Morgunblaðið - 21.01.1918, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 21.01.1918, Blaðsíða 1
Mánudag jan 1918 5. árganer 78. tðluMaö ¦_____Ritstjómarsími nr. 500 Ritstion: Viíhjaimur Finsen ísafoldarprentsmiðja Afgreiðslusími nr. 500 SlU Biograph-Theater |BI0 KaÐDÍG um Rembrandtsmyndina I.eynilögreglusjónl. í 3 þáttum eftir Alfred Nervö Tekin af »Svenska Biografteatern< Myndin er áhrifamikil, skemtileg og sérlega vel leikin Aðalhlutverkin leika okkar góð- kunnu sænsku leikarar: Nic. Johansen, Greta Almroth, f. Eckman. urijuruidtoi »ik t Ert. símfregmr frá fréttar. Isafoldar og Morgunbl. Khöfn 19. jan. Friðarsamningunum í Brest Lítovsk er haldið áfram. Harðar deilur eru i Þýzkalandi út af kosningalagafrumvarpinu. Caillaux-málið er nú aðal-umræða- efni frönsku blaðanna. Rotböll ráðherra hefir sagt af sér. Slys. 111 Að Kröggólfsstöðum í Ölvesi vildi það slys til aðfaranótt laugardagsins, að ofn í herbergi, þar sem hjónin Engilbert Sigurðsson og Sigþrúður Eggertsdóttir sváfu, rauk svo mjög, að þegar komið var inn til hjón- anna um morguninn, voiu þau bæði meðvitundarlaus. Gísli Pétursson læknir var þegar sóttur lit á Eyrarbakka og tókst hon- um að lífga konuna eftir nokktirn tima. En Engilbert var enn í fasta svefni, þegar síðast fréttist, kl. um S i gærdag. Símað var þegar til Reykjavíkur til þess að fá Korwáð lækni Kon- ráðsson til að koma austur, en hano hefir áður verið læknir þeirra hjóna. ^ór Konráð í bifreið héðan siðdegis ' gær og ætlaði að Kolviðarhóli, en Nðan mun hann hafa verið fluttur tíðandi austur yfir fjall i nóttafSig- *»8i á Kolviðarholi. - .Mjög kvað vera ivisýnt um lif ^Qgilberts bónda. Hann er bróðir % 0ámundar skólastjóra i Flensborg, €r °ddviti í Ölveshreppi og mesti dugnaðarmaður. ; an- Verzlunin „Gullfoss" er flntt í Hafnarstræti 15. bjirndýr drepin. Sú fregn hefir borht hingað að norðan, að einn maður hafi lagt þrjú bjarndyr að velli í Núpskötlu, með haglabyssu. Segja sumir, að það hafi verið fullorðin dýr, en aðrir segja að það hafi veiið birna með tveimur stálpuðum húnum. Hið siðara mun sennilega rétt, enda ber það s.iman við frego, sem landsíma- stöðin hérna hefir fengið frá Brekku í Núpasveit. Mgrkibgur fundur. »íslendingur« getur þess, að i sumar, þegar verið var að leggja veg rjett sunnan við Þorvaldsdabárfoss við Eyjafjörð vestanverðan,hafi fundist dys og í henni beinagrind af manni og hesti, sömuleiðis hjá mannsbeina- grindinni lítið hgvopn. Mannabein- in voru fremur smá, líkust því að þau væru af ungum manni. Kjörskráin. —o— Það er varla um annað meira tal- að hér i bæ um þessar mundir en þá ráðstöfun kjörstjórnar að skrifa ekki nöfn þeirra kjósendi á kjörskrá til bæjarstjórnarkosninganna, sem i hönd fara, en þeirra, sem hafa greitt útsvar sitt fyrir árið 1917. Hefir þessi ráðstöfun mætt mót- mælum af hálfu alþýðuflokksins og kæra verið send bæjarstjórninni. — Hún hefir svo sem kunnugt er vfs- að kærunni frá sér til kjörstjórnar, en það eru engin likindi til þess, að hún breyti stefnu þeirri, sem hún hefir einu sinni tekið. Þetta er i fyrsta sinni, sem kjör- stjórn lætur slíkt koma til fram- kvæmdar, og mun enginn hafa átt vo% á þvl. Lögfræðingum ber eigi saman um það, hvernig beri að skilja lögin. Aftnr á móti hefir kjörstjórn- in haldið því fram, að kjörskráin sé ekki endanlega samin enn þá. Eina ráðið fyrir þá, sem vilji komast á skrána, en ekki eru þar vegna þess, að þeir hafa ekkert greitt af útsvar- inu, er að greiða upphæðina nú þegat, og mun nafn þeirra þá verða sett á kjörskrána. Sem sagt, það má tæplega búast við þvi, að kjörstjórnin breyti stefnu sinni. Verður þá gengið til kosn- inga eftir skránni eins og hún er úr garði gi.r, hvort sem það er lögum samkvæmt eða ekki. Komi þi kæra fram eftir kosninguna, mun koma til stjórnarráðsins kasta að ákveða, hvort gera skuli kosninguna ógilda éða ekki. Þvi hefir verið haldið fram, að kjörstjórnin hafi með þessu viljað taka atkvæðisréttinn af verkamönn- um bæjarins, því að flestir hinna skuldugu borgara séu úr þeirra hóp. Það mun ekki hafa við nein rök að styðjast. Það sem sennilega fyrir kjörstjórn vakir, er að fá úrskurð um það, hvernig beri að skilja lögin, hvort allir, sem skatt eiga að greiða, hafi kosningarrétt, eða þeir einir, sem greitt hafi að einhverju leyti þá upp- hæð, sem lögð hefir verið á þá. — Og hitt mun vera rétt, að það eru menn af öllum stéttum, sem eiga ógoldin bæjargjöld, eigi fleiri verka- menn en menn annara stétta. Það er því fjarstæða að ætla, að kjör- stjórnin hafi gert þessa ákvörðun af hlutdrægni við nokkra sérstaka stétt bæjarmanna. BjartsýniU »Hvað er íturhyggjumaður?* spurði bóndasonur nokkur föður sinn. »Já, Ión«, svaraði faðir hans. »Þú veist að eg get ekki svarað þvi nákvæm- lega fremur en svo mörgu öðru. Þó hefi eg nokkra hugmynd um merkingu pess. Sennilega manstu ekki eftir honum Hinrik föðurbróð- ur mínum, en hann tel eg hafa ver- ið íturhyggjumann, ef nokkur er það. Honum leið ávalt vel en einkum þó er hann var við stritvinnu. Þá var oft eins og hann skemti sér bezt. Til dæmis slátturinn. Ef nokkuð gat mætt mig, þá var það að slá í sólarhitanum. En þegar eg fór að dragast aftur úr, leit Hinrik upp og sagði: »Nú, nú Jim, þegar við höf- um siegið þessa tvo bletti og 18 i Greifadóffírin sem mjaltakona Mjög skemtiiegur danskur gamanleikur. Aðalhlutverkin leika: Frú Clara Wieth. Oscar Stribolt. licnry Soomann. KdMBKMHBM tiðbót þá erum við hálfnaðir^. Og þetta sagði hann svo glaðlega, að aann hefði ekki getað virst ánægð- ari þó að öll spildan hefði verið bii- in, og eg vissi líka varla hvernig við lukum henni. En slátturinn var þó nautn ein hjá versta verkinu okkar — að rífa upp grjótið. Við fengum ótæpt að að gHma við það á gamla búgarð- inum okkar, ef eitthvað átti að spretta. Þegar við vorum ekki önnum kafn- ir við annað, þá var nóg af grjótina til áð rífa upp og flytja burtu. Hve- nær sem plægt var, komu hnullung- arnir í ljós, og þá urðum við að taka til óspiltra málanna aftur. Ef þú hefðir verið með Hinrik, þá hefðirðu ímyndað þér að ekkert i heiminum væri jafn skemtilegt og að rifa upp grjót. Hann leit ekki á það sömu augum og aðrir menn. Einu sinni þegar kornið hafði verið slegið, en grasið ekki fullsprottið og eg var að fara til fiskjar, kom faðir minn og lét okkur fara að rifa upp* grjót vestanvert við bæinn, þá lá mér við gráti, en Hinrik mælti: ?Komdu Jim, eg veit þarna af fólgnu fé«. 4- Og viltu vita, hvað karl átti við? Hann gerði sér það að leik, að láta sem túniö væri gullnáma og hann fékk mig til með sér. Og eg gæti svarið, að mér fanst eins og eg væri i gullnámunni í Kalifornia allan dag» inn — svo skemtilegt átti eg. En er dagsverkinu var lokið, sagði hann : »Við getum grætt á þessum*»mol- um«, — en gróðinn er fólginn í þvi, að losna við þá«. Það hafði mér ekki dottið í hng áður. Vinnan hafði verið eins og Ijúfur leikur, og við höfðum flutt i burtu feiknin öll af grjóti þann daginn. Eh eins og eg sagði þér áðan, þá get eg ekki skilgreint vel, hvað itur- hyggja er, en hafi Hinrik föðar- bróðir minn ekki verið íturhyggiu- fet: ÍRm han„. - S i g U r j 6II P j e t U T S S O n— Simi 137. HJa f n a r s t'r œ t i 18

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.