríflega það) um að hún sé tilbúin, og nú sé aðeins spurningin hvenær rétti tíminn sé til að greina frá niðurstöðunni... Toppamir Sagan segir að fyrrverandi starfsmaður Siglingastofnun- ar í Kópavogi hafi gefið stofnuninni jólatré í ár. Það mun vera þeim eiginleikum gætt að toppamir á því eru nokkrir. Gárungarnir í hópi starfsmanna segja að toppamir séu jafnmargir og topparnir í fyrirtækinu ... landinu verði eyðilagt á einni nóttu eins og hefði getað orðið ella.“ Valgeröur Sverrisdóttir á Alþingi, um sömu ákvæöi frumvarps- ins og Pétur gagnrýndi. Vel þess virði Svo eru líka pitsur í boði.“ Unglingspiltur i viötali viö fréttamann Sjónvarpsins, spuröur um þaö hvers vegna hann legöi þaö á sig aö bíöa yfir nótt og langt fram á næsta dag i biöröö til aö tryggja sér sæti á for- sýningu Turnanna tveggja, annars hluta kvikmyndanna um Hringadróttinssögu. Engar myndir „Það var leitað á mér eins og ég væri að fara um borð í ísraelska flugvél." Ólafur H. Torfason, kvikmyndagagnrýnandi Rásar 2, um öryggisgæsluna fyrir forsýningu Turnanna tveggja þar sem þess var vandlega gætt aö biógestir færu ekki meö upptökuvélar inn i salinn. svæðisins, fyrir alla þá sem koma frá Flugstöð Leifs Eiríkssonar til hins „hreina og ómengaða íslands" eða talað um að stækka álverið í Hval: firði, þá er eins og umhverfissinnar líti með blinda auganu á þessar fyrir- huguðu framkvæmdir, a.m.k. sjá þeir engar ástæður til að gagnrýna þær. Krafa umhverfissinna um þjóðgarð á öllu svæðinu norðan Vatnajökuls hefur bara einn tilgang; að koma í veg fyrir að nokkum tíma verði virkjað á þessu svæði. Vilji þeir fá þjóðgarð geta þeir rétt eins krafist þess að fá Austurvöll sem þjóðgarð svo þeir geti farið í pflagrímsfór þangað. Ég skora á atvinnulaust fólk að flykkjast á Austurvöll næst þegar þessi sértrúarsöfnuður er kallar sig umhverfissinna iðkar þar trúarat- hafnir sínar og spyija þá hvað þeir vilji gera til að skapa atvinnu á tím- um aukins atvinnuleysis og sam- dráttar. Ég er forviða á að umhverfissinnar skuli hafa fengið að komast upp með að vanvirða minningu frelsishetju okkar íslendinga með því að vefa styttuna af honum inn í álpappír. í öðrum löndum myndi slík vanvirða við þjóðhetju jafnast á við guðlast og ég er hissa á því hversu lögregluyfir- völd tóku létt á málinu að mínu mati. Opinber rannsókn Að undanförnu hefur einnig komið í ijós að ýmis erlend verktakafyrir- tæki hafa hætt við að bjóða í fram- kvæmdir við Kárahnjúkavirkjun af umhverfissjónarmiðum. Auk þess hefur komið í ljós að umhverfissam- tök og ýmsir aðilar hér á landi hafa beitt þessi sömu verktakafyrirtæki þrýstingi til að hætta við að koma ná- lægt þessu verkefni. Ef rétt er fyndist mér að stjórnvöld ættu að setja á fót opinbera rannsókn á framferðinu og því hverjir þessir aðilar eru sem spUlt hafa fyrir Kárahnjúkafram- kvæmdunum. 39 Þarfnast Island EES? Friðrik Daníelsson efnaverkfræöingur Sögur eru komnar á kreik í Noregi um að Evr- ópusambandið ætii sér að segja upp EES-samn- ingnum ef Noregur, Liechtenstein og ísland gangi ekki að afarkost- um ESB og borgi fúlgur fjár í sjóði ESB. Möguleiki er að milda risann með því að leyfa fyrirtækjum í ESB að kaupa sig inn i sjávarútveginn (sem myndi þýða að íslendingar ættu ekki lengur einir fiskimiðin við ísland). Percy Westerlund, sænskur samn- ingamaður ESB við EES-löndin, vill hvorki játa þessu né neita en er ákveðinn í að láta EES-löndin borga (Svíar þekkja vel olíuauð Norð- manna). Norðmönnum er brugðið, enda hafa þeir einatt verið háðari ESB-löndum en íslendingar. íslensku ríkisstjórninni er aftur á móti ekki brugðið, hún hefur þegar hafnað hin- um óskammfeilnu kröfum ESB. Viöskiptahagsmunir íslands Viðskipti íslands við flest löndin sem lenda innan múra ESB við stækkunina eru hverfandi og engin ástæða til þess að kaupa fríverslun við þau á margfóldu okurverði ESB. Reyndar er það aöeins ESB sem reynir að selja aðgang að fríverslun, slík „fríverslunarsala" tíðkast ekki í þeim alþjóðastofnunum sem ísland er aðili að og berjast fyrir raunveru- legri fríverslun um allan heim, ekki aðeins innan múra ESB. Fríverslun er ekki seld, heldur umsamin og gagnkvæm (nema ESB eigi í hlut). Það væri grátbroslegt ef íslend- ingar þyrftu að styrkja landbúnað suður í Evrópu í margfalt betri land- búnaðarlöndum en kalda ísland er! Hagsmunir íslands eru fremur fólgnir í viðskiptum við Rússland, sem forðum bjargaði okkur úr klóm Evrópuveldanna þegar átti að stöðva landhelgisútfærslurnar. Rússar eru ekki og verða aldrei vel- komnir í ESB, að sögn Romano Prodis aðalritara. Taka skal fram að Rússar eru stærsta þjóð Evrópu og hafa farið verst allra út úr yfirgangi stórveldanna í ESB. Eru aðstæöur svipaðar? Velviljaðir kunnáttumenn innan raða ESB-valdsins gera sér grein fyrir því að ísland hefur algera sér- stöðu sé miðað við Vestur-Evrópu- lönd. Hér er bæði efnahagsþróun og fólksfjölgun; hvort tveggja er hverf- andi í ESB. Hér þarf mikla uppbygg- ingu í erfiðu, köldu og strjálbýlu landi. Hér eru auðlindir mjög fáar og kalla á sérhæfða efnahagsstefnu. Að nota sömu stjórnarhætti hér og í ESB er álíka og að setja umferð- arljós á hvert götuhorn í Hrísey og senda nokkra lögregluþjóna og skrif- finna tfi eftirlits með Hríseyingum (stærðarhlutfall Hríseyjar og íslands er álíka og íslands og ESB). Diana WaUis, breskur Evrópuþingmaöur, bendir á sérstöðu íslands í nýút- kominni bók. Hún varar ESB við að beita harðri stefnu gegn íslandi og hvetur til að ESB viðurkenni sér- stöðu landsins. Verður sett viðskiptabann? Saga viðskipta íslendinga við ESB-lönd sýnir að á ýmsu er von þaðan. Þegar íslendingar voru að berjast fyrir sínum hagsmunamál- um áður voru lagðar fram hótanir um útilokun eða sett löndunarbann á íslenskar vörur. En íslendingar höföu sitt fram að lokum. Ástæðan er sú að í ESB-löndum er almenn- ingsálitið ekki hlynnt því aö kúga íslendinga. Þetta kom í ljós á miðjum 8. ára- tugnum þegar andstaða við 200 mílna landhelgisútfærsluna breytt- ist í almenna samúð þegar almenn- ingur fékk að kynnast málinu. ís- „Það vœri grátbroslegt ef íslendingar þyrftu að styrkja landbúnað suður í Evrópu í margfalt betri landbúnaðarlöndum en kalda ísland er!“ - Frá landbúnaðarhéraði á Ítalíu. lendingar eru í augum Evrópubúa nokkrir varðmenn eins dýrmætasta menningararfs Norður-Evrópu. Þar hefur því aldrei verið grundvöllur fyrir hörðum aðgerðum, viðskipta- banni eða langtima efnahagsþving- unum gegn íslandi. Stöðvast fiskútflutningur? ESB-skriffinngálknið ætlar sér nú að draga úr fiskveiðum við strendur Evrópu svo mjög að fiskur verður torfengnari þar en áður. Það er því ljóst að ekki verður skortur á mark- aði fyrir íslenskar fiskafurðir í ESB, jafnvel þó að ESB-hækkaði tollana eitthvað til að refsa íslendingum fyr- ir óþekktina. Það væri því réttur tími nú til þess að breyta EES-samn- ingnum í viðskiptasamning og við héldum svo áfram að versla við Evr- ópuríkin á grundvelli lögmálsins um framboð og eftirspurn - eins og Hannes Jónsson, fyrrum sendiherra, orðar það - hann þekkir utanríkis- viðskipti íslands af langri reynslu. Það yrði einstakt happ fyrir !s- land ef ESB segði upp verstu gerð ís- lenskra stjórnmálamanna síðan 1262, EES-samningnum. Uppsagnarfresturinn er 12 mán- uðir samkvæmt uppsagnarákvæði samningsins. Við gætum þá jafnvel haldið upp á endurheimt fullveldis- ins um leið og 60 ára sjálfstæðisaf- mælið 2004. Leirkarlar í kvenmannshöndum Rúnar Helgi Vignisson rithöfundur I bæklingi frá Félagi ísienskra leikskólakenn- ara er spurt: Munu karl- menn framtíðarinnar pissa standandi? Því er ekki svarað í bæklingnum en svo er að skilja sem körlum megi innræta aðra aðferð við að svara þessu kalli náttúrunnar og að þetta höfuðvígi karimennskunnar verði í hættu ef fleiri karlar gerist ekki leikskóla- kennarar. Reyndar virðist meint innræting þegar vera hafin því spurst hefur að ekki pissi allir karlmenn standandi lengur. Jafnvel stæðilegustu karl- menn ku vera famir að pissa sitj- andi en opinberlega er látið sem það sé gert af fúsum og frjálsum vilja, enda er fátt hættulegra orðspori karla en að láta konur kúga sig til svo ókarlmannlegrar hegðunar. Ungir drengir standa hins vegar ekki jafn vel að. vígi gagnvart hinu nýja fagnaðarerindi og heyrst hefur að þeim sé kennt að pissa sitjandi á sumum heimilum. Hjúkrunarkona, vel að sér í starf- semi þvagfæranna, sagði mér einu sinni að ekki væri æskilegt að karl- ar pissuðu sitjandi því að þeim tæk- ist ekki að tæma þvagblöðruna með því móti. Þetta geta allir karlar reynt á sjálfum sér. Hver mótar hvern? Nú er ljóst að bæði grunnskólar og leikskólar eru næstum eingöngu mannaðir konum. Sumir hefðu kannski haldið að þar með fæddist það sæluríki jafnræðisins sem okk- ur hefur öll dreymt um; innblásnar af mótunarhyggju mundu konumar ala drengina okkar upp í góðum sið- um og rétta þar með af feðraveld- isslagsíðuna á þjóðfélaginu. En málið er ekki svo einfalt. Á ráðstefnu um kvenna- og kynjafræði í Háskóla íslands fyrir skömmu sagðist einn fyrirlesarinn telja kynjaslagsíðuna á skólakerfinu mik- ið vandamál. Drengir þyrftu nefni- lega að umgangast karlmenn dag- lega til að kynhugmyndir þeirra yrðu eðlilegar. Þeir þyrftu með öðr- um orðum að samsama sig körlum af holdi og blóði, annars væri haétta á því að þeir heyjuðu sér ýktar karl- mennskuimyndir úr bíómyndum eða öðrum vafasömum miðlum. Út- koman gæti t.d. orðið meira ofbeldi. Þá sætu konur framtíðarinnar sannarlega í súpunni, já og við öll, en trúlega er málið ekki svo einfalt heldur enda vísa því margir á bug að drengjum stafi hætta af kennslu- konum. Samkvæmt mótunarhyggj- „Það breytir ekki því að í skólanum eru heilbrigðir og tápmiklir drengir ávítaðir daglega fyrir hegðun sem við náttúru- legri skilyrði væri skiljan- leg ef ekki ofur eðlileg. Eiga ekki litlir strákar að vera eins og íþróttaálfar upp um allt, eiga þeir ekki að vera svolitlir prakkarar?“ unni geti þær t.d. breytt kyngervi sínu og hagaö sér nánast eins og karlar ef því er að skipta. Virtir fræðimenn hafa líka komist að því að konur séu ekkert „kvenlegar" heldur séu bara að þykjast vera það. En líklega eru þær þó ekki aö þykj- ast vera konur og því sitjum við eft- ir sem áður uppi með tvö kyn þótt hegðunarmynstur þeirra séu ákvörðuð að miklu leyti af tíðarand- anum. Kjörlendi karlkynsins Það breytir ekki því að í skólan- um eru heilbrigðir og tápmiklir drengir ávítaðir daglega fyrir hegð- un sem við náttúrulegri skilyrði væri skiljanleg ef ekki ofur eðlileg. Eiga ekki litlir strákar að vera eins og íþróttaálfar upp um allt, eiga þeir ekki að vera svolitlir prákkarar? í samfélagi nútímans eru þeir hins vegar vistaðir í þröngum skólastof- um lungann úr deginum, þegar orka þeirra er í hámarki, og gert að sitja prúöir við lítil borð megnið af þeim tíma, helst alveg kyrrir. Mér þykir sjálfum erfitt að sitja langtímum saman og man enn hvað það var mér mikil raun alla mína skóla- göngu, ailt upp í háskóla. Hins veg- ar eru kennararnir iðulega á ferð- inni meðan bömin sitja. í rauninni eru skólar, kannski að leikskólum undanskildum, óeðlilegt umhverfi fyrir ung böm, ekki síst fyrir drengi sem hafa allajafna enn meiri hreyfiþörf en stúlkur. Leik- fimisalurinn er sjálfsagt nær þvi að vera kjörlendi fyrir unga og iðandi drengi, en þeir fá hins vegar aðeins tvo leikfimitíma á viku - og þá get- ur reyndar drjúgur hluti timans far- ið í að fá kappana til að standa kyrra eða jafnvel sitja. Kannski eng- in furða að þeim þyki frímínúturnar allajafna skemmtiiegastar. Að teknu tilliti tO aðstæðna er vart hægt að áfellast konumar i skólakerfmu. Mín reynsla er sú að þær séu fagmenn, þrautseigar og duglegar og meövitaðar um fjöl- breytOeika mannlífsins. Það er þó ekki hægt að ætlast tO þess að þær geti sett sig fullkomlega inn í hugar- heim drengja og kannski hvarflar stöku sinnum að þeim í argaþrasinu miðju að það væri nú munur ef strákamir pissuðu sitjandi og yrðu þannig að hálfgerðum stelpum, með- færOegum og þægum, en innst inni held ég að þær beri meiri virðingu fyrir sköpunarverkinu en það enda eiga þær flestar drengi sjálfar og vita hvemig þeir voru búnir tO. +

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.