Morgunblaðið - 10.11.1923, Blaðsíða 2

Morgunblaðið - 10.11.1923, Blaðsíða 2
Alafoss-afgreiðslan er flutt í Nýhöfn Hafnarstræti 18. - Sími 404. liotið aðeins islenska dúka i fotin! Kaupum ull hsesta verði. )) WariHmi i Olsem Cia Með siðustu skipum fengum viðs jHögginn melís. Strausykur Kaffi. Exportkaffi. Epli, J>urkuð. Apricots, þurkaðar. Sveskjur. Rúsínur. Hrísgrjón. Lauk. Baunir, heilar. Maismjöl. Heill mais. Hveiti. Haframjöl Consum súkkulaði. ísafold do. Cocao. Bakaramarmelade. Sultutau, margar teg. Kaffibrauð. Matarkex. Nýkomnar miklan birgðir af þessum viðurkendu — I ..ttSGr4 hvitbMmðu Gúmmístigvjelum Gætid að merkinu á hæl og sóla. mmm Karlm.: hnjehá, hálfhá og fullhá. Unglinga og ! barna. — Leyfum okkur sjerstaklega að beada á að þessi stíg- vjel eru ómíssandi öllum börnum sem í skóla ganga. SS* Kosta litið en endast lengi. , OtVýrvT, '' ' Holmblads Spil, Kerti, o. m. fl. Bestar og ódýrastar Skóhlffar hjá L. H. Muller. Nýkomið með Islandinu: Hvitkál, Rauðkál, Gulrætur, Rauðbeður, Selleri, « Purrur, Piparrót og E g g Matardeild Sláturfjel. Suðurlands. EPLI, APPELSÍNUR, CÍTRÓNUR og MELÓNUR. Nýkomií í Nýlenduvörudeild J e s Z i m s e n. Bretar hafa nú haft yfirráð yf- ir Gibraltar, sem er eitt af öflug- nstu vígjum heimsins, í 119 ár, eða frá árinu 1704 að þeir náðu yjginu í spánska erfðastríðinu. En fyrsta virkið á Gibraltar-klettin- um gerðu Márar árið 711, er þeir hjeldu liði sínu inn á Spán. Yar Tarik foringi þeirra og nafnið Gibraltar er runnið af nafninu „Djebel al Tarik“ (Klettur Ta- riks). Bretar hafa alla tíð látið sjer mjög ant um, að hafa virk- ið sem rambygðast, og er það tal- ið nærri ótakandi. Setulið Breta þar ,er aðeins 6.000 manns, en fallbyssurnar 800, og eru sumar. 'þeirra í byrgjum, sem holuð hafa verið inn í klettana. Kletturinn og land það, sem Bretar eiga um- hverfis er aðeins 5 ferkílómetrar, og íbúar þar um 25.000. Það var enski aðmírállinn, Sir Georges Rookes, sem fyrstur vann Gibraltar Bretum til haoda, o.- vita menn ekki, hvort hann hefir unnið það verk af sjálfshvöt, eða haft skipun um það frá yfirvöld- •mum. En víst er urn það, að Gi- braltar befir síðan verið eitt af merkustu „seljum“ enska flotans. Sem verslunarhöfn hefir Gibraltar einnig haft afar mikla þýðingu. Þar er fríhöfn, og fjöldinn allur af skipum tekur þar kol. En þó Gibraltar hafi, undir yfirráðum Biveta verið þýðingarmikill stað- ur fyrir verslun og siglingar, þá hefir hann þó verið enn þýðingar- meiri sem flotastöð. Gibraltar gerði Bretum mögulegt að hafa herflota í Miðjarðarhafinu, meðan á Napóleons-styrjöldunum stóð, og frá Gibraltar kom enski flotinn og Nelson, til þess að heyja Tra- falgar-orustuna frægu. í heims- styrjöldinni höfðu Bretar miðstöð í Gíbraltar fyrir skip þan, sem borðust gegn kafbátunum. Það eru því býsna lítil líkindi ti), að Bretar taki í mál að sleppa þessu fornfræga hervígi, jafnvel þó mikið byðist á móti. Því naum- ast er sá staður til, sem jafnast geti á við vígið. Talað hefir verið um, að Spánverjar ljeti horgina Geuta á Marokkóströnd fyrir. Hún stendur á skaga, eins og Gibralt- ar, en þar er ekkert fjall, sem jafnast, geti á við Gibraltarklett- inn. Ennf-remur mundi það taka mörg ár að hyggja þar höfn, sem jafnast gæti á við höfnina í Gi- fcraltar. Fyrsta skilyrðið . til þess að Bretar vildu skifta væri það, að vígi og -höfn væru bygð í Ceu- ta, jafn-rammibyggileg eins og í Ennfremur komu Gúmmisfigýjel á smábórn, Ijett og falleg. Lárus G. Lúövígsson Skóverslun. kóhlífar: >Helsingborgs« og margar aðrar tegundir fyrir fullorðna og börn^Mestfúirval. Lægst verð. Lárus G. Lúðvigsson, skóverslun. Uralboðnmemi: I. Brynjólfsaon & Kvararn Gíbraltar, og Gíbraltarvígin jöfn- uð við jörðu. Aðalherflotastöð Breta í Mið- jarðarhafinu er á Malta. En Gí- fcraltar er eigi að síður lykillinn að Miðjarðarhafinu. Hinn lykill- inn er í Aden, og þar hafa Bretar einnig lyklavöldin. Bretar geta þannig „lokað“ Miðjarðarhafinu þegar þeirn lítst, og þau forrjett- indi vilja þeir ekki láta af hendi. Þeir vilja ekki einusnni „hreyta um skrá“ á vesturhurðinni, af hræðslu við að sú nýja mnndi ekki duga eins vel og sú gamla. Viðburðirnir í fyrra'hanst sýndu ljóst, hve mikils virði það er Bretum, sem stórveldi, að hafa iyklavöldin að Miðjarðarhafinu. An þeirra hefðn þeir lítils verið ráðandi um viðskiftin miili Grikk- ja og Tyrkja. Og fleira mætti nefna. pað gæti einnig komið sigl- ingum Breta tilfinnanlega í koll, ef mótstöðumenn þeirra í ófriði lc-kuðu fyrir þeim Miðjarðarhaf- inu og þar með beinustu siglinga- leiðinni milli Bretlands og Ind- lands og annara landa þeirra í Asíu. Miðjarðarhafið er og verð- ur um sinn nauðsynlegt skilyrði þess, að Bretar geti haldið sam- an heimsveldi sínu. Og það er einnig skilyrði fyrir því, að þeir haldi þeim mikla íhlntunarrjetti, sem þeir hafa nú um málefni Ev- rópuríkjanna yfirleitt. pað er því skiljanlegt, að mála- leitun Spánverja um Gíbraltar eigi lnngt í land. Bretar álíta hana enn svo mikla fjarstæðu, að það mundi ekki vekja meiri furðu hjá þeim þótt Þjóðverjar færu fram á að fá eyjuna Mön. t frt M Mra Þess er áðnr getið hjer í blað- inu, að 6. þ. m. andaðist á Akur- eyri frú Guðrún ekkja Matthíasar skálds Jochumssonar. Hafði hún legið í lungnabólgu og andaðist úr þeirri veiki, eða afleiðingum hennar. Hún var Runólfsdóttir, ættuð frá Saurbæ á Kjalarnesi og kynt- ust þau M. J. þar, er hann var prestur Kjalnesinga og hjó í Mó- um- Var hún þriðja kona M. J. og miklu yngri en hann, fædd 1850, en giftist M. J. 1875- Bróðir frú Guðrúnar, Þórður, er lengi bjó síðar í Móum, var kvæntur Ástríði, yngstu systur M. J. Samfarir þeirra M. J. og frú mótQrbátur ca. 14 toDS, er til sölu. Upplýsingar gefur liirii L Píhdissii. piirza£biTnrrru.uu| Guðm. B. Vikar j Laugaveg 5. Sími 656. B ** KlæCaveraluu. — Saumastofa. Mikið af vönduðum fata- og frakka-efnum Athugið verðið hjá mjer. TTTTT’ mnrrrrroa Guðrúnar voru góðar og var hún af öllum kunnugum talin merkis- lcona. M. J. minnist hennar meðal annars með þessum orðum í Sögu- köflum sínum: ,,.... Höfum við búið saman nálægt fjörutíu ár, or jeg skrifa þetta. Er það skoð- un mín, að með henni hafi jeg lilotið þá konu, sem mjer og börn- nm okkar — alls ellefu — varð fyrir bestu“. Segir hann, að vandi sjo að rita um einkamál, en gerii' ráð fyrir að einhverjir kunnugif verði til þess, að minnast hennar og rita um hana, „einkum u® það, hver framúrskarandi móðir hún hefir verið-“

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.