Alþýðublaðið - 08.11.1945, Page 8

«
ALÞYÐUBLABIÐ
Fimmtudagur 8. nóv. 1945
■tjarnarbiom
I
Eiðld eftir hwð!á
fTonight and every night)
Skrautleg dans- og
söngvamynd í eðlilegum
litum frá Columbia.
Rita Hayworth
Lee Bowman
Janet Blair
Sýning kl. 9.
Sími 6485.
SONUR GREIFANS AFj
MONTE CHRISTO
Sýning kl. 5 og 7.
EM BÆJARBlÓ
Hafnarfirði.
„Mademoseiie
Fifi„
Amerísk kvikmynd, gerð
eftir sögum
Guy de Maupassant
Aðalhlutverk:
Simone Simon
John Emery
Kurt Kreuger
Sýnd kl. 7 og 9.
Börn innan 14 ára f á ekki
aðgang.
Sími 9184.
lÆAXIM GORKI,
sem rauaivemtega !hét Alekisej
Maksámiovitech Pjesclölhkov,
fæddist á Nizni. Novgorod árið
1869.
*
ÚR BRÉFI TIL VINAR:
„.... Konan mín er sannlköll
uð perlá, Ólafur tminn. — Það
keamLr oft fyrir, að 'hún hjájpar
mér við uppíþvotlinn eftir mat-
inn.....“
*
í kaffistofuinni voru stúlkiur, siumar þeirra hímdiU' úti í horn
umium oig eltui Rassiem með augunum, andMt þeirra voru' föl1 og
sumi voru hiulin blálieitu' farðialagi. Iilkvittnir bl'aðasnápar héldu
uppi i nnantómuim samræðum' yfir eggjaátá. Næst þeim sátu nokkr
ir óbreyttir borgarar og spiluðu. .Undiir þakglugga sat skáild og
j hélt lit’fögru talnaibandi miilli mjúkra handanna, bann virti fólk-
i ið fyrir sér með dapurl'egu 'au'gnaráði sem minnti á sjúkan hund,
Rassiem dakk konj'ak. Gelfíus talaði um fjaliligöingiur, vdðáttumikiia
sikriðjökla, bláa, hvíta og niapuir'tega kalda, en hann sá á augum
og höndium Ras'siems að þietta var árangursiliauist. Svo fóru þeir
að tefla skák. Ras,siem lék nokkra heimskulega tei'ki og ýtitá svo
tafl’inu frá sér með vandræðasvip. Rassiem hafði drukkið fjögur
konjaksglös. Nakin korua horf ði i'il-gimisLega á hiann af ’auölýsánga-
sjaidá á veggnium. Þeir borgu'ðu reikniniginn' um' miðnætiti. Berg
er horfði raninsiakandi á hús'bónda .siinin áður en1 þeiir óku af stað
og fóru svo með þá í Aroadíu. Þar logiaði' á Ljóskeri fyrir ofan
þrönigan inngang og gl'ampandi dyriavörðiur opnaði hurðina. Inni
fyrir var allt hvítt, gylit og rautt. Tærandi fiðluleikur kvað við,
og digur mannvera kyrjaði hávært lag yfir borðin og sló taktinn
imeð upp'gerðairkæti‘. ALlt iLmaði af víni og f áklæddnm konum1. Ær-
andi hávaða, sígarsettureykur og biómamóða, óeðlilegur, þving-
aður hlátur. Rassiem pantaðá’ kampavín og fár a’ð taLa imjög hátt
í stað þakmarinnar áður. Margir sneru1 'sér við, þegar þeir heyrðu
rödd hains og einhver þekkti hann. BLómum var vairpað að hon-
um'. GeLfíuis greip þétt utan um nótur sínar og 'horfði upp á litl'a
palLinn þar sem hLjóðfæraLeikaramir sátu. Hann horfði á bak-
ið á mianninum við orgeliÖ, — bogið bak með 'gljáandi saumumi
O'g þreytan og vohLeysið Lýsti sér í hverri hreyfingu: axLir hans
gengu upp og niður eftdr hljóðfalLinu —’mtata — ’mtata —
„SáLuléLagi. —“ sagði GeLfíus og teyigði stóra' og granina hönd
yfir borðið til Rassiem's. „Það er Langt síðan ég hef verið hér,.
Manstu hvernig þú bjargaðir mér 'héðan, Rassiem'? Já hér bjó
ég og spiiaði á bverri nóttu: ’mtata, ’matata: og steLpumar g'áfu
mér 'brauðsneiðar sem þær höfðui ekká' lyst á, og aíLlrt igekk hrapai-
Lega fyrir mér, hrapaLLega, Rasisiilem) —“
Og Rassiem hugsaði: „Extu að reyna að hjálpa mér núrua,
— iþú með skeggjuðu hökuna, nóturniar og vasaina úttroðina af
'bókum?“ Og augasteinar hans voru stórir og gljáandi í skæruim
um og rökum augum' hians.
„En, Rass'iem, mundiu eftir því, aö maður á aldrei að trúa
að laLLt sé gjtetað, Maður 'getur alltaf Lieitað stuðnings hjá sjá'lf-
um sér. — í sínu innsta eðli. Það var þetta sem mig ’langaðd1 að
segja. Ég sat 'héma og þrátt fyrir það bjó ég yfir þessiari tón-
smáð —“ Hann kreisti nótnabiöðin málli fingranna’. „'Hvort sem
oniaður er hamingjusamur eða þjáist, iþá endar aiit á einn veg, er
ekki svo?“
Það var byrjað að dansa. Spænskar stúikur kteeddar í æp-
andi litá: birtust í þröngum suindunum miLLi borðanna og sveifl-
uðu sér taumiaust tál' og frá í þeim tilgamgi að1 faLLa áhorfendun-
um í geð. „Tangó,“ ( æpti Rassáem. „Bravó, tangó,“ hólt Gelfíus
áfiram. „Ég man mjög svo greiniLega hvemdig ég kynntist þér. Þú
varst aiveg svínifiuiL'ur; ein, ,af stelpuinum sat á hnjánum á þér og
þú beLltir k-ampavi'ni niður um hálmsmáilið hennar og 'söngst —“
,,KaLeikssönginn“ — tautaði Rassiiem.
„Já, þiaö var kaLeikssöngurinn: og hanrr var svo hráfandi,
Rassdem, svo sanmur. Þú fórst að grátai að því iokinui.“
„Sjáðu. Sjáðu,“ hvísliaði Rassiem. „Fóifeilð hér er alLLt sanu-
an igrátt — þetta er hræðiLegt —“
,,Á morgun æifum við Trístan, Rasisiem —“ sagði Geflfíus.
Eim diansmærin haiiaði’ sér yfiir öxi Rassiems og teygði sig
eftir giasii, hanis. „Má ég dnekka öröátáð' hjá þér, éstin?“ spuirði
GAIV8LA BÍÓ
með
Greer Garson
Ronald Colman
Iverður vegna fjölda áskor-
lana sýnd kl. 7 og 9.
TÖFRASTEINNINN
(Passport to Destiny)
Elsa Lanchester
Sýnd kl. 5.
H NÝJA BIÓ Bi
F
BdamlP Bikla.jJ
(Det brændenae Spörgs-
maal).
Góð dönsk mynd.
I Aðalhlutverk:
Poul Reumert
Bodil Kjer
jBönnuð fyrir börn.
Sýnd kl. 9.
ÓVEÐUR í AÐSÍGI
|Spennandi mynd frá New|
York, í ófriðarbyrjun.
Joan Bennett
Milton Berle
Sýnd kl. 5 og 7.
hún og sitrauk biíðlega lum kimn hans með .ilmandi hendinmi. Hamn
gr'eip ium hamdiegg hemnar, ýtti henni niður í' sætið við 'hliðlima á
'sér og starði beint framiam í haina méð miicLum fonvitnLssvip.
,yHvað 'þá, hVað gengur að? Þú þeklkir mig ekki, eða hvað?
En ég er ekki búin að gleyma þér. Það er aLLs ekká svo auövelt
iað igLeyma iþór. ViLtu 'gefa miér að drekka?“
„Hvers vegnia eruð þér svona áihyggjufuLl, >unigfrú góð?“
spiurði Hamnes Rassáem og eins og í drauimi sá bann spegilmynd
ORNINN ÞAKKLATI
Æflntýri frá Ballcanskaga endursagt af Joan Haslip.
Hún stökk því næst af baki og klappaði lófunum þrisv-
ar, — en við bað breyttust hestamir í undurfagurt fljót með
bakka alþakta fíkjutrjám. Sömulerðis varð ungi hertogason-
urinn að dreik'a og unga prinsessan að önd.
Þá bar bar að sævarkonunginn, riðandi á vængjuðum
hesti. Rennvott skeggið flaksaði fyrir vindinum.
Þegar hann kom að hinu undurfagra fljóti, námu hest-
'arnir staðar og fengu ,sér að drekka. Konungurinn, sem yfir
leitt var mathákur hinn mesti. og nú var brevttur af ferð-
inni, sá a'llt í einu að fljótsbakkarnir voru álþaktir fíkjum.
Hann gleymdi með sama dótturinni og tengdasyninum
og tók til matar síns af mikilli græðgi. Hann lagðist flötum
beinum á árbakkann, drakk vatn við borstanum og át af
trjánum.
Þannig hélt hann áfram að eta og drekka í óralang-
an tíma; kunni sér langt frá því hóf, og féll að lokum
dauður út af. Þá flaug öndin bangað sem drekinn lá og
kom við hann með nefinu. Samistundis breyttust bau bæði
aftur í ungan mann og unga konu og urðu alveg eins og
þáu voru áður.
1YNDA-
S AG A
^COeCHY'ð HOME-JWADE CAUNCHIN&
CATAPULT WITH WHICH HE HOPES
'TO.fiET THP fiPOIlNOPO P-Al INTO
RENiNIBRAUTIN, sem búin hef
ir verið til svo að hægt sé að
ilmmfl flu'gvélinni á loft er til-
búin og má reyna hana.
ÖRN: „Jæja, þá er bezt að taka
tiiL ÓBpifltra máLanna, Bangar!
Mér Mzt vel á þetta, trén munu
hjáLpa mákið tfl. Ég heLd að
þetta takist vel. Um Leið og
ég gef merki á maðurinn með
öxiha að höggva. Hvað er
þetta? Haon Látur út einisi og
böðufl!“