Morgunblaðið - 20.06.1934, Síða 8

8
MORGUNBLAÐIÐ
E-LISTI e r listi Sjálfsfæðismanna.
| Smá-auglýsingai |
Heimatilbúið kjötfars aðeius 65
aura % kg. Fiskfars best í bæn-
nm. Aðalfiskbúðin. Sími 3464.
Til minnis. Látið hreinsa ill-
gresið strax og fer að bera á
því í garðinum, þess minni skaða
gerir það og því minni vinna að
ná því burtu. Hringið í síma
4259 svo verður garðurinn hreins-
aður næsta sólskinsdag.
fbúð, þrjú til fjögur herbergi
með öllum nýtísku þæginduiiK
óskast 1. október. Tilboð merkt
,4004“, sendist A. S. í.
Silkiklæðið er komið aftur.
Sömuleiðis Peysufatasilki.
Versl. „Dyngja“.
Herrasilki í upphluta. Baldér-
aðir Borðar — Kniplingar og alt
til upphluta.
Versl. „DyngjaV
Millipyls, úr lasting, Silki og
prjónsliki við íslenskan búning.
Undirlíf' úr silki, einlit og mislit.
Lífstykki við íslenskan búning.
Versl. „Dyngja'*.
Hvergl í bænum er jafn mikið
©g fallegt og ódýrt úrval af efn-
ura í upphlutsskyrtur og Svunt-
tir eins og í
l
Versl. „Dyngja“.
Sumarkjóla- og Blússuefni í af-
ar miklu úrvali. Taftsilki í Blússur
nýkomið. Vörur sendar gegn póst-
kröfu um alt land.
Versl. „Dyngja“.
Slifsi og Slifsisborðar. KögUr á
Slifsi og Sjöl. Skúfar tilbúnir og
Skúfsilki. Skotthúfur. Kvenbrjóst.
Flöjelistevgja í Belti.
Versl. „Dyngja“.
Hvergi í bænum jafnmikið úr-
vai af Hörblúndum, mjóum og
breiðum. og mislitum Blúndum.
Versl. „Dyngja“. (
Útaprungnar rósir og túlípanar
fást hjá Valdemar Poulsen, Klapp-
arstíg 29, sími 3024.
Málverk, veggmyndir og mar^a-
ironar rammar. Freyjugðtu 11.
Slæ grasbletti í kringum hús
með handsláttuvjel. Vönduð vinna,
sanngjarnt verð. Pöntunum veitt
móttaka í síma 2165.
Rúgbrauð, franskbrauð og nor-
malbrauð á 40 aura hvert. Súr-
brauð 30 aura. Kjarnabrauð 30
aura. Brauðgerð Kaupfjel. Reykja-
víkur. Sími 4562.
Nýkomnar
valdar danskar kartöflur, rabar-
bari, 35 aur. y2 kg. Harðfiskur,
riklingur og ísl. smjör. Alt fyrsta
í'lokks vara.
Jóhannes Jóhannsson
Grundarstíg 2. Sími 4131,
Fjallkonu-
svertan
cr
_ L best.
Hlf. Efn.igerð Reyt<j,ivít<ur.
skó-
Haupsýslumenn!
flytur auglýsingar yðar
og tilkynningar til
flestra blaðlesenda um
alt land, í sveit og við
sjó - utan Reykjavíkur.
Blaðið kemur út vikulega
8 síður samanlímdar. —
Auglýsið í
ísafold og Verði.
Ef að stjettin illa fer,
ekki er rjett að bíða,
vjelaþjetti veldu þjer,
vænt en 1 jett að sníða.
Tilkynnin
Undirritaður tekur að sjer að gera uppdrætti af
b^g'gingum og útboðslýsingar.
Er til viðtals á Skólavörðustíg 12, kl. 10—12 og aðra
tíma eftir samkomulagi. Sími 3911.
Ágúsf Pálsson
húsameistari.
Nú
tiiniiin koinimi
til -að taka myndir.
Mvndavjelar, Kodak- og Agfa-
filmur og' allar l.jósmyndavörur -
fást bjá oss.
Einnig framköllun, kopiering og
stækkun.
Komið og skoðið hinar stækk-
uðu litmyndir vorar.
Filmur yðar getið þjer líka
fengið afgreiddar þannig.
F. A. THIELE.
Austurstræti 20.
Þetta
Suðusúkkulaði
er uppáhald allra
húsmæðra.
Grand-Hótel 81.
Preysings, er hann rykkti upp svefnherbergishurð-
inni. —
Inni í herberginu var dimmt og hljótt. Þar var
enginn maður. Enginn andaði þar. Preysing heldur
ekki.
Hann greip í hurðina fyrir aftan sig, náði í
slökkvarann og kveikti1 ljósið. í næsta augnabliki
var aftur orðið dimmt í herberginu, og það skeði í
svo skjótri svipan, að Preysing fekk ekki svigrúm
til að festa auga á neinu. Næstu sekúndu leið Preys-
ing illa, en heili hans-hugsaði samt skýrt og fljótt.
— Það er annar slökkvari hinum megin í herberg-
inu, við dyrnar út í ganginn, hugsaði þessi heili, —
og þar af leiðandi hlýtur að vera maður þar, sem
slekkur ljósið jafnóðum og eg kveiki það.
— Er nokkur þarna? sagði hann, og var svo há-
vær og hás, að hann var sjálfur hræddur yið það.
Ekkert svar. Preysing þeystist fram, fann skrifborð-
ið, meiddi sig á fótleggnum og kveikti á skrifborðs-
lampanum. En þá stirðnaði hann upp. Við skápinn,
alveg úíi við dyrnar. út í ganginn stóð maður —
karlmaður í silkináttfötum. Það var ekki skrifstofu-
maðurinn. Það var — því Preysing þekkti andlitið
í lampabirtunni — það var hinn náunginn, fíni ná-
unginn, sem hafði verið niðri í forsalnum og gula
skálanum, og hafði dansað við litlu Flamm. Þarna
stóð hann við dymar og brosti, í annars manns
svefnherbergi.
— Hvað eruð þjer að vilja hjer? spurði Preysing
grimmur. Hann var hræddur við hjartsláttinn í
sjálfum sjer og hann fann náladofa í hnjám og
fingurgómum.
— Fyrirgefið, sagði Gaigern barón. — Það lítur
út fyrir að eg hafi farið svefnherbergjavillt.
— Hvað? Farið svefnherbergjavillt? Það sést á
sínum tíma, sagði Preysing, hásum rómi og ýtti sér
hinum megin við skrifborðið; hann setti undir sig
hausinn eins og naut, og enda þótt allt væri rautt
fyrir augum hans, sá hann, að veskið hans var ekki
lengur á borðinu, þar sem hann í smámuna-reglu-
semi sinni, hafði lagt það, áður en hann opnaði
dyrnar að herbergi litlu Flamm. — Það fæf að sýna
sig, hvort þér hafið farið villt, heyrði hann sjálfan
sig segja, um leið og hahn stökk frá skrifborðinu.
í sama vetfangi rétti baróninn handlegginn lá-
rétt fram og miðaði á Pfeysing.
— Ef þér hreyfið yður, skýt eg, sagði hann, en
þó ekki hátt. Preysing leit í tryllingi sínum snöggv-
|lHittiiiiiiiiiiiiiiiiintiiiiiiiiiiiiniiiiiiiiniiiii!iuiiiiiitiiiiuiiiiis
1 E-Msti I
er listi
S j álf stæðismanna
í alþingiskosningunum
24. júní.
áiiiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiHiiiiiiiiiiiiiiii
ast inn í svart skammbyssuhlaupið.
— Jæja, svo þú ætlar að skjóta, öskraði hann
og fálmaði út í loftið, til þess að gera eitthvað.
Hann fann að handleggur hans sveiflaðist í loft-
inu af heljarafli og hann lagði í höggið allan þann
þunga, sem hann gat, enda kipptist hann sjálfur
við, er höggið reið á höfði hins.
Baróninn stóð eitt augnablik með næstum undr-
unarsvip á andlitinu; síðan seig hann í hnjánum
og datt á koffortið, sem stóð á grind við skápinn,.
og þaðan niður á gólfið og lá svo á grúfu.
— Nú, svo þú ætlaðir að skjóta, kallinn? Þarna
hefirðu fengið fýrir ferðina, sagði Preysing, er
þessu var lokið. Loftið streymdi hart gegn um
kverkar hans, og það var eins og hann kæmi úr
kafi úr djúpu vatni, er hann áttaði sig eftir reiði-
kastið. — Þarna fékkstu fyrir ferðina, sagði hann
aftur við manninn á gólfinu, en í þetta sinn sagði
hann það miklu mjúklegar og eins og hálf afsak-
andi. Maðurinn svaraði engu. Prey^jng laut niður
að honum en snei’ti hann ekki.
— Hvað gengur að yður? sagði hann í hálfum
hljóðum. Nú gat hann heyrt hljóðfærasláttinn frá
gula skálanum, og hann heyrði sitt eigið hjarta
slá. Hann heyrði meira að segja tilbreytingarlausa
dropahljóðið úr baðherberginu. En maðurinn lá
grafkyr á gólfinu. Preysing litaðist um. Nú fann
hann í hendi sér hlutinn, sem hann hafði barið
með, það var blekbyttan, sú með útbreiddu arnar-
vængjunum. Hann fann stóra, svarta bletti á fing-r-
um sínum og treyjuhornum. Hann tók upp vasa-
klút sinn og þerraði þá vandlega, eftir að hafa lagt
blekbyttuna varlega frá sér. Síðan sneri hann aftur
að manninum, sem lá á gólfinu.
9