Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.09.1949, Síða 84

Kirkjuritið - 01.09.1949, Síða 84
242 KtRKJURITIÐ Gunnars, sem ég var áðan að brosa að með sjálfum mér. Þarf þá röksemdaleiðsla vorrar blessuðu kirkju að vera jafn voluð og bágborin? Þarf hinn trúaði maður alltaf að sverja af sér alla lífsskoðun, neita sér um að nota skynsemina, en trúa bara í blindni, því, sem í hann er látið? Svo segir spá- maðurinn Dungal: öll trúarbrögð hafa ævinlega heimtað eina fórn á altarið: Skynsemina! Kannske að eitthvað sé hæft í þessu? En ég hefi aldrei skilið kristindóminn svo, að endilega þyrfti að fórna skynseminni fyrir hann. Ég hefi einnig haldið, að menn gætu verið með fullu viti, þó að þeir væru trúaðir. Hins vegar þykir mér það ofrausn að halda fram, að hin kennandi kirkja, þ. e.: prestamir, séu óskeikulir eða tali þá sérstaklega fyrir munn Guðs, er þeir sleppa allri gagnrýni og trúa í blindni á bókstaf Gyðinga. Kaþólsk kirkja miðaldanna gat trúað þannig, og slíkt hið sama gera ýmsir grunnfærir trúarflokkar, enn þann dag í dag, eins og t. d. kommúnistar, sem trúa öllu, sem þeim er úthlutað úr vizku- brunnum Stalins. En það þýðir ekkert að bera svona fjar- stæður fram fyrir vitiborið fólk. En kannske skil ég ekki dósentinn rétt? Enn síður skil ég hitt, hvar ábyrgð mannsins á sínu eigin lífi byrjar og endar, ef maðurinn ræður engu um það, hvaða sannleika hann aðhyllist.) Þetta segir Guð: „Svikult er hjartað og framar öllu spillt er það!“ Maðurinn „er krypplingur, afskræmi, karikatur sjálfs sín, eiginn böðull og bölvaldur. Hvemig stendur á því? Því verður ekki svarað. Allar tilraunir til að skýra það enda í vegleysu. En hinn heilagi segir í orði sínu: Sökin er þín, þú ert fallinn, glataður sonur.“ (Ekki neitar höfundurinn, að Guð hafi skapað manninn, þó svona afleitlega hafi tekizt til með hjartað. Það ætti að vera nokkurt viðfangsefni fyrir trúfræðing, að reyna að gera sér grein fyrir þessu syndafalli mannsins.) Guð á í langri og mæðusamri baráttu að komast til yfirráða í sköpunarverki sínu.' (Mikið hvað þessir ger- spilltu óþekktarormar, mennimir, megna móti skapara sínum, og er fjandinn líklega með í spilinu!) Þó er úrslitasigur unn- inn fyrir 19 öldum með krossfestingu Krists. Síðan er mann- lífssagan eins og afturbati sjúks líkama, sem í leyndum hefir fengið grundvallaraðgerð. (Ósköp gengur þó afturbatinn seint! Manni skilst, að ástandið eigi jafnvel eftir að versna ennþá.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108

x

Kirkjuritið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.