Morgunblaðið - 21.05.1940, Side 4

4
Fulltrúaráð Sjálfstæðisfjelaganna í Reykjavík:
FUNDUR
verður haldinn í kvöld kl. 8y2 í Varðarhúsinu.
DAGSKRÁ:
1. Ræða: Ólafur Thors, atvinnumálaráðherra.
2. Reglugerð fulltrúaráðsins (síðari umræða).
3. Undirbúningur aðalfundar Varðarfjelagsins.
STJÓRNIN.
Til Hreðavafns og Borgarness
rnn Kjalarnes, Kjós, Hvalfjörð, Dragháls og Skorradal
alla fimtudaga, laugardag og mánudaga.
Frá Borgarnesi: Alla föstudaga, sunnudaga og þriðjudaga.
BIFREIÐASTÖÐIN GEYSIR. — Sími 1G33, 1216,
Tilkynning.
Jeg undirritaður hefi gengið í fjelagsskap við Jón
Oddsson útgerðarmann í firmað Oddsson Co. St. Andrews
Dock, Hull og erum við fúsir til að annast sölu á fiski og
afgreiðslu skipa fyrir íslendinga í Hull eða Fleetwood.
GUÐMUNDUR JÖRGENSSON.
Ylirlýsing.
Að marg gefnu tilefni leyfi jeg mjer hjer með að
mótmæla algerlega rógburði þeim, sem um mig hefir
gengið, að jeg kærði og ljeti sekta þá viðskiftamenn, sem
í vinsemd við verslun mína koma með fataefni á karla
eða konur til sauma.
Jeg mælist fastlega til, að þeir, sem eru svo auðtrúa
að trúa slíkum sögum, leiti upplýsinga hjá lögreglu bæj-
arins um þetta.
Verða þeir hjer eftir látnir sæta ábyrgð, sem halda
uppi slíku níði.
Mun jeg hjer eftir, sem fyr, taka fataefni á karla og
konur til vinslu eftir því sem við getum annað.
Fyrir hönd Klæðaverslunar Andrjesar Andrjessonar h.f.
ANDRJES ANDRJESSON.
MORGUNBLAÐIÐ
Þriðjudaginn 21. maí 19401
Weygand á atf bjarga
Frakklandi á
Weygand hershöfðingi,
yfirforingi setuliðs
Frakka í Sýrlandi, er 73 ára
að aldri. Hann er elsti starf-
andi hershöfðingi í heimi,
því að hann er aðeins eldri
en Mannerheim marskálkur,
hinn frægi yfirhershöfðingi
Finna.
Það er hægt að telja á fingr-
um sjer þá hershöfðingja, sem
starfað hafa í svo hárri elli,
enda var hann um skeið hætt-
ur hermensku og byrjaður að
skrifa bók um hinn gamla yfir-
mann sinn, Foch marskálk. —
Fyrir hálfu öðru ári hafði jeg
í smíðum stutta æfisögu Fochs,
og sneri jeg mjer til Weygands
til að fá sem bestar upplýsing-
ar um hina látnu hetju, og jeg
gleymi seint þeim kynnum, sem
jeg fekk þá af þessum fluggáf-
aða hermanni.
Weygand er mjög unglegur
og hvatlegur maður, og myndi
engum, sem ekki vissi betur,
detta í hug að hann væri eldri
en um sextugt. Hann tók mjög
vingjarnlega á móti mjer á
’andssetri sínu, Coatamour-kast-
ala í Bretagne. Við áttum langt
samtal um Foch marskálk, sem
hann dáir meira en nokkurn
mann, enda ritaði hann mjer
seinna brjef og gaf mjer marg-
ar góðar hugmyndir um bók-
ina. En jeg verð að játa það,
að þótt ætlan mín væri að rita
im Foch, þá hvarflaði hugur-
inn þær stundirnar fult eins oft
til Weygands.
Ein setning festist mjer í
minni. Hann sagði með sínu ein-
kennilega austræna brosi: —
Jeg er ekki herforingjaráðsmað-
ur. Það, sem hann átti við, var
að hann hefði ekki gengið í
gegn um herforingjaskólann,
„Ecole de Guerre“ en það er al-
ment talið ófrávíkjanlegt skil-
yrði þess, að menn geti komist
í æðstu herstjórnarstöður í
Frakklandi.
Það er áreiðanlegt, að Wey-
gand ætlaði sjer ekki í æsku
að keppa að þessu háa tak-
marki. Hann gekk eins og
margir aðrir ungir, efnaðir
menn í herinn og gerðist ridd-
araliðsforingi. Hann hafði yndi
af hestum og veðreiðum og
starf sitt lærði hann svo vel, að
1909 var hann gerður að kenn-
ara við riddaraliðsskólann í
Saumur. Það var víst þar, sem
Joffre hershöfðingi fekk auga-
stað á honum og kom honum
á sjerskóla til framhaldsnáms
í herfræðum.
Þegar ófriðurinn braust út
1914 var Weygand foringi fyr-
ir 20. dragónaherdeildinni við
Nancy, en um sama Ieyti tók
Foch marskálkur við yfirstjórn
hersins á þeim slóðum. Wey-
gand barðist hraustlega — í
einn mánuð. Þá var það einn
góðan veðurdag, að Foch veif-
aði til hans og skipaði honum
að fara af baki. Weygand fór
af baki — fyrir fult og alt,
því að hann átti ekki eftir að
koma á hestbak það sem eftir
hættustund
Weygand hershöfðingi.
var ófriðarins. Foch gerði hann
að herforingjaráðsforingja, og
upp frá því var Weygand hans
hægri hönd.
Foch hafði þennán dag verið
gerður að yfirhershöfðingja
Mið-Frakklands, og honum
hafði verið sagt að taka með
sjer tvo yfirforingja frá Elsass-
Lothringen-vígstöðvunum. —
Foch valdi Weygand við ann-
an mann, skipaði þeim að stíga
upp í bifreið og ók með þeim
burtu. Þannig hófst hin fræga
samvinna þeirra, sem lauk ekki
fyr en á banabeði Fochs.
— Ef Frakkland verður ein-
hverntíma í alvarlegri hættu,
þá skuluð þjer kalla á Wey-
gand, sagði Foch á banastund-
inni.
Öll árin 1914—18 varð Wey
gand að starfa á skrifstofum
herforingjaráðsins. Persónu-
lega hefði hann miklu heldur
viljað berjast í víglínunum, en
ást hans á föðurlandinu og
hollusta við marskálkinn buðu
honum að vinna það verk, sem
honum var falið að vinna.
Hann komst ekki í virka her-
þjónustu fyr en 1920, þegar
hann var sendur til Póllands
til þess að berja niður innrás
bolsjevikka, sem orðin var
mjög alvarlegs eðlis. En 1923
fekk hann það hlutverk að
bæla niður uppreisnina í Sýr-
landi. Foch þótti sárt að missa
hann frá herforingjaráðinu, en
sagði samt: — Jeg hefi engan
rjett til að vængstýfa hann.
Almenningur í Frakklandi
og utan tók ekki eftir Wey-
gand, fyr en hann hafði með
glæsilegum árangri unnið bug
á þessari uppreisn. En þá var
líka hinni sjálfstæðu herstjórn
hans lokið, og 1925—35 starf-
aði hann áfram í herforingja-
ráðinu, og á þessum árum
bygði hann, ásamt starfsbræðr-
um sínum, upp hið" mikla her-
vald og varnarkerfi Frakk-
lands.
Loks dró hann sig í hlje og
helgaði sig ritstörfum. Hann
var kjörinn meðlimur franska
akademísins, eins og Foch
hafði verið á undan honum.
Hann flutti fyrirlestra um her-
mensku !við herforingjaskól-
ana, ferðaðist víða, en dvaldi
þess á milli á landsetri sínu og
undi sjer vel við hina mörgu
gæðinga, sem hann átti.
En undir eins og stríðið
braust út, var hann tekinn tii
starfa aftur. Þá var honum
aftur falin yfirherstjórn Sýr-
lands-hersins. Síðustu sex mán-
uðina hefir hann verið á sí-
feldu ferðalagi um Litlu-Asíu,
Palestínu, Egiptaland og víðar.
Engin sjer nein ellimörk á hon_
um, frekar en á Mannerheim.
Þessir bestu synir föðurlanda
sinna hafa borið gæfu til aS
varðveita óskertar sá,largáfur
sínar og kjark æskumannanna.
Þeir eru vakandi og reiðubún-
ir, hvenær sem ættjörðin þarf
þeirra með.
(Grein þessi birtist fyrir
skemstu í vikublaðinu „The
Listener", sem gefið er út af
breska útvarpinu. Greinin er rit-
uð af Cyril Falls kaptein, sem
er frjettamaður breska útvarps-
ins um hernaðarmálefni).
^<><><><><><><><><><><><><><><><>0
Sólskinssápa,
Radion,
Rinso,
Vim-ræstiduft,
Lux sápuspænir.
vism
Laugaveg 1.
Útbú: Fjölnisveg 2.
Ö<»<><><><><><><><><><>0<><><><><>
APGAB hvílist
með gleraugum frá
seld í sænska íshúsinu í dag
á 10 aura Va kg., minna í
50 kg.
Notið tækifærið. Verð er al-
ment 25 aura i/;> kg.
Pfetur.
*
WIPAUTCE » c
■K3WBH1 nw iii. n _
niMISINS
c

Vestur um land í strandferð n.k.
fimtudag 23. maí kl. 9 s.d. Flutn-
ingi veitt móttaka til hádegis á
^ morgun. Pantaðir farseðlar sækist
1 fyrir sama tima.