Vísir - 06.06.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 06.06.1916, Blaðsíða 3
VjSIR 4 duglegir jarðabótamenn geta fengið atvinnu nú þegar. Sig. Sigurðsson Til viðtals frá kl. 6-8. síðd. ttisötu 59. FREDTSA (Jöklara) í Versl. VON 3&3 Vindlar Cigarettur Tóbak ódýrast í Versl. VON Þurkað « *»w«»**»« i grænmeti Versl VON! í TerzL Von &LUGGA- (tLEH ódýrara en áður í VerzL Von Krystaissápa og margar teg. Handsápu ódýrast í Versl, VON. Barátta hjartnanna Eftir E. A. Rowlands. 50 ------ Frh. — Afsakaðu við hana að hafa ekki skrifað fyr, hélt hún áfram. Og segðu, að þar sern við öll komum nú til að verða nágrannar, þá sé það sannarlega bezt að við öll veröum vinir. Náttúrlega verður þú um leiö að bera'samhygðar- kveðju frá mér. Teddy gein undir eins yfirþess- ari flugu. — Mig hefir langað til að skrifa, en —. Hann þagnaði. — En hvað, spurði Rósabella. Hann hafði snúið sér undan æðl hvatlega. — Það er ekki Katrín, sem eg óttast, kæra mín, sagði hann þýð- lega, en — en —, stamaði hann °g þagnaði aftur um stund. Jæja, Rósabella. Þú hlýtur að vita hvað eg meina. Eg finn þaö á mér að Chestermere muni vera mérákaf- lega reiður. Hann mun hafa tekið upp þykkjuna fyrir Featherstone, og — og — Rósabella rak upp stór augu. — Hvað er það, sem þú átt við, spurði hún. Hvað áttu útistandandi við Ghestermere lávarð? Eg ski alls ekki hvað þú átt við, Teddy! Edward lávarður varð mjög kind- arlegur á svipinn. — Ójú. Þú hlýtur að vita við hvað eg á, kæra Rósabella. Sjáðu nú til. Featherstone var mjög ást- fanginn af þér, — hann lækkaði róminn — og Chestermere var vinur hans. Chestermere hélt aö Featherstone væri trúlofaður þér, og þegar eg svo giftist þér þá — Nú dró aftur niðri í honum. En Rósabellu var nú skemt og hún hló með sjálfri sér. — Eg má víst sannarlega vera Chestermere lávarði mjög þakklát fyrir aö hann lætur sér svo ant um mína hagi, þó mér sé ekki unt að sjá hvað honum koma mfn mál- efni við. Eg var alls ekki heit- bundin Featherstone, og þó eg hefði verið það, get eg ekki séð að Ches- termere þyrfti neitt að skifta sér af því. Vertu nú ekki að koma með neina vitleysu, Teddy. Gerðubara eins og eg segi þér. Venjuleg kurteisi heimtar það að þú vottir vinum þínum samhygð. Og þar ósfeast kzx$i a$ motoYfeútteifum \ sumav á §\$tuj\&\. S. Jóhannesson Laugavegi 11. Tytteber nýkomin til Hans Petersen. Bankastrœti 4. EFRYGGINGAR I «mmmm Vátryggib tafarlaust gegn eldl vörur og húsmuni hjá The Brít- ish Dominion General Insu rance Go. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gfslason Def kgl. octrt Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vöru- alskonar. Skrifstofutími8-12 og -28. Austurstræti I. N. B. Nielsen. Skrifstofur til leigu frá 1. október á besta stað í bænum Geymsluhús getur fylgt. Afgr. v. á. LÖGMENN U Pétur IVIagnússon, yfirdómslögmaður, i Hverfisgötu 30. Simi 533 — Heima kl. 5—6 Oddur Gíslason yfirréttarm&laflutningsmaOur Laufásvegi 22. Veniuiega heírr>a ki. 11-12 og 4- Simi 26. Bogi Brynjólfsson yfirréttarmálaflutningsmaður, Skrifstofa í Aðalstræti 6 [uppij. Siifstofutimi írá kl. 12— og 4—6 e. — Talsími 250 — sem eg veit að þig hefir svo lengi sárlangað til að skrifa þinni kæru Katrínu, þá er þér nú bezt að nota tækifærið þegar það berst þér upp í hendurnar. Edward lávarður var að sumu leyti ánægður með þetta, og að sumu leyti ekki. Hann var bæði ungur og mjög grannvitur. Hann fann það var einhver keimur í rödd Katrínar, þegar hún sagði þetta, sem bar vott um aö hún ekki væri alls kostar ánægð. — Góða mín! Eg er alls ekki svo mjög áfram um að fara á fund Katrínar aftur — ef þér mislíkar það, — ef það særir þig —, ef þú ert afbrýðisöm. Þetta sagði hann í hjartans ein- lægni. En Rósabella geröi aðeins háö að honum. — Afbrýðissöm! Eg afbrýðissöm þegar Katrín Chestermere á í hlut. Góði Teddy minn, veiztu þá ekki að þegar kona er sér þess með- vitandi að hún er eins fögur og eg er, þá er hún aldrei afbrýðis- söm. Nú, enn ef frú Chestermere yrði nú afbrýöissöm í minn garð? Og á þessu endaði samtalið um þetta mál. Hann skrifaði bréfið, og bæöi biðu þau eftir svarinu frá Katrínu, hann með óþreyju en hún sýnilega róleg og afskiftalaus. — Ætli hann leyfi henni að svara, var sú hugsun, sem var rík- ust hjá þeim báðum, hjónunum, þó ástæðurnar fyrir henni væru ó- líkar hjá þeim. — Chestermere álítur að eg hati breytt ósæmilega, hugsaði Teddy með sér. Hann mun líka eflaust taka hart á mér fyrir bragðið. En þar sem Rósabella sat fyrir framan spegilinn í herbergi sínu, og dáðist að fegurð sinni, flaug henni þetta í hug: — Eg hefi nú hafið stríðið í óvinarlns eigin landi. Reiður mun hann eflaust verða, en undan verð- ur hann að láta. Hann hefir enga gilda ástæðu til þess að forðast okkur. Hann var mjög slunginn náungi, og hann stóðst freistinguna vel. En hann á eftir að læra ýmis- legt enn. Og þegar eg legg mig alvarlega fram til þess að freista hans, þá þarí miklu slungnari mahn en Chestermere lávarður er, til þess að standa fastur fyrir.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.