Morgunblaðið - 21.05.1940, Blaðsíða 8

8
jPtoröttwMa&ift
Þriðjudaginn 21. maí 1940.
£CiX&ru&&l
2 EINS MANNS
herbergi til leigu með þægind-
um. Stýrimannastíg 10.
'f'jeíagslíf
I. O. G. T.
ST. VERÐANDI NR. 9.
Fundur í kvöld kl. 8. Inntaka
nýrra fjelaga. Fræðslu- og
skemtiatriði annast Pjetur Zop-
honíasson, Sigríður Lúðvíksdótt-
ir og Stefán Þ. Guðmundsson.
éskast til kaups. Uppl. Hverf-
isgötu 50 hjá Guðjóni Jónssyni.
DRAGTA- og SWAGGER-EFNl
FóSursilki Kjólasilki og kjól-
klragar. Skinnhanskar ódýrir. —
Mussolin í danskjóla. Bamasokk-
ar og hosur. Bamaskyrtur, allar
stærðir. Skyrtuefni. Flónel og
•irs. Mislit flauel. Púður í dós-
ubi og pökkum á 35 au. SLæður.
tVasaklútar. Baðpokar og bað-
húfur o. m. fl. — Verslun Guð-
rúnar Þórðardóttur, Vesturgötu
28.
£.-------------- - ■■-----
HARÐFISKSALAN
Þvergötu, selur góðar og ódýr-
ar kartöflur og saltfisk. Sími
8448,
DÖMUFRAKKAR
ávalt fyrirliggjaiidi. Guðm.
Guðmunfdsson, kiæðskeri. —
Kirkjuhvoli.
MEÐALAGLÖS OG FLÖSKUR
keypt daglega. Sparið míliilið-
ina og komið til okkar, þar sem
J)jer fáið hæst verð. Hringið í
síma 1646. Við sækjum. Lauga-
yegs Apótek.
dömukApdr
frakkar og s,wíiggerar. Einnig
peysufatafrakkaefni. Verð við
ajlra bæfi. Kápubuðin.
LEGUBEKKIR
r
FRIÐA STULKAK 54
„Þá erum við laus við hana“,
hugsaði jeg með mjer og datt í
hug hóparnir af ungum stúlkum,
sem myndu ráðast að Claudio á
ný. Thomas var alt sumarið í Vín-
arborg.
„Jeg tek mjer frí í vetur og fer
á skíði með þjer í Kitzbiitel,
baby“, aagði hann.
Þetta var góð hugmynd. Jeg
ákvað að vera hjá frk. MftUer
þar til í desember og fara síðan
með Thomasi í miðjum janúar,
áður en jeg byrjaði að þræla hjá
Szekely.
Við Thomeis vorum' í heimsókn
hjá Claudio. Við sátum öll þrju
á breiðum legubekk. Ferðatöskur
okkar Thomasar vom tilbúnar og
það var búið að s*etja ný feönd
á skíðin okkar.
„Á morgun um þefrta leyti er-
um við í Kitzbutel", sagði Thom-
as. Það var whisky og sódavatn á
borðiau, en jeg drakk til tilbreyt-
ingar „óblandað sódavata".
„Jæja hvernig er að losna úr
búðinni?" spurði Claudio.
„Jeg ætla að skrifa, að mjer
h«fi leiðet mjög að fara úr búð-
inni“.
Thomas greip fram í fyrir mjer:
„Jeg skil okki eitt einasta orð.
fyirvnittr
HREINGERNLNGAR
PantiÖ í tíma. Guðni og Þrá-
ínn. Sími 557L
RÁÐSKONA
óskast á gott heimili í Áraes-
sýslu. Uppl. Njálsgipki 8 B,
uppi, milli kj. 10—2 e. m.
REFAHIRÐIR
duglegur og reglusamtp', óskar
eftir atvinnu frá 1. jú*ní n. k.
Uppl. gefur E. Farestveit,
Hvammstanga, sími 20.
SAUMASTOFAN SINGER
Skólavörðustíg 3, saamar, sníð-
ur og mátar. Selur fallega kven-
sloppa og svuntur. Sími 3529.
HREfNGERNiNGAR -
önnumst aBar hreingerningar.
Jón og Guðni. Símar 5572 og
4967.
Eftir ANNEMARIE SELINKO
Hverjum ætlar þú að skrifa um
þetta?“
„Þú veist alls ekki, að jeg er
að skrifa ævisögu mína. Vitanlega
verður saga mín ekki neitt sjer-
staklega spennandi saga, en Clau-
dio staklf einu sinni upp á því
við mig, að jeg skrifaði niður alt,
sem fyrir mig kæmi. Það er avo
margt sem skeður“.
Thomas hristi höfuðið. „Jeg
skil ekki, hvað þetta á að þýða.
Getur þú skýrt það fyrir mjer?“
Jeg þagði og horfði á Claudio.
Hann varð að svara. Hann ætti að
skýra þetta fyrir okkur báðum.
„Ilvað ætlunin er með þessari
nppástungu minni — annars er
það meira en uppástunga, von
Bley, það var hlutverk. — ÞaÖ
mun jeg síðar skýra fyrir litlu
stúlkunni. En jeg vona, að húii'
hajli sjálf skilið meininguna, þeg-
ar þar að kemur. Til að byrja
með hefir vinnan — og það er
vinna Mtlu «túlkunnar — aðeins
einn tilgang“.
Thoinas hló: „Óskýrt talíð þjer,
meistari“, sagði hann og helti ögn
af whisky út í glas sitt.
„Og við komum öll með í sög-
una, baby?“ spurði Thomas.
„Skrifar þú líka um mig?“
„Já, vitanlega, Thomas, og
meira að segja mikið“.
Það virtist sem hann hefði
gaman af þessu. „Og hvað skrif-
ar þú u«i mig?“
„Clandio sagði, að jeg yrði að
skrifa sannleikann. Um þig skrifa
jeg bara fallegt og gott“. Og jeg
horfði blíðlega á Thomas.
„Hvernig ætli sannleiknrinn um
mig hljóði?“ spurði Claudio.
Og þegar jeg svaraði ekki
strax, hló hann stutta, Ijóta hlátr-
inum. Jeg hugsaði mig um. „Jeg
skrifa ýmislegt um þig, Clau.
Stundum þetta — og stundum
hitt. Það er misjafnt“.
Claudio sagði: „Jeg skil, að það
er ekki aítaf eins“. Hann horfði
ástúðlega á mig og jeg fann, að
jeg var á ný orðin hróið hans
aftur.
Thomas geispaði áberandi og
það var bending til mín um, að
við ættum að fara.
Thomas var kominn út í for-
dyrið, en jeg hljóp inn aftur af
því jeg hafði gleymt töskunni
minni inni. Clau fór með mjer.
„Clau, jeg er stundum hrædd
um, að saga mín endi ekki vel“,
hvíslaði jeg.
„Gleymdu ekki takmarki þínu:
Þeim manni, sem þú elskar meira
en alt annað í heiminum“.
„Já, en ef jeg geri nú ein-
hverja vitleysu! Ef jeg stend við
markið og sje, að það er ekki hið
rjetta mark?“ spurði jeg hægt.
„Ekki að stans^ heldur halda-
áfram!“ hrópaði hann og hermdi
eftir umferðalögregluþjóni. Síðan
ýtti ha»n mjer hlægjandi út í
anddyrið. Þetta virtist vera alt,
sem hann hafði að segja mjer.
Við stóðum úti á tröppum, er
hann kallaði til okkar:
„Góða ferð og gleðilegt og gott
nýár“.
XX.
. . . Og rjett áður en jeg náði
á pósthúsið kom annað bast, að
þessu sinni miklu heiftugra en áð-
ur. Kvalirnar rifu mig og tættu;
jeg va'rð að halla mjer upp að
vegg, og jeg hjelt að jeg myndi
detta. En þær kvalir! Jeg hnipr-
aði mig saman og reyndi að telja
mjer trú um, að það væri betra.
Jeg fann kaldan svitann hrjótast
út á enni mjer og höndum. Ó,
þær voða kvalir ....
Að nokkrum mínútum liðnum
fjekk jeg krafta til að halda á-
fram inn í pósthúsið og spyrja
eftir, hvort nokkurt brjef væri" til
mín. Póstmaðurinn rjetti mjer tvö
ferjef, annað frá mömmu, en hitt
ft-á Ingu.
Nú drógst jeg heim eftir þorps-
götunni, hálfbogin. Það eina sem
jég hugsaði var: Bara heim á hót-
el. Ó, að jeg væri komin þangað!
Þung skíðastígvjelin hjengu á
fótuiri hjer einá og blýlóð, hvert
skref kostaði áreynslu og kvalir.
Jeg gí#t Varla hugsað fyrir kvöl-
um.
Hvað gat þetta verið ? Fyrstu
kvalaköstin komu þegar jeg var
að renna mjer á skíðum níður
Kirehberghlíðarnar. Jeg stóð
neðst í brekkunni og heið eftir
Thomasi, og þá komu kvalirnar
alt í einu. Jeg hallaði mjer þung-
lega fram á skíðastafina; mjer
sortnaði fyrir augum. Síðan leið
þetta frá, en þó voru seifiiiigsverk-
ir hægra megin í maganum. Þegar
Thomas kom gat jeg haldið áfram.-.
með honum. Það gekk meira að
segja vel, er jeg hallaði mjer á-
fram og ljet skíðin renna. Þegar
við tókum af okkur skíðin fann.
jeg ekki lengur til. Thomas fór
inn í gistihúsið, en jeg fór glöð í
bragði til að sækja hrjefin á póst-
húsið og gleymdi brátt kvölunum.
En svo komu þessar hræðilegui
fkvalir aftur.
Þegar jeg kom á gistihúsið
vsettist ’jeg í djúpan hægindastól í
anddyrinu. Hávaði harst mjer til
eyrna frá fólki, sem var að drekka
,te og dansa í salnum rjett hjá.
Jeg kallaði á ungþjón og spurðú
h'vort hann hefði sjeð herra vou
Bley.
„Herra von Bley er að tefla.
skák við Hatworth ráðherra. Á jeg-
að kalla á herrann?“
„Nei, það er óþarfi“.
Jeg varð alein með mínar kval-
ir. ósjálfrátt opnaði jeg annað
brjefið. Mamma skrifaði mjer gott
brjef, en hún var áhyggjufulL
Hafði jeg fengið gott og heitt her-
bergi? Jeg yrði að fara varlega.
ög ef jeg væri í auravandræðum,.
þá gæti hún ef til vill hjálpað'
mjer eitthvað. Aumingja mamma,
góða, gamla mamma. Hún ætlaðl>
að draga af sínum mánaðarpen-
ingum handa mjer. Jég hafðí sagt
henni, að jeg færi til Kitzhútel
með nokkrum skólasystrum mín—
um. Jeg hafði gefið í skyn, að jeg:
hefði fengið jólagjöf í versluninni.
og talaði um peninga, sem jeg hefði?
lagt á sparisjóð. Og aðlokum hafði
jeg látið orð falla um, að jeg“
myndi geta leigt mjér herbergi í
þorpinu, það væri ódýrara heldur
en a"ð búa á gistihúsi.
Mamma skrifaði til mín á póst--
húsið, þar sem jeg gat ekki látið*
hana fá neitt ákveðið heimilisfang.
áður en jeg fór að heiman. Góða
mamma, aumingja gamla, áhyggjus
fulla mamma.
Framh.
Wildö og vandað úrvai. Vatna-
Bttg S. Húsgagnaverslun Reykja
víkur.
KAUPUM FLÖ3KUR
Btórar og smáar, whiskypela,
glös og hóndósir. Flöskubúðia,
íergstaðaötræti 10. Simi 5396.
Jækjum. Opið allan daginn.
SUMAR KJÓLAR
eftirmiððagskjólar, blússur og
pils altaf fy-rirliggjanði. Sanma-
stofan Uppsölum. Sími 2744.
SPARTAf-DRENGJAFÖT
íauga^eg 10 — við aHra htæfi.
ÞAÐ ER ÖDÝRARA
»ð Bta heima. Litina selur
Hjörtur Hjartarson, Bnepðra-
borgarstíg 1. Sími 42ðg.
KAUPUM
tóma strigapoka, kopar, blý og
aluminium. Búðin, Bergstaða-
stræti 10.
Beat að auglýsa
w " í Morgunblaðinu.
HALLO.REYKJAVlK
1. f!. lÉæingeiffiagar. Pantið
í tíma — pantið í síma 1347.
ólafsa«n og Jenseti.
Tek að atjer
HREINGERMNGAR
Guðm. HÓbn, Sími 5133.
SNlDUM OG MÁTUM
íkllan kven og btwuafeutnuð. —
Saumast,ofa Gujteúnar Amgríms-
dótfeur, Bankaatræti 11. Síiai
m85.
OTTO B. ARNAR
löggiitur átvarp^drki, Hafnarr
strætí 19. Sími 2799. Uppsetn-
ing og viðgarðir á ðtvajgpstæ'kj-
um og loÉfnetun*.
SOJÖKAVIÐÖERBIN,
Hafuarstreati 10, síuú 27*96»,
g®rír *5Íð lyklcjéföll í kvensok'k-
trm. ððs^hm. Seiíd’a.ra.
’Ír
í fiwflwni gjaíigá. Fagpie'iiii að
veíHks'. SKhíi eárfl itjeMti 0«ðn* G»
Jfeyirdþöw, rnálari. Mánegbtu
10. Sffmi 2*29.
rænlendingurinn Jörg»n 01-
sen frá Holsteánborg dvaldi
í Kaupmannahöfn við nám. Hann
hefir í danska blaðinu B. T. lýst
því, hver áhrif umferðin í Kaup-
mannahöfn Mefir haft á hanij.
Lýsingin er á þesSa leið:
— Það, sém vakti einna mesta
furðu hjá mjer, er jeg kom fyrst
til Kaupmannahafnar, var fejól-
reiðafólkið á götunum;, og ©r það
skiljanlegt, þar sem jeg hafði
aldrei sjeð hjólhest á «efi minni
fyr en jeg kom til Hafnar. Jeg
stóð lengi og horfði á hjólreiða-
fólkife og nndraði mig á þeirri liat,
saœ, það sýndi í umferðinni, ®g
mest varð jeg hissa á, að ekki
skyldu verða árekstrar.
Núna, fimtán mánuðwm síðar,
undra jeg mig mest á því, hva
hjólreiðaslys eru tíð og hve Kaup-
tnannahafnarbúar í raun og yeru
eru ljelegir hjólreiðamotm — því
• nú er jeg sjálfur farinn að aka
á reiðhjóli.
★
Ph-& Theresia Vaghn var hand-
'fcekin 1923 í Birrningkam. Húu
var þá 27 ára. Við rannsókn á
máli hennar kom í ljós, að hún
iiafðí gifst 62 mönnum og var
ekki skilin frá neinum þeirra á
löglegan hátt.
★
Hollendingar ern mestu tóhaks-
reykingamenn í heimi. Árið 1939
voru reyktir þar í landi 1670
miljón vindlar, 6230 miljón sígar-
ettnr og 11 miljóa kíló af pípu-
tóbaki; Þetta er að meðaltali 190
vindlár, 585 sígarettur og 1320
grömm af píputóbaki á hvern ein
asta íbúa landsins.
★
Bændnr elska stórar pylsur og
stuttar stólræður.
(Danskt máltæki.)
Elsti riddaraliðshestnr í Eng~
Jandi er nýdauður. Hann varð 39»
vetra. Hestur þassi tók þátt v
heimsstyrjöldinni við góðan orð-
stír. Fyrir þrem árum síðan konlst
klárinn á „eftirlaun“ og var ekki.
brúkaður eftir það.
★
Um þessar mundir (15. maí tií
1. júní) er haldin hátíð í Genúa
til minningar um að 100 ár eru
liðin frá fæðingu tónskáldsiníí >
Paganini. Hátíðahöldin eru aðal-
lega, fólgin í hljómleikum, en auk
þess er sýning; á fiðlusafni hins.
gamla meistara, sem er mjög
merkilegt.
★
Funkisegg. Á hænsnabúi í New
Bedford, Massachuretts, U. S. A.,
verpti hsena nýlega fjór§trendu>
eggi. Jafnvel hænurnar í Banda-
ríkjunam -virðaSt fylgjast með
tískunni!