Norðanfari - 01.11.1864, Qupperneq 4

54
fyrir þann, scm a¥> frelstí oss
frelsarann, sera afe dó 5 kross.
Gísli Eyvindsson.
Saknafearstef sorgmæddrar mófeur.
Um sumarkvöld þá röfeull rennur
rósfingrafeur afe köldum sjá,
kvöldrofeans loga blisife brennur
bláhvolfi hirains vífeu á ;
saknafeartárin silfurtæru,
þau svala bezt þá annafe dvín,
blikandi fella blómin skæru
og beygja fögur liöfufe sín.
Eins hníga tárin ástarvakinn
af augum voiura helg og tær,
þegar vjer lítum láfei þakinn
ljúfasta vin er áttura vær.
Vakir þá eitt í aufeu hjarta
sem aptanrofei afe lifenum dag,
endurminningar blisife bjarta,
um betrMífc og glafeann hag.
Tindrandi af auga tárife hnígur
titrandi lífsiris æfear slá,
frá örmæddu hjarta andvarp stígur,
upp til þín fafeir himnuni á;
hún sem jeg imni heitast lífea,
hvílir í jörfeu fölur nár
harmþrungnu mófeur hjarta evífea,
hryggfea og sorga opinn sár.
Ástanna föfeurs algófe höndin
elskuna veitti hjarta manns,
og ástarinnar blyfeu böndin
bindast saman afe ráfei hans,
allt eins þau slitua afe hans viija
einnngis þó um litia lirífe,
því þeir sem hjer í heimi skilja
hittast aptur á betri tífe.
Svifinn ertu frá harma heimi,
lians fyrri en gæti blekt þig tál,
í himindýrfear geisla geimi
glansar þín hrein og óspillt sál,
þar mnn jeg sífear sjá þig dótlir,
er sorgum heimsins hverf jeg frá,
þar sem afe allar alheims dróttir
alsælu hrcinnar notife fá.
Kr. Jónsson.
f
Kristján, Olafsson.
Vife banasæng þína jeg brófeir minn stófe
bólgife mefe hjarta af harminum hljófe;
mannanna hendur ei rnegnufeu hót
á meinunum daufeans afe vinna þjer bót,
man jeg þafe æ mefean lifi!
Helbrostnum augttm þú horffeir á mig
jeg hneig þjer afe bai minum kvefejandi þig,
drottni þú liffeir í dýrfelcgri von
drottni þú trúfeir og fólst þig Gufesson
dapur í daufeans afesvifi.
Man jeg þig líka hjá Iæknum á hól,
þá Ijekum vife okkur um sóleyjar ból,
mefe fjólunum ungum vife fiflanna krans
fagurt var lífife í barnanna dans
og sólskipife sakleysis frífea.
Afskorinn lífs fífill fegursti þinn,
fölnafei brófeir þá daufeinn kom inn,
hvíla nú bein þín á helgufeum befe
hverfur mjer æskan og sakleysife mefe
og elskunnar brosife þitt blýfea.
I sólfögrum lundi þú lifir og býr,
lijá Ijósanna föfeur í sælunni hlýr.
Jeg kyssi þijg látinn, og kyssi þig enn,
mefe kærleikans afli þafe vcríur nú senn
hverfur þá harmur og kvífei.
þ>jer fylgir minn hugur á frifearins land,
jeg fafema þig slitnar ei kærleikansband,
hjálpi mjer gnfedómur heilagur þá
í himininn komast og vera þjer lijá
Kristján minn brófeirinn blýfei.
fyrir systirina
Pálmi Jónsson.
ÁRSTÍÐIRNAR.
Eins og ungbarn fæfeist
alda fram á skaut,
Vorife, vonin glæfeist;
vex upp jarfear skraut;
efelis mófcur mundin lilý
óþroskufeu og veiku, vel
verfcur afe iiiynna því.
Sumar skrýfeist skrúfea,
skrautlig þykir mær,
hrund hin hára prúfea
hrós af mörgum fær;
í yfirbragfci frjáls og frífe
hefir fengifc fremda gnótt
fagur eyg og blífe.
Afe II a u s t i hún er orfcin
húsfreyja gófefræg mjög,
ágæt aufcar storfein
umhyggjusöm, ráfehög,
þó æskublóm ei sýni sig,
silfurbeltufe situr hún
á svipinn höffeinglig.
Lífea langar stundir,
lasna heilsu kjör
lífcur andlát undir,
eyfeist líf og fjör.
Veturinn sem ellin er:
kaldur daufur myrkur mefc,
megn og fegtirfc þver.
G. E.
þAKKLÆTIS ÁVARP.
f>afe er jafnan skilt afe minnast þeginna vel-
gjörfea mtfe þakklæti, og þafc því frcmur, sem
menn eru sannfærfeari um, afe þær eru sprottn-
ar af hinni sönnu kristindómsins rót, af elslt-
unni til vors naufestaclda náunga. þess vegna
get jeg heidur ekki leitt hjá mjer afe tjá mín-
um heiferafea hjerafeálækni Jóni Finsen mitt
alúfclegasta þakklæti fyrir þá stórkostlegu hjálp,
sem hann hefir aufcsýnt mjer og konu minni
elskulegri í hennar langvinnu veikindum, samt
fyrir þá miklu meinabót, sem hans lipra lækn-
ishönd og lærdómur hefir mefe Gufes hjálp get-
afc veitt henni. þessi kona mín haffei, sem
sje, f full 7 ár afe undanförnu meira og minna
þjáfest af megnri lil'rarbólgu, efeur einhvers-
konar innvortis veikindum, sem elntifcu svo
mjög, afe tiún seinast vart gat fylgt.fötum;
rjefci jeg þafe þá af, eptir ráfeleggiugu velnefnds
Iælcnis, afe láta hanaf fara ofan afc Akureyiitil
þess afe láta hann rcyna þar vife hana hina
svo nefndu brennslu afeferfe; var Iiún þar í
fullar 20 vikur, sífean fór hún aptur heitn, og
batnafci þannig smátt og sinátt, afe nú má svo
lieita afc) hún sje orfein allicii; lielir hún
sjálf sa£t mjer svo frá, afe eptir eigin rcynslu
þyrfti tilfinning sú, er leiddi af brennslunni,
ekki afe fæla nokkurn frá afe reyna þessa
Iæknisafcferfe, því hún væri vel afberandi.
Jeg sleppi lijer afe minnast á þá miklu
alúfe og umöniiun, er Iæknir Finsen bar á.vallt
fyrir konu minni, mefean hún var nifeur á Ak-
ureyri, efcur hvernig hann reyndi til á allar
lundir afe gjöra henni verti hennar þar sem
minnst mæfcusama afe anfeife var, því þetta
hvorttveggja er þessnm lækni svo eiginlegt vife
alla sjtiklinga, sem eru undir lians hendi, en
hins vildi jeg fáorfelega minnast iive mannúfe-
lega honum fórst vife okkur hjónin í peninga-
legu tiliiti. þafe var þá fyrst, afe hann gaf
mjer upp fullan helming alls þess kostnafear,
er hann sem læknir átti fulla heimtingu á, afe
sjer væri greiddur fyrir alla fyrirhöfnina á
konu minni, mefcan hún var nifeurfrá, oglieffcu
þafe ekki orfeife alilitlir peningar; þar næst ljet
liann seiula konu minni gefins mjóik á hverj-
um degi upp í lijer um bil 8 vikur, og afe
sífeustu, þegar hún var komin heim til sín, gjörfei
hann sjer næstlifcin vetur þrívegis ferfe heini
til hennar, til afe vita hvernig henni lifei, eitt
skiptife alveg heimamifc frá sjer scm er hátt á
þrifeju mílu áleifeis, en tvívegis jafnframt því
sem hann var sóttur þar í nágrennifc; án þess
afe vilja þyggja nokkra borgun fyrir. þar afc
auki sýndi liann mjer um þetta sama leyti
þann mikla velgjörning, afc lána mjer ótil-
kvaddur talsverfca peninga, þegar mjer svo að
segja lá lífifc á, og jeg gat hvergi fengife þá
annarstafcar
þ>ar sem jeg mí er bláfátækur barnamafe-
ur, og get því ekkert endergoldife í verkinu,
þá eru þafc einungis þakklætis-tilfinningar
hjartans, sem jeg vildi mefe þessum fáu línum
hafa látifc í Ijósi, þessum háttvirta inannvini
tii handa; enn jeg vona þess stafefastlega, eins
og þafe líka er mín innilegasta ósk, afe hinn
alleina ríki gófei Gufe vildi umbuna lækniFin-
sen þennan mjer aufcsýndu, eins og sjerhvern
annan af honum í tje látin sannkallafean vel-
gjörning á þann hátt er speki hans sjer hon-
um bezt henta.
Torfum í Eyjafirfci 29. ágústm. 18G3.
Jónas Hallgrímsson.
Æuglýsingar.
— Nú á þrifeja ár hefir verifc í húsi mínu
kvennsöfeul! reifca - og gjarfealaus, sem jeg
ekkert veit hvornig ti! mfn er korninn og eng-
iiin liefir um allunn þenna tíma spurt eptir
honum, efea svo jeg viti, látifc lýsa honuni, Sá
sem á söfeul þerina vitji hans til mín og borgi
um leifc auglýsingu þessa.
Akureyii 22 september 1864.
Jón Sigurfsson
auknefndur „Vaktari*.
—■ 1. þ. m. fann jeg í fjörunni ofaniindan’
læknis húsinu sífetreyjn mefe vetlingum í vösum.
Sá sem sannar sig afc vera rjeitan eiganda
treyjunnar og vetlinganna, vitji þess hjá rit-
stjóra Norfeanfara gegn borgnn fyrir fundar-
launin og þafe sem auglýsing þcssi kostar.
Ákureyri 5. íiktóher 1864.
JóKaíin Ðahl.
— Dreyrraufeur hestur hjer um 12 ára
gamall, nokkufc lítife eitt Ijóari á fax, en dökk-
grár á tagl og mefcal hes'tur á stærfe. frísk-
legur afe sjá, inefc mark annafc tveggja, fjofeur
efea bragfe 4 hægra eyra, afe mjg minnir afe
framanverfeu, járnafeur á fiamfótum, heldur
hlaupstyggur, mefe hvatlegt auga, en klárgeng-
ur, tapafcist frá Samkomugerfei í Eyjafirfei, þá
jeg dvaldi þar á öndverfcum túnaslætti, og
lielir ei enn uppspurzt. Eru því góiir menn
umbefenir, hvar sem hestur þessi kynni fyrir
afe koma, afe halda Iionuin til skila til mín,
efeur til Vigfúsar Gíslasonar fyrrum pósts afe
Samkomugeifci, móti sanngjörnu endurgjaldi.
Einarsíöbum í Glæsibæjarhrepp í Eyjafjarfear-
sýslu 18. október 1864.
Jónas Jónsson.
Fjármörk.
Stúfrifafe liægra biti aptan. Gagnfjaferafe viustra.
Benidikt Ólafsson á Akureyri.
Sneitt framan liægra og biti framan vinstra.
Brennimark S. St. og prent tje.
Sígurfcar Stefánsson á Steindyrum á Látraströnd.
Kigaudi oij dhijrgctarmadui' BjÖrn .) é n S S 0 1).
Prentafenr í prentsm. á Akureyfi, B. M. S t ep h á n s s o u