Morgunblaðið - 18.01.2004, Síða 52

Morgunblaðið - 18.01.2004, Síða 52
MINNINGAR 52 SUNNUDAGUR 18. JANÚAR 2004 MORGUNBLAÐIÐ Okkur langar til í örfáum orðum að minnast Þórunnar, eða Tótu eins og hún var venjulega kölluð, og þakka fyrir alla við- kynningu, frá því að við fyrst kynntumst henni. Ég, sem bróðir Bjarna tengdasonar hennar og síð- ar kona mín Fríða. Okkur fannst frá fyrstu kynnum, að við hefðum þekkt hana lengi. Það var kannski ekki síst vegna hennar persónu. Hún var ætíð svo hrein og bein, fróð og hafði svo skemmtilega nær- veru. Hún hafði gaman af því að kynnast fólki og ræða málin. Það var gaman að vera í nánd við hana. Hún kom í heimsókn til okkar hing- að á Skútustaði í september 2001 og áttum við þar notalega kvöld- stund með systur hennar. Þegar við endurguldum svo heimsóknina í haust og komum við á Kaðalstöð- um, var tekið hjartanlega á móti okkur og áttum við þar skemmti- legt síðdegi með Tótu. Guð blessi minningu hennar. Hvernig sem eilífðar tímarnir tifa, trúin hún græðir sem vorblærinn hlýr. Myndin þín, brosið og minningin lifa, meitluð í huganum svo fögur og skír. (Friðrik Steingrímsson.) Örnólfur og Arnfríður á Skútustöðum í Mývatnssveit. Elsku Tóta. Ég skil þetta ekki ennþá; að geta ekki hringt til þín og fengið að heyra eina skrítlu eða tvær. Þú safnaðir öllu skemmtilegu og last svo fyrir mig þegar ég kom í heim- sókn. Við gátum hlegið og hlegið langt fram á nótt – við notuðum tímann vel þegar við hittumst. Það eru bráðum sextíu ár síðan við kynntumst í Reykholtsskóla og urðum vinkonur. Svo fékk ég að kynnast fjölskyldunni þinni; for- eldrum, afa og ömmu á Glitstöðum og systrum þínum. Síðar kom Óli til sögunnar og systir hans og bróðir. Allt þetta fólk hefur sýnt mér og fjölskyldu minni svo mikla hlýju og alúð að annað eins hef ég ekki upp- lifað. Allar réttarferðirnar með börnin mín. Fá að hlaupa um í safninu og hoppa og berja sér á lær og æpa hó og hviss og hæ og hí. Virðulegir bændurnir og fjallkóngarnir sem stýrðu áhlaupinu tókust á loft þeg- ar kom að þessari athöfn. Við gerð- um eins og þeir. Við vorum tekin inn í hópinn, alveg eins og hinir gemlingarnir, og allir hjálpuðu okkur að finna réttu rolluna með góð horn til að stýra inn í rétta dilk- inn. Rúsínan í pylsuendanum var svo að fá kannski að fara á hestbak. Þetta eru ævintýri sem börnin mín gleyma aldrei. Ég man líka allar gönguferðirnar út í skóg, sem þú sýndir mér í hvert skipti sem ég kom. Þú sýndir mér hvað hin eða þessi plantan hafði vaxið frá því síðast. Þú varst svo stolt af skóginum ykkar Óla. Þið unnuð bæði af svo miklum áhuga og alúð. Ég gleymi ekki einu haust- kvöldi. Margar ungar plöntur höfðu nýlega verið gróðursettar og nú gerði norðangarra. Þið fóruð bæði út, með striga og spýtur til að setja utan um plönturnar til að skýla þeim. Svo komuð þið aftur, löngu seinna, köld og þreytt, en svo ánægð – höfðuð bjargað litlu plönt- unum. Þessar litlu plöntur teygja sig nú hátt til himins og skýla Kað- alstöðum og fólkinu þínu um ókom- in ár. Ef Ísland ætti margar dætur og syni eins og ykkur Óla væri ÞÓRUNN EIRÍKSDÓTTIR ✝ Þórunn Eiríks-dóttir fæddist á Hamri í Þverárhlíð 20. janúar 1928. Hún lést á Sjúkrahúsi Akraness 29. desem- ber síðastliðinn og var útför hennar gerð frá Reykholts- kirkju 10. janúar. landið okkar hlýrra og fegurra. Fallegri minnisvarða hafa fáir reist sér. Megi börnin þín öll njóta þess styrks sem þú gafst þeim með þín- um heiðarlega bar- áttuvilja og lífsgleði. Guð blessi minningu þína. Sólrún Yngvadóttir. Fáeinum orðum vil ég minnast látinnar heiðurskonu, Þórunnar Eiríksdótt- ur frá Kaðalstöðum í Borgarfirði. Ég þekkti til Þórunnar af afspurn allt frá fyrstu árum mínum í Al- þýðubandalaginu og kynntist henni síðan á sama vettvangi og sérstak- lega gegnum sameiginlegan áhuga á málefnum landbúnaðarins, fé- lags- og byggðamálum og fleiri sameiginlegum hugðarefnum. Þór- unn naut mikillar virðingar meðal pólitískra samherja sinna og langt út fyrir þær raðir. Hún var í for- ustusveit síns héraðs á mörgum sviðum; vann mikið að málefnum kvenna og sinnti almennt félags- og menningarmálum, umhverfis- og byggðamálum af miklum dugnaði og ósérhlífni svo lengi sem kraftar leyfðu. Þórunn Eiríksdóttir var eftir því sem ég veit best fyrsta konan sem gerði strandhögg í einu hinna gam- algrónu vígja karlveldisins, sem voru á þeim tíma bankaráð ríkis- bankanna. Hún var kjörin aðalmað- ur í bankaráð Búnaðarbankans fyr- ir Alþýðubandalagið árið 1985 og sat þar í fjögur ár, eða svo lengi sem Alþýðubandalagið átti þar full- trúa í þeirri lotu. Áður hafði hún verið þar varamaður um skeið. Ég kveð Þórunni Eiríksdóttur með virðingu og þakklæti fyrir hennar margvíslega og mikla fram- lag á langri starfsæfi og votta að- standendum samúð. Steingrímur J. Sigfússon. Látin er Þórunn Eiríksdóttir húsfreyja og félagsmálavera. Sá er þetta skrifar kynntist Þórunni síð- ustu tólf ár hennar hér á jarðríki. Mér var strax ljóst að þar fór kona sem hafði skoðanir á flestum mál- um, sama hvort heldur þau til- heyrðu því samfélagi sem hún lifði og bjó í eða á þjóð- og alþjóðamál- um. Ég átti því láni að fagna að vinna með Þórunni að málefnum skólans og við þau kynni rann upp fyrir mér hvað saga Varmalands- skóla er samtvinnuð lífi hennar sem nú er gengin. Þórunn sat í skóla- nefnd fimm kjörtímabil eða 20 ár. Þegar skólinn nálgaðist 30 ára af- mæli sitt var Þórunn fengin til þess að ritstýra afmælisblaði. Það fórst henni einkar vel úr hendi og ekki annað að sjá en flest stykki í stóru púsluspili hafi fundist til þess að geta skrifað sögu skólans eins heið- arlega og hægt er. Fyrir þessi störf og önnur er hér þakkað. Allir sem leggja samfélagi sínu lið sitt eiga gott eitt skilið hvort heldur maður er með eða móti. Umræðan skiptir máli. Og þannig var Þórunn, hún lagði sitt af mörkum við ræktun lands og lýðs. Fyrir hönd Varmalandsskóla vil ég þakka Þórunni störf hennar í þágu skólans. Dætrum, tengdasonum og barna- börnum sendum við samúðarkveðj- ur. Flemming Jessen, skólastjóri. Þórunn giftist ung miklum ágæt- ismanni Ólafi Jónssyni smið frá Kaðalsstöðum í Stafholtstungum og þar settu þau saman bú og byggðu nýbýlið Kaðalsstaði, II. Þar sem hún bjó þeim indælt heimili, og þar sem hennar takmarkalausi áhugi fyrir ræktun kom skýrt í ljós með nokkurra hektara skógrækt- argirðingu sem rís á bökkum Þver- ár, mikil staðarprýði. Fyrir beiðni þess mikla eldhuga og félagsmálamanns, Daníels Kristjánssonar á Hreðavatni, tók hún sæti í stjórn Skógræktarfélags Borgarfjarðar, hún var fyrst kosin varamaður í stjórn 1965 og í að- alstjórn var hún kosin 1974 og var þar samfellt ritari til ársins 1986 að hún baðst undan endurkosningu. Varð hún þar ásamt fleirum tengi- liður milli stofnenda og frumherja skógræktarfélagsins og þeirra sem á eftir hafa komið að stjórn þess. Hún var oft fulltrúi á aðalfundum Skógræktarfélags Íslands, sem haldnir eru vítt og breitt um landið. Var oft farið í þessar ferðir í sam- floti eða hóp. Varð þá oft úr þessum ferðum skemmtiferð. Voru þá gjarnan makar með í för. Komust fulltrúar í gegnum þess- ar ferðir í kynni við fólk með svip- aðar hugsjónir allt í kríngum landið og það sem þar var verið að fram- kvæma. Það útaf fyrir sig efldi áhugann og framkvæmdavilja til frekari átaka í héraði. Þær hafa verið ófáar ferðirnar til gróðursetningar og umhirðu í Grímsstaðagirðingu, Einkunnir, Daníelslund, Grafarkot, Snaga, og Leirárgirðingar á vegum félagsins á undanförnum áratugum. Þeim sem þetta ritar er ofarlega í minni skógræktarferð til Noregs árið 1964, í þeirri ferð voru milli 70 og 80 þátttakendur. Fararstjórar voru Ísleifur Sumarliðason og Sig- urður Blöndal, í ferðinni voru 7 Borgfirðingar, 4 af okkur vorum með Sigurði Blöndal, þar var Þór- unn ein af ferðafélögum. Var farið í Þrándheim fyrri vikuna og þá seinni í Guðbrandsdal, varð þessi ferð mjög lærdómsrík og hygg eg að flest af því fólki sem hana fór hafi komið meira eða minna að skógrækt eftir ferðina. Tóta ásamt manni sínum Ólafi fór síðar í fleiri slíkar ferðir, enda voru þau bæði mikið útivistar- og ferðafólk. Það var reisn yfir Þórunni og tekið eftir því sem hún lagði til mála. Hún var alltaf tilbúin að leggja góðum málum lið. Skógræktarfélag Borgarfjarðar vill þakka Þórunni óeigingjörn störf í þágu félagsins á liðnum ára- tugum og sendir aðstandendum hennar samúðarkveðjur. F.h. Skógræktarfélag Borgar- fjarðar, Ragnar Sveinn Olgeirsson. Nú, þegar heiðurskonan Þórunn Eiríksdóttir er fallin frá, sest sorg og söknuður að í huga okkar og til- veran verður aldrei söm. Minningar um samverustundir söngs og ljóða streyma fram og verða dýrmætar perlur. „Vísur Íslendinga“ eftir Jónas Hallgrímsson höfða sterkt til þeirr- ar myndar sem hún skilur eftir í huga okkar: Hvað er svo glatt sem góðra vina fundur, er gleðin skín á vonarhýrri brá. – Á „góðra vina fundum“ í Félagi aldraðra í Borgarfjarðardölum, stjórnaði formaðurinn okkar með skörungsskap og samviskusemi, eins og öllum þeim fjölmörgu verk- efnum sem henni voru falin. Eins og á vori laufi skrýðist lundur, lifnar og glæðist hugarkætin þá. – Áhugi og elja við skógrækt, sést á myndarlegum og velhirtum trjáreit hjónanna á Kaðalstöðum. Verður hann ævarandi minnis- varði verka þeirra. Og meðan þrúgna gullnu tárin glóa og guðaveigar lífga sálaryl, – Þegar Ljóðahópurinn okkar kom að Kaðalstöðum var okkur fagnað að höfðingjasið, með staupi af „gullnu tári“ sem ásamt vinar- þeli og ljóðunum yljaði hjarta og sál. þá er það víst, að bestu blómin gróa í brjóstum sem að geta fundið til. – Við fundum sannarlega til gleði og vináttu í brjóstum okkar þegar Tóta las úr ljóðablómum sínum eins og henni einni var lagið, þá var bæði grátið og hlegið. Hún hélt því Innilegar þakkir færum við öllum þeim sem vottuðu okkur samúð og vináttu vegna andláts og útfarar elskulegrar móður okkar, INGIBJARGAR KRISTJÖNU KRISTJÁNSDÓTTUR, Tjarnarbraut 5, Hafnarfirði. Starfsfólki á 3. h. Sólvangs í Hafnarfirði sendum við sérstakar þakkir fyrir umönnun og hlýhug sem það ávallt sýndi. Högni Sigurðsson, Hermann Sigurðsson. Af alhug þökkum við auðsýnda samúð og stuðning vegna andláts og útfarar okkar ástkæru MAGNEU DÓRU MAGNÚSDÓTTUR, Grandavegi 47. Guð geymi ykkur öll. Sigrún Inga Magnúsdóttir, Ingunn Guðlaug Jónsdóttir, Kristjana Jónsdóttir, Elín Sigrún Jónsdóttir, Sigurður Árni Þórðarson, barnabörn og barnabarnabarn. Ástkær faðir okkar, tengdafaðir og afi, GÍSLI HELGASON, Helgafelli, Fellahreppi, sem lést miðvikudaginn 14. janúar, verður jarðsunginn frá Egilsstaðakirkju laugardaginn 24. janúar kl. 14.00. Helgi Gíslason, Rafn Óttarr Gíslason, Dagný Berglind Gísladóttir og fjölskyldur. SONJA HÅKANSSON, Barðaströnd 25, Seltjarnarnesi. Kæru vinir og vandamenn, þið eruð svo mörg sem hafið sýnt okkur samúð og vinarþel við andlát og útför Sonju. Það styrkir okkur í sorg okkar. Hjartans þakkir til allra, þökk til starfs- fólks gjörgæsludeildar Landspítalans, Foss- vogi, Íslandspósts og Siglingastofnunar. Megi ykkar Guð um alla framtíð varðveita. Bragi Óskarsson og aðstandendur. Hjartans þakkir færum við öllum þeim, sem sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og útför eiginmanns míns, föður, tengdaföður, afa, langafa og langalangafa, EINARS EINARSSONAR prentara, Laugarnesvegi 76, Reykjavík. Ragnheiður Jóhannesdóttir, Ásdís Einarsdóttir, Sigurður Rúnar Gíslason og fjölskylda. Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug vegna andláts og útfarar systur minnar og stjúpmóður, HULDU VALDIMARSDÓTTUR frá Vopnafirði, Kleppsvegi 128, Reykjavík. Þorsteinn Valdimarsson, Lárus Guðgeirsson.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.