Morgunblaðið - 19.08.1972, Side 13

MÖRGUNBLAÐIÐ, LAUGAHDAGUR 29. ÁGÚST 1972
13
HIMHORF
Anders Hansen:
Sjálfstæðis-
flokkurinn
og unga f ólkið
Mikil áhrif
ungs fólks
Öllum stjómimálafloikkum
sem œtla sér að geta haft
einhver áhrif á viðkomandi
samfélag í nútíð og framtíð,
hlýtur að vera það kappsmál
að hafa sem flest un,gt fóik
í sámim röðum. Allir stjórn-
málaleiðtogar keppast því
við að tala um nauðsyn þess
að ungt fóik sé i áhrtfastöð-
um í flokkum sínum og hve
auðvel't sé fyrir ungt fólk að
komast i þær stöður. Þann ig
er stefna þeirra í orði a.m.k.,
en um efndimar er oft allt
aðra sögu að segja eins og
genigur. Sjáilfstæðisflokkur-
inn hefur haft þá gæfu til
að bera að ungt fólk heíur
jafnan verið þar mikils met-
ið og það hetfur haft táltölu-
lega mjö'g mlkii áhritf á
stetfniu og starf flokksins á
hverjum tóma.
En eiinmitt þegar þessi
gleðilej'i sannindí eru höfð í
buga, þá hljómar það e.t.v.
siem argasta öfugmæli þegar
sagt er að hvergi eigi ungt
fóik eins erfitt með að beita
áhrtfum sinum eins og innan
félags ungra sjálfstæðis-
manna. En þetta er sarnt sem
áður staðreynd, hryggiieg að
vísu, en staðreynd samt. Skal
þetta nú útskýrt nokkru
ntámr:
Klapplið
Forystumenn ungira sjálf-
stæðismanna virðast allt of
oft líta á óbreytta félaga sína
sem klapplið eingöngu, sem
til fárra annarra hluta sé
notandi. Hinn almenni félags-
maður er alltaf velkominn el
það vantar kfapplið á fundd,
eða þegar þarf að bera út
blöð eða fara í kröfugömgu.
Þess utan er eimna bezt að
hann haldi sig bara heima og
biði unz á hann verður kallað
aftur. Slíkt leiðir af sér doða
og áhugaleysi meðal félags-
mannann-a, sem orsakar það
að langmestur hluti félag-
anna er óvirkur með öllu og
úr öfflum tengslum við for-
ystumenn félagsins. Heim-
dallur F.U.S. í Reýkjavík er
ljóslifandi dæmi um slikt
vandamál. Féiagsmenn skipta
þúsundum en virkir félagar
eru sennilega innan við 30
talsins. Allit er þetta að min-
um dómi stjóm félagsins að
kenna; hún hefur oft með
fádæma klaufaskap unnið
markvisst að því að spila
einingu félagsins með aðgerð-
■um sánutn.
Gott dæmi uan slikt er 45
ára afimeelishátíð Heimdallar
sem haldin var á sl. vetri.
Ekki vanitaði að hátíðin væri
auglýst með pompi og pragt:
góða veizlu gera skal. En
þegar dagskráin var skoðuð,
kom i ljós að fátt var þar við
hæfi ungra manna. Engin
vinsæl hljómsveit sikyldi leika
íyrir dansi. Krafizt var sam-
kvæmisklæðnaðar, en hann
hygg ég að fátt uong-t fólk eigi
nú á dögum. Og svo eins og
til að kóróna þetta allt sam-
an var aðgangseyririnn „að-
eins“ 1000 kr. Þar með var
það endanlega tryggt að að-
eins örfátt ungt fólk mundi
sækja samkomu þessa, enda
varla á færi þeirra er á skóla-
bekk si-tja að punga úr 1000
krómum fyrir eitit ball. Einu
svörin sem ég fékk er ég
spurðist fyrir um hverju hið
óhóflega miðaverð sætti, voru
þau, að með eimhverju þyrfti
að borga alla boðsmiðana. Að
vísu var það tekið fram að
hægt væri að fá miða á dans-
leikinn eingöngu og koma þá
er málsverði væri lokið. Höfð-
inglega boðið! — Hver kærir
sig uim að koma sem einhvers
konar annars fflokks gestur
þegar þeir fimgurloðnu voru
búnir að belgja sig út af dýr-
indis réttum og glitrandi
veigum? Og árangurinn lét
ekki á sér standa: Þessi af-
mælishátíð ,,ungra“ sjálfstæð-
ismanna varð að eins konar
gamlirigja satnkomu, og með-
alaldur gesta var langt yfir
fertugt. Að þessu hlógu svo
andstæðingar fflokksins langt
fram á vor, en forystumenn
þeirra hugsuðu sér gott til
glóðarinnar í náinni framtíð,
ef þetta var öll sveit „ungra“
sjálfetæðismanna.
Sjálfkjörinn
listi
Sama máli gegnir að min-
um dómi um hina svonefndu
klúbbfundi Heimdallar. Þar
eru það í raun aðeins upp
ko-mnir menn eða ríkir pabba-
drengir, sem hafa ráð á að
fara út og kaupa sér dýran
ma.t sem einhvers konar að-
gangseyri að ræðuhöldum.
En það er víðar pottur
Anders Hansen
brotinn, Hver er ástæðan fyr-
ir þvl að jafnan er sjálfkjör-
inn listi ,uppstillingarnefndar‘
til stjórnar og f.ulltrúaráðs
Heimdallar? Hvers vegna eru
forsvarsmenn fflokksins á
kappræðufundum og víðar
jafnan beðnir að koma
fram fyrir hönd félagsins en
ekki valdir á einhvern raun-
hæfan og Iýðræðislegan hátt
eftir getu og hæfileikum?
Þessu og mörgu öðru þarf
að breyta ef ekki á illa að
fara. Samkomur félagsins
þarf að gera þanniig úr garði,
að öllum meðlimum félagsins
sé kieift að sækja þær. Bnn
fremur þartf að haga vali
skemmtikralta þannig að
samkomumar verði bœði vin-
sælar og fjölsóttar, en það
er bein forsenda góðs félags-
anda.
Á hausti hverju skal hefja
starfsemi leshriniga, umræðu-
hópa og ræðunámskeiða, þar
sem færi saman að menn
öðluðust þekkingu og hæfi-
leika til að tjá sig á almenn-
um vettvangi. úr þessum
hópi myndu siðan koma sjálf-
krafa forsvarsmenn félagsins.
Þannig ætti að vera hægt að
kornia í veg fyrir atvik eins
og það er kom fyrir á kapp-
ræðufundi milli ungra sjálf-
stæðismanna og Alþýðubanda
lagsins fyrir síðustu alþingis-
kosnmgar. Þar talaði af hálfu
Heimdallar eift af yngri þing-
mannsefnum sjáMstæðis-
manna. En þrátt fyrir þann
frama virtist hann alls ekki
kunna skil á einföldustu und-
irstöðuatriðum góðrar ræðu-
mennsku. Orsakaði hann það
með framkomu sinni, að
sjálfstæðismenn hreinlega
töpuðu fundinum út úr hönd-
unum á sér en kommúnistar
máttu hrósa sigri.
Aldursmörk
Að lokum vil ég benda á
eitt atriði sem mér virðist
vera kominm tími til að sé
tekið tíl umræðu, en það er
um aldursháimarkið í félögum
ungra sjálfstæðismanna. Það
eru nú 35 ár, en ég teldi það
mjög til bóta ef það yrði
lækkað niður í 25 ár. Það er
of mikið bil á milli þeirra
elztu og þeirira yngstu til þess
að góð samstaða náist. 35
ára gamaH maður er alis
ekki ungur í sama skilningi
og 16 ára gamall unglingur.
Þeir eiga fátt sameiginlegt og
áhugamál þeirra liggja nær
aldrei saman. Þetta oisakar
klotfning og togstreitu innan
félaigsins og eykur alls ekki
á sameiníngartilfinnmguna.
Ég hef hér að framan
minnzt á margt það í stjórm
og skipulagi félags ungra
sjálfstæðismanna sem mér
fínnst að gæti farið betur.
Ég geri mér þó vel ljóst að
vafalaust kunna að revnast
gallar á tillöguim minum og
sumurn finnst e.t.v. sem ég
taki sums staðar full djúpt
í árinni. En hvað um það, þá
er þar þó kominn umræðu-
grundvöllur, og tilgangur
greinarkorns þessa var fyrst
og fremst að vekja menn til
umhugsunar um Sjálfstæðis-
JHokkinn, starf hans og hlut-
deild ungs fólks í þvi. Sjáltf-
stæðdisistefnan á annað og
betra skilið en að lenda í nið-
umíðslu og svívirðingu vegna
klaufaskapar og hugsunar-
leysis arftaka flokksins sem
við hana er kenndur.
Bygging Þjóöarbókhlööu:
Undirbúningur
í fullum gangi
!;t‘
: ÐOaðiniu hetfur borizt eftiirfar-
eradi fiétt'atiilikynn.iinig firá Aiki-
tigkítatfétliaigii Mlamds:
f, tilefm atf firóttaviðtali við
arikiteteta Þj óðarbókhlööuin n ar,
sem birtkst í MargunMaðinu,
sunmi'daigiinn 30.7. ’72 uindii- sömu
sfyrifrtsögTi, viöll sitjótm Arkiiteteta-
iélagis ísöands koma með efitirfar
eundi aitriuig'asemdi r:
: 1 otfanigreindu viðtiaili er hatft
efitiir aateitelatiuim Þjóðarbókhliöð-
wran'aff, „að verkið væri á byrjun-
arotigi. Þeir hetfðu verið að vinna
xneð bókasatfnsmönnum að nánari
gagnasöfnun ©g úrvinnslu á þess
gögnuim, til að ganga frá end
WlJegTÍ forsögn, sem siðíin er
hægt að i byggja tillöguteiknimgar
«g áiiiunikaldandi vimni á.“
Enmfiriemiuir segir: .dBatki er
búið að ákveða, hve margar hæð
ir hún verður. Afstaða á lóðinni
og útfærsia hússins yfirleitt kem
ur til með að ráða þar mikiu. Til
dæmis er ekki vitað hvenær
iþróttavöUurinn víkur af Melun-
um eða hver áhrif stækkun Sögu
kann að hafa á staðsetninguna."
Bkki eir aðra állylkitiun hægit að
draigia aif firéttaiviðtaliiiniu, etn að
byiggingarniefnd Þjóðarbíikihjlöð-
uinmar hatfi 'nú Iofcsins viðurkenntf
þá skoðun meiæihliuita féfaga A.l.
og ýmiissa annarra álhutga- og
tfagmainm, siem f jötmanntu á
tfundi í Norræina húsin'U út ai
máliiniu, að forvinna öll, svo sem
gaignaisötfniuin og fioaisögn („paó-
gramimea'iimg"), sé enn ekki á því
atiigi, að, naumíhaafit hatfi veiráð að
talla um að hetfj'a teilkn'ivinnu atf
fuMum krafti, í þeim tfflgangi að
reisa byggiraguna fyrir þjóðhátíð
arárið 1974.
Atf framanskráðu er a'Utgljöst,
að fuM ástfæða var fiyiriifr stfjóim
A.í. að vaira bygginigarhetfnd Þjóð
airbóik'h t öðumn a r við hvens konar
fruimhliaupi í þessu méM, og fiagn
ar Sffcjómin því, að funduirinn í
Noi-ræna húsinu og aðrar aðgerð
ir, hatfa þá leitfit tiE þeiss, að bygg-
inigamieínidin hefur séð að sér
vairðandi uHidiirbúnimg, og að viiss
von er fyriir hendi um faiglietgan
íraimganig máHsins oig viraniubrögð.
Fiét+ajv'iðtal'ið geiflur einnáig tii
kynna, að nú sikortir ektei þann
tíma, siern var talimn aðalástæðan
tfyri.r þvi, að byiggingaimefndin
og aðrir ráðamenn voru ektei til
viðræðu um almenma samikeppni
uim teifeningar af Þjóðai’bókhlöð-
unni.
Þetfta er hvoriki fytrsta né edna
málið, þar sem stjórn A.l. heflur
veráð tjáð aí róðaimönmuon, að
hún sé því rniðuir of sieirat á ferð
inni, og ekiká iengur tftmi till að
verða við ósfeuim eða ábemding-
um hennar. Siðar hefur hins veg
ar komið í ljós, að táimlinin sem
„Sikotnti", var fýrdr hemidi, en fiór
í önnuir srtörf eða rlnátt á fram-
kvæmdum. Br þar Skemmst að
minnast viðræðna srtrjórnar A.í.
við ráðaimerm og fteiiri varðandi
teikningar atf nýrri tann&æifcna-
deiid.
Að minnast ellefuihuinidi'u& ára
byigigðasögru þjóðarinnar með
nýrri Þjóðairbófehlöðu, er mjög
þakfearverð hugmynd, ef vel er
að máliwn sta'ðið, hinsvegar virð
i®t stjóm A.l. he®dur litil háitið
arbragur hafa verið á framfeomu
og gierðum bygginganefindar um-
rasddrar bygginga'r, viðvifejandi
undirbúnirag allan og ráðstöfuin
veirikefnisiiinis.
Reytejavík í ágúsrt 1972
Stjóirn Arfei'tektaféíags IsJands,
Guðrún Jónsdóttir, formnaðuir,
Kóbert Pétursson, gjaidteeri,
Jes Einar Þorsteinsson, ritari,
Guðm. Kr. Kristinsson, meðstj.
Hraunbœr
Vönduð 4ra — 5 herb. íbúð á 2. hæð í fjölbýlisihúsi.
Vélaþvottahús í kjallara. Bííastæði og lóð frágengin.
Til sýnis í dag.
MIÐBORG
Sími 25590. — Heimasími 26746.