Vísir - 07.04.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 07.04.1916, Blaðsíða 3
Vfeí SI R M.KUI. Þeir, sem vilja gera tiiboð í að byggja og út- vega efni í tvær bátabryggjur, sem bygðar verða út frá uppfyilingunní fyrir vestan bryggju Gelrs Zoega kaupmanns, geri svo vel og snúi sér fyrir 10. þ. m. til hafnarverkfræðingsins, sem gefur allar nauðsyn- legar upplýsingar. Teikningar af bryggjunum eru daglega frá ki. 11—1 til sýnis á skrifstofu hafnarverkfræðingsins, TJarnargötu 12, (slökkvistððinnl), Hafnarverkfræðingurinn í Reykjavík, 5. apríl 1916. Þór, Kristjánsson. 35 stúlkur Hæst verð tyrir tómar Steinolíutunnur IIIIMI IIIIII111111 llllllllliHII— II IIIIIIH llllllllllllll I ill ¦lllllllllll gefur LIVERPOOL. vantar enn til .síldarverkunar. Beztu kjör boöin. Finnið sem fyrst Laugaveg 29. Drengi vantar til að bera Vísi út um bæinn. Líkkistur. Miklar birgðir fyrirliggjandi. Séð um jarðarfarir ef óskað er. Sfmi 93. Hverfisg. 40. Helgi Helgason | LÖGMENN Oddur Gfslason yf irréttarmálaf lutnlngsmaOur Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og4-5 Simi 26 Pétur Magnússon yfirdómslögmaOur, rundarstíg 4. Q Símii533 Heima ld. 5—6. Bogi Brynjólfsson yfirrjettarmáiaflutningsmaður. Skrifstofa Aðalstræti 6 (uppi.) Skrifstofutími frá kl. 12-1 og 4-6 e. h Talsími 250. Prentsm. Þ. Þ. Clementz — 1916 VANDAÐAR og ÓDÝRASTAR Líkkistur seljum vlO undlrrltaOir. ¦v Kisturnar má panta hjá »^ ' hvorum okkar som er. '^ Steingr. GuSmundsson, Amtm.st. 4. Tyggvi Arnason, Njálsg. 9. VATRYGGINGAR I Vátryggið tafalaust gegn eldi vörur og húsmuni hjá The BriU ish Dominion General Insu rance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gfslason Sæ- og stríðsvátrygglng Det kgl. oktr. Söassurance Komp Miðstræti 6. Tals. 254. A. V. TUMNIUS. Aðalumboðsmaður fyrir ísland l ' Det kgl. octri Brandassurance Comp Vátryggir: Hús, húsgögn, vðrur alskonar. t Skrifstofutími 8—12 og 2—8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. Trygð og slægð Eftir Guy Boothby. 111 Frh. — Já, þaö er rétt, svaraði Browne. Og eg er eigandi skipsins. Hverju á eg að þakka ánægjuna af heim- sókn yðar? Þér sækið freinur illa að. Það skemdist hjá okkur vélin í skipinu svo að við verðum að liggja hér meðan veriö er aö gera við hana. — Eg á að flytja yður skiláboð frá yfirmanni mínum. Hann biður yður um að leyfa oss að rannsaka skipið. — Rannsaka skipið mitt? hrópaði Browne Það er næsta einkennilegt erindi. Hvers vegna viljið þér fá að gera það? ef eg mætti vera svo djarfur að spyrja að því. -— t>að hryggir mig að þurfa að segja yður að viö höfum heyrt að tilraun ætti að gera til þess að koma undan fanga frá eynni þarna. Og eftir þeim upplýsingum sem við liöfum fengiö, þá leikur sterk- ur grunur á að hann muni vera hér um borð á yðar skipi. — Strokufangi hér ámínuskipi? hrópaði Browne. Honum tókst syo meistaralega vel að látast verða hissa. Þér verðið að fyrirgefa mér, en eg skil ekki hvað þér eigiö við. Þér haldið þó víst ekki að þaðséstarfi rainn að fara um heiminn til þess að hjálpa glæpamönnum til að strjúka? — Það kemur ekki mál við mig, svaraði fyrirliðinn. Alt, sem eg á að gera er það, að hlýða skipun- um yfirboðara minna* Þess vegna þætti mér vænt um að þér vilduð lofa mér að leita í skipinu. — Já, með mestu ánaegju leyfi eg það, sagði Browne. ' En eitt Iangar mig til að taka skýrt fram áður og það er það, aö undir eins ög eg kem til siðaðra manna aftur þá fæ eg stjórninni málið íhendur til þess að hún fari með það, eins og henni likar bezt. Þér hafið ef> laust hugsað yður hverjar afleið- ingar það getur haft fyrir yður eftirleiðis? — Eg ber ekki ábyrgð á nein- um afleiðingum, svaraði hinn. Eg hlýði einungis skipunum. Eg bið yður einungis um ieyfi til að mega framkvæma þær. Annars verð eg að gefa merki um að fá aðstoð til þess. — Það þarf ekki, sagði Browne með þóttasvip. Ef þér krefjist þess- arar vitleysu þá skal eg ekki hindra yður í aö framkvæma hana. Mér þætti samt vænt um ef þér vilduð heldur hraða yður. VinOr minn einn er niðri fárveikur. Eg þarf sem fyrst að komast til lands með hann. — Þá er bezt að tefja ekki tím- ann lengur með óþarfa masi, svar- aði fyrirliðinn. Browne snéri sér nú að Mason skipstóra og gaf honum allar nauð- synlegar fyrirskipanir. En rússneski fyrirliðinn kallaði á menn sína að koma með sér að leita í skipinu. Browne fylgdi þeim. Hann leitaði frammi í skipinu uni fjórðung stund- ar, gægðist inn í hvern krók og kyma en íann ekkert grunsamlegt. Svo fóru þeir nú aftur á skipið. En áður spurðu þeir alla skips- mennina spjörunum úr. Þá leituðu þeir næst í vélarúminu og loks i eldstónni, en þá varð Browne fyrst alvarlega hræddur. Ef að farjginn fengi nú hóstahviðu, eins og hann átti vanda til, þá var svo sem úti um alt. — Ykkur langar kannske til að líta inn í ketilinn, sagði yíirvél- sijórinn í háði. Það er syo sem * velkomið að eg opni hann, ef ykk- ur langar til. — Mig langar ekkert til að sjá inn í hann, svaraði fyriiliðinn. Hann fánn að verið var að hæðast að honum. — Eigum við þá ekki að láta hér ttaðar numið með leitina? sagði Browne. Hún er fremur ó- skemtileg fyrir okkur báöa. Hann vísaöi nú fyrirliðanum upp stigann, sem lá upp á*þilfarið rétt hjáreylc- háfnum. En einmitt í því er þeir voru að fara upp, heyrði Browne a!t í einu ofurlítið hóstakjöltur, þaðan sem mennirnir voru fólgnir. Um leið nam fyrirliðinn staðar og leit í kringum sig.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.