Vísir - 25.08.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 25.08.1916, Blaðsíða 3
V I S*l R Eg er of önnum kafinn til þess aö þakka yður eins og skyldi^ eg mun gera það þegar við kom- um til London. Eg hefi séð um að sendur verði fallbyssubátur til Marseyjar áður en klukkustund er liðin. Nokkrum mönnum verð- ur skipað í land og munu þeir reyna>ð handsama þrjótana þeg- ar þeir koma«. »Það er ágætt«, sagði Bleik. Frh. VATRYGGINGAR Brunatryggingar, sæ- og stríðsvátryggingar A. V. Tulinius, Miöstræti 6 — Talsími 254 Hið öfluga og velþekta brunabótafél. MT WOLGA ~9M (Stofnaö 1871) tekur aö sér alskonar brunatrygglngar Aöalumboðsmaður fyrir ísland Halldór Eiríksson (Bókari Eimskipafélagsins) Det kgl. octrt Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vðru- alskonar. Skrifstofutími8-12 og 2-8 Austurstræti 1. N. B. Nielsen. Dóttir snælandsins. Eftir Jack London. 48 Frh. Hann vafði nú utan um sig rúmábreiöunum þar sem hann lá f öllum fötunum og steinsofnaði. * * « * * * • * • Corliss var alveg steinhissa á Lucille. — Eg verð að viðurkenna að eg skil hreint ekkert í henni, sagði hann við Trethaway. Eg hélt aö hlutdeild hennar í þessum nýju námum geröu henni óþarft aðvera við Ieikhúsið áfram. — Maður tæmir nú ekki námu á einum degi, svaraði Trethaway. — Veit eg þaö, en þaö erhægt að fá lán út á landsspilduna, þgar hún lítur eins vel út og þessi gerir. Það hafði eg hugsað mér að gera, og eg bauð að lána henni nokkur þúsund, vaxtalaust, en hún sagði nei við því. Hún sagði að sig i-------kZdtT^-------JM5r l--------^KZ?--------ÍSRíJ- ~hX£&--------»TaY«1~ J3TO"-------^iRi?- Drengur óskast strax til að bera Vísi út um bæinn £fe-------iXá&A-------tifMft" ^jj-------'j&i?_____^íro?- ¦JMí-------tiréfTá- -bkk-------rjRi?- Nýir kaupendur fá blaðið ókeypis til mánaðamóta. LOGMENN i—8 Oddur Gíslason yflrréttarrn&laflutningsmaður Laufásveg! 22, Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 Simi 26 Bogl Bnrnlólfsson yflrréttarmálaflutningsmaOur, Skrifstofa i Aðalstræti 6 [uppi]. Skrifstofutimi frá kl. 12— og 4—6 e. — Talsími 250 — Pétur IWIagnússon, yfirdómslögmaður, Hverfisgötu 30. Simi 533 — Heima kl 5—6 Tíminn. Þaö var uppi fótur og fit á mörgutn hér í kauptúninu, með að flýta klukkunni, eftir að út kom áskorun stjórnarinnaj, svo eg í hugsunarleysi þaut í að flýta henhi om 1 kl.st. 58 mín., eins og Lögrétta 9. þ. m. sagði fyrir, en von bráðar rak eg mig á ýms atvik sem eg átti ekki gott með að sameina við búmannsklukk- una. Svo stóð á, að eg þurfti að ferðast, en á leið minni var all- langur fjöruvegur, svo eg varð að bíða eftir útfalli nærfelt 2kl.- st., hugsaði eða réttara sagtætl- aðist til, að sjórinn fylgdi lands- lögum og klukkunni, en eins og gefur að skilja, varð ferðaáætlun mín vitlaus. Svo þegar eg kom heini daginn eftir sagði konan mín mér, að eftir eigin reynslu og kenningu »Atla« væru hæsn- in vön að setjjst upp kl. 6 e.m. en í gærkveldi hefðu þau eigí farið -inn fyr en kl. 8. Kýrnar komið af haganum kl. 10 o. s frv. Svo að öllu þessu athuguðu komst eg að þeirri niðurstöðu, að minsta kosti hænsnin væru eftirbreytnaiverðan' en spekingar þessara tíma, sem eltu móðinn á ö 11 u m s v i ð u m, svo eg af- réð að seinka klukkunni aftur, og á meðan svona stendur reyni eg að setja hana eftir sólarlag- inu, ef til sér, annars eftir hænsn- unum. API. vantaði ekki peninga, — hún væri mér mjög þakklát, og ef mig ein- hvern tíma vanhagaði um eitthvað þá skyldi eg koma til hennar. Trethaway brosti. —- Nú jæja, — hvað viljið þér nú eiginlega að hún geri? Jafnvel hér á þessum staö gerir maður miklu hærri kröfur, en að hafa bita ofan f sig, brekán ofan á sig og Yukon-ofn aö hita sér við. Hún er eins mikið gefin fyrir sam- kvmislífið eins og við hinir, máske meira. Setjum nú svo aö hún væri rekin frá leikhúsinu, — hvaðsvo? Oetur hún kanske fariö að heim- sækja liðsforingjafrúna, eða frú Schoville, eða orðið félagi Fronu? Vilduð þér máske um hábjartan daginn láta sjá hana í fylgd með yður á strætinu? — Vilduð þér? spurði Corliss. -r Já, svaraöi Trethaway, án þess að hika við, með mestu á- nægju. -» Og eg líka, en-------Cor- liss þagnaði og starði áhyggjufull- ur inn í eldinn. En gætið þér nú að sambandi hennar við Vincent. Þau eru mestu mátar, óg altaf saman. — Já, eg skil það ekki vel held- ur, játaði Trethaway. Eg skil reynd- ar í Vincent. Honum er um að gera að hafa mðrg járn í eldinum, og LuciIIe á nú námalóð á bezta staðnum á French-hæðinni. Takið nú vel eftir því sem eg segi, Cor- liss. — Vrð getum áreiðanlega sagt fyrir að sá dagur muni koma að Frona samþykkir að sameinast houuiu að borði og sæng — ef hún þá nokkurn tíma samþykkir — — Og hve nær? — Þann dag sem Vincent og Lucile segja sundur með sér. Corliss yar hugsi og Trethaway hélt áfram: — En eg skil ekki vel mein- inguna hjá Lucile, eða hvers vegna henni getur litizt á Vincent. — Smekkur hennar er ekkilak- ari en — en annara kvenna, sagði Corliss ákafur. Eg er viss um að------- — Að Frona er smekkvísari en svo, — hvað? Corliss snérist á hæli og fór. Trethaway horfði á eftir honum og biturt bros lék um varir hans. Corliss hafði ekki minstu hug- mynd um hvað margir voru sem bæði beinlínis og óbeinlínis unnu málefni hans í hag í vikunni fyrir jólin. Tveir menn voru þó sér- staklega ákafit i þessu starfi, — annar af mmhyggju fyrir honum og hinn af umhyggju fyrir Fronu. Pétur Whipple hét einn af elztu íbúum landsins, og átti hann náma- Iand rétt: fyrir neðan French-hæð- ina og var giftur inniendri konu, kynblendingi. Móðir hennar var Indíánastúlka, sem fyrir hér um bil þrjátíu árum síðan hafði tekið sam- an við rússneskan loðskinnakaup- mann. Einn sunnudagsmorgun tók Bishop sér ferð á hendur til þess að heimsækja Whipple, en þar var þá enginn heima nema konan. Hún talaði blending úr mörgum tungumálum og lét móðan mása. Bishop ásetti sér að standa svo stutt við sem unt væri, án þess að styggja hana. En brátt hné ræða hennar að málcfnum sem honum var slík forvitni á að heyra að við- staöan varð miklu lengri en hann hafði ætlað. Hann hummaði og brosti á vfxl. Og við og við hrökk honum blótsyrði, — alt eftir því sem ræða hennar gaf tilefni til. Alt f einu stóð konan á fætur og tók gamla bók upp úr kisturæfli og Iagði hana á borðið. Hún sagði honum ýmislegt um þessa bók og þar kom að hánn falaði hana af henni og keypti hana fyrir hundrað dollara virði af gull- dufti. - Svo labbaði Bishop, með bók- ina í fanginu, heim í tjald til Cor- liss, sem sat þar og stagaði að skóm sfnum.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.