Vísir - 20.07.1940, Blaðsíða 1

Vísir - 20.07.1940, Blaðsíða 1
j Rítstjóri: KHstján Guðiaugsson Skrífstofur: Féiagsprentsmiðjan (3. hæö). ------------------------------------------------------- Ritstjóri 1 Blaðamenn Sími : Auglýsingar > 1660 Gjaldkeri 5 Ifnur Afgreiðsla j 30. ár. Reykjavík, laugardaginn 20. júlí 1940. 165. tbl. HITLER FLUTTI Sir fllan Brooke tekur vifl lifliri ÍSNN I Eins og kunnugt er af fyrri fregnum bárust fregnir um það fyrir nokkurum dögum, að Hitler myndi kveðja saman ríkis- þingið og leggja fram friðarskilyrði Þjóðverja, en jafnframt bárust fregnir um, að ef Bretar vildi ekki fallast á skilmála hans, eða ræða frið á grundvelli þeirra, yrði hafin innrás í Bretland „að kveldi föstudags 19. júlí". Fregnirnar hafa því reynst réttar að því leyti, að Hitler hefir flutt ræðu á Ríkisþinginu, en hann bar ekki fram neina ákveðna friðarskilmála, og innrásin í Bret- land er ekki hai'in. En þar sem afstaða Breta, að því er séð verð- ur, hefir í engu breyst við ræðu Hitlers, eru allar h'kur til, að miklir áíburðir séu í aðsigi. Hann kvað enga ástæðu til þess ad lialda strídinu áfram, en Bretai* segja, að nafi ekki sagt neitt annað en það, itann ádui* heflr naldið f*am, og vepði stríd- inu naldið áfram þap til nazisminn sé brotinn á bak aftur. EINKASKEYTI FRÁ UNITED PRESS. — London í morgun. Ríkisþingið þýska var kvatt saman til fundar í gær, með litlum fyrirvara, til þess að hlýða á Hitler flytja ræðu. Var Ríkisþingfundurinn haldinn í Kroll-óper- unni og voru þar allir helstu menn nazista og Ciano greifi, utanríkismálaráð- tierra ítalíu, sem sat þar í f remstu röð. Einna mesta athygli vöktu þau ummæli Hitlers, að hann sæi enga ástæðu til þess að halda styrjöldinni áfram, og kvaðst hann skírskota fcil heilbrigðrar skynsemi í von um, að Bretar féllist á að hætta styrjöldinni. I breskum blöðum kemur sú skoðun f ram í morgun, að Hitler haf i ekki sagt neitt í þessari ræðu sinni, sem hann hafi ekki sagt áður oft og mörgum sinnum, og breyti ræðan í engu af- stöðu Breta, sem séu jafnstaðráðnir í því og nokkuru sinni fyrr, að halda styrjöldinni áfram, þar til vald nazista sé brotið á bak aftur. Blöðin halda því fram, að Winston Churchill haf i gert f ulla grein f yrir stef nu Breta og viðhorfi gagnvart nazistum í ræðu þeirri, sem hann flutti á dögunum og hafi hann í raun og veru svarað Hitler fyrirfram, og sé engin sérstök þörf að svara honum frekara. FRIÐARBO©. Þá vék Hitler að friðarboði því, er hann setti fram, að því er hann sagði með hálf um huga, með því að hann óttaðist að frið- arumleitanir gæfu stríðsæsinga- mönnunum byr í seglin. Sú hef ði einnig orðið raunin á. Það hefði ekki staðið á svívirðingum og rógburði frá liendi Chamber- lains, Churchills, Duff Coopers og fleiri breskra stríðsæsinga- manna, sem hefðu neytt valda- aðstöðu sinnar og bylt sér í völdunum, i því augnamiði, að koma í veg fyrir það. ORB OG ATHAFNIR. Hitler kvaðst hafa látið sig það litlu skifta, hvað þessir menn sögðu, en hann hefði unn- ið meðan hinir töluðu. Þjóðverj- ar þyrftu ekki að ýkja um eig- in afrek. Þau töluðu sjálf sínu máli. Bretar og Frakkar hefðu ætlað að blanda sér i ófrið Rússa og Finna, og skapa nýjan víg- völl til árása gegn Þjóðverjm í Svíþjóð og á Balkanskaga, en allar hefðu þessar ráðagerðir faríð út um þúfur. INNRASIN I NOREG. Nokkru síðar sannáðist, að Bandamenn ætluðu að leggja undir sig staði i Noregi, sem höfðu mikla hernaðarlega þýð- ingu. Hefði Churchill upplýst þetta í einni af fyrstu ræðum sínum, en Þjóðverjar hefði séð við lekanum. Ræddi hann um innrásina í Noreg, og fullyrti, að samvinna hef ði verið millum Bandamanna og helstu stjórn- málaleiðtoga i Noregi um hlut- leysisbrot það, er Bretar frömdu, er þeir lögðu tundurduflum í norska landhelgi i aprílmánuði. s.I. Hefðu Bandamenn verið þess albúnir að gera innrás í Noreg, en er fréttist um ferðir þýska flotans, hefði Churchill horfið frá fyrra ráði, cn sent flotann til þess að berjast herskip Þjóðverja. Ræða Hitlers stóð yf ir í liðlega hálfa aðra klukkustund og var hann hvað eftir annað að staldra við i ræðunni, er lófatak dundi við og fagnaðarópin. Göring marskálkur setti bing- ið og bað hann menn að minnast hermannanna, sem látið hefði lífið fyrir föðurland sitt, for- ingja og fánaeiða og gert skyldu sína í hvívétna. Stöð þá aílur þingheimur upp, en er menn höfðu sest, mintist Göring fall- inna hermanna í liði Itala, bandamanna Þjóðverja. Hann mintist sérstaklega Italo Balbo, marskálks og Iandstjöra i Libyu, sem fórst i f lugslysi fyrir nokk- uru, og kvað Göring hann hafa verið einlægan vin Þýskalands. Hitler sagði í upphafi ræðu sinnar, að hann hefði kvatt Rík- isþingið saman, þegar enn stæði sem hæst stríðið um framtíð og f relsi þýsku þjóðarinnar, til þess. að skýra fyrir þýsku þjóðinni það, sem væri að gerast, og jafn- framt gera enn eina tilraun til aukins skilnings andstæðinga Þýskalands á þessum málum. Hitler rakti tildrög styrjaldar- innar, ræddi pólsk-þýska stríðið, innrásina í Noreg og viðureign- ina á vesturvígstöðvunum. For- ysta i Evrópumálum hefði verið slæm og málefnum álfunnar stjórnað af furðulega Htilli skyn- semi. Bretar hefði viljað hafa forystuna og vernda mannrett- indi í heiminum og sýndi það heimsku og ósvífni þeirra. Þvinæst ræddi hann markmið nazista, þ. e. að leysa þær viðjar, sem Gyðingar og aðvald hefði reyrt þýsku þjóðina í og höggva þá hlekki, sem þýskarík- 'ið hefði verið lagt i með Ver- salasamningunnum. Árum sam- an hefði verið unnið að þessu friðsamlega, en eftir fundinn í Munchen hefði svo virst, sem takast mundi að glæða skilning- Inn þjóða milli, en þá hefði stríðsæsingamenn i Frakklandi og Bretlandi espast, og það leitt til pölsku styrjaldarinnar. Pól- verjum hefði verið boðin svo góð boð, að engum nema sér hefði haldist uppi að gera þeim þau, en Pólverjar hefði svarað með hötunum. Kvaðst Hitler þá hafa ákveðið að láta til skarar skríða gegn Pólverjum, en enn hefði verið unt að afstýra ófriði, er Mussolini bar fram mála- miðlunartillögur sinar. En við- leitni hans hefði strandað á af- stöðu stríðsæsingamanna i Bretlandi og Frakklandi. Þá hélt Hitler því fram, að þýska herstjórnin hefði komist yfir hin mikilvægustu skjöl, er sýndu og sönnuðu, að Banda- menn hefðu litið svo á, að smá- þjóðunum bæri þeim að beita fyrir sig, ekki þeirra sjálfra vegna, heldur blátt áfram í hagsmunaskyni Bandamanna sjálfra. Þannig hefðu l>eir reynt að notfæra sér aðstöðuna í Finnlandi, Noregi, Sviþjóð og Balkanrikjunum, en augastað hefðu þeir haft á olíulindunum, vinslustöðvunum i Baku og Ba- tum. HITLER RÍKISLEIÐTOGL DJARFLEGASTA AFREKIÐ. Þýski herinn hefði gengið c land í Noregi hinn 9. apríl s.l., eu það væri eitthvert djarfmann- legasta afrek, sem hernaðarsaga Þjóðverja geymdi. Þrátt fyrir alla erfiðleika, hefði þeir verið yfirunnir, þýski loftflotinn hefði sannað ágæti sitt, en hresku her- skipin fengið grafreit í fjörðum Noregs. Hitler lýsti yfir því, að Norðmenn hefðu barist mjög hraustlega, en taldi hinsvegar að breski herinn, sem sendur var til Noregs, hefði vérið illa út- húinn og honum frámunalega illa stjórnað. Hefði hann því orðið að litlu hði og lagt á flótta þegar á reyndi. Þýsku hersveit- irnar í Narvik hefðu unnið hið mesta þrekvirki með hinni frækilegu vörn sinni þar, og myndi sú frammistaða lengi í minnum höfð. Taldi hann upp herforingja þá, sem aðallega bæri að þakka árangurinn í Noregi, en þeir eru: von Fal- kenhorst, Dieten, Carls flotafor- ingi og flugherforingjaniir Milch og Geisler, og ómetanleg voru störf þeirra von Keitels og Jodels, sem báðir eiga sæli í herforingjaráðinu þýska og framkvæmdu skipanir Hitlers. Þá gat Hitler þess, að er hér var komið sögu, hefðu þær fregnir borist, af vesturvigstöðv- unum, að Bandamenn hefðu í hyggju að ráðast yfir Belgíu og Holland inn í Þýskaland, með leifturhraða, og varbúist við á- rásinni á hverri stundu. Nauð- synlegt hefði yerið að koma i veg fyrir þetta, en hinsvegar hefði það gerbreytt hernaðar- ákvörðunum Þjóðverja. Hefði í skyndi verið unnið að nýrri hernaðaráætlun og innrásin í Belgíu og Holland þvínæst hafin hinn 10. maí s. 1. LIÐSSAFNAÐUR BANDAMANNA. Bandamenn höfðu mikinn liðssafnað á landamærum Belgíu, m. a. mikið af vélknún- um herdeildum. Hefði hernaðar- áætlun Þjóðverja miðað að því að gjöreyða herdeildum þessum. Vinstri armur þýska hersins hefði því haft það hlutverk með höndum að brjótast í gegnum viglínur óvinanna milli Namur og Longvvy, yfir Meusefljótið til þess að tryggja sóknina til Svissnesku landamæranna og króa hersveitir Bandamanna inni. Það hefði tekist svo sem kunnugt er. FRAMMISTAÐAN ÞÖKKUÐ. Hitler þakkaði þvínæst þýska hernum frammistöðuna, og Framh. á 3. síðu. B j«£ i úrá sir á Bret- landl í moFgfnn London í morgun. Þýskar sprengjuflugvélar gerðu árásir á Bretland í morg- un, á ýmsum stöðum. Samkvæmt tilkynningum flugmála- og öryggismálaráðu- neytanna var varpað sprengjum á staði í Skotlandi, suðvestur- og suðausturhluta Englands. — Ein þýsk flugvél var skotin nið- ur. TVö hús eyðilögðust gtír- samlega í skoskri borg, en mörg skemdust. Allmargir menn særðust, en ekki er kunn- ugt að nokkrir hafi beðið bana. — Sex hús i þorpi i suðaustur Englandi urðu fyrir skemdum og nokkrir menn særðust, en ekki alvarlega. London í ínorgun. Einkaskeyti frá United Press. Það var tilkynt í London í gærkveldi, að Sir Alan Brooke herforingi hefði verið skipaður yfirmaður landvarnanna í stað Sir Edmunds Ironside, sem nú er sextugur að aldri. Sir E^d- mund var sæmdur marskálks- tign og mun hann taka að sér ný störf í hernum, ef nauðsyn kref ur. — Sir Alan er 57 ára að aldri. Hann hefir haft á hendi forystuna í því að koma ný- tísku skipulagi á breska herinn, þ. e. búa hann velknúðum hernaðartækjum og æfa hann í meðferð þeirra. Gort lávarður, sem hafði með höndum yfirherstjórn Breta í Frakklandi og Belgíu, hefir verið skipaður i nýja her- foringjastöðu. Verður hann „inspeetor-general" og hefir yfirumsjón með þjálfan breska hersins. Miklar loftorust- ur í nánd við Bretland í gær. London í morgun. Einkaskeyti frá United Press. Þjóðverjar héldu áfram árás- um sínum á Bretland í gær. Var varpað sprengjum á ýmsa staði, og varð allmikið eignatjón, en ítarlegar upplýsingar um manntjón eru ekki fyrir hendi. Tvær miklar loftorustur voru háðar og er giskað á, að um 70 þýskar sprengjuflugvélar hafi tekið þátt i þeim, og álika margar eða öllu fleiri Messer- schmidt árásarflugvélar. Vofú þannig 140—150 þýskar fhig- vélar í orustum þessum og tug- ir breskra árásarflugvéla. Fyrri orustan hófst um hádegi i gær, er Um 70 þýskar f lugvélar gerðu árásir á skipaflota við strendur Bretlands, en hreskar Spitfire- og Hurricane árásarflugvélar réðust að þeim til þess að tvistra þeim. Siðari orustan var háð við suðurströndina. Tíu þýskar flugvélar voru skotnar niður, 5 Heinkel- sprengjuflugvélar og ein Dorn- ierflugvél og 4 Messerschmidt- flugvélar. Fimm breskar flug- vélar voru skotnar niður. Breskar sprengjuflugvélar og flugvélar strandvarnaliðsins breska halda uppi stöðugum á- rásum dag og nótt á hernaðar- stöðvar Frakka og samgöngu- kerfi, i Þýskalandi, Hollandi, Belgíu og Frakklandi. fíori ir 'Y ií London í morgun. Petit Dauphinois í Grenoble, málgagn Petainstjórnarinnar, skýrir frá því, að Abriele að- miráll, „hetjan frá Dunkerque", hafi verið skipaður landstjóri i Algier.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.