Vísir - 08.06.1911, Side 3

V í S I R
47
„Eitthvað verðum við að
hafa.“
Jeg var að lesa Vísi. Jeg les hann
æfinlega frá upphafi til enda. Optast
legg jeg hann frá mjer með niestu
ánægiu, en í þetta skifti varð jeg
öskuvondur. Hann var að tala um
eltingaleik ungra kvenna við leik-
endurnadönsku. Ogmjerfanst það alt
stýlað til dóttar minnar hennar
Böggu. — Hún hefur gert mjer
þann fjandans grikk í vetur, að elta
alla útlendinga á röndum. Og
eiginlega liefur hún verið hreint
ótæk síðan Þýskararnir voru hjerna
um árið. Þeir kveiktu í henni, og
síðan hefur hún ljómað eins og
gaslampi framan í alla útlendinga.
— Jeg ímynda mjer að hún sje
það fyrsta, sem þeir sjá hjer á göt-
unum og líka það síðasta. — Og
óttaleg ósköp þarf hún á fæturna
— og höfuðið. Nú síðast hefir
hún hvolft einhverju ferlíki á sig,
sem mest líkist rjómatrogi í sveit.
»Heyrðu, tóan þín«, sagði jeg,
»ertu að elta þessa dönsku leikara?«
»Jeg, guð varðveiti mig«, sagði
Bagga, og lagaði trogið á hausnum
á sjer. —
»Já, þú, víst ertu að því — og
einar tvær aðrar«, sagði jeg, »og
nú eruð þið komnar í blöðin.«
»Nei, nei, það eru víst hinar,
hún Álka og þær, því þær eru nú
alveg vitlausar*, sagði Bagga.
»Onei, það eruð þið; vcrt’ ekki
að þræta, úrþvættið þitt«, sagði jeg
og barði saman hnefunum.
»Þræta«, sagði Bagga og hneigði
sig fyrir sjálfri sjer í stóra speglin-
um mínum. Svo fór hún að bera
feiti á áblástur, sem hún hafði á
neðri vörinni.
»Hvað heldurðu að hann afi
þinn segi hann Ingimundur, þegar
hann frjettir þetta«, sagði jeg.
»Hann afi«, sagði Bagga og glotti.
— »,Sko þá litlu, engin ættarskömm
ætlar hún að verða1. Jeg býst við
að hann segi ekki annað.«
Jeg varð alveg orðlaus dálitla
stund. Svo sagði jeg rjett si-sona:
»Þá er þó skárra skömminni til
að þið eltið íslendinga.*
»Ekki til neins«, sagði Bagga
hvatvíslega. »Margreynt. Og eitt-
hvað verður maður að hafa.«
»Jeg fyrirbýð þjer að láta sjá
þig fleiri kveldin með þeim«, sagði
jeg og barði í borðið.
»Jæja, þá lokum við okkur inni«,
sagði Bagga og rauk út og í 3 eða
4 sporum var hún komin niður
fyrir læk — þetta litla hljóp hún.
En nú loka jeg hana inni þegar
hún kemur heim að jeta næst, því
að ætt Ingimundar iná ekki við
öðru eins og þessu.
Ingimundur Ingimundarson.
Útgefandi:
EINAR OLiNNARSSON, Cand. phil.
Bræðrabýti.
Eftir Rudyard Kippling.
Frh.
TimburmaðurinnJowarSingh náði
í mig og hjelt mjer föstum, og vatt
mjer á ýmsa enda íhöndumsjer,—
því hann er rammur að afli — og
sýndi örin á líkama mínum, oghló
svo að hann ætlaði aö rifna. Hann
kallaði svo háttað heyrðist um allan
bæinn: »Óhó! hrafnarnir eru farnir
að kroppa augun hvor úr öðrum,
og þessi hefur lotið í lægra hald-
inu. Sannarlega hefur þessum manni
verið misþyrmtógurlega, og bróðir
hans hefur hirt peningana, sem dóm-
stólarnir hafa dæmt honum í sára-
bætur. Ó! okurkarl! Þetta færðu
að heyra fyrst um sinn. — Hrafnam-
ir eru farnir að kroppa augun hvor
úr öðrum — og það sem meira er
í varið er að höfuðbækurnar eru
brenndar. Allir þjer! sem skuldið
Durga Dass — og jeg veit að yðar
tala er legió — heyrið þiðaðbæk-
urnar eru brenndar!* —
Og öll borgin Isser Jang hrópaði
í sífellu að bækurnar væru brenndar
— Æ! Æ! að jeg í óviti mínu
skyldi ljósta þessu upp! — og allir
bæarbúar hlógu að mjer og drógu
dár að mjer — þeirskömmuðu mig
eins og þeir skammast í Penjahog
það er voðalegt, og þeir lömdu
mig með lurkum og jusu yfir mig
kúamykju unz jeg hneig til jarðar
og bað um vægð.
Skrifarinn Ram Narain bað nú
fólkið að hætta þessum látum, því
hann óttaðist að þetta kynni að frjett-
ast til Montgomery, ogyrðuþálög-
regluþjónar sendir þaðantil þessað
rannsaka málið. Og hann sagði
viö mig — og haföi mörg háðs-
yrði yfir.
»Jeg vil sýna þjer meðaumkvun
Durga Dass, þrátt fyrir það þó þú
sýndir enga vægð þegar þú áttir
viðureignina við systurson minn í
málinu sæla um svörtu kvíguna. —
Á engin ykkar hjer neina húðar-
bykkju, sem er einskisvirði, til þess
vö láta hann hafa, svo að hann kom-
ist undan? — Því ef höfðinginn
kemst að því, að annar þessara bræðra
sje hjer í bænum — og Guð veit
hvort hann hefir misþyrmt öðrum
þeirra eða þeim báðum — en svo
mikið er víst, að þessi maðurhefur
verið laminn — en komist hann að
því segi jeg, að þessi maður er hjer,
þá endar það með því að hann drep-
ur hann, og þá fáum við alla lög-
regluna hingað og hún fer í hvers
manns hús og snuðrar í hverjum
krók og kima og jetur altsemtönn
festir á.« Niðurl.
dblblblblblblblblblbte^^
PAPPffiS-«
EOTANGA-YEItSLMÍ
er opnuð hjá
*
fr
*\Jex^uxv\xvxv\ JSyóxxx *y,x\sV^\vssoxv
f dag f sjerbúð í austurenda hússins.
Þar verður á boðstólum vandaðar og ódýrar tegundir af
pappír og ritföngum — það besta er hingað hefur flutst. —
Við vonum að heiðraðir viðskiftavinir okkar, líka í þessum
vörum, sýni okkur þann velvilja, að versla við okkur, og geri okk-
ur þá ánægju, að Iíta á vörur okkar, og niunið þjer sannfærast J
um, að við seljum ódýrast og höfum smekklegast valdar vörur. ■*
Virðingarfylst.
^exsluxvvxv í&\öxxv ^Cxvs^átxvssoxv.