Vísir - 13.07.1936, Blaðsíða 4

VlSIR
IIAILE SELASSIE TALAR I GENF.
Myndin er tekin af honum í rœðustólnum á þingi Þjóðabandalagsins. T. v.: Svissneskur lögregluþjónn leiðir út einn
italska blaðamanninn, sem gerði óp að keisaranum.
Ötan af landi,
----o----
Skipstjórinn á Nab Wyke, sem
Ægir tók, sektaður um 10.000
gullkrónur.
Akureyri 11. júlí. FÚ.
I fyrrakveld kom varðskipið
Ægir til Akureyrar með ensk-
an togara, Nab Wyke frá Hull,
er staðinn var að ólöglegum
veiðum í landbelgi austur við
Tjörnes. Próf í málinu stóðu
ýfir 'í gær ,og í dag fyrir bádegi.
Kvað Sigurður Eggerz bæjarfó-
geti upp dóm yfir skipstjóran-
.um, O. C. Collinson.
!Er skipstjóranum gert að
;greiða i sekt 10 þúsund gull-
■krónur, þ. e. 20124.77 seðla-
krónur, eða 10 mánaða einfalt
fangelsi. Afli og veiðarfæri skal
gert upptækt — alls metið kr.
■6900.00. — Skipið var nálega
fullhlaðið af fiski. — (Heimild
fréttaritara frá bæjarfógeta-
•skrifstofunni).
Bitarnir
ÍBandiríkjununi
London 12. júlí. FÚ.
SjÖ bundruð manns eru nú
dánir í Bandarikjunum af völd-
ujn bitans. Hitinn er ægilegur
í dag um ÖIl Bandaríkin, hvar
?e,fn til spyrst, en þó rigndi lit-
ilsbáttar í New York.
í Kansas eru nú 100 þúsund
fjölskyldur, sem algerlega eru
komnar á vonarvöl vegna upp-
skerubrests af völdum hitans,
og er gert ráð fyrir, að rik-
ið verði að taka við og hjálpa.
Blaðamaður, sem verið hefir
á ferð um Norður- og Suður-
Dakota símar New York blaði,
‘að fólkið sé að verða örvita á
mestu þurkasvæðunum, og að
það sé átakanlegt að sjá það, að
fjöldi manna liggi á bæin til
guðs um að liið mikla krafta-
verk gerist og regn komi úr
lofti svo að uppskerunni verði
borgið.
í Missouri, Iowa, Kansas og
Norður- og Suður-Dakota eru
allar horfur á, að uppskeran
gereyðileggist.
Kröfur Færeyinga fá slæmar
undirtektir hjá Dönum.
Kaupmannahöfn 11. júlí.
Einkaskeyti FÚ.
Landsráð Suður-Grænlands
hefir ákveðið að hafna tilmæl-
uin færeyska lögþingsins um
áðgang fyrir Færeyinga til þesjs
að stunda fiskveiðar við Suður-
Grænland, og fer þess á leit við
dönsku stjórnina að hún neiti
þéssum tilmælum, með því að
slíkar veiðár myndu spilla sel-
veiði Grænlendinga.*-
Jösef prestur Loftsson.
Þorsteinn skáld Erlingsson
kemst m. a. þannig að orði í
„Eiðnum“, er nærsveitarklerkar
eru komnir í Skálholt, þá er
eiðfesta slcal Ragnheiði biskups-
dóttur og hreinsa liana þann
veg af öllum grun um „skemd-
arverk manna“:
Þar stendur Jósef sterki á
Ólafsvöllum
í stuttri liempu, sgm er ,
alt of víð
o. s. frv. —
' '-4 '
Við sjáum klerkinn fyrir okk-
,ur þarna á bæjarstéttinni í
Skálholti, samkvæmt þessari
fáorðu og meistaralegu lýsingu.
Síra Jósef Loftsson var dótt-
ursonur Odds biskups Einars-
sonar. Fékk veitingu fyrir Mos-
felli, en misti það og fékk svo
Ólafsvelli á Skeiðum. — „Hann
var mikill maður og sterkur og
hinn mesti raddmaður; var
hann stundum í Skálholti; hann
gjörði það eitt sinn til þrek-
raunar, að liann vóð Hvítá á
Þengilseýri um vetur í frosti,
svo hann Iiakaði vatnið, og
studdist við járnstaf, en settist á
bæjarþrepskjöld, er liann kom
heiiii í Skálholt og drakk mikla
blöndu kalda, en eítir það sló
að honum hrolli. Þá leysti
Brynjólfur biskup hann fyrir
of<jirfð“. ’
Thomas Meigham kvikmynda-
leikari látinn.
London 9. júlí. FÚ.
í gærkveldi andaðist Thomas
Meigham kvikmyndaleikari, að
heimili sínu á Long Island við
New York.

MATSALA: Spítalastig 6 (uppi).
[TAPAt rUNDIDl
Stór svört karlmannskápa
tekin fyrir aðra minni í Rauð-
hólum 5. júlí. — Uppl. i síma
4460. (360
Svartir dömulianskar töpuð-
ust síðastl. föstudagskveld frá
Bankastræti 6 að Þingholtsstr.
21. Skilist í Bankastræti 6, mið-
liæð, gegn fundarlaunm. (373
Vasaúr tapaðist s.l. föstudag,
líklega í strætisvagninum
Kleppur—Lækjarlorg. Finnandi
geri vinsámlegast aðvart í síma
1249. Fundarlaun. (374
Tapast hefir lítill páfagaukur,
gulur á. lit með svartar doppur
á baki. Sá, sem kynni að finna
hann, geri svo vel að gera að-
vart í síma 3921. (381
ÍKVBNNA
Mótoristi, sem hefir réttindi
til að vera með 90 lia. vél, ósk-
ast strax. Sími 4636. (364
Barngóð og þrifin róðslcona
óskast strax. 3 í lieimili. Uppl. í
Kirkjustræti 4. (365
Stúlka óskast nú þegar. Mat-
stofan. Tryggvagötu 6. (369
Saumastofan, Hafnarstr. 22
saumar kven- og barnafatn-
að eftir nýjustu tísku. --
Dömukápur, kjólar og dragt-
ir, er sniðið og mátað. Sauma-
stofan, Laugaveg 12. (167
Loftþvottar og utanhússþvott-
ar. Símar 2042 og 4661. (16
Þvæ í húsum. Júlíana Péturs-
dóttir, Njálsgötu 36, kjallara
(steinhúsið). Sími 1460. (209
Fólk! — Kaupakona óskast
og kaupamaður á besta heimilið
í Grímsnesi. Uppl. hjá Gunnari
Sigurðssyni, Von. Ekki í síma.
(376
KliClSNÆtll
2 herbergi og eldhús óskast 1.
okt, Uppl. í síma 3534, (362
öská eftir 2 herbergjum og
eldhúsi 15. sept. eða 1. okt. —
Tilboð, merkt: „K. J.“, leggist
á afgr. Vísis fyrir 15. þ. m. (367
Maður í fastri atvinnu óskar
eftir lítilli 2ja herbergja íbúð,
með eldhúsi og þægindum, helst
nálægt miðbænum, frá 1. sept.
eða 1. okt. Tilboð, merkt: „A.
G.“, Ieggist inn á afgr. Vísis.
(368,
Góð íbúð, 2—3 herbergi og
eldhús, lielst í suðausturbæn-
um, óskast 1. október. Skilvís
greiðsla. Sími 1390. (370
4ra herbergja íbúð, í nýtísku
liúsi, óskast 1. okt. Hálfsárs-
leiga fyrirfram. Tilboð sendist
Vísi merkt „333“. (232
Herbergi með aðgangi að
síma og eldhúsi, óskast strax.
Up.pl. í síma 3223. (358
Ungur maður, i góðri stöðu,
óskar eftir tveggja herhergja
íbúð með þægindum, 1. okt. —
Tilboð sendist Vísi, ekki síðar
eni 25, þ. m., merkt: „Ábyggileg
greiðsla“. (378
HáufsFárH
Nýja fiskbúðin, Laufásveg 37,
er altaf birg af nýjum fiski. —
Sent um allan bæinn. — Simi
4052. (361
SUMARBÚSTAÐUR, nálægt
Reykjavík, til sölu. — Tilboð,
merkt: „Nú þegar“, sendist
Vísi. (363
Vil leigja eða kaupa gott út-
varpstæki fyrir batterí, nú þeg-
ar. Uppl. í síma 3022. (366
.—;-----------------«
Athugið! — Karlmannahatta-
búðin, Hafnarstræti 18, næstu
dyr við kjölbúðina Herðubreið,
selur hatta, nærfatnað, sokka,
axlabönd, mancliettskyrtur,
dömusokka o. m. fl. — Tekur
gamla hatta til viðgerðar. Að-
eins vönduð, handunnin vinna.
(371
Til sölu nýtísku steinhús á
stórri eignarlóð, við Miðhæinn.
2 stórar ibúðir. Utborgun ca.
10 þúsund, annars mjög góð
greiðslukjör. Semja þarf fyrir
18. þ. m. við Jónas H. Jónsson,
Hafnarstræti 15. Sími 3327. —
(372
Fopnsalan
Hafnarstræti 18, kaupir og sel-
ur ýmiskonar húsgögn, og lítið
nolaða karlmannafatnaði. —
Tækifærisverð. Símí 3927.
Pantið í tíma, í síma 3416. —
Kjötverslun Kjartans Milner.
(757
Permanent fáið þér best í
Venus, Austurstræti 5. Sími
2637. (2
Til sölu: Mauser Magasin-
riffill með kíki 8x32 og nóg-
um skotum. Tækifærisverð. -r-
Uppl. í síma 3426. (377
Nýtt barnarúm (járnrúm)
og barnavagn til sölu á Grettis-
götu 70, uppi. (375
Víkingsfundur i kvöld. (379
AUGLYSEMGAR FYRIR
:NARÍJCRI)-
í Hafnarfirði er til.'isölu
liænsnahús og 10 ung hænsni,
Guðm. Á, Jónsson. Sími 9069;
, ' . . . ; ■ irfvi (380
“ FÉ1.AGSPHKNTSMÍU J ax ’f/
KRIST AtSKLÓ. 54
drágá mig í hlé. Hins vegár — fyrst um sínn
mun eg leggja aðaláherslu á að finna þann,
sem reyndi að myrða mig.“
„Það næst i liann einhvern tíma,“ sagði dr.
Feng. „Það er engum vafa undirorpið.“
Mig furðaði stórlega á því, í livaða tón
bann mælti, því að liann talaði eins og hann
væri viss um þetta -- alveg hárviss.
Eg leit á hann.
„Þér eruð ekki í neinum vafa um það, að
javí er virðist,“ sagði eg.
„Eg er alveg hárviss um það,“ sagði hann
með einkennilegum álierslum, en af svipnum
á andliti lians varð ekkert ráðið frekar venju.
En eg gat ekki varist þvi, að hugsa, að hann
vissi miklu meira en hann hafði látið uppi.
GrUnsemdir míúar i hans garð jukust með
hverju andartaki.
„Hætlið leitinni, drengur minn,“ sagði hann
vinsámlega. „Ef þér hefðuð farið að mínum
ráðum í uppphafi, hefði þetta aldrei komið
fyrir.“ ■
Og þvi næst bað hann mig um, að eg held
í tuttugasta sinni, að lýsa fjrir sér náungan-
um frá Bradford. Hvers vegna liann spurði
mig um liann livað eftir annað, veit eg ekki.
Feng var ekki lögreglumaður og heldur ekki
í þjónustu hennar á nokkurn hátt, að því er
eg best vissi. Samt talaði hann um þennan
mann frá Bradford og reyndi að festa sér í
minni útlit lians, eins og hann byggist við
að hitta liann daginn eftir og Iiandtaka hann.
En uiíi sjálfan niig er þáð að segja, að það
var í rauninni áð eins eitt, sem sannfærði
mig um, að það var maðurinn frá Bradfbrd,
sem reyndi að myrða mig. Það var steinninn
í slipsisnælunni, sem eg liafði litið, er eg var
að berjast við dauðann, steinninn, sem mér
liafði í svip virst virst vera mannlegt auga.
En ef nokkur maður, sem eg hafði kvnst,
var gerólíkur glæpamanni, var það verslun-
arerindrekinn frá Bradford. Hann var gáfu-
legur iá svip og fjörlegur, hress, ræðinn, til-
búinn að skrafa góðlátlega um alt milli him-
ins og jarðar, liann virtist líta með góðvild
á alt og alla, í stuttu máli, það var ekki neitt
í útliti hans eða framkomu, sem benti til,
að liann væri glæpamaður. En slipsisnælan!
Það var ekki néitt um að villast þar. Og það
var ekki nokkurum minsta vafa undirorpið,
að sömu næluna og hann bar . i slipsi
sínu,- er við ræddúin saman, sá eg, þegar eg
kvaldist mest í rúminu ’í Cross Key’s gistihúsi.
En um þetta gat eg ekki við dr. Feng.
Enn hafði mér dottið dálítið í hug skyndi-
lega, er eg taldi mikils virði. Pearson yngri
hafði ekið frá Duddington til þess að finna mig
og er við liöfðum talast við, varð mér Ijóst, að
það var eklci liann, sem hafði talað við mig í
símanum, er eg var heðinn, að koma til Dudd-
ington til þess að gera breytingar á erfðaskrá
föður hans. En nú varð mér ljóst, að sá, sem
hafði beðið mig að koma þangað, var enginn
annar en vferslunarerindrekinn frá Bradford.
Étí það var fyrst nú, sem mér var orðið þetta
ljóst. • ‘ ! ■;
Síðdegis dag þann, er Iæknirinn hafði lýst
yfir því, að eg væri fær um að ferðast til Lon-
don, var eg talsvert á gangi með Thelmu. Við
gengum eftir brautinni, sem liggur í áttina til
Great Casterton, en vegur þessi er ágætlega
lagður, og útsýni af honum hið fegursta. Af
veginum fórum við svo götuslóða upp hliðarn-
ar og komum í skóg fagran, sem var liluti liins
mikla, forna Rockinghamskógar. Þar hvíldumst
við á bol álmtrés, sem fallið hafði til jarðar.
Sólskin var og fagurt veður og geislar sólar-
innar náðu að skína inn á rrtilli hina laufguðu
trjágreina, en ilmur af rökum berki og blóm-
um skrýddri jörð barst að vitum okkar. Hvergi
er fegurra en i skógum Englands að sumarlagi
og það var okkur báðum Ijóst, er við sátum
þarna.
En það var, svo margt, sem við höfðum á-
hyggjur- af, og fyrr en varði vorum við farin
að tala um þá hluti.
Það var Thelma, sem hóf máls á þessu, er
hún sagði og horfði i augu mér um leið:
„Eg — eg verð að biðja yður að fyrirgefa
mér, Mr. Yelverton. Ált, sem gerst hefir, er af-
Ieiðing þess, að þér vilduð hjálpa mér. Mér
einni er um að kenna.“
„Um að kenna,“ sagði eg og greip hönd
hennar. „Við hvað eigið þér? Yður er vissulega
ekki um að kenna. Það lítur út fyrir, að einhver
f jandmanna minna vilji launmyrða mig, — en
hvers vegna veit eg ekki. Eg hefi engum gert
neitt ilt, svo eg viti. En að segja, að yður sé um
að kenna, er hreinasta vitleysa.“
„Dr. Feng segir, að þér hefðuð átt að taka
tillit til aðvarananna, sem mig snertu. Hann
heldur líka, að önnur tilraun verði gerð til þess
að ráða yður af dögum. Farið þvi varlega!“
„En hvers vegna? Segið mér, livers vegna?“
Hún lyfti höndum eins og hjálparvana og
vafði þéttar um sig gulu sumarkápunni, sem
hún var í. Hún var fegurri en nokkuru sinni,
fanst mér, og nú datt mér í hug, af því að hún
var ljósklædd, frá hvirfli til ilja, að ef hún væri
sannfærð um, að Stanley væri látinn, mundi
hún ekki ganga þannig klædd.
„Dr Feng hefir miklar áhyggjur yðar vegna,“
sagði hún. „Hefir hann sagt yður nokkuð, sfem
máli skiftir?“
„Nei“ svaraði eg.
„Hann virðist æstari en að venju. Hann er
annars svo rólegur. Eg botna ekkert i þessu.“
„Það geri eg samiast að segja heldur ekki.
Flótti Stanley’s og afleiðingar hans er fyrir
ofan minn sldlning, Thelma.“
„Flótli hans,“ sagði hún og það var eins og
henni hefði brugðið. „Þér haldið þó ekki, að
hann liafi yfirgefið mig af ásettu ráði?“
„Ilvers vegna skrifar hann ýður þá ekki —•
eða kemur aftur?“ spurði eg djarflega.
Ilún virlist alls ekki hafa reiðst, eins og eg
liálfvegis bjóst við.