Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						Mh
21. tölublao
JRovgtutMatoin*
Sunnudagur 27. maí 1945
XX árgangur.
t)kír>ldvTr*nUmlð]* hjk
FRÁ JÓNASI HALLGRÍMSSYNI
Jónas Hallgrímsson var, eins
og allir vita, norðlenzkur prests-
sonur, fæddur á Hrauni í Öxna-
dal 16. nóv. 1807. Föður sinn
missti hann 9 ára gamall, og móð-
ir hans stóð þá uppi bláfátæk
ckkja. Hún brauzt þó' í, ásamt
l'rændum hans, að koma
honum í skóla, og þar lifði hann
mestmegnis á styrk þeim, sem
honum hlotnaðist þar. Þegar
hann var orðinn stúdent, 1829,
hætti hann við nám fyrst um sinn
vegna fátæktar, en réðst skrifari
lil Ulstrups, bæjar- og landfógeta
i Reykjavík. Hann ætlaði að
safha fé til utanfarar.
Þá var Tómas Sæmundsson,
aldavinur hans úr skóla, kom-
inn til Hafnar. Þá var byltinga-
og vakningaöld í Norðurálfunni,
en ísland mátti þá ennheita í
svefni af margra alda áþján, og
heimsstraumarnir náðu ekki svo
langt norður. En í Höfn urðu
nokkrir ungir íslendingar snortn-
ir og fóru að hugsa til þess að
vekja landa sína heima. Þar gerð-
ist Tómas Sæmundsson fremstur
í flokki (að látnum Baldvini Ein-
arssyni), rödd hrópandans í eyði-
mörkinni.
Tómas þekkti Jonas og vissi
hæi'ileika hans, og þá var nú ekki
sparað að eggja hann til utan-
farar. Þegar Tómas vissi, að Jón-
/(y^n -~^ÍQurV'
uróóóon
ameói
GREIN þessi cr uppistaðan úr crindi, sem fluU var fyrir niörg-
um iii'imi. í fyrstu á vcguin alþýðufræðslu stúdentafclags Reykja-
víkur og síðan í útvarpi, og var þar mjög stuðzt við hcimildir. sem
þá voru óprentaðar, cinkum ýmis bréf frá Jónasi og til hans. Þau cru
geymd í handriti í söfnum í Höfn (safni Árna Magnússonar og ríkis-
skjalasafninu). Nú hafa mörg þcssara gagna vcrið birt á prenti í hinni
miklu útgáfu af ritum Jónasar, svo sem þessi bréf hans og fleiri. en
aftur cru cnn óprcntuð flcst bréf til hans frá Konráði Gíslasyni o.
fl. svo og nokkur flciri gögn, sem drcpið cr á í þcssu crindi og varða
ævi Jónasar og lífskjör.
as ætlaði ekki að koma árið sem
hann útskrifaðist, skrifar hann
honum frá Höfn:
Að eyða beztu tíð sinni hjá öðr-
um eins dóna og Ulslrup, sem ekki
veit orð í sinn haus. Guð' hjálpi mér.
Þú segist vera neyddur til, en ætli
þú Icggir mikið upp í 2 cða 3 ár í
Rvík, ætli þitt höfuð tæmist þar ckki
eins og vasinn fyllist.
Og þegar Jónas kom ekki held-
ur árið eftir, skrifar Tómas:
Ég ællaði að gera þig að stórum
manni, Jónas! Og hvernig getur þú
það, vcsalingur (hugsar þú). Það get
ég vist. Hér þart' ekki annað en gefa
Ideen. Það cr nóg. Því tekur þú hana
ckki sjáli'ur, spyr þú. Af því ég er ei
nærri eins vel fallinn til þess. Þú ert
sá, scm bczt crt lagaður til að gera
það svo, að hólminn okkar geti haít
sóma af.
Þetta sýnir, hve mikils Tómas
hefir metið hæfileika Jónasar.
Það ár fréttir Tómas, að Jónas
sé í þann veginn að trúlofast
heima á íslandi. Tóma's trúir því
ekki eða vill ekki trúa því og
skrifar Jónasi:
cn trúlofist þú, Jónas, þá aumka
cg þig og græt yí'ir þér, en hætti þó
ckki að vera vinur þinn. Ég græt yf-
ir þér, af þvi þú hefur þá faktiskt er-
klerað — ef þú vill ekki praktiskl bc-
visað — að þú ætlir ekki að bera
gæfu til að vcrða mcö þínum sannar-
lcga stöku gáfum veslings gömlu
konunni, henni móður okkar, til
gagns og sóma.
Hér lýsir sér afbrýðisemi hjá
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 297
Blašsķša 297
Blašsķša 298
Blašsķša 298
Blašsķša 299
Blašsķša 299
Blašsķša 300
Blašsķša 300
Blašsķša 301
Blašsķša 301
Blašsķša 302
Blašsķša 302
Blašsķša 303
Blašsķša 303
Blašsķša 304
Blašsķša 304
Blašsķša 305
Blašsķša 305
Blašsķša 306
Blašsķša 306
Blašsķša 307
Blašsķša 307
Blašsķša 308
Blašsķša 308
Blašsķša 309
Blašsķša 309
Blašsķša 310
Blašsķša 310
Blašsķša 311
Blašsķša 311
Blašsķša 312
Blašsķša 312