Morgunblaðið - 19.11.1916, Qupperneq 3

19- nóv. 19. tbl.
MORGUNBLAÐIÐ
3
Iiin heimsíræga Sölskinssápa (Sunlight soap) er uppáhald
hverrar þvottakonu.
iúsmæður!
Látið ekki blekkjast af eftirlíkingum, sem stöðugt er verið að
bera á borð íyrir yður.
Sóískinssápatl er aðeins ósvikin að á henni standi
nafnið Suníigfjt.
Sclstin á hvert heimili! Sölstin á hvert heimili!
Spádömur
nm Kitchener lávarð.
í ensku blaði er skýrt f á sam-
tali við hinn nafnkunna spámann
Cheiro í , London, og sagði hann
fréttaritaranum eftirfarandi sögu:
Hinnai.júlí i894náði eg á íundi
Kitcheneis og fékk þá mót af hægri
hönd hans Eg notaði til þess bréf,
sem lá á borðinu fyrir framan hann.
Af tilviljun lenti löngutöng hans
(sem frá alda öðli hefir verið talinn
örlagafingurinn)' yfir stirnpli herstjórn-
arinnar á bréfinu. Ef til vill má
telja þetta sem bendiugu um það,
að hann varð síðar höfuð herstjórn-
arinnar.
Kitchener vnr þá 44 ára að aldri,
og »Sirdar« yfir hernum í Egypta-
landi. Eg man það glögt að eg
spáði houm því, að hann mundi
komast til mikilla valda og mikils
heiðurs. 1 hina ábyrgðarmestu stöðu
mundi hann komast, þegar hann
væri á 64. árinu (19I4).
Kitchener spurði mig, hvort eg
gæti nokkuð séð fyrir um dauða
sinn. Eg svaraði honum þá, að
þegar hann væri um 66 ára að aldri
mundi hann farast á sjó, senniiega
f ofviðri og um sama leyti ætti
hann það á hættu, að vera tekinn
fastur og rekinn í útlegð.
— Þakka yður fyrir, sigði hann
og hló. En eg held eg vildi þá
heldur drukna.
Þegar eg kvaddi hann mælti
hann:
— Eg skal ekki gleyma þvi, sem
þér nafið sagt mér — og vegna
þess að þér trúið sjálfsagt á hugs-
anaflutning og þess háttar, þá sendi
eg yður ef til vill eitrhvað til merk-
is um það, ef eg skyldi farast á
Eg verð þess vegna að skýra yð-
ur frá þvi hvað fyrir mig kom
kvöldið se~n hann fórst. Kiukkan
átta að kvðldi. mánudags hins 5.
júni, sama kvöldið sem »Hampshire«
fórst, sat eg ásamt nokkrum vinum
minum í einu herbergi sumarbústað-
ar rníns. Við vorum að tala um
ófriðinn. Alt í einu heyrum við
að eitthvað dettur ofan á gólf í öðr-
um enda herbergisins. Og er eg
fór að gá að hverju þctta sætti, þá
fann eg hinn stóra eikaiskjölu, með
skjaldarmerki Stórbretalands, liggja
brotinn á KÓlfinu. Hann hafði klofn-
að þannig, að skjaldarmerki Bret-
lands og Itlands voru sitt á hvorum
hluta. Eg gat ekki orða bundist,
en mælti:
— Þetta hlýtur að vera fyrirbuið-
ur. Einhve; mikil óhamingja hefir
komið yfir Eogland á þessari stundu.
Það hefir orðið eitthvert sjóslys, sem
kemur írlandi við á einn eða ann-
an hátt.
En cngan okkar grunaði þá, að
hinn nafnfrægi írlendingur, Kit-
chener lávarður, væri að deyja í
öldum hafsins á þeirri sömu stundu.
Rétt á eftir sló klukkan átta. Eg
hefi oft síðan spurt sjálfan mig:
Mundi Kitchener lávarður eftir lof-
orði sínu á dauðastund sinni og
uppfylti það?
Brezkur kajbátur hittiQ nýlega
þýzkt beitiskip úti i Norðursjónum.
Var það af Kolberg-flokknum, rúm-
lega 4000 smálestir að stætð. Skaut
kafbáturinn tundurskeyti að skipinu
og skemdist það mikið.
Augu flotans.
Eins og sjá má á þessari mynd
geta fimm Zeppelinloftför haldið
öruggan vörð meðframallristrand-
lengju Belgíu, austuratrönd Bret-
lands og norður að Noregi. En
til þess þurfa þau að vera 5000
fet frá jörðu. Loftförin hafa öll
loftskeytatæki og skýra þýzka
flotanum jafnharðan frá því, ef
þau verða einhverrar nýlundu
vör. Hafa þau þvi með réttu
verið nefnd »augu tlotans«, alveg
eins og flugvélarnar eru »augu
hersins« á landi.
Siglingar Spánverja.
A þingi Spánverja lýsti utanríkis-
ráðherrann því yfir 21. f. m., að
stjórnin hefði fensið loforð — skil-
vrðisbundið þó — þýzku stjórnar-
innar fyiir því, að kafbátar skyldu
ekki sökkva spænskum skipum, sem
cttfWi.uA. aoVd*..w .1V- 1
áreiðanlega langbazta cigarattan.
Kaidiö borðlíni og húsiíni
yöar jafnoo hvitu senr snjó
með því aö nota ávallt
Suulight sápu.
Lei&beining®!- viftvíkjonrli noíknn
sApunnar fyígia hverrl Eápustöng.
158S
flyttu ávexti, jafnvel ekki þótt ávext-
irnir ættu að fara til lands, sem
ætti i ófriði við Þýzkaland. Kvað
ráðherrann loforð þetta mjög svo
þýðingarmikið fyrir Spánverja, og
lauk máli sinu með því að skora á
þingmenn að forðast allar umræður
um kafbátahernað Þjóðverja.
Dýrtíð í Rússlandi.
Dýrtíð og búþröng gerir eigi
síður vart við sig í Rússlandi
heldur en annars staðar. Stafar
það aðallega af hinum slæmu
samgöngum, því að nóg er fram-
leitt í landinu af lífsnauðsynjum
handa þjóðinni. Rússar framleiða
til dæm s miklu meira af smjöri,
eggjum, korni og kjöti heldur en
þeir þurfa sjálfir, en heima hefir
þurft á öllum járnbrautum lands-
ins að halda, svo að þær hafa
eigi getað unnið neitt i þágu
viðskiftanna innan lands. Frá
Síberíu komu áður ógrynnin öll
af eggjum og smjöri, en nú hetír
alveg tekið fyrir það, vegna þess
að járnbrautirnar anna eigi líkt
því að flytja hergögn frá Japan
til Rússlands, hvað þá heldur
matvæli. Víða hafa ógrynni af
matvöru ónýzt alveg vegna þess
að eigi hefir verið hægt að koma
þeim á markað. Mestu kornlönd-
in í Evrópu eru þau héruð Rúss-
lands sem liggja að Eystrasalti
og Svartahafi. Þar eru nú geymd
ógrynni af allskonar kornvörum,
sem enginn hefir not af, en norð-
ur og austur í landi er matvæla-
þurð.
Stjórnin hefir nú gert gangskör
að því að reyna að kippa þessu
í lag með nýjum vegagerðum og
járnbrautum um þvert og endi-
langt landið. Hefir hún von um
að sér takist með tímanum að
leiða samgöngumálin i sæmilega
gott horf, en þess mun þó nokk-
uð langt að bíða og hætt við að
einhver eigi um sárt að binda ef
ófriðurinn á að standa þangað til.