Þjóðólfur - 19.04.1856, Blaðsíða 4

72 —
ur eystra kvai þegar hafa misst meir eu helmíng gemsa sinua
á þenna hátt. — Fiskiafli er mj'ig misjafn hir syura,
bezti afli á Akranesi, — og sóktu einnig Seltjerníngar á
þeirra niiu og þar vestur af vikuna sem leiþ, — minni afli
og mjög misflskiþ, bæþi hér, á Aiptanesi og Vatnsleysuströnd,
en sárlítii) um Keflavík og Njaruvfkur, eru fjöldi útræþismanna
faruir þafcan aptur, og höfðu ekki nema 40—70 flska hlut eptir
vertíþina; í Vogunum og einkum út-Garifci heflr aflinn veriíi
miklu skárri, og í Ilöfuum voru komuir mest 000 hlutir um
'páska ; þar aílauist og hákall til góþra muna.
— Skiptapar, slysfarir og mannalát. Um mán-
aíiamótin febr. —marz (?) andaþist Fredrik J. Svendsen
(Jónsson, sýslum. í Múlasýslu, Sveinssonar lögmanns Sölva-
sonar) fyr kaupmafeur á Fiateyri í Önundarflrui og .,Agent“
aí) nafnbót, dugnaíiarmabur mesti, mebau honum vannst heilsa
til, og prýbilega ab sér; hann var hinn fyrsti er verulega kom
á stofn fiskiveibum á þiljuskipum vestanlands. — 7. f. mán.
fórst bátur meb 4 mönnum í lendíngu, á Sandeyri á Snæ-
fjallaströnd, og drnkknuíiu allir monnirnir. Sagt er ab skömmu
síbar hafl báti borizt á úr Bolúngarvík, og farizt 2 menn af, en
4 verií) bjarga%. — A laugardaginn var voru hi'r margir Ak-
urnesíngar a% sækja ser salt og fleira, þar á mebal 2 menn
á bát og únglíngspiltur hinn þrifeji; bábir mennirnir voru
sagbir drukknir þegar héban fóru og annar svo mjög, ab á-
leibls steyptist hann útbyrbis, nábist samt aptur upp í bát-
inn, en þá er mælt — ekki vitum vér enn fullar sönnur á
því, — a% hinn hafl bætt svo á sig brennivíni, ab hanu hafl
lagzt fyrir og pilturinn verib einn uppstandandi til ab ná
landi; væri þetta satt, mun yflrvaldib enganveginn geta látib
þab órannsakab eía óátalib, þar sem uin líf tveggja mauna
var aí) tefla og gat verib undir því komib, ab þessi mabur
héldi sér svo algábum sem úr því var aubib; hinn, sem út-
byrbis datt, var daubur þegar ab landi kom.
(Absend) Uppástúnga til hinna hávelbomu stipts-
yfirvalda.
Af því tnenn vita ekki betur enn að lagaákvarðan-
irnar uin drykkjuskap presta og hvað við honum liggi,
séu enn í fullu gildi, og af því menn vona að rámfðr i
menntun og siðgæðum hafi og það i.för með sér, að ekki
eigi né megi taka linar nú á drykkjuskap og drahbi prcsta
heldur en lóggjöiinni þökti nauðsynle^f fyrir 100 — 200
árum liðnum, en mönnum sýnist þö á hinn bóginn, að
drykkjuskapur og drabb fari ekki siður í viixt meðal
prestanna, og máski einkum ineðal sumra Kinna ýngri
þeirra, heldur en meðal sjálfs almögans, hvar .til þó eru,
því miður of augljós dæmi,—og af því prestar sjást of
oft svona ástígs hér á strætunum, — og sama fréttist ór
tlciri kaupstöðum, —æinóngis í viðsiptasnuddi sínu búð
ór bóð, — því enginn tekur til, þó þeir cða aðrir
verði hýrir eða góðglaðir í vcizlum cða samsætum: — sem
sagt, af þvi prestar, og það ekki livað sízt sumir hinir
ýngri þeirra, þykja sjást bæði hér og í öðrum kaupstöð-
nm landsins helzt til of oft töluvert „blckaðir“ sér og
stétt sinni til óvirðu bæði í augum ótlendra og innlcnilra,
þá leyfum vér oss að stínga uppá þvi við hin hávelbornu
stiptsyfirvöld, að þau feli bæði Iðgreglustjóranum hér og
þcim i hinuin kaupstöðumun. að liafa vakandi agga á, þeg-
ar drukkinn prestur sést á strætum, og að gefa það tafar-
laust stiptsyfirvöldunum til kvnna og nafngrcina prestinn,
en þau „n ó t e r i“ hnnn síðan hjá sér.
Nokkrir Reykvíkíngar.
— Til minnisvarba yflr Dr. Jón Thorstensen hafa enu
fremur geftb: Björu Björnsson í Sviðholti 1 rdl.; Kristján J.
Matthíasson á Hlibi 2 rdl.; samtals nú inu komibó6rdl. 3 mrk.
— 31. des. 1855 voru í Reykjavíkur dómkirkju sókn
1 77 4 manns og af þeiiu í Reykjavikurbæ 1 3 6 3. A ár-
inu 1855 fæddust í sókninni 61 (af þeiin í Reykjavíkurbæ
44); únginenni voru fermd 29 (af þeim ór Rv.bæ 18);
bjón voru géfin sanian 12 (af þeim ór Rv.bæ 8); dóu 54
manns (af þeitn í Rv.bæ 40). %
, Auglýsíngar.
— 1 nóvembermánuði seinastl. í haust, deyði lireppstjóri
sign. Einar Jónsson á Ögri i Ögurs-hrepp i ísafjarð-
arsýslu, og inn kallast því hér með allir, er skuldir eiga
að krefja i bói lians, innanárs- og dags, til að koma fram
ineð kröfur sínar, og færa sönnur á þær hjá itndirskrifuð-
um. Enn fremur inn kallast allir þcir, er skulda nefndu
dánarbúi, til að borga skuldir sínar,-innan sama tíma til
niín scm skiptaráðanda, eður lil hreppstjóra Kristjáns
Ebenezerssonar i Reykjarfirði, scm svaramanns ekkju
hins látna.
Skrifstofu Isafjarðar-sýslu, á Isafirði, 8. marz 1856.
E. Thorarinsson.
— Hér með gjöri eg mínum heiðruðu skiptavinum og
ölluin almenníngi kunnugt, að eg hefi nú stofnað og komið
upp söluböð í suðurenda íbóðarhúss mlns hér i bænum,
nr. 7 í Aðalstæti, og er inngángurinn í búðina inn um aðal-
dyrnar á austurhlið hóssins, strætismcgin, sunnanvert við
nafnspjaldið scm einkennir hós initt álengðar. I þessari
sölubúð minni er uó, og innn verða frainvegis á boðstól-
um á öllum tiinum ársins fáanlegt allt það er söðla-
smiðisiðninni er ætlað að leysa af hendi og almennt cr
brúkað hér á landi; — þar á meðal eru nú lendver
(„undirdekk" eða „reiðteppi") mcð ýmsu verði.
Rúkhár, einkum af hrossum, kaupi eg fóslega því
verði, að eg borga fullt fyrir hirðingu þess og llutntng ór
öllum hinum nálægari svcitum.
Torfi Steinsson,
söðlasmíðismeistari.
Vér viljum mega vekja athygli landsinanna að því,
að þcssi söluhúð herra T. Steinssonar cr hin fyrsta
i ð n a ð a r-s ö I u b ó ð, sem hér er stolnuð cða liefir komizt
upp, að því er menn til vita, og væri betur að svo gæti
orðið hér mn ficiri iðnir, þær er Islcndíngum eru óiniss-
andi, eins og cr í öðruin löndum. Að öðru leyti þarf vart
að mæla frain með söðlasiníði hr. Steinssonar og öðrum
iðnaðarverkum lians, því það er alkunnugt, livcrsu allt
þaft er hann gerir og lætur af hendi, eins smátt sem stórt,
er prýðilega vandað, bæði að efni, smíði, og ölliim frá-
gángi. Abm.
— Næsta blaí) kemur út 26. þ. mán. og þaban í frá, fram
til Jónsmessu, á hverjum 1 a u g a r d e g i, milli há-
degis og nóns.
Útgef. og áhyrgðarniaður: Jón 'Guðmuvdsson.
Prentaíur í prentömilju Islands, hjá E. þórbarsyni.