Morgunblaðið - 13.05.1924, Blaðsíða 2

Morgunblaðið - 13.05.1924, Blaðsíða 2
MORGUNBLAPIi 1 HftmaH & Olsen C Hðfum fypipliggjattdii Sardinur. Reykta Skinke 1 dósum. t?otií r*x>e<^om MILK SM0PU3R0DKJEX Gardínutau míkið og fjölbreytt úrval hjá Iriii fcSi 5C0. UmbotSsmenn; Brynjólfsson & Kvaran. iiiíp m og koma með auglýsingar sínará auglýa ingaskrifstof- una i Auatur- 8træti 17 uppi. Si m ar: 24 werslunin, 23 Poulaen, 27 Fossberg. Allur útbúnadurt tíl gufuvjela og mótora. Ma ður, i er vanur Bkrifstofustörfum, fifcrifar ágætlega og er vel að sfer í ensku, þýsku og dðnsku, <fekar eftir atTÍunu á skrifstofu tijer í bænum. Upplýsingar gefur Bfcrifstofa þessa blaðs. EIÉDleit Unlai. i hefði þetta verið vel gert, og sýnt' það, að alþingismaðurinn bug.saði um málefnið eingöngu. Tillagan/^^,^^^^^^^^^^^— eins og hún va.r, sýnir þar á móti fram á, að honum stendur á sama'ao taka rjetta stefnu hjer á landi. hvernig fer með skógræktar- Ef einhver vill fullyrSa hiS gagn- starfið, ef hann getur aðeins komið stæða, þá vænti jeg þess, að hann þeim í stjórn þess, sem hann helst rökstyðji fullyrðingar sínar. Það, vill. Þá er skiljanlegt. afi hann sem hefir verið upplýst um jarð- langi til að leggja skógræktina und- veginn hjer, er þýðingarmikrö, — ir B. í. Sje maður á einhvern liátt ¦ ekki einungis fyrir skógTæktina, nðinn við eitthvert fjelag, þá er heldur fyrir landbúnaðinn líka. A gr: ivrir mam að fjelagi'i verði báðum sviðum stöndum vjer nú scm uiúttugast og víðtækast. á fastari grunni en áður. í litlu þjóðfjelagi er sú ósk Það má furðu gegna, a5 þingið að verða laus við allan erlendan skuli ekki fyrir löngu hafa sjeð um, starfskraft, eSlileg og sanngjörn. í að senda mann erlendis í því sk litlu .þjóðfjelagi verða erlendir að-búa sig undir að taka við skóg- menn að sætta sig við að vera Kektarstjórastarfinu. Jeg get ekki miður vel þokkaðir, aö minsta hugsað mjer annað en' aS hann, til kosti þeir, sem eru í þjónustu hins bóta fyrir starfið, fengi að sæta opinbera, það er að segja sem betri kjörum en jeg. Áreiðanlega starfsmenn, af þeirri einfóldu á- mundi þingið iekki vilja bjóða hon- stætju, að þjóSina langar fremur um það, aS skipa hann skógræktar- til að sjá sína eigin menn í stöðu stjóra fyrir alt landið, og svo veita þeirra, sem og eðlílegt er. til verklegra framkvæmda 12 þús. Á sumum sviðum er það ' ' kr. Já, meira að segja, skera af skiljanlegt fyrir alla, að þjóðin slíkri fjárveitingu 2000 kr. til þess verði að ráSa í sína þjónustu er- að „spara", eins og gert var á yf- lenda menn, ef hún hefir ekki hæf- irstandandi þingi. um mönnum á aS skipa. T. d. þeg-j Skógræktin er mikilsvarðandi ar þjóðin eignast skip, þá verður mál hjer á landi. Afturfararsaga hún að hafa erlenda menn fyrír hinna íslensku sveita er nátengd skipstjóra og vjelstjóra, þangaS til sögu skóganna og um tilvonandi hún hefir sjálf fullkomna menn framfarasögu þeirra mun ugglaust til þess. Sjeu settir óæfðir menn vcrða sannað hið sama. í slíkar stöður, getur hlotist af því | Þessvegna ætti þjóSf jelagið að skipströnd og manntjón. Eitthvað sýna skógræktinni þann sóma, að svipáð má segja um verkfræðinga- krefjast þess, að sá, sem verður starfsemi, vitamál og símamál. ' skógræktarstjóri sknli vera full- En á sviði landbúnaðarins, skóg- kominn skógfræðingur, þó að B. í. ræktarinnar og sandgræðslunnar er yrði að taka viö skógræktarstarfinu hægt að vinna í mörg ár, áSur en um stnndarsakir. gallar koma í Ijós. pað sem er á-j Að því er snertir þetta, að taka hætta þar, er að taka vissa stefnu.' rjetta stefnn, þá hefir B. L farið Ef sá sem stjórnar tekur ranga afar varlega að, því það hefir aldr- stefnu, þá mun fyr eSa síðar koma'ei, það jeg get sjeð, tekið ákveSna í ljós, að svo miklu fje, að tugum' stefnu. Menn þess hafa skrifað þúsunda, eSa jafnvel hundruð þús- greinar, haldiS fyrirlestra, farið unda nemur, hefir verið eytt til.um landið og gefið bændum gó« einskis gagns. En til þess að vera ráS og svo hefir fjelagiS gefið fær um að taka rjetta stefnu þarf styrki í a.Ilar áttir. En verklegar sá sem stjórnar að hafa sjerfróðra þekkingu og reynslu. Þetta vill hinn háttv. þingm. auðsjáanlega F~ ekki viðurkenna, þar sem hann mælir meS því einkennilega fyrir- komulagi, að láta fjelag, er hefir alðrei fengist viS skóggræðslu, ann- ast starf skógræktarstjórans. Hann veit víst eins vel og jeg, aS trjá- rffíktarstarfiS, sem hefir verið fram- kvæmt á Akureyri, er garðrækt, en ekki skógrækt; en hann álítur ef ;• til vill, að margir vita þaS ekki. Verkið hefir verið vel af hendi leyst, og yfirleitt lít jeg svo á, að sá, sem nú er búnaðarmálastjóri, hefir unnið talsvert meira en fyrir- rennararnir, það stutta tímabil, er hann hefir verið viS Búnaðarfje- lagið. Sú þekking og reynsla, sem jeg Fyrirlesfui* fyrir börn með sknggamyndum, um ævin- týri H. C: Andersen, og skemti- leg ævintýramynd á kvikmynd, verður endurtekinn í kvöld kl. 7 í Iðnó. Aðgöngumiðar kosta 50 aura og fást í Iðnó síðdegis í kvöld. framkvæmdir hafa Verið sama sem engar, fyr en þúfnabaniim kom til sögu. Jeg var viðstaddur aðal- fundi B. í. á Svignaskarði í bjTJ- i;n apríl. Ýmislegt virSist benda til þess, að Bún.fjel. sje hætt við að verða fjTÍr aðfinslum frá bænd- Imi Irnlill óperusöngkwna um. ÞaS sagði mjer bóndi á eftir, heldur hljómleika þá, sem frestað að *ki dygði þaö að hafa aU ii vaT á sunnudagirin, miðvikndags- pappírnum; fjelagið ætti að vera tvöM kl 7 j Hýja Bíó', með að- meira verklegt. Jeg get best trúað stog frú gigBe 3^^ því, að B. I. muni sjá sig knúið 1 Aðgöngumiðar verða seldir í dag í bókaverslunnm Sigfúsar Ey- inundssonar og ísafoldar. Johan kgl. kammerœusikus. I Alþingismaður Jónas Jónssonfrá Hriflu hefir á nýafstöðnu þingi „borið fram tillögu um, að leggja niður skógræktarstjórastöðuna og láta BúnaSarfjelag íslands ann- ast starf skógræktarstjórans. Sje gengið út frá því, að alþingismað- nrinn komi þarna með skoðanir þjóðarinnar, af því aS hún hafi borið þær fram fyrir fulltrúa sinn, jþá virSist tillagan benda á, að sjerfræðileg þekking og reynsla sjeu metnar að engu hjer á landi; en tillagan styðst í raun og veru ekkert við skoðanir manna í þessu efni. HefSi hinn háttv. þingm. bor- ið fram svohljóðandi tillögu: Það er hjer með skorað á Alþingi að Senda mann til útlanda, til þess að afla sjer þekkingar og Teynslu, «vo að hann geti tekið viS skðg-gat aflaS mjer meðan jeg dvaldi ; ræktarstjórastöSunni hjer, — þá'í Rússlandi, gerði mig færan nm ísafoldarprentsmiSja leysir alla prentttn vel ogr sam- vlskusamlega af hendi metS lsegista verBl. — Heflr bestu sambönd 1 allskonar papptr sem tn erti. — Hennar sfvaxandl gengi er besti mælikvartSinn á hinar miklu vin- sældir er hUn heflr unnit! sjer meB áreiSanleik f vitSskiftam og lipvrri og fljðtn afffreiOslti. Pappfra-, nmmlaga og prentsýnis- horn til nfnim A akrlfcitofManJ. — --------------------Sfml 48.-------------------- >^^^*^^<^^<^^t^^^m^m^K0 til að snúa við blaðinu, og gefa sig • meira við 'VerklegLun fra.m- kvæmdum en þa.ð hefir gert hingað til. Þá mun koma í Ijós, hvort menn þessir hafa aflað sjer nægi- legrar þekkingar og reynslu til að taka rjetta stefnu. Kofoed Hansen. «lh™ NorSurlöndum. ?Jú er hann kommn hingað í _______0______ annað sinn og leikur í Nýja Bíó á fimtudagskvöldið með aðstoð E. Schachts slaghörpnleikara, sem hjer er að góðu knnnnr. Svo frábœran fiðhileikara, sem --------- Johan Nilsson er nú.verða bæjar- Snmarið 1913 kom hingað dansk- búar að hlusta á. Mig tekur ekki sænskur fiðluleikari, barnungur að sjerlega sárt til útlendra HSljett- aldri. Öll meðferð hans á marghátt- inga og miðlnngsmanna. Jeg uðum viðfangsefnum bar Ijósan mnndi ekki fást nm það, þó að vott um það, að hann væri stór- þeh- færn erindisleysu hingað. Jeg gáfaður listamaður. Boginn ljek í gæti meira að segja skilið þá höndunnm á honum og fiðlan hans menn, sem sæn eftir peningnm, söng með miklum og skínandi sem kynnu að renna S þeirra vasa. fögrnm hljóðum. petta sán og En list afburðamanna verður ekki heyrðu allir. pessi ungi maður mæld eða metin í aurnm. Sá, æm hjet Johan Nilsson. það gerði, yrði ber að Bðtsm Hjeðan fór hann til Berlínar. — heimskmmi eins og maður, sem par, í hinni miklu menningarborg, Ææri að reikna út verðmæti norður skant honum upp fyr en nokkurn ljósanna í lambsfóðrum. varði. Snillingum eigum við að fagna Svo bar til, að við Hirð-Oper- eins «g góðum vinnm. Þeir taka nna losnaði fiðlnleikaraembætti. í höndina á okknr og leiða okkur Menn keppa um þess konar stöð- inn í aýjar veraldir — dýrðlegri ur, eins og títt er um prófessors- og fnllkomnari en við lifum í dags embætti við Háskóla. Keppendnr daglega. Þeir gefa okkur brauð voru 20 í þetta skiftið — úrvals- fyrir steina. Sigfús Einarsson. —o ¦ -¦ ' HITT OG ÞETTA. menn. Öðrum ekki til neins að reyna. J?ó að Nilsson væri nngur og útlendingur, þá vann hann tvö- faldan sigur: 1) á keppinautnm sínum, og 2) á „kapelmusiknrun- nm", sem fyrir voru í hljóðfæra- pað sem J>jer eigið a8 aegja henni sveitinni, því að hann var ekki að- — aS bún sje sú eina kona, sem þjei eins gerður að 1. fiðluleikara held- viljið tala við, — að hún sje hin eina Ur og líka að konunglegum kam- í alfri veröldinni, s©m atól^ ySnr, — niermusikus, með helmingi hærri ai5 ¦>a8 ^ eitthvaS leyndardómsfnlt launum en „kapelmusikusarnir" 7fir íenni' ~ * hún dwtó dáam- fengu. Mundi nú márgur ætla, að ^' ~ að. >f ^"f *% . , „ ,,..*•¦• .*. , vonbngðtun i astmn, — m þjer hafiö hann hefði láfcð sitja v:ð þetta -' y> J^ ^^ neina ^ fyr> _ gegnt embættmu, en fariS s^er ^ Mn hafi fögnr ^^ Mlegan ^ hægt að Öðru leyti eftir erfiði fal]egt ne£> faHegan mvnn, fallegt námsáranna í fátækt og basli. En flár, fallegan háls o. s .frr. o. s. frv. hann hafði sett sjer hærra mark. j Að skyldustörfunum vann hann 5 stundir á dag, en æfði sig >ar að anki aðrar 5. Og þessn hjelt hann áfram, þangað' til heilsan bilaði að tve;m árum Hðnum. Varð hanu þá að hvila sig alveg um langt skeið. Smámsaman náði hann s.ier aftur til fulls og tók þar til, sem fyr var frá horfið. Síðustu árin jhefir hann ferðast borg úr borg og land úr landi, og er hvarvetna 'tek:ð með hinum mestu virktum. Hann hefir t. d. leikið í Dresden, Leipzig, Berlín, Vín og Búdapest, í PóHandi, Tjekkóslóvakíu og á Hin sanna ást.. Nálægt Bryssel f6r fram mjög ein~ kennilegt brúðkaup fýrir stnttu. BrfiS- gumiiin var bhndur, hafði mist b&8a fætnr, vinstri handlegg og þrjá fi»g- ur af hægri hendi. Hann var aðeins 20 ára 1914, er hann gekk sem sjálf- boðaliði í belgíska herimi. Eimvm mánuSi áðm* en stríSinn lauk, varð hann fyrir sprengikflln og fatlaðist jþá svo, sem að framan er sagt. pegar honum batnaði bjóst hann ekki við að unnustan vildi viS honum líta, en hún brást honum ekki, og víldi gift- ast honnm sem fyrst.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.