Morgunblaðið - 25.03.1953, Page 14

MORGVNBLAÐIÐ
Miðvikudagur 25. marz 1953
M
SYSTIRIN
SKALDSAGA EFTIR MAYSIE GRIEG
Framhaldssagan 31
„Við skulum ekki tala meira um
það. Hefurðu saknað mín í
kvöld?“
„Já, ég var svo hræðilega ein-
mana. Ég er alltaf einmana, þeg-
ar þú ert ekki hjá mér“.
Hann þrýsti hana í fang sér.
„Elsku konan mín“, sagði hann.
Janice hafði hitt Lennox Ruth-
erford að máli fyrr um kvöldið.
Hún hafði hitt hann á skrifstofu
hans og hann hafði kynnt hana
fyrir unga rithöfur.dinum, Ralph
Andersen, sem hafði skrifað leik- I
ritið fyrir hana. Eftir stuttar við-'
ræður höfðu þau farið öll út og 1
enætt kvöldverö á litlu veitinga-1
húsi,
Ralph Anderson var ekki bein-
línis aðlaðandi persóna, en herra
Rutherford sanr.fserði hana um að
hann yrði brátt frægur leikrita-
höfundur. Þetta var fyrsta leik-
ritið hans en mundi vafalaust
vekja mikla athj'gli. Ekkert vant-
aði nema smávegis peningaaðstoð
fiagði herra Rutherford, góðan
leikstjóra og hana í aðalhlutverk-
)ð.
Þegar hann minntist á peninga-
aðstoðina, litlu mennirnir báðir
hvor á annan og síðan á dýra loð
skirinsfeldinn, sem hún var á
öxlunum. Það var önnur gjöfin
sem hún hafði fengið frá Jack í
París. Þeir höfðu lesið um gift-
ingu hennar og herra John Hay-
wood Ashburn og í öllum blöðum
hafði staðið að Jack væri mjög
vel efnaður maður. Var nokkuð
eðlilegra en að þessi ríki maður
veitti fjárhagslega aðstoð til leik-
ritsins sem konan hans átti að
leika aðalhlutverkið í?
Janice hafði ekki sagt herra
Eutherford frá því að Jack væri
mótfallinn því að hún tæki upp
leikstarfsemi á nýjan leik. Hún sá
enga ástæðu til að minn á það enn
sem komið var.
„Hlutverkið er gert aðeins fyr-
ir yður“, sagði herra Anderson.
Hún brosti til hans yfir borðið.
, Þakka yður fyrir“.
„Ég hef leitað mér upplýsinga",
sagði hann, „og það virðist mögu-
leiki á því að fá leikhús eftir sex
e-ða átta vikur. Við verðum að
ráða leikarana, leikstjórann og
byrja æfingar".
Á meðan þau drukku kaffi og
líkjör, las hún fyrsta þáttinn. Hún
varð óneitanlega fyrir vonbrigð-
um. Samtölin voru vafalaust
skemmtileg, en aðalkvenhlutverk
ið var ekki eins og hún hafði
hugsað sér það. Hún hafði haldið
að hún yrði kvenhetjan, en aðal
hlutverkið hjá herra Anderson
var uppgjafa dansmær, metorða-
gjörn og sínk, sem giftist gömlum
miljónamæring og gerði bæði sér
og honum lífið óbærilegt, og sömu
leiðis börnum hans uppkomnum
frá fyrra hjónabandi.
„Ég skil ekki að þetta hlutverk
eigi svo vel við mig“, sagði hún
stamandi.
Mennirnir tveir litu hvor á ann
an aftur. Þeir höfðu hálft í hvoru
búist við þessu. Lennox sagði
sannfærandi: „Kæra Janice, sagði
ég þér ekki að þetta væri „karakt
er“-hlutverk? Hvernig getur þú
búist við því að verða fræg á einu
kvöldi í leikhúsi í London ef þú
leikur bara venjulega kvenhetju?
í þetta hlutverk verður að vera
falleg kor.a, og þú ert það. En
þetta hlutverk krefst einnig hæfi
leika og ég er viss um að þú hefur
þá líka. Ég held að þú hafir þá
í ríkum mæli“.
Hún leit upp. Hún var orðin
rjóð aftur í kinnum, og augu henn
ar ljómuðu. Mikla hæfileika,
sagði hann. Já, það var satt.
Derek hafði sagt að hún hefði
Snga hæfileika. Það væri gaman
að sýr.a honum að hann hefði j
haft á röngu að standa. Hún j
mundi vilja íórna öllu til að lítil-1
lækka hann. „Karakter“-hlut-1
verk. Það var ágætt. Hún mundi j
verða fræg. Derek mundi falla áj
kné fyrir framan hana og viður- |
kenna að hann hefði haft á röngu
að standa.
,,Ég tek leikritið með mér heim
og lýk við að lesa það þar“.
Jack reis upp. Hann þurfti að
segja henni nokkuð og hann þótt-
ist viss um að betra væri að ljúka
því af sem fyrst. Hann vissi ekki
hvers vegna hann þurfti að telja
í sig kjark til að segja henni frá
boði Bruce lávarðar, En hann
hafði hliðrað sér hjá því að minn;
ast á það við hana í tvo daga. I
kvöld hafði Alice gefið honum
nýtt hugrekki.
„Manstu eftir Bruce Andrews?“
spurði hann. „Hann var í kvöld-
veizlunni áðan. Hann bað mig um
að lcomað með í rannsóknarleið-
angur til Haiti í Vestur-Indíum.
Við eigum að leggja af stað innan
mánaðar. Ég . . ég sagði að við
mundum koma“.
Hún starði á hann eins og hún
tryði ekki sínum eigin eyrum.
„Sagðír þú að við mundum
koma?“
„Já, auðvitað“, sagði hann.
Hann talaði hátt til að missa ekki
kjarkinn. „Þetta er tækifæri sem
mér býðst ekki aftur. Margir þátt
takeridanna taka konurnar sínar
með, svo að þú verður ekki ein-
mana. Það verður gaman fyrir
þig. Við verðum fjóra eða fimm
mánuði í ferðinni“.
14. kafli.
Janice starði á hann með skelf
ingu í augunum og reiði sauð
niðri í henni.
„Áttu við að þér sé alvara um
að ég .. ég fari þetta með þér?“
stamaði hún.
„Auðvitað vil ég að þú komir
með mér“. Hann brosti. „Ekki
mundir þú vilja að ég færi án þin
svona skömmu eftir að við erum
gift“.
,,Nei .. en .. en“, sagði hún.
Svo varð þögn. „En Jackie, þetta
er ekkert ferðalag fyrir kven-
fóik .. eintómir svertingjar. Ég
hef lesið um þennan stað .. ég
hef lesið margt hræðilegt þaðan.
Það eru eintómir svertingjar, sem
borða menn“.
Hann hló.
„Hvaða vitleysa. Það er sið-
menntað fólk. Það er forseti þar
og stjörn, eins og við höfum. Fólk
ið er ekkert frábrugðið okkur að
öðru leyti en því að það er svart
á hörund".
„Elsku Jack .. ég veit ekki
hvað ég á að segja.“
Hún snéri sér frá honum og
beit 1 neðri vörina. Hún var í
mikillí klipu. Hann vildi að hún
færi með honum á þessa villi-
mannaeyju, þar sem voru bara
svertingjar, og þar átti hún að
vera í fjóra eða fimm mánuði.
Einmitt núna, þegar henni bauðst
þetta einstaka tækifæri til að geta
sér frægðar á leiksviðinu í Lond-
on. Hún hélt meira að segja á
hlutverkinu í annarri hendinni
undir sænginn. Hún hafði verið
að lesa það þegar hann kom Því
meira sem hún las af þvi, því
vissari varð hún um að herra
Rutherford hafði á réttu að
standa. Þetta var stórmerkilegt
leikrit. Það mundi vekja mikla
hrifningu og hún mundi verða
fræg sem aðalleikandinn.
Hún hafði hugsað nákvæmlega
um það hvernig hún ætlaði að
segja Jack frá því. Hún ætlaði
ekki að láta hann vita neitt fyrr
en nokkrum dögum áður en sýn-
ingamar ættu að hefjast og þá
mundi vera of seint fyrir hana
að draga sig í hlé. Það gæti verið
að í hart færi á milli þeirra, en
hann mundi láta undan að lok-
um. Hann mundi skilja að hún
gæti ekki hætt við hlutverkið á
síðustu stundu. Og nú var hann
að stinga upp á því .. nei, hann
var að segja henni að hún ætti að
koma með honum í ferðalag sem
tæki fjóra—fimm mánuði. Voru
nokkrar líkur til þess að herra
Anderson mundi fresta æfingum
lese
DEMANTSFUGLINN
XIX.
við Hans. „Við skulum einhvern tíma reyna að borga þér
fyrir Iífgjöfina,“ bættu þeir við.
„Við skulum ekki eyða tímanum í óþarfa mælgi, heldur
skulum við hraða okkur á fund föðurs okkar. Ég hefi nú kló-
fest demantsfuglinn, sem hann treysti ykkur til að finna.
En í þess stað brugðust þið honum, en stunduðuð svall og
ólifnað“. sagði Hans við bræður sína.
„Ef til vill hefði ég ekki átt að bjarga bræðrum mínum
frá hengingu, eins og refurinn hafði ráðlagt mér. Það verð-
ur mér kannske að faili. En við sjáum nu hvað setur,“ húgs-
aði Har.s með sjálfum sér.
Nú hélt allur hópurinn af stað heim í kóngsgarð, en löng
ferð var fyrir höndum. Það var nefnilega ekki hægt fyrir
þau öll að stíga á bak demantshestinum — hann bar ekki
nema tvennt, en þau voru fjögur að tölu.
Næsta dag var mjög heitt í veðri, og gerðust þau þá ákaf-
lega þyrst, en hvergi gátu þau komið auga á vatn, þar sem
þau gætu svalað þorsta sínum.
Þegar þau voru orðin úrkula vona um, að þau myndu
finna vatn til þess að drekka, kallaði elzti bróðirinn allt í
einu upp: — Hér er vatn! Hann hafði komið auga á brunn.
Þau hlupu nú að honum, en þá reyndist hann tómur.
Með því að Hans var orðinn dauðþreyttur, settist hann á
brunnbarminn og ætlaði að hvíla sig þar andartak. En þá
réðust bræður hans á hann og hrintu honum niður í brunn-
inn. Síðan tóku þeir kóngsdótturina og flýttu sér allt hvað
af tók heim í kóngsríki.
Af Hans er það að segja, að hann skall niður á botn brunns-
ins. Failið var nokkuð hátt, en þó meiddi hann sig ekki
meira en það, að hann gat staðið upp. Það hafði verið langt
•síðan brunnurinn hafði verjð notaður, og var því kominn
talsverður gróður í botn hanp. Var því mýkra í botni brunns-
VOHIiBILL
TIL SCLU
Bedford, smíðaár 1943, 3—t
tonna, með framdrifi, lítið
notaður ög vel með farinri.
Vélin árs gömul, mikið af
varahlutum, lágt verð. Er
kaupandi að jeppa og girð-
ingarstaurum. Uppl gefur
Jón Gunnarsson, sími 81952,
kl. 12—1 og 6—7 í kvöld og
næstu tvo daga.
Enska *—
Vélritun
Óska eftir að komast í sarr.
band við karl eða konu, sem
getur tekið að sér, sem auka
starf, sjálfstæðar bréfa-
skriftir á ensku fyrir minni
háttar fyrirtæki, ásamt vél-
ritun. Leggið nafn og síma-
númer, eða heimilisfang inn
á afgr. blaðsins fyrir helgi
merkt: „Hallar. — 4G8“.
Vil kaupa, milliliðalaust,
fremur lítið
Einbýlishús
í Reykjavik, Hafnarfirði eða
nágrenni. Tilboð merkt: —
„Einbýli — 469“, sendisi
afgr. blaðsins fyrir n.k.
sunnudag. —-
Sjómaður óskar eftir
2 herbergj'um
og eldhúsi
nú þegar eða 14. maí. Mikil
fyrirframgxeiðsla, ef óskað
er. Tilboð sendist blaðin.i
fyrir hádegi á föstudag, —
merkt: „Reglusemi — 465“
Maívömkaqpmenn
Nolckurt magn af reyktum
rauðmaga tilbúið til af-
greiðslu í maí. Tilboð send-
ist Mbl. fyrir laugardag —
merkt: „Hagstæð kaup -—
470.“
Hjón með eitt barn óska
eftir
1—2ja herb. íbúð
í Reykjavík eða Hafnar-
firði. Uppl. í síma 3587, -—
milli kl. 5 og 8 næstu kvöla
Tejgja og Spennur
í boði
Við geturn afgreitt teygjui
og spennur fyrir teygjubelti
gegn bankatryggingu í
Kaupmannahöfn. Sýnishorr
send eftir óskum.
GeUings Fabriker
Borgergade 108,
Köbenhavn K.
LAW
Vel tryggðir víxlar keyptir
með sérstökum skilmálum.
Upplýsingar í bréfi merkt:
„Trygging — 471“, leggist
inn á afgr. blaðsins.
TIMBURKUS
nýtt, 20 ferm. að stærð í ó-
samsettum flekum, ti'. sölu.
Heppilegt sem sumarhús
bílskúr eða þ. u. 1. —
GuSjón Steingrímsson,
lögfræðingur, Strandgötu 31
Hafnarflrði. — Sími 9960.
Eitt herbergi
og eldhjús
í kjallara, með öllum þæg-
indum, til leigu í nýju húsi
nálægt Miðbænum. Tilboð
merkt: „Reglusemi — 473“,
sendist afgr. Mbl., sem fyrst
GOLFTEPPI
DREGLAH
VARÐAN
Laiigaveg 60, sími 82031
KAPUEFNI
Og
KJÓLAEFNI
vortíakan
¥ARÐAN
l.augaveg 60, sími 82031
Glugga-
ifaMaeffni
ýmsar gerðir.
VARÐAN
I.augaveg 60, sími 82031
NÁTTKJÓLAR
NÆRFÖT
VARÐAN
ILaugas'eg €0, sími 82031
’flf.rn*-
SKYRTUR
úr nælongabardine
Hern-
Frfóaiabindi
YARÐAN
ILangaveg 60, sími 82031
ÍK V E N-
PEVSliR
»11 og ísgarn.
YARÐAN
l.augaveg 60, sími 82031
(£f
INjlon sokkar.
VARÐAN
Langaveg 60, sími 82031
Kveabuxur
(prjóuasilki) verulega ó-
dýrar. — Barnaullarbolir.
Freyjugiitu 1. sími 2902.
Vantar mann til
svefc&astarfa
á bse í nágrenni Reykjavík-
ur. Uppl. í síma 5302, Kára-
stig 13. —
Ráðskona
Kvenmaður óskast til að sjá
tvm lítið heimili. Góð húsa-
kynni.. Aðeins tilboðum, sem
rnynd fylgir, svarað. Mynd
endursendist. Tilboð með
nppL leggist á afgr. Mbl.,
fyrir 31. þ.m. merkt: „Hús-
íeg — 466“.
í í I í I!
i H f i f f ií'