Vísir - 10.07.1915, Blaðsíða 3

Vísir - 10.07.1915, Blaðsíða 3
V ISI H JSkeWB S^tuUs t^l^a^ s\t*oft q$ ftampawn. S\m\ \^ö. ur hefir borið fram lagafrumvarp þess efnis, aö öllum vopnfærum mönnum á herþjónustu aldri (18— 45 ára) skuli skylt að fara til víg- vallarins, og að aðrir megi ekki vinna í vopnasmiðjum en þeir, sem eru óhæfir til herþjónustu. Þetta vill Millerand hermálaráðherra ekki fallast á. Hann krefst þess, aö herstjórnin sé látin sjálfráð um það, hverjir séu látnir vinna að vopna- smíði og skotfæragerö. Úrslit ó- friðarins séu undir því komin, hverjir hafi mest og best skotfæri. Er talið víst að hann fái þessu ráðið. Edinborgar Mmsfræga •• ljúffenga ágæta Margarine er nýkomið f verslunina EDINBOBQ (Ingólfslivoli)4 Bogi Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningsmaöur. Skrifstofa Aðalstræti 6 (uppi.) Skrifstofutími frá kl. 5—6V2 e. m. Talsfml 25Q I U. ?. 5>\x\x5 &aup\v e\tis 09 aíwf ^oBa \)o*wW fotsta ve%3\\ CAILLE PEREECTION eru bestu, léttustu, einföldustu og ódýrustu báta- og verksmiðju- mótorar sem hingað flytjast. Vanalegar slœrðir frá 2—30 hk. Verksmiðjan smíðar einnig utanborðsmótora, 2 og 3V3 h.k. Mótorarnir eru knúðir með steinolíu, settir á stað með benzíni, kveikt með öruggri rafmagnskveikju sem þolir vatn. Verksmiðjan smíðar einnig ljósgasmótora. Aðalumboðsmaður á íslandi O. Ellingsen. Nýja Ijósmyndastofan í Þingholtsstr. 3 (beint á móti »Outenberg«) er opin alla virka daga frá kl. 9 f. h til kl. 7 e. h. — Á sunnudögum frá kl. 11 —3. Ol. Oddsson. Jón J. Dahlmann. Prentsm. Gunnars Sigurðssonar. Nýmjólk ~ frá Engey — fæst allan daginn í brauð- og mjólkur-útsölunni í Bergstaðastræti 24 Eldeyjarför. Eins og að undanförnu verðtir reynt að ná súlu unga úr Eld- eyjum í ágúst og septemben haust.— Hver ungi er 3—5 kíló og er ágætur matur og verður seldur svo ódýrt sem hægt er. Peir sem vilja kaupa ungann ættu að panta hann í júlí, helst næstu daga, hjá undirrituðum. Th. Ejarval. Hótel ísland nr. 28. Jöklara- harðfiskur í versl. VON Laugavegi 55. SetidCá au$t^s\t\$ar ttmatvte$a. *}Caup\ð "ól \xi §l%*x%\\vsi\ S^l S^W«vmssow. S^\ 390. w Urskurður hjartans Eftir Charles Garvlce. Frh. »Það er ágætt«, sagði Veronika. »Eg var orðin hrædd um, að eg hefði riðið ofan á hvolpinn. Eg hefði líka áreiöanlega gert það, ef þér hefðuð ekki, rheð snarræði, náö í hann í tæka tið. Viljið þér nú ekki rétta mér hann?« Hann rétti henni litla, mjúkhærða hvolpinn. Hún tók við honum, þrýsti honum að sér og strauk hon- um. Lét svo manninn taka við hon- um aftur. »Það var mér að kenna«, sagði hann, um leið og hann lét vel að hvolpinum. »Eg lá sofandi þarna í Iynginu, og hrossið yðar fældist mig. Mér þykir það leiðinlegt, en vona, að þér afsakið það.« Veronika kinkaði kolli, Húnreyndi að dylja undrun sína, því að þessi ókunni maður var mjög fyrirmann- Iegur í málróm, tali og hreyfing- um, en klæddur sem daglaunamað- ur. Henni datt fyrst í hug, að hann værí skógarvörður. Hann var mjög fríður sýnum og fagurlimaður, með brúnt, hrokkið hár, yfirbragðið djarflegt, og vöxturinn allur bar vott um karlmensku og snarræði. »Já, það er ekkert að«, sagði hún. »Eg ímynda mér, að hvolp- urinn og móðirin séu frá býlinu þessu, þarna.« »Það er sennilegt«, sagði hann. »Eg ætla að fara nieð þau þang- að og vita um það.« Hann tók ofan og bjóst til brott- ferðar, en hikaöi við og sagði: »Fyrirgefið! Oetið þér ekki sagt mér til vegar að Lynne Court?« »Jú«, svaraði Veronika. »Ef þér fariö eftir veginum, þessa leið — hún benti með keyrinu sínu — »þá komið þér að suðurhliðinu. Eg kem einmitt frá Lynne Court.« »Þér getiö þá ef til vill spurtað því fyrir mig, hvort — Nei, auö- vitað gerið þér það ekki, — það er heimskulegt af mér.« Hann hætti í miðju kafi og bros kom fram á andlit hans, sem Veroniku hafði virst fremur dapurlegt til þessa. »Hvað er það, sem eg á að spyrja um?« sagði hún og brosti óafvitandi, því að það var eitthvað svo heillandi við glampann, sem sem hafði skinið í augum hans, og hvítu tennurnar, sem sáust undir brúna granarskegginu. »Eg talaði í hugsunarleysi. Það var heimskulegt, eins og eg sagöi. Eg var í þann veginn að spyrja yður, hvort það vantaði skógar- vörð á Lynne Court. En þér vitið það auðvitað ekki.« »Nei, það veit eg ekki«, sagði Veronika, dálítið upp með sér yfir því, að hafa getið sér rétt til um starfa hans, en ráðsmaðurinn gæti sagt yður þaö. Farið ekki í þá átt, sem eg benti yður áður, en gang- ið þvert yfir heiðina, þangað til þér komið að tréhliði. Hús ráðs- mannsins er í rjóðri rétt hjá því.« . Hann Ieit út yfir heiðina, auð- sjáanlega í|vafa og þá sagði hún enn fremur: »Ef þér viljið koma með mér lítinn spöl, þá skal eg sýna yður það.« »Þakka yður fyrir«, sagði hann með virðingu, en þó án þess að snerta hattinn, eins og þjónarnir gerðu. Og þegar hann gekk fram með hliðinni á hryssunni, horfði hann á hana með rannsakandi aug- um og aðdáun. »Þér eruð útlendingur«, sagði Veronika. »Já«, svaraði hann. »Eg hefi aldrei komið hingað, fyrr en í morgun. Eg gekk hingað frá Hal- sery, því að að eg heyrði þar, að eg gæti ef til vill fengið stöðu á Lynne Court.« Þau virtust ekki hafa meira að segja. Héldu því þegjandi áfram yfir heiðina, út á veginn. Alt í einu verður honum litið á hægri hönd sína. Sér hann þá, að hún er blóðug. Hann hélt henni fyrir aftan bakið, þuikaði af henni blóðið, svo lítið bar á. Lét Veroniku ekki hafa pata af því, að hann hefði meitt sig.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.