Ný tíðindi - 24.12.1851, Blaðsíða 1

Ný tíðindi - 24.12.1851, Blaðsíða 1
III Svar til Átjánarka-Þjóðólfs. Maftur, horfðu þjer nær! liggur í giit- unni steinn. B. Th. 3>að mun ekki seinna vænna fyrir Ný Tíðindi, að þakka honum átjánarka- jijóðólfi fyrir sig, og athuga dáiítið þetta upphaf á ritgjörðinni „Ný Tíð. og br. frá Rvík í ^œivc íant>et 8. sept. 1852", sem komið er út í 3>jóð. 5. árs 97. og 98. bl. með fyrirheiti um Framhald í nœsta blaöi hans. En ekki mun þó nú þykja ráðlegt, að svara þessu fróðlega ritgjörðar upphafi orði til orðs, því úr því yrði löng ritgjörð, sem N. T. hafa ekki rúm fyrir, því þau eiga nú sem stendur ekki kost á að lofa Framhaldi síðar. ]>ar á móti verður þess ekki dulist, að hafi ritstjóri 3?jóðólfs unnið eða vinni hann löndum sínum gagn með á- minnstri ritgjörð — sem enginn mun dirfast að bera af jaí'n liprum og menntuðum manni eins og herra Jón Guðmundsson er — þá þykj- ast Tíðindin eiga þakkir skyldar fyrir að hafa orðið tilefni ritgjörðarinnar, altjend þessa fróð- lega upphafs, sem ekki er nema rúm hálförk. „Vér vitum ekki til, að Ný Tíðindi hafi til þessa orðið fyrir neinhri aðfyndni eða halltnælum á prenti" — segir ritgjörðin fyrst, og það hefur höf. nú líklega ætlað, að bæta upp. 3>ar á móti vitum vjer að Ný Félagsrit, 12. ár hafa heldur hallað á þau, jafn vel þó honum herra ./. G. hafi þar nokk- uð skjátlast í að hæfa markið. (N. F. 90. bls.). — 3>ví næst segir hanu að Tíðindin hafi liðið á fram eins og þoka, en ekki eins og Ijós; þau hafi verið fróðleg og gagnleg, haft fátt frumritað og lítið fengizt við blaðakeppni (Polemik), en þetta litla hafi þeim farizt mið- ur en vænta mátti af ritstjóranum, setn þá er um leið.dengdur með gullhamri — og það er honum sannarlega nýtt. Um þessa þokusam- líking höf. verður hjer í'átt sagt; því vjer þekkjum ekki þá eiginleika hjá þokunni, sem hjer eru geihir henni, og opt höfum vjer heyrt hana kallaða villugjarna og ógagnlega. — 3>á segir höf. að ritstj. Tíðindanna hafi efalaust haft þau í hjáverkum —¦ gaman væri að vita hvaða aðalverk hann hefur þá haft — en hvað mundi þá mega ætla um ritstjóra 3>jóöólfs, sem nú er, þar sem hann hefur þann aðalstarfa að vera nærri því allt í öllu (sbr. áuglýsingu hans í 3>jóð. 5. ári 95. og96. bl. 8. bls.) því eitthvað verðttr hann að hafa í hjáverkum, ef mikið berst að, altjend um alþing að sumri; því þingmaður er hann. En hann er, ef til vill, einn þeirra, sem hjá- verkin eru svo lagin, að þau þekkjast ekki frá.hinum. — Nú fer höf. að færa sönnur á hroðvirkni ritstj. N. Tiðindanna, og kemur þá fyrst með það, er sagt er að helztumenn bæjarins deili o. s. frv. (N. T. 86. bls.), en gætir þess ekki, að þar var ekki sagt tveir helztu menn, eins og hann gjörir úr því, til þess, að sjer verði matur úr þessu. En það er vonanda að enginn villist á þessu, þegar höf. verður búinn, að smíða sjer og spá nógti um það, hvað aðrir verði að imynda sjer út í frá. — 3>á kemur annað á sömu-bls. í N. T. að friðsemi og eindrægni sje minni, en skyldi milli sumra embættismanna bæjarins; — af þessu segist hann ei vita, en að því getur ritstj. N. T. ekki gjört, þó hoitum kunni að finnast sú óvild, sem til er meint, enn ekki vera orðin að vatni á sinni mylnu. Nú skor- ar höf. á Tíðindin að segja til helztu mann- anna og embcettismannanna, og það skulu þau gjöra — ef þau lifa — þegar ritstj. 5jóð. sem nú er, erbúinnað gjöra uppskátt, hverjir af Jærisveinum skólans hafi verið þeir fá einu, sem fíugvekfa um skúlann í lleykjavík drótt- ar þvi að, að þeir hafi talað miður en skyldi um rektor, og hvað það er, sem sama ritgjðrð segir, að í hafi skorizt í sumar milii rektors ogyfirstjórnenda skólans. ^essu næst fer höf. að færa til ýms óblaðaleg orðaliltæki í N. T. og er ekki vert að svo komnu að elta hann á þeim; því hann má vita það maðurinn sá, hvað hann segir í því efni, fyrst hann getur ekki fundið níðblœinn á grein Firimarks- mannanna um andlitsmynd herra Árna; því það eru þó margir af lesendum og kaupend- um $jóðólfs, nem hafa Jundið hann, svo það er ætlandi, að níðhöggið verði að engu, nema ef það kæmi upp úr kafinu, að fyr iiefrid grein ftrimarksmannanna, væri rjett kallað níðhögg, og þá væri ekki að undra, þó N. Tíð. hefði sýnst vera á henni níðblær. — Að þessu búnu kemur það, sem höf. kallar ópolavdi af N. T. en það er að þau skyldu vera svo vandoirk,

x

Ný tíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný tíðindi
https://timarit.is/publication/77

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.