Morgunblaðið - 01.03.1919, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 01.03.1919, Blaðsíða 1
XiJlugardBg saiarz 1919 MORGDNBLADID 8. »r§r»iígw 108 tðlublftS Ritstjómarsími nr. 500 Ritstjóri: Vilhjélmnr Pineen t«asfnldarpr«nt8mi8j* Aígr#iðshudmf ar. 5G§ Ameríksk veið iað f er ð Til þess að geta sent sem allra anest af kjöti til Evrópu, heí'ir matvælaráðsmaður Bandaríkjanna skorað á þjóðina að hafa fisk sem allra mest til manneldis. Og nú vill svo vel til, að í Kyrrahafinu úir og grúir af alls konar fiskum með- fram ströndiirni. En sæljónin eru þar vargar í véum, því að þessi stóru dýr eru svo gráðug, að þau Tvær sögur Geysileg ósköp af erlendum sög- um hafa verið þýdd og gefin út á fel. tungu. Á síðustu áratugum haf a slíkar ritsmíðar hlaðist að hvaðan- *efa, svo mjög, að þær hafa borið höfuð og hei'ðar yfir aðrar bók- *&entir — að líkamsvexti. Engin útgáfa borgar sig jafii vel ¦°g útgáfa sögubóka, því að þær fcaupir öll alþýða manna. Þær eru géta <-i ið þunga sinn á hverjum degi; Og þarna er slíkur aragrúi af þeim, að þau rýra að miklum mun fiskveiðarnar og Bandaríkjamtínn, sem ekki láta sér alt fyrir brjósti brenna, hafa því afráðið að reyua að útrýma þeim. Á myndinni hér að ofan sjást fyrst sæljón, sem ýmist sleikja sól- nautnalyf, líkar víni og tóbaki að því, að löngun í meira vex við nautnina. Sögurnar geta líka haft í sér fólgið eitur það, er verkar á sálina á svipaðan hátt og alkohol og nikotin á líkamann. Má nefna „Alfred Dreyfus" og „Hinn ótta- legi leyndardómur" sem dæmi þeirra sagna, sem eitri eru þrungn- ar. En meginþorri almennings er ekki röksýnn á bókmentir, því mið- ur, og varast ekki óþverrann. íslendingar — og hver sú þjóð, er veitir erlendum straumum inn í skinið á slröndiimi eða svamla í flæðarmálinu. Þegar þessum dýr- um hefir verið útrýmt, búast Ame- ríkumeni] við miklu meiri f iskveið- um, og þá er um að gera, að færa sér það í nyt á sem hagkvæmastan hátt, í því skyiri hefir Vestur-Sví- inn Lybeek kapteinii fundið upp nýja tegund veiðiskipa, og sjást myndir af þeim hér — önnur af bókmcntir sínar — á úr að velja mestöllu því, er ritað hefir verið á mannamáli, illu og góðu. Virðist því einsætt, að ekki skuli krjúpa að skólpreununum sér til svölunar, heldur þeim lindum, er hreinastar eru og heilnæmastar. Að minsta kosti má telja það bíræfni að þýða og gefa út skaðlegan óþverra, ekki sízt af því, að jafn auðvelt mun vera að ná í meðallags-bókakost, og afbragðsrit ern alls ekki tor- fengin. (Þau eru að vísu dýrari í útgáfu, því að þau þola ekki tvílit- hlið og hin af framstafni. Skipið er líkast fljótandi verksmiðju, en hef- ir gin eins og hvalur og gleypir alt, sem fyrir verður. Allir þeir fiskar, sem berast inn í þetta gin, sogast með dælu upp á þilfar skips- ins og eru þeir jafnharðan að- greindir og að þeim gert. an pappír og vesturheimskt blaða- mál!) Þá er enginn efi á því, að „skáldsögurnar" hafa ómælis-mikil áhrif á hugsanir manna og gerðir. Liggur því mikið við, að sögurnar hafi að geyma göfugar og góðar hugsanir og veki hlýjar tilfinning- ar. Má telja, að sögur þær, er það gera, eigi fullan rétt á sér, þó að þær hafi ekki stórfelt listagildi til að bera. — Fyrir skömmu bárust mér í bend- ur tvær nýútkomnar sögur. þýdd- ar, og var þess óskað, að eg segðí

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.