Vísir - 07.07.1950, Síða 5

Föstiulagimi 7. júlí 1950
V I S I R
Skóburstararnir í „hliði paradísar
elta feróamennina á röndum.
Sah itrasaMu eSusrin n ey&i-
leggur arnga fjaitSa
asaseaa í JX. -Æfriku.
U
Ótrúleg leikni.
Öll þessi Leppi eru linýtt.
Það eru konur sem hnýta
þau og þær liafa unnið að
þessu frú blautu barnsbeini,
eða frá þvi þær voru.5 ára _................
ganilar. Þá hefst starfið hja hvcllinga|)ök
arabisku kvenfólki. Með
'æfingu og aldri nær það ó-
trúlegum Iiraða og leikni i
hnýlingu teppanna, enda
á Sidi Obka-musterinu, en
þaðan sér vel vfir borgina og
nágrennið. Þaðan sér mað'ur
hezt hinn sérstæða þaksvij),
sem einkennir arabiska ]>æi
og horgir. Þökin eru flöt,
nema á mustcrunum, þar eru
ig allt er
þetta mjallhvítt á lit. 1
sterku sólskini slær ofbirtu
í augú manns á sama hátt og
í snjóbirtu, og' livítan ógj
kómna við útlendinga. Þeir
kunna nokkur hrot í helztu
Evrópumálum og nota þau
óspart. Ef maður fæst ekki
til þess með góðu að láta
■ bursta skó sína, elta þeir
^ mann á röndum um ])vera
og endilanga borgina og áð-
u i' en mann varir steypa þeirjSaur þeirra
sér vfir fætur manns, hringa um allar jarðir
ishjálp í þessum ‘fifnuin.
Ekki get eg lofað þrifnað-
i hálfhring á hörðum bekkj-
um mitt á milli Arabanna.
inn allsstaðar i þcssari hvítu Þeir tóku okkur vingjam-
og fallegu borg. Víða voru lega, vildu að við drykkjum
rótnandi kálleifar, hréfa-Júr bollum þcirra og viklu
drasl og annar óþrifnaður á kerina okkur að reykja,
götum úti, að ógleymdum j „hasji“. Yið vissum hinsveg-
mykjuhaugunum, scm eru að t ar að „hasji“ er liættukgt
heita má í annari hverri götu
og enginn telur lil ama eða
óþrifnaðar. Á götunum mætt-
um við hverskonar húsdýr-
um, nautgripahjörðum, geit-
um, ösnum, hcstiim, hænsn-
um, dúfum og úlföldum.
drcifður
og varla
liggur
sig cins og höggorinar utan hægl að stikla svo að fnaður
um og byrja að hursta skóna.lendi ' ekki niður í þessúm
skipta hnúlamii Inindi uðum hirlan eru SY0 mikil, að það
þúsunda og jafnvel miUjon- ^ nær ógjörningur að haId;l
um á hvcrn fermetra.■ .Kven-' auguniun opnum. Annars cr
fólkið hnýtir teppin ja nan jK)rgju [ii,að sjá í lirimi hvítu
inni í húságöi ðum, ie z í j-egurð sinni> eins og stórt og
t_______ ayí kor citnr haa
niarniara.
skugganum og þai s*tm þAð hit skrautverk, skorið úr
dag efth' dag og manuð eftir ý .........
mánuð við. sama teppið, hnýt-
ir, sker á þráðinn og lmýtir
að nýju.
Þannig'liður lieil Pústrar
Mér var sagt að fæstir þess-
ara drcngja vissu um foreldri
sitt né ættu annað athvarf
en götuna og Allah.
Svo aðgangsharðir eru
i þessir skjólstæðingar Allah
á öllum gistilnisum og veit-
ingastöðum þar sem útlendra
er von, að veitinga- og gisti-
húsin hafa sérstaka hýðara
eðá höðla. Illutverk hýðar-
anna er 'að standa vörð um
húsið með spanskreyr eða
mannsævi i einhverri þeirri og hrindingar.
ömurleguslu fáhreytni sem.
ófögnuði. Af þessu lcggur
líka í hitasvækjunni sterkan
daun, SQin minnir á ekkerf
frekar en íslenzkt f'jós.
Konurnar
eru lokaðar inni.
Allar dvr eru ojxnar. upp
á 'gátt, og á daginn vhmur
fólk eins mikið og það gctur
innan dyra, cn kemur út á
kvöldin, þ. e. a. s. karlmenn-
eitur, a. m. k. surnir, sem
þess neyta, eru reiðubúnii*
að fremja morð og aðia
glæpi með köldu hlóði. Þess
vegna afþökkuðum við boð-
ið og kváðumst ekki treysta
okkur til neinna stóri’æða.
Hafa fundið
menningarþefinn.
A leiðinni heim
géngunr
við eftir verzlunai’gcíu
„souhs“. Varuinguriim var
þarna miklu fátældegri en i.
souhunum i Túnis, og það
sem þó var sérstaklega áber-
andi hvað þarna var miklu
meira af aðfluttu skrani ög
minna af heimatilbúinni
vörui Þarna vont olíulamj -
ar og lampaglös til sölu, silki-
khitar, vasahnífar og hvers-
konar skran, sem maður sér
:í hverri evrópskri borg. Það
mi eoa irmr þV] konur eru Iokaðar v
‘ , i var auðseð að íhuar Keruan-
hexja og nmi eihr að rökkva tckur. s , ,.
svipu að vopni og mni ertir að' rokkva tekur. s , * *
hýða hvern þann strák sem Þarna imn her ýnnslégt1 horgar hala undið þeiinn of
A meðan við vorum uppi í gerist svo djarfur eða ófyrir-[skrítið fyrir augu, ni. a. sá-l
hugsast getur og þar sem til- j mnsteristuniinum, safnaðist leitinn að ráðast inn á land- úm yifibártsfcera sef ja^nanrii
o-an<> lífsins cr ekki að finna hópur hetlistráka á torgið helgi gistihússins éða vcit-
It'Ióðkópp við höfuðverk,
a annars stunduðu inenn þarna
j öðru en hnútum og aftur fýrir. neðáh tunririn' ogjlretl- iHgastaðarins, En strax
hnútum. Mynzfrið hefir kon-j aðii effir aurum, sem þcirunörkum yfirráðasvæðisins1 hverskonar iðju, svo sem
an venjulega fyrir framanj ætluðust til að við fleygðum ^ standa strákavnir 4 röðum1 skð. 0g, leðursnriði, snriðar.
sig, annað hvort teppi eða þá.niðúr fil þ'eifra. Við urðum hlæjaadi og hvískrandi, gera j vefnað, hjuggu í eldinn, spil-
teikningu af þvi. í teppin erjvið óskum þcirra, en afleið-
ingin var hið ferlegasta
annarsvegar höfð kindarull
en lrinsvegar úlfaldaliár.
Teppi þessi þykja vfirleitl hiri
hreinustn þiug, eru mjög eft-
irsótt og það þeim num frcm-
ur, sem þau eru lilálega ódýr
rniðað við vinnumat og, þau
verðgildi sem við íslendingar
reiknum eflir.
mannaat. 1 hvert sfciþti, sem
pcningi vai’ hent niður, voru
allar lieridur á lofti til að
ój> að böðlum sínum og láta ; nðu a
einkis tækifæris ófreistað
að crgja og hvella.
Annáð þekktasta musteri í
Kéruan er R'akáramusterið,
spil, steiklu
grípa. hann. Ur þessu urðu sem byggtér yfir gröf rakara
síðan pústrar. og hrindingar, J Móhameðs og er_______geysi-
áflog og barsmíðar. Strák-1 heilagt. Þángað streyma j)ús-
arnir ulfu h\’er uni annan J undir pílagríma árlega viðs-
þveran á steinlagðri og vegar til að biðjast fyrir við1
framandi menningu og érn.
nú á harðri leið að glata sín-
um eigin sérkennileika. Þeir
oru í þann veginn að glato
j tilfinningunni fyrir heígi
i horgarinnar, 1‘egurð hennar
■ töfrum. Þeir vilja gera
þenna helga reit, scih eitt
sinn var flekklaus, að ferða-
mannabæ, því þeir vita að
1 fcrðamenn l'æra þeim heim
peninga og velmegun. Þess
vegna er nú svo komið að
stoltið er brotið á hak affúr.
Mammon cr að taka við völd-
, um og skæk jui' selja sig liú
Altitt er að 'fconur Sem (hrjúí'ri
börðust,
hnýta téppin beri á sér litlar
bjöllur lil skrauts. Rjöllurnar
klingja í takt við breyfingar' þeirra lagaði blóði. — En
konunnar og mynda ]>amrig þegarr einhver var endan-
einsfconai’ bjölluklið á vinnu-} lega bú’irm að riá, öruggii
stéttinni, slógust, gröf hins heilaga rakara. Þar
bitu og klóruðu. vaka þeir heilar nætur og
hver annan og úr sumum| ])ar elda> þéir og snæða iriat
sinn.
staðnum. Fyiii' vinnuvext-
andann eru bjölhirnar lil
annars nieira en skrauts eins.
Hanh lilustar eflir bjöllu-
kliðnum, og þegar hann
þagnar cr Ijóst að konán er
tángarbaldi á peningnuin,
vár állúr l'jandskaptU'
gleymdur, strákarnir stóðu
á fætur al'tur, hkéjandi og
Augnveiki
er mjög áberandi.
Fólk er hér yfirieitt ]>el-
dekkra en norðar í landinu,
kótir og hetluðu í einum kór ienda hitarnir meiri og margt
eftir mciru. Yið hentmn líkajfólk nálgast
kjöt á
tcinuni eða lágu á fléttum
sínum-og sváfu.
Allt ])etta líf, sem fer fram
innan fjögurra veggja ó dag-
inn birtist manni utan dyra
straz og sólin er hiiigin til
viðar á kvöldin. Þá koma
menn méð stóla eða strá- . ,
! a stooum, þar sem menn
mottiir, setjast a það íraman , ,v , v .. , v ,
,• ’ , , , , beygðu aður íyrr holuð sm
við dyrnai’ smar og halda , .v , ,
i tilbciðslu og auoriivkt ly.nr
iðju sinni airam þar sem ,yj,lh
þeir hættu inni í húsinu. En
þeir sem liafa ekki neiimi Kyssa jörðina
iðju að sinna fara á kaffihús', fjorutíu sinnum.
reykja „hasji“ þar til svilui;r (-)gi þú.eru cnn sterk öfJ
á þá og drekka mokkakaffi scm standa móti straumúm
cðú jurtate. Við sálum ehia. nýja límans og hcyja bar-
kvöldstund í hópi Araha iuni áttu við vanlrú og siðspill-
í kaffihusi. Þáð var einfalt ingu. Þess varð cg áskvnja
hætt að lmýta. Þá er hún að hiður vindlihgum . og þcir svart. Mjög
svíkjast um cða hefir jafvcl^ voru ékfci
stolist bui'tu, en það ér--synd, þetláranna.
sem verður að refsa fyrir.
Við skoðuðum nokkur
siffur
En
keppikefli
þaff kom
okkur hinsvégar á óvart að
strákarnir slungu' viridling-
það að vera
áberandi er
áugnveiki i fölki og þannig
er ])áð yfirleitt i Arahalönd-
mri, að því er mér var tjáð.
Tiltölulega stór hundraðs-
hluti af fólkinu er meira eða
í augum,
og annað
og revkja þáJsteinhlint. Sumir cru hrvlli-
er hlaðið sjálfir. Og héi* var þó ekki lega útleiknir, augnstemarnii*
óþrotið og við sátnrri þar,
Framh. a 6. síðu.
mustéri í Keruan, m.a. Sidi uniim ekki á sig til að sclja
I
Okha-inusterið, >scm erhyggt(þær öðrum, heldur létu þear minna skemmt
af herkonunginum mikla og það vera sitt fyrsta verk aðrj.sumt hálfblint
lieitir cftir honum. Það varjkveikja í þeim
byggt árið 071 og
upp úr grjóti, sem sótt var.um.að
alla Icið til Karþagóhorgar. 9—12
ræða, eldri stráfca en J horfnir og í öðruin sér ekk-
ára, ef dæma skyldi
En vegalcngdin á milli þess-
ara staða er álíka löng og
í'rá Rcykjavik og au'stur und-
ir Evjafjöll. Það cr 9 þúsund
fermetrar ao stærð, svo að
það mun vera auðveltt :ið
gcta séi’ t'il, ]>vílíka fyrir-
höl'n það hefur kostað’ að
I'lylja efnið.
Viff í'órum, upp í turninn
])á eftir útliti þeirra.
Skóburstararnir
aðgangsharðir.
Annars eru sírákaririr í
Keruan ein affgangsharðasta
og ófyrirleitnásta mannteg-
und, Scm eg hefi í'yrir lritt,
og einkum eru þáð skóburst-
ai'iiii' sem gerl sig heima-
E§ i
ert nema hvítuna eina.
'grennsláðist eftir af hverju
])essi augnveiki stafaði og
var mér sagt að orsakarinn-j
ar bæri að leita til sóðaskaþ-
ar. Augun fyllast aí' sandi og
ryki, en l'óík þvær sér ekki,
sinám saman koma svo sár
á augyn og þau bíða ])css
aldrei framar bæiur, cnda
meira trcvst á Allah en lækn-
iw
ADGLÝSINGAR
sem birtast eiga í blaðinu á laugardögum í
sumar, þurfa að vera komnar til slcrifstof-
rinnar Austurstræti 7,
eigi sáðai* eai kl- 7
á föstudögum, vegna breytts vinnutíma sum-
armáuuðina.
DAGBLAÐIÐ VlSIR.
-I-