Morgunblaðið - 19.08.1972, Síða 7

MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 19. ÁGÚST 1972
7
Sminútna
krossgðta
Lárétt: 1 Btliar — 6 mjög —
1 vanidu tíkapd — 10 veáðainfiæirá —
12 munrair — 14 á fsetá — 15
miennitaigoafnum — 16 íaecSa — 18
máðið t il.
Lóðrétt: 2 fæöa — 3 fislk — 4
dktart umdaintíkiiDlið — 5 grróður-
seitiið — 7 sjá etPtár — 9 koma
amnga á — 11 stöfuan — 13 sfloáD
— 16 saimrtierígiimig — 17 tweir
eámis.
Bridge
Margir hiatfa gaman af því að
sij'á hvecnmiig fnætgir brddigieispiBiair-
ar segja á spiMm og á þetta sér-
títaiktega við um stomimiuspiE. Hér
fer á efitir spll frá leiíkm<uim milUi
Ifteuiáu ag Bretlandis í Olympiiu-
mótamu 1972, þar seim báðar sveiit
trmar sögðu sdeimmiu, en þó með
nokíkiuð másmiunainidi hætti.
XOKiHK:
S: G-10-9
H: K-G-9 4-3
T: Á-7-5
L: 7-5
AUSTUR:
S: 7 5
H: 10-5-2
T: 108-6
L: G 9 8 6 3
SUÐUR:
S: Á-4-3-2
H: Á-D-7
T: K-D-9
L: Á-K-D
Við annað borðið séitu itötislku
Kpiíl&ramíiæ Forquet og Gairozzo
N.—S. og sögðu þanniig:
N: S:
P. 1 II.
1 hj. 1 gr.
2 t 2 hj.
2 [gr. 6 gr.
Tveggja tígla sögnin segír írá
3 héspitom (Ás = 2 háispil, kómg-
ur = 1 háspil) og tvegtgja granda
sögnici segir frá 5 — lóit í
hjiamta mieð háispóBi. Bftiir þesisar
lutppíýsiinigiar veit suður (Garoz-
2») að þeir eiiga 12 slagi, en að-
einis 12 slagi, og samlkvæmt því
oegiir hamn hálifsOeimtmu.
Við hiitt borðið sáitu brezJvu
spiDaraimir Priday og Rodrigue
N.—S. og sögðu þamrKig:
N: S:
P. 2 1.
2 hj. 3 hj.
4 t 4 gr.
5 sp. 6 1.
6 t. 6 hj.
Á sama hátt og við hitit boirð-
ið þá gafur norður upplýsáng-
ar um 3 háspil með 5 spaða sögn
immd. Með 6 laufum þá er boðið
upp á aisöemímu ef norður á eiitit-
hvað aukalega, sem féiagi hamis
Ihefur ettóki þegar fengið uppdýs-
imigar um. Með sex tígBtum
er þessu svarað neittamdi og loka
eögnin varð háiifed«emmia.
VBSTUR:
S: K-D-8 6
H: 8Ö
T: G-4-32
L: 10-4-2
GANGIÐ
ÚTI
í GÓÐA
VEÐRINU
á

DAGBOK
BARNAWA..
BARA HUNDUR
EFTIR PER SIVLE
var nú niður kominn. Ég
fór tvisvar upp í fjall til
að leita bans, en ég hvorki
sá hann né heyrði.
VII.
Um þetta leyti voru
kýmar fluttar heim úr
selinu og sauðfénu var
sleppt í túnið.
Svo íór að hundurinn
vék æ meira úr huga mín-
um sakir umhugsunar um
annað fjórfætt dýr ....
það var lítið hrútslamb,
sem guðmóðir mín, Ingi-
björg Seim, hafði gefið
mér um vorið. Það hafði
mi®st móður sína, krílið
litla, þegar ég fékk það,
og ég fóstraði það þangað
til því var sleppt á fjallið.
Það voru hrein býsn hvað
anganóran hafði stækkað
um sumarið. Og þvi höfðu
vaxið svolítil horn, þar
sem aðeins höfðu vexið
vfsa-r að homum um vorið.
Og hvað það gat verið
blíðlynt og gáskafullt! t>að
leið ekki á löngu þar til
við tengdumst vináttu-
böndum á ný. Það kom
skokkandi til mín um leið
og það sá mig og dillaði
dindlinum.
. t>á komst sá orðrómur á
kreik að búfénaðinum
væri síður en svo óhætt í
fjallinu vegna vargs, sem
þangað væri kominn. Við
fréttum til dæmis frá
næsta bæ, að í síðustu viku
hefðu fundizt tvö lömb og
fullorðin geit rifin á hol
og hálfétin.
Ég varð strax hræddur
um lambið mitt, ekki sízt
vegna þess að heimalning-
ar halda sig oft sér utan
við hópinn. Ég lofaði sjálf-
um mér því að næsta dag
skyldi ég hafa það inni.
Og óttí minn reyndist
ekki ástæðulaus, því strax
sama kvöld kom fjárhóp-
urinm ofsahræddur á
harðastökki heim, eins og
skógarbjöminn sjálfur
væri á hælum hans.
En hrútslambið mitt var
ekki þeirra á meðal.
Ég var búinn að fara
þrisvar sinnum yfir allan
hópinn með þungan hjart-
slátt, þegar Óli, daglauna-
maðurinn hjá okkur, sem
hafði verið að höggva
faðmaskíði uppi í skógin-
um, kom hlaupandi með
uppglennt augun.
„Nú sá ég, hvaða vargur
hefur verið í fénu,“ hróp-
aði hann. „Haldið þið að
það sé ekki hundkvikind-
ið, sem Englendingurinn
skildi eftir."
FRflMHRLÐS
Sfl&fl
BflRNflNNfl
Hv&ð helduröu að Helga hafi fí-ugið í jóiaglöf? Þú gefur Rval-
að forvitm þinni með því að draga strik á miíli talnarma cg
byrja á einum.

DRÁTTHAGI BLÝANTURINN
* *
SMAFOLK
— Hvað ertu að gera Sérðu Snata nokkurs
þaxna uppi í trémi? Ktaður? Við klifruðum
— Leita að svolitlu. hingað upp saman en nú
get ég hvergi séð hann. ...
— Hunctar klifra ekki
upp í tré. . . .
— Satt segirðui!
FERDINAND