Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						„__að losna við einn
myndlistarmann úr
haughúsi Thorsaranna"
Spjallað við Sverri Ólafsson sem opnar sýningu nú um helgina á Kjarvalsstöðum.
Sverrir Ólafsson.
Fæddurl948.Námí
Kennaraháskóla íslands
1964—69. Myndlista- og
handíðaskóla íslands
1973-76. Námí
Englandi 1980-83.
Fyrsta einkasýningin
1978.Sýninginá
Kjarvalsstöðum sem
opnar nú um helgina er
sjöunda einkasýning
Sverris. Auk þeirra hefur
hann tekið þátt í fjölda
samsýninga, hér heima
og úti.
Eftir HRAFN
JÖKULSSON
H
vað ég segi gott? Það fer algerlega eftir því
hvernig á málið er litið, skal ég segja þér.
Ég er á kafí við að undirbúa sýninguna mína
en þarf jafnframt að standa í stríði við borgar-
yfírvöld,  aldeilis  makalausu  stríði.  Ef ég
væri ekki nokkurn veginn algert pólitískt
viðrini héldi ég að ég sætti ofsóknum vegna
stjórnmálaskoðana. Því er ekki að heilsa.
Jæja, komdu nú og fáðu þgr kaffi. Viltu
kannski heldur piisner? Nú'.eða Vodka?"
Sverrir lóðsar mig í gegnum ívinnustofuna,
allt er á rúi og stúi við fyrstu 'sýn: stórvirk-
ar vélar, logsuðutæki, einangrunarplast,
koparvírar, verkfæri. Listaverkin heilsa
glaðlega, jafn glaðlega væntan'.ega og á
Rjarvalsstöðum nú um helgina. Sverrir
bendir inn { dálitla skonsu innaf vinnustof-
unni: „Gjörðu svo vel," segir hann og svipt-
ir fána breska heimsveldisins frá dyrunum.
Skúlptúr.
„Ég notaði bresku duluna fyrst sem rúm-
teppi," segir Sverrir „en það var bara svo
fjári vont að sofa á henni, því miður." Upp
á vegg hangir annar fáni. Það er fáni þriðja
ríkisins þýska.
í skonsunni er borðskrifli, lúinn stóll og
rúmbálkur með svampdýnu. Sverrir bregður
sér frá og ég skoða herbergið. Símanúmer
hafa verið skrifuð til minnis upp um alla
veggi, ég kannast við nöfn ýmissa myndlist-
armanna, önnur koma mér spánskt fyrir
sjónir. Nema auðvitað Davíð Oddsson, skrif-
að stórkallalega á vegginn: 18800 og 23856.
Og f herberginu kennir ýmissa annarra
grasa: fornar snjóþrúgur, glæsilegt módel
af flaggskipi Kólumbusar, þrír hárbeittir
goggar, loftbyssa, steinolíuluktir, sjúkra-
kassi, Mein Kamp, bók Hitlers á dönsku (ég
verð að muna að spyrja Sverri betur út f
pólitfkina, hugsa ég).
Sverrir kemur aftur og hlammar sér nið-
ur á rúmbálkinn. Ég spyr fyrst um stríð
hans við borgaryfirvöld.
„Forsaga málsins er sú að myndhöggvar-
ar fengu inni á Korpúlfsstöðum fyrir mörg-
um árum, ég hef t.d. verið hérna síðan
1977. Við fengum vinnustofurnar með þeim
skilyrðum að við mokuðum út skítnum sem
var í kjallaranum — þetta var upphaflega
flór fyrir Thorsarabeljurnar — og endurnýj-
uðum raflagnir og þess háttar. í staðinn
þurftum við ekki að borga leigu, en vita-
skuld fylgdu því útgjöld að gera húsnæðið
upp. Þaðhafði verið að grotna niður árum
saman. Álmuna hér við hliðina þurfti til
dæmis ekki bara að hreinsa, heldur líka
kalka veggina til að drepa bakteríurnar.
Við vorum með margar og stórar hugmynd-
ir um hvernig hægt væri að nýta Korpúlfs-
staði sem menningarmiðstöð, ekki bara fyr-
ir myndlistarmenn, líka rithöfunda, tónlist-
armenn, kvikmyndagerðarmenn, — í raun-
inni allt galleríið, því aðstaðan er frábær
hérna." Sverrir þagnar og kveikir í gríðar-
stórum vindli. Blæs frá sér og hálffyllir
kompuna af höfugum reyk. „Nú, nú þegar
við vorum búin að gera allt saman upp, kom
reikningur: Gjöra svo vel að borga leigu —
og það tvö ár aftur í tímann! Flestir mynd-
listarmennirnir sögðu nú bara takk fyrir og
fóru, Gunnar Örn, Helgi Gíslason, Veturliði
Gunnarsson. Það er hins vegar ekki hlaupið
að því fyrir myndhöggvara að útvega sér
vinnustofu á viðráðanlegu verði, svo ég
pungaði út fyrir þessu og var áfram. Ég
átti engra kosta völ. Og svo getur þú ímynd-
að þér hvort ég vildi ekki vera um kyrrt í
flórnum hérna!" Sverrir hlær prakkaralega.
Verður svo alvarlegur á svip. „Haustið 1986
gerðist það að heitavatnsleiðsla sprakk þeg-
ar ég var í burtu. Nánast allt sem var hérna
á verkstæðinu eyðilagðist. Ég þurfti að fara
með á annað hundrað myndir á haugana.
Sömuleiðis eyðilögðust gífurleg verðmæti í
bókum, bæði úr safni föður míns og því sem
ég hafði viðað að mér. Verkfæri, efni, teikn-
ingar, skyssur, verk eftir aðra myndlistar-
menn — nánast allt var ónýtt. Tjónið var
upp á milljónir. Þegar ógæfan skall á var
ég langt kominn með undirbúning að sýn-
ingu í Norræna húsinu. Verkin eyðilögðust
öll meira eða minna. Ég gat ekki gert við
þau, eða búið þau til upp á nýtt. Það hefðu
alltaf orðið önnur verk. Eina nóttina keyrði
ég einn míns liðs út í sveit og gróf þau í
jörðu. Punktur." Hann þagnar og sýpur á
glasinu. Hugsi.
— Hvernig tilfinning fylgir því að urða
eigin verk út í sveit, ónýt og óséð af öðrum?
„Hún er ótrúlega skrýtin. Þetta var bæði
ónotalegt og andstyggilegt. Það er kannski
eins og hvert annað óeðli að vilja láta ann-
að fólk njóta þess sem maður gerir. En
þannig er ég. Og það ekki kemur til greina
Máluð lágmynd.
Málaður skúlptúr.
10
+
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20