Vísir


Vísir - 14.04.1947, Qupperneq 2

Vísir - 14.04.1947, Qupperneq 2
2 V 1 S I R I’essi kaka .er hrærð í skaft- pottinum og svo sett beint i kökumótið. 2 stk. ósætt súkkulaði. J4 bolli smjörlíki. }i bolli vatn. y2 bolli sykur. y2 bolli ljóst síróp. x bolli hveiti. y2 tesk. salt. y\ tesk. lyftiduft. y2 teslc. m'atarsódi,- i egg. '34 bolli mjólk. i tesk. vanillc. Brjóti'S súkkulaöiö i srhá- stykki. Setjið það og smjörlíkiö i skaftpott og IxræSiS við væg'- an hita. BætiS svo vatni og sykri í. HræriS unz sykurinn er bráSnaSur, TakiS pottinn af hitanum; bætið sírópinu i súkkulaSiS. KæliS svolitið. SigtiS hveitiö og mæliö. Bæt- iS i salti, lyftiduíti og matar- sóda. Sigtið aftur. . Bætið nú egginu i kælt súkku- iaöi. blandið óg' hrærið vti Bætiö mjólk og vanille og hræriö vandlega. Hringform smurt. s'mjö'r- papþir látinn innan í þaö og hann smuröur með salatolíu. DeigiS svo sett í formið og bakaö við meöal hita í 3°—35 min. eSa þangaö til kákan ev mátuiega bökuS. Hvolfið kökunni úr forminu og takið pappírinn strax af henni. Þessi kaka tv fvririaks des- .sert. Þá er vinilleis -setti.r i miöjan hringmu og sykur- steiktum möndlvm raöað ofan á hann. Kaframjölsmakrónur. % 250 gr. haframiól 1 eggjarauöa. 1 þey.tt egg'jaii / ta. Tæpur þá b:ri mjóik eöa vatn 125 gr. sykur. Safi og börkur af ly2 cítrór. i (ekki náuSsynle;;!) y2 pakki áf Baékin eaa venjulegt ly ftidu.ft; Ailt efnið að tihdanskyldu hvítu og lyftidufti lágt i blevti i klukkustund. Þá er öllu lirært samah, hvítu og lyftidufti Hka. Sett a smuröa ’plötu og bakaö við vægan liita> Garðastræti 2. — Símí 7299. Margir hafa farið austur að Heklu síðustu vikarnar, en þó segir fátí af óvenjulegum ævintýrum í sambartdi við slíkar íerðir. Fáir niunu hafa villzt i leiðöngrunx i grennd við fjallið, en'þó liefir Vísir .haft spurnir af slíku ferðalagi erL lendrar konu, sem var í 22 klukkustundir að villast í / grennd Iíeklu. Kona þessi heitir Savitri Devi Mukherji og er af grízk-brezku forelnri, en gift Indverja frá Bengal og er því indverskur ríkisborg- ari. Ilún koni hingað í kynn_ isför síðast í nóvember s. 1. Fer frásögn liennar af Hekluför sinni hér á eftir. „Eg fór frá Fellsmúla að Galtalæic laugardágkvöldið 5. april. Þar var eg ferjuð yfir Ytri-Rangá og gelck síð- an upp að Xæfurholli. Þaðan fór eg ein gangandi upp að hraunstraumnum. Bjarí veð- ur var og blikuðu norðurljós á himninum. Kom eg að hraunstraumnum, sem renn- ur úr suðvesíanverði Hekju um kl. 11 um kvöldið, Settist eg þar niður og virti fvrir mér hina stórfenglegustu sjón, sem hugsast getur, A meðan eg sat þarna og virti fyrir mér þessi náttúruund- ur, ski'ifaði eg manni mín- um hréf og reyndi að lýsa fyrir homnn þeim náttúru- hamförum, sem þarna voru að gerast. Eftir að eg hafði lokið við bréfið, lagði eg af stað með- fram hraunshaumnum og ætlaði að ganga niður fyrir hann og upp á fjallið, milli gíganna. Gekk eg langa lengi án þess að lcomast niður fyr- ir hann. Var eg þarna á reiki meðfram hrauninu alla nótt- ina. Þegar eg var orðin úr- kula vonar tim að komast ú áfangastaðinn sneri eg Við 'og ællaði að ganga til haka þar sem eg hafði komið upp að h.rauninu. Er eg kom þang- að hvíldi eg mig ögn og lagði síðan af slað til byggða. Þar m n Imdslag er mjög hæð- ótt þarna, ællaði cg að auð- velda fyrir mér ferðina til baka með því að ganga iiringinn í k-ingum !;æðirn- ar i stað þess að fara beint vfir þær. Var cg með iiraun- bvn undii' hendinni m., ó;; h', >;i á að gizka ÍO kg. Eg varð að skilja hann við mig er i-.t haf" i gen; ið nv ð h:m,i í sjö khiLkust/ ;i!i'. . J EkM liafði e; lengi gengtð, er eg kom á veg og þar sem eg bjóst við að liann lægi að næsta hæ, en Iiann eí- Næfur- Siolt, hélt eg ótrauð eftir lión- um. Geldí eg svo lengi og án þess að sjá nokkurn Ixæ. Loks kom eg að á nokkurri og slórri hiíð. Handan við ána sá eg sveitabæ og fólk á ferli. Gekk eg þá niður að ánni og spurði fólkið hvar Næfurholt væri og fékk þau svör, að það væri alveg í öf- uga átl við það sem eg hafði gengið. En sem betur fór vildi svo til, að þrír ungir menn voru einmilt að fara upp að Næfurholli og varð eg þeim samferða. Á leiðinni tck eg eftir þvi, að ]xeir litu mjög tortryggilega á mig og hafa þeir áreiðanlega haldið, að hér væri einhver ófreskja á ferð, þar sem eg var. Er við svo loks komum að Næfurholti leit eg í speg- il og ællaði varla að þekja sjálfa mig fyrir ösku og ryki, sem sezt hafði á andlit mitt. Skildi eg þá hvernig lá í tortryggni tingu’ mannamia. Frá Næfurholti var eg ferjuð á nyjan leik yfir Ytri- Rangá. Þaðán lagði eg af stað fótgangandi niður að Skarði í Landsveit. •— Er eg var koniin spölkorn fram- hjá Skarði stanzaði flutn- ingabifreið og vildi svo til að hún var á leið að Fellsmúla og fékk eg far nteð lienni. Kom eg svo að Fellsmúla skönnnu síðar og hafði þá alls verið röskan sólarhring í ferðalaginu. En þar sem eg stoppaði á nokkurum stöð- um og horðaði, telsl mér svo til, að eg hafi gengið í alls 22 klukkustundir.“ Þannig bljóðar frásögn frú Mukherji, sem mun vera fyrpti Indverjinn, sem á Heklu gengur. Annars píá gela þess, að frú Mukherji er sannkaílað- ur heimsborgai'i. Faðir henn- ar var Grikki en móðir énsk og önnur annna hennai: it- ölsk, sjálf er hún fædd i Frakklandi og nú indverskur borgari. Hún er mjög fróð kona, in. a. í tungumálum og tekur að sér kennslu í t,- d. ensku, frönsku og ítölsku. St«mn J'mssou. LSgfræðiakrifstofa | Factteigna* eg verðbréfa- sjjía. ; Laugaveg 33. Sfmi 4áf>L Mánudaginn 14. april 1947 Þessi litla fura er 45 ára gömul og 24 þuml. á hæð. íslenzkar konur Itafa haft mikið yndi af blómarækt i heimahúsum og er svo enn. Fyrir nokkurum árum mátti sjá rósir viða í gluggum, en þetta hefir nokkuð brevzt. Nú ber mcst á litlum græn- um plöntum og kaktus. Trjá- görðum hefir fjölgað mjög og eru -þeir tíl mestu prýði elcki aðeins fyrir lóðir garð- eiganda heldur og fyrir aila götumyndina. Hér ern sum- staðar þröng horn og mjóír stígar inni á lóðum þar sem gróðursett liafa verið tré, og gleður þetta alla vegfarend- lír. Sýnir það hverjurii * manni, að ekki þarf bletlur- inn að vera stór til þess að þar megi vaxa tré og koma fyi’ir ýmisuin gróð.ri, sem er til prýði. I þessari grein er sýní fram á, að menn geti ræktað dvergtré og Iiaft ])au til piýði úti, jafnvel ])ó að aðeins sé um að ræða steinlagða húsa- garða. Er trúlegt að einhver vilji gei-a tilraunina. Hverskonar tré má rækla á þenna veg? Barrtré og app- elsínuíré —- og þar á milli. í fyrstu á að nota litla potta; þarf moldin að vera góð, helzt eitthvað af laufmold nxeð, og ekki má glevma að leggja glex-brot yfir gatið á botninum. Sumir munu Icjóisa að Iselja niður lillar plöntur, en skemmtilegast er að sjá sjálfur og fylgjasl með vextinum frá uppliaí'i. (Sé um appelsinukjárna að í’æða þarf að leggja þá í bleyti 2Í Idst. áður en þeim er stungið í moldina). Meðan beðið er cftir a þlönturnar komi upp þarf að ■' kva pottaxia við ög við, Jnoldin á að vera rölóén ekki hiauí’. Þegar plönturn:!!' fara að stéekka á að fívtja þær i stæm potta, en þcss v.erðm’ •vel að gæta að skémma ekki ræturnar. Þessir pottai’, sem plönturnar eru nú settar i, eiga að vera til frambúðar. Þeir vei’ða því að vei’a sterkir og' gallalausir. Leirpottar erú bestir, en þó þarf að vefja þessa polía með vír eða tjöi’g- uðu snæi’i, þvi að ræturnar fylla pottana smátt og srnátt, er tréð þroskast. Allur galdurinn við að rækta dvérgtré er sá, að liemja ræturnar. En þær verða þö að fá næringu. Einu sinni á ári þarf að bæla mokl á pottinn. Er þá moldinni sem er ofan á í’ótað af, en það verður að gei;ast mjög gæti- lega til þess að skadda ekki •ræturnar. Má nota blýárit til þess að losa um moldina en gamlan, mjúkan tannbursta lil þess að sópa henni burtu. Nýja moldin er svo látin of- an á og er gott að blanda i hana dálitlu af beinamjöli. , Þegar rÆturnar fá ekki að starfa eðiilega tekur tréð til sin nxeiri næringu um laufin. Látið pottana þar sem vel nýtur sclar og loftið getur lerkið um plönturnar. Á sumrin þurfa ti’én nóg af vatni. Það er ekki ofmikið að vökva tvisvar á dag þegar þurrt er í veði’i. En ekki er gott að nola vatn beint úr vatnsæSinni. Bezt er að vatn- ið sé búið að standa hálfan sólai’hring. Og syö.er bezt að hella þyí yfir trén, svo að laufin fái nægilegt vatn líka. Potlana á að taka inn á veturna, nema svo vilji tii, að óupphitað gróðurhús sé fyrir hendi. Líka má grafa polt- ana i jörð, því að ha*tt er við að pottarnir geli sprungið eí* |;eir frjósa. 'Rótunum er einn- ig hælta búin þa? Sein þær eru svo nærri yfirborðinu. líoilast er að vökva trón ekki þegar iauf er i'allið af þeim. Sé þau geymd inni er bezt að ■ áía potíiun tanda ofan i Framh. á ?> síöu.

x

Vísir

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.