Árbók Landsbókasafns Íslands - Nýr flokkur - 01.01.1979, Side 55

Árbók Landsbókasafns Íslands - Nýr flokkur - 01.01.1979, Side 55
,,AF SKRIFUÐUM SKRÆÐUM ER ALLT GOTT“ 55 Jón Borgfirðingur var einmitt einn þeirra manna, sem hvað ötulast gekk fram í því að safna handritum fyrir Bókmenntafélagið og Jón Sigurðsson, haldinn óslökkvandi ástríðu á söfnun bóka og handrita og byrjaði þegar í æsku að draga að sér bækur og handrit. Mörg bókin og handritið hefði glatazt með öllu, ef hann hefði ekki fest hendur á þeim. Jón Jónsson Aðils segir um hann í grein í Skírni 1913: „Honum rann til rifja, er hann sá illa hirt um bækur eða handrit, og vildi ekki vita minnsta snepli fleygt, ef eitthvað var á hann prentað eða ritað. Sjálfur sýndi hann mér einu sinni blaðadót í handritasafni Bókmenntafé- lagsins, sem hann kvaðst hafa skarað út úr hlóðum á sveitabæ einum. Hafði hann komið þar af tilviljun, rétt í því er eldabuskan ætlaði að snerpa undir katlinum, og ekki verið seinn á sér að hirða dótiðA11 Og Finnur Sigmundsson fyrrum landsbókavörður kemst svo að orði umjón Borgfirðing: ,,I Landsbókasafni eru margar minjar Jóns Borg- firðings, og mundi þykja þar skarð fyrir skildi efallt, sem merkt er nafni hans, væri horfið þaðan. Hann var um langt skeið ötull hjálparmaður Jóns Sigurðssonar við söfnun handrita og prentaðra bóka . . . Eftir dauða Jóns Borgfirðings eignaðist Landsbókasafnið einnig allt sem það vildi af prentuðum bókum hans og handritum og fékk þar margan góðan grip og fáséðan, ekki sízt smælki ýmiskonar, sem Jón hélt jafnan til haga af mikilli natni. Meðal þess, sem safnið eignaðist að Jóni látnum, voru dagbækur hans, en þar kennir margra grasa . . . Dag- bækur hans eru samfelldar frá 1860 til 1907, og er þar saman kominn margháttaður fróðleikur um samtíð Jóns og áhugamál. Til er einnig mikið safn af bréfum frá Jóni til vina hans og kunningja, og eru þau góð viðbót við dagbækur hans. Að sjálfsögðu hélt hann saman öllum bréfum, sem honum bárust, og er það mikið safn. Skrifaðist hann á við ýmsa fræðimenn og áhugamenn, lærða og ólærða, og má þar meðal annars finna margskonar fróðleik um handrit og bækur.“12 Jón Sigurðsson og Jón Borgfirðingur skrifuðust á um nærfellt aldar- fjórðungs skeið. Bréfjóns Borgfirðings til nafna síns eru 61 alls, en Jóns Sigurðssonar 32.13 Enda þótt ýmislegt beri þar á góma, er megin- þráðurinn um bækur og handrit, einkum söfnun fyrir Bókmenntafé- lagið, því að aðeins lítið eitt lenti í safni Jóns Sigurðssonar. Þeir nafnar hittust í fyrsta sinn í Reykjavík vorið 1853, er Jón Sigurðsson var hér heima á þingi. Jón Borgfirðingur var á bóksöluferðalagi þetta ár og segir m. a. svo í ævisögubroti sínu, þar sem hann kveður sig hafa fýst í kaupavinnu norður í landi og hafa leigt sér tvo hesta í því skyni í Borgarfirði: ,,. . . Hélt ég upp Lundarreykjadal og brá mér um leið til

x

Árbók Landsbókasafns Íslands - Nýr flokkur

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Árbók Landsbókasafns Íslands - Nýr flokkur
https://timarit.is/publication/280

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.