Kosningablað - 25.01.1927, Side 1

Kosningablað - 25.01.1927, Side 1
LANDSBÓKASAFN Jfi 129001 Veötmannaeyjum, 26. |«n. 1927, Til kjösenda. Vegna þess að mér er sagt að ýinsir kjóscndur þessa bæjar séu t vafa utn aðstöðu mtna til fiokk- anna hér, eins og þeir skiftast við nú í hönd farandi bæjar tjórnar- kosninga, þá skai eg með iaum 9uutu gera grein á því. jaegar eg kom hér til bseját ins sríð 1919, var eg flestum Iiér óþcktur, bæði mönnum og ntál- e.fnum, og hugðíst því að hafa mig hér iitið frammi, hvað snerti bæjar- og landsmál, enda hafci eg feugist mikið við hreppsstötf og fleiri opinber störf í jtetrri sveít, er eg iiafði dvalið áður en cg kórn hingað og þótti gott aö hviiast unt stund. |>á var hér vinur minn og uppeldisbróðir Magnús Jónsson Skaftf'eid og sagði licnn mér af verkamanuai’éíagi liér, allfjöl- mennu, er Drífandi héti, og cggj- aði hann tnig mjög að ganga í það. Sagði hann mér um stefnu þess og lög og fann eg ekkert V:ð það að athuga og gerðist eg meðliinur þess og fylgdi því að niálum, i meðan það starfaði á sýoum upphafiega grundvelli, stm ópólitiskt félag, sern liaiði að aðalstarfi að ákveða tímakaup verkamanna og fá það samþykt hji vinnuveiiendum, setn venju- lep gckk lyrir sig að kalla ntatti tafariaust, og var félagið þá vtnsæh og viðmkeru, eins rncðal vinnuveitenda sent vmka- iýcvsins, sem gott og gagnlegt f'yrir meðiiiíti þess og aðra, enda vo’tt forystumenn þess margir af nýtustu borgttrum þessa f««»jar, scin allar sréitir bæjarbua tókn tiliu til, og skal eg nef'na nokkra þeirra, svo sein Sigfús Scheving fáiíekraiulltrúi, Einkur Ögmunds- soi bæjarfulltrúi, Guðtnundur Sigurðsson HeiðarUui, Guðlaugur Haosson Fögruvöllum, Jón Jóns- í,úú i Hiið og Amonius BakF vin.sön og ýmsir fieijri góðir boi garar. Á ineðan þessir menn iiöf'U forystu félagsins á liendi gekL alt vel og eg varð ekki var við annaö en að aliir væru ána gðir. F tn tímarnir breytast, og svo vaií einnig hér. Ólaíúr Friðriks- son, hinn aiþekii koirmúnísta- kennimaður, kom hér og hafði sýn áhrif á ýtnsa menn, bæði innan féiagsins og utan, sem gerði pað að verkum, að félagið fór aö ganga á snið viö sína beztu tnenn, þegar um kosningar var að ræða, en hinir sem rauð- ari voru, otuðu sér fram og náðu þannig forystunni; ýmsir aðkomn- tr æsingaseggir glömruðu í eyru verkafólksins urn verðmætí verk- falla og þar af teiðandí hætra kaupgjald og betri hag. jiegar þannig var kotnið, blés hver óróaseggurinn af öðrutn að iesingakolunum, þar íil féiagið sá ekki sína betri menn fyrir hin- um nýju kennimönnum, og vildu ekki heyra skynsamlegar aðvar- anir fyrri toringja. fægar þannig var komið högum verkamanna- félagsins, áttí eg ekki sarnieið með þvi lengur, því eg þóuist giögglrga sjá að tit eitt myndi af leiða fyrir félaglð í heild sinní og er það nú tiifinnanlega að koma í Ijós. Gekk eg þvt í flokk thaldsmanna, til þess að eg mcgn- aði með atkvæði mínu að hdta framgang þessara ógæmti angur- gapa á þeirri óheillavænlegu braut, sem mér virtust þeir vera að ieggja út á, og mig undrar á tápleysi hinna gætnari manna er sarntímis mér voru í félagi þessu, ef þeir en iiaida áfram að fylgja þessum niðurrifsmönnum að máiurn, jafu ögiftuleg sem þau jvó eru, eftir þeírri stet'r.u að dæma, sein bii'íisi í málgagni þetrra „Eyjablaðinu“. Mér vírð» ist þcirra fuigsion þar veia sú, að ráðast á flest setn mönnurn er viðkvæinast bæði í andlegum og veraldlegum eintmi en reyna að kenna fólkinu að stara gráðugmn augum á pyngju núungaas; cn telja síg bíða eftir tækífæri til að ráöast á hana; og telja fólkinu trú um aö siíku ié beri að sklfta á inilli hinna fáiæku og fólKið lifir þvi í vonumbetri daga. A slíkum og þvihkum tái- vonum ala þeir, og skammast sin ekki iyrir að bera slíkt and- ans ómeti fyrir fólkið; og af á- hrifmn þessarar fræðslu og for- ystu, hugsa þcir sér að ná stjórn þes.ia hæjar í stnar hehdur, svo þcír mcð því tnóii öðlist bctri aðstöðu til að kömast að sínu miður göfuga marki,' Eg trúi því ekki, fyrr en eg má tii, að þeir séu svo ógætnir og sjáFum sér ónýtastir, verka* menn og aðrir kjósendur þessa bæjar að þeir !jái fylgi sitt tii að koma slíkum inönnum í bæjar- stjórn hér, því varla get eg bú- ist við að þá langi til að fá ann- að eins stjórnaríar i þenna bæ, sem gengið hefur yfir ísafjarðar- kauptún nú á síðustu ttmum undir stjórn hoisanna. j>ar er mér sagt að öll útgerð sé t kaida koli, alt að heimingur bæjarbúa orönir þurfamenn, beztu borgarar bæjarins ýmist flúnir burt eða orðnir gjaldþrota. Bærinn geíur ekki staðið straum af sínum mörgu þurfalingum og ieitar hjálp- ar hjá ríkinu. Varla hefur sið asta fjárveitingaþing gert ráð fyr- ir slíkum útgjölciufn En þó svo verði að rík*ö hafi einhver ráð að bjarga fólkínu frá sárustu neyð, þá er það sí/t í sæluna Fyrir rúmum 1000 árum komu forfeður vor íslendinga fyrst t-i þessa lands. þeir komu að ónumdu lancii, gróðursælu og grasgefnu, skógi vöxnu inilli ijails og fjöru, þar sem fiskar vöktu í firði hverjum en lækir og ár voru fuilar af siiungi og laxi. þeir komu með bústofn og m’iklnr dgnir í lausafé, saman- sifnuðu mcð nokkura manrtsaldra vfkingaferðum tii frjósarftra og auðsælla Suðurlanda. Hér lifðu þeir góðu iífi. Samkvæmt rann- sóknurn sagniræðinga eirts og jóns heitins Aðíls, var bústofn það stór, að kýr voru á flesrum bæjum jafiimargar heimafólki. þá ólust ekki börtiin upp á dósa- mjólk og kaffísuíli, enda var kraftur í köglum. . Jjá riðu hetjur um héruð, en skrautbúin skip fyrir iandi flutu rneð fríðasta lið, færandi varninginn heim. Tímarnir breyttust. Fólkið úr- sesí fyrir það, þvi um letð gerí eg ráð íyrir að bærinn verði sviftur fjárráðum og öllum þeim réuindum scm þvt fyigja og er sá hagur sízt gfæsiiegur, j>essar fregnir um ástandið á ísafirði hefi eg eftir góðuni Vestfirðlng- um, sem eg hefi sjálfur talað við, og mí eru staddir hér. Svona hefur þá bolsastjórnin á ísaflrði sigit því hæjarféhigi í sírand og ekki er hægi að segja hversu lengi það verður að haf'a sig á flot afrur. Langar nú kjóser,dtir hér í bæ til að stuðla að því, að bolsarnir hér fai tækifært til að leiða jafn- véi annað eins, yí'ir okkar bæ, msð óviturlegti stjórn bæjarin.'ii- amiá ? Langar þá tii að vera þess valdandi, að shkar hörmungar, sem þessar komi yf'r þá og aðra hér í þessum bæ? Treysta þeir sér til að bera ábyrgðina, e? þannig fer. ■ Eg held varla. -- En það verða þeir að gera, ef þcir greiða bolsum atkvæði síh nú við kosningarnar. kynjaðisf, íésækiín minkabi, bú- stofninn icíl cg hin blómlega íslenzka menningarþjóð varð fö- ttek, gleymd og fyrirlitin, skoðuð sem skrælingjahópur út við íshaf, undirokuð og útsogin aí cricnd- um ræn'ngjaklóm. Hungurvofan varð kynfyigja í.slendinga. öid eftir öld teygði hún sinaberan og kræklóttan hramminn inö íii dala og út í sjávarverin, kreisti hold frá beiní og saug kinniisk- inn úr niðjmn hinna aflasælu og auðugu Forníslenclinga. Biómleg bygöarlög lögðust í eyði og fólk- inu fækkaðí. Hungurvofan og sonur hennar, hordauðinn, voru að þvi kotnin nð murka iifið úr þjöðinni. Hver átti sökina? Svarið er sorgarsaga. Íslendíngar sjálfir voktu tipp þessa voða forynju, sem þeir fengu ckki viðráðið. j’jcir ólu hana á innbyrðisbaiáttu og bræðravígum. Heift og ófriður Sturhmgaaliarinnar var upphaf Jón Sverrisson. Hungurvofan Kjósið A-listann. Heill Eyjanna

x

Kosningablað

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kosningablað
https://timarit.is/publication/1355

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.