Vísir - 15.08.1927, Blaðsíða 3

Vísir - 15.08.1927, Blaðsíða 3
V 1 S I R Skemtiíör >Fáks(. —0— / Eins og til stóð var farið í ákemtiför héðan úr bænum ríð- findi upp að Lyklafelli. Bar Hesta mannafélagið „Fákur" veg og vanda af förinni, enda var það íélagið, sem gengist hafði fyrir |)ví að farið væri. Var lagt á stað frá flötinni fyr- ir framan Barnaskólann, og tald- ist mönnum þá til, að um það bil 500 reiðskjótar væru með i för- inni. Var það hinn fríðasti hóp- ur og var Loftur Guðmundsson, ijósmyndari, á varðbergi þegar íiópurinn fór upp Bankastræti og •eins inn við ár til þess að taka kvikmyndir af útreiðarfólkinu. Inn á reiðvelli bættust Hafn- firðingar við og var nú flest í för- inni kringum 250 manna. Var fialdið inn reiðveginn að Elliða- vatni og er það hinn skemtileg- Ætsti vegur, en er honum sleppti 4ók við nær ófær kafli yfir hraun- íláka. Voru menn misjafn- lega ánægðir með þennan kafla ferðarinnar, en að öðru leyti tókst förin vel. Á flötunum framan við Sand- skeiðið, en drjúgan spotta frá Lyklafelli var skemtistaðurinn. fteyndist hann vera einkarvel til slíkra skemtanahalda fallinn, og skemtu menn sér við söng, ræður ¦og dans fram eftir deginum. Hótel ^Hekla" sá um veitingar og fórst það prýðilega úr hendi. Á heimleiðinni var farinn þjóð- vegurinn og gekk sú för greiðlega. Kom útreiðarfólkið til bæjarins aftur kl. liðlega 10 oghöfðu menn •yfirleitt skemt sér hið besta. slendmgasundið, ÞaS var þreytt í gær út viS Æundskálann í Örfirisey. Keppend- ur voru 5, og varS fyrstur Jón Jngi Guðmundsson á 9 mín. 21,7 sek. og er hann nú sundkonungur Jslands, annar varS Óskar Þor- Jielsson á 10 mín. 4,1 sek. og þriSji Einar S. Magnússon á 10 mín. 13,4 sck. — Sundkonungurinn synti bringusund prýðilega, og er eng- :inn vafi á því, aS hann getur orS- jð okkur til frægSar á erlendum sundmótum, meS bringusundi s'mu, haldi hann áfram ajS þjálfa sig vel *cg reglulega. Jón Ingi G. er fimti jniaSur sem hlotiö hefir sæmdar- íieitið: Sundkonungur Islands. Hinir fjórir eru: Stefán Ólafsson frá Fúlutjörn, Ben. G. Waage, Er- Imgur Pálsson og Árni Ásgeirsson. Erlingur P. á metiS, sem er 9 mín. 6 sek. Ári'5 1910 gaf Ungmenna- íél. Rvíkur sundbikar íslands, og var fyrst kept um hann 14. ágúst sama ár. Þegar Ungm.fél. hætti íiS starfa, afhenti þaS 1. S. I. bik- .arinn, svo aS íslendingasundiS félli ekki niöur, en yrSi þreytt ár- íega. Þá var þreytt 300 stiku sund f yrir. drengi innan 18 ára aldurs. Keppendur voru átta, og varS íyrstúr Magnús Magnússon frá Kirkjubóli á 5 mín. 41,6 sek. (yf- Irhandar-hliösund), annar FriSrik Eyf jörS á 5 mín. 49,1 sek. og þriSji Elías Valgeirsson á 6 mín. 1 sek. Fékk sigurvegarinn verSlaunabik- m þann er K. R. gaf í fyrra, en vinna veröur hann tvisvar sinnum ti! fullrar eignar. Þá var 100 stiku sund iýrir konur, og varS þar fyrst Heiðbjört Pétursdóttir á 2 mín. 2,2 sek. (bringusund), önnur Kornelía Kristinsdóttir á 2 mín. 8 sek. og þriöja Anna Gunnarsdótt- ir, á 2 mín. 9 sek. Þá sýndu nem- cndur Ingibjargar Brands ýmsa sundleiki og dýfingar undir stjórn trú Lillu Möller. Erlingur Kle- mensson þreytti kafsund og poka- sund. Um sundþrautarmerki I. S.í. keptu þrjú, en a'Seins ein stóöst prófiS, Hulda Jóhann,esd(|tltir, á 26 mín. 4,7 sek. Hún er aSeins 14 ára aS aldri, og viröist vera mjög efnileg þolsundskona. Loks var kappróSur á milli tveggja ísl. skipshafna, því aS varðskipiS .Eyll.a" var hér ekki. Annar kapp- róSrabáturinn komst ekki aS mark- inu,, þvi aS ár brotnaSi, en hinn var 8 mín. 53 sek. á milli marka. Vegalengdin mun hafa veriS líti'S eitt skemri en viS fyrri kappróSur- inn. Stendur nú til aS keppa viS „Fylluung-a", þegar varSskipiS kemur hingaS aftur. AS mótinu loknu aíhenti forseti í. S. í. sigur- vegurunum verSlaunin meS ræSu, og þakkaSi sundmönnunum fyrir afrekin; einnig mintist hann Ingi- bjargar Brands, sem átti 20 ára sundkennara-afmæli fyrir skömmu, og þakkaSi henni ágætt starf í þágu sundsins og íþróttanna und- anfarin 20 ár. Loks mintist hann á Engeyjarsund Ruth Hanson's og Drangeyjarsund Erlings Páls- sonar yfirlögregluþjóns, sem viS rnundum kunna aS meta þess bet- ur, sem stundir liSu fram. BaS hann áheyrendur hrópa íslendinga- húrra fyrir sundgörpum vorum, og var vel undir þaS tekið. —; Annan sunnudag verSur kept um fer- þrautarbikar í. S. í.. og haldiS sundmót í sambandi viS þa'S, og er þaS síSasta sundmót hér í sumar. Fljótshlíðarför. Lengi hefir mig langaS til aS koma austur í FljótshlíS, og nú loks er sú ósk mín uppfylt. ÞriSjudaginn 19. þ. m., kl. 6 aS ir.orgni, var lagt af staS héSan úr bænum, og vorum viS 10 saman í bifreiS, en feröinni var heitiS aS Múlakoti i FljótshliS. VeSur var hiS blíSasta, en þó nokkur þoku- slæSingur fyrst um morguninn. Þegar viS komum á Kambabrún, var enn mistur yfir austurtindum. En er viS fórum austur meS Ing- ólfsfjalli, létti yfir, og brátt glaSn- aSi fyrir sól, svo aS Hekla og Eyjafjallajökull afklæddust þoku- skýlunni og blikuöu alskínandi viS heiSskíran himin. Búrfell og Þrihyrningur og önnur lægri fjöll voru hjúpuS gegnsærri, blárri blæju. — BifreiSin rann greitt, og vi'ö komum aS Ölfusárbrú kl. 9 árd. Var þar stutt viSstaSa, og héldum við áfram sem leiS liggur austur yfir Flóann, síSan yfir Þjórsárbrú og austur um Holt, líns viS námum staSar viS rjóma- bússkála Holtamanna, a'S RauSa- læk. Breiddum viS þar dúk á jörS og snæddum miSdegisverS. Var salur sá víSur og fagur, er viS nú sátum í, og nutu allir mikillar ánægju. Frá RauSalæk. var haldiS áfram viSstöSulaust austur að HliSarenda. Lengra inn í Fljóts- hlíöina verSur eigi komist á bif- reiS. Þeir sem í fyrsta skifti líta FljótshlíSina, klædda sumarskrúSi, ruunu á þeirri stundu minnast orSa Gunnars á HliSarenda, er hann sagSi: „Fögur er hlíSin." Enda mun FljótshlíSin vera ein hin allra fegursta fjallasveit hér á landi. „Hvar sér augaS sviplíkt sviS?", kvaS Matthías skáld. Og hann lýsir HlíSinni meSal annars meS þessu fagra erindi: „ÖSrumegin hágræn hlíS hvitra fossa silfri slegin, anganblíS og bogadregin breiSir faSminn móti lýS; hinumegin veldis-víS verndar dalinn jökulbreiSa, sólin gyllir hnúkinn heiSa — uudra-kvöldsjón ægifriS!" Þverá rennur fram meS bygS- inni. Hefir hún gert þar allmik- inn usla og broti'5 skörS í búlönd bænda. Er eigi annaö fyrirsjáan- legt, en aS áin eySileggi aS mestu sumar bújarSir í HlíSinni, ef eigi verSur á næstu árum hafist handa tii a'ö fyrirbyggja meiri skemdir af henni. ÞaS mundi vafalaust verSa dýrt mannvirki, ef stifla ætti Þverá, veita henni úr núver- andi farvegi sínum i Markarfljót cg byggja sí'San nauSsynlega varnargarSa og brúa fljótiS. En þetta virSist samt vera eina ör- yggisrá'SiS gegn ágangi árinnar. HiS mikla sandflag, meö síkj- um og álum, er Þverá hefir mynd- aS milli Landeyja aS austan og FljótshlíSar og Hvolhrepps aS vestan, óprý'ðir byg'SarlagiS, sér- staklega hvaS FljótshlíS snertir. — Mætti og geta þess fyrir þá sem ekki þekkja staShætti þar eystra, aS ef Þverá væri breytt eins og áSur er aS vikiS, og lögS brú á Markarfljót, þá fengist bif- reiSavegur alla leiS austur í Vest- ur-Skaftafellssýslu. Myndi sá veg- vr aS líkindum verSa mikiS not- aSur. —o— ViS komum heini aS HliSar- enda. Bærinn stendur hátt uppi í FjallshliSinni og í of miklum bratta, aS mér finst, til þess aö þar megi kallast verulega fallegt. Stutt bæjarleiS er frá HlíSarenda inn a'S HlíSarendakoti. Þar byrjar aSalfegurS FljótshlíSarinnar. Margs er aS minnast, og margt ílýgur ferSamanninum í hug, er hann kemur á fornfræg'a sögu- staSi. Svo fór mér, er eg var stadd- ur á HlíSarenda, aS mér stóS þá fyrir hugskotssjónum vopnfimi Gunnars, þegar hann varSist óvin- unum, uns bogastrengurinn brast, en HallgerSur var svo harSlynd, aS hún neitaSi manni sínum um hárlokkinn. Á þessum stöSvum er þó á fleira aS minnast en fornald- arkappa og fornsögulega atburSi. — Á HlíSarenda fæddist hiS fræga skáld, Bjarni Thorarensen, og í HlíSarendakoti var æsku- heimkynni annars stórskálds vors, Þorsteins Erlingssonar. slíkir and- ans menn gleymast eigi. Og mér finst sem andagift þessara manna sé i beinu samræmi viS tign og fegur'Sarsvip landslagsins, þar sem þeir voru bornir og barnfæddir. Eg hafSi ávalt hugsaS mér FljótshlíSiua sem fagran reit, um- girtan af tignarlegum fjöllum. Og þetta er rétt hugmynd. Eg haföi vitanlega lesiS um þetta landslag \ íslandslýsingu, og eg hafSi enn- fremur séö nokkur málverk úr FljótshlíS, og einnig af Þórsmörk. En, einna sannasta og áhrifamesta ínynd af þessum stöSum, hafSi eg íengiS gegnum snildarkvæSi Matth. Jochumssonar: „FljótshlíS og Þórsmörk." — Eg man ekki eftir, aS eg hafi neinstaðar séS þaS tekiS fram í ritgerSum um skáldskap Matthíasar, hve óum- ræðilega mikill snillingur hann var í því aS lýsa skipulagi lands- lags og stórfeldri náttúrufegurS. Vil eg í þessu sambandi minna á annaS kvæSi hans. ÞaS heitir: „Á Gammabrekku" (hjá Odda). Eg veit aS hitt er öllum kunnugt, aS háflugiS er takmarkalaust í kvæS- um Matthíasar.--------Eg biS af- sökunar á þvi, þótt mér hætti viS aS hlaupa i gönur frá aSalumtals- efninu.-------ViS fórum fótgang- andi frá HlíSarenda aS Múlakoti, enda er þaö stuttur spölur og tor- færulaus, nema hvaS ein smáá (Merkjá), er á leiöínni. Má stikla hana þurrum fótum. — HugSi eg r.ú gott til aS hitta góSkunningja minn, Ólaf málara Túbals, í Múla- koti, en hann var þá nýskeS lagS- ur af staS í ferS upp á Rangárvelli meS danska málaranum Joh. Lar- sen. — Hjá foreldrum Ólafs og frú hans mættum viS vingjarnleg- um móttökum. — Leiddi húsbóndi okkur þegar inn í hinn undur- íagra trjágar'S. Elstu birkitrén þar eru 30 ára gömul. Allur er garS- urinn hinn prýSilegasti. Milli trjá- raSanna eru blómreitir fagurlega ræktaSir. í garSinum eru borS og grasbekkir, og í einu horninu sól- skýli. Er þaS sönn unun fyrir ferSafólk, aS ganga um skrúS- græna laufsali garSsins. Húsfreyjan í Múlakoti, frú GuSbjörg Þorleifsdóttir, hefir unn- iS mikiö starf og fagurt í ræktun þessa góSa garSs. ÞaS hefir marg- ur unniS minna til en hún, sem fengiS hefir styrk eöa heiSurslaun aí ríkisfé. AS vísu mun hafa ver- io fariS fram á þaS í fyrra viS Al- þingi, aS þaS veitti GuSbjörgu dá- Iitla fjárupphæS í þessu skyni. En þingiS skar þann* styrk mjög viS neglur sér. Eg hygg þó aS Múla- kotsgarSurinn sé langtum fágæt- ari og verSmætari heldur en sumt af andlegu afurSunum, sem ríkiS launar nú meS árlegum styrk til einstakra manna. Gestkoma er mikil í Múlakoti, einkum um þennan tíma árs, og þar gista margir, er fara inn á Þórsmörk. — Bóndinn í Múlakoti, hr. Túbal Magnússon, sagSi mér, aS brýna nauSsyn bæri til aS ^yggja þar veitinga- og gistihús. Ln þetta er ekki au'Sgert fyrir fá- tækan mann, nema hann fengi styrk til þess af opinberu fé. Þó ekki væri hugsaS til aS koma þarna upp neinu stórhýsi, myndi byggingarkostnaSurinn þó verSa æ.Si mikill, þar sem aSflutningur allur er mjög dýr og erfiSur. Því miSur átti eg eigi kost á aS cívelja í FljótshliSinni nema litinn hluta úr degi. Eigi aS síSur varS þessi stutta dvöl þar mér til gagns og gleSi. Og eg vildi aS Iokum óska þess, aS sem flestir gætu átt kost á að létta sér upp, og ferS- ast austur i hliSina fögru. ViS komum heim samdægurs kl. rúmlega 12 um kveldi'S og vor- um ánægS yfir ferSalaginu og veS- urblí'Sunni sem hafSi gert okkur Nýjav góðar Kaptöfluv Off Appelsínup í VERSL. VÍSIR. Notuð islensk frímerki eru ávaltkeypt hæsta verði i Bðkabúðinní Laugaveg 46 þennan eftirminnilega dag svo yndislegan. Rvík, 28. júlí 1927. Pétur Pálsson. Veðrið í morgun. Hiti í Reykjavík 11 st, Vestm.- eyjum 12, ísafirSi 8, Akureyri 9, SeySisfirSi 10, Grindav. 11, Stykk- ishólmi 10, GrimsstöSum 5, Rauf- arhöfn 7, Þórshöfn í Færeyjum II, Utsira 15, Tynemouth 14, Hjalt- landi 12, Jan Mayen 5 st., (engiu skeyti frá Hólum í HornafirSi, Kaupmananhöfn og Angmagsalik) Mestur hiti í Rvík .1 gær 15 st., minstur 9 st. — Úrkoma 0,4 mm. — LægS yfir Bretlandseyjum. HæS yíjr Grænlandi. — Horfur: SuS- vesturland í dag og í nótt: Aust- læg átt. SumstaSar dálitil rigning. Faxaflói i dag og i nótt: NorS- austlæg átt. Þurt 'veSur. Breiða- fjörSur og VestfirSir, i dag og í nótt: Allhvass norSaustan. Senni- lega úrkomulaust. NorSurland, í dag og í nótt: NorSaustan. Þyict loft og dálitil rigning, einkum aust- an til. NorSausturland, í dag og 5 nótt: Allhvass norSaustan. Regn- skúrir. AustfirSir og Su'ðaustur- landí í dag og í nótt: Austlæg átt. Þykt loft og sumstaSar regnskúrir. Harldur Sigurðsson, píanóleikari, fer utan meS „íslandi" á miö- vikudag, og leikur hann hér aSeins einu sinni í þetta skifti, áSur en hann fer, annaS kvöld i Gamla Bió. ViSfangsefni hans. eru fjölbreyti- leg, og sum lögin ný hér eSa óþekt. Þetta er fyrsti hljóSfæraleikurinu i hinum nýja sal Gamla Bíó, og á hiS nýja og góSa hljóSfæri þar, frá Steinway & Sons. — Þau hjón- in, Haraldur og kona hans, konia austan frá KaldaSarnesi i dag, en þar hafa þau veriS í sumar, síSan þau komu heim hingaS. Nú hverfa þau aftur til kenslustarfa sinna viS listaháskólann í Höfn, en þar eru þau kennarar bæSi, hann í pí- anóleik, en hún í söng. Óvíst er, hvort þau koma hingaS aftur fyrst um sinn. Pétur Á. Jónsson, óperusöngvari, syngur i Gamla Bió í kveld kl. y]/2, í síSasta sinn. EitthvaS lítiS af aSgöngumíSum mun enn óselt og er vissara aíS try&gia sér þá i tima. ASgöngu- miSar, sem óseldir kunna aS vertSa ki. 7 fást viS innganginn.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.