Norðanfari - 16.06.1880, Qupperneq 3

— 81 —
austan Hornið. pó hann hafi en eigi sjezt
lijer við Djúpið. Síðan með porra hefir
mátt heita liaglaust almennt fyrir hesta og
nú er alveg hjargarhann á landi og fjaran
sem bezt dugir á förum. Bráðapest hefir
lítið áreitt í vetur, og er pað nærri furða í
slíkri tíð með óhollum heyjum. Afli á haust
og vetrarvertíðinni í góðu lagí, pegar gefið
iþefur, en mjög sjaldróið vegna storrna.
Bezt hefir fiskast út í Bolungarvík í vetur.
í ögursnesi og öðrum veiðistöðum inn með
Djúpinu hefir svo sein ekkert fengist, og
veldur pví mest kræklingsbannið til beitu,
eptir sampykkt ísfirðinga, sem pú munthafa
sjeð í blöðunum. Yegna pessa banns, sem
eigi á við hjer innra en engum gagna, og
pess vegna mega lijer margir bátar standa
uppi. Hjer hafa'menn í haust og vetur
verið friir við slys og skaðar hafa orðið miklu
minni í ofviðrunum, en líkur mætti til pykja;
einstöku menn hafa misst báta í landi og
hjallar skekkst eða folað. Sótthætt hefir
verið og pað legið í tíðinni, en fáir pó dáið
og engir nafnkenndir hjer í sýslu. 20. apríl.
Eptir að jeg byrjaði brjef petta, sem ekki
komst á póstinn batnaði tíðarfarið bráðlega,
11. marz var komin hláka, tók pá upp fönn-
ina fljótt og vel, svo við hættum að hýsa
fje viku fyrir páska. Á annan í páskum
kom snögglega skarpt íkast. en pað stóð
ekki lengi. Síðan liefir vorið verið eitt hið
bezta sem jeg man eptir, og skepnuhöld eru
eðlilega góð og margir fyrna nú hey að mun,
sem ei hefði orðið ef vorið hefði verið harð-
ara, pví djarft var ásett hjá almenningi,
heyin ljett og skemmd. Fiskaflinn enn í
rýrara lagi og mjög misjafn. í Bolungar-
vík voru peir beztu nú um helgina búnir
að salta úr 13 tunnum, peir minnstu bara
úr tveimur. Inn um djúpið er að eins reit-
íngur og hefir kræklingsbannið orðið mjög
til ógagns framan af vertíðinni, en pað end-
ar nú 30. apríl. Ekki gat veturinn liðið án
pess að slvs yrði hjer; 8. marz fórst bátur
með 4 mönuum frá Skarði í ögurssókn, voru
2 par heimamenn eu 2 til róðra úr Barða-
strandarsýslu1*.
Ur brjefi úr Laxárdalshreppi í Dala-
sýslu dags. í maí 1880. — „Síðan jeg skrif-
aði yður síðast liefir fátt borið til tíðinda.
Veðuráttufarið var óstöðugt fram í miðgóu,
pá stillti til með góðviðri og piðum, svo að
síðan hefir jafnan mátt heita veðurbliða. Tún
farin að grænka á sumarmálum og byrjað
að skera ofan af púfum fyrir góulok svo nú
á pessum vetri hefir mörg margra alda
gömul púfnakolla umvelzt'í sljetta flöt. J>ess-
ari pörfu framkvæmd er helzt til fyrirstöðu,
að mjög er fátt um jarðyrkjufróða menn og
jarðyrkjuverkfæri, en menn vona gott til að
búfræðslustofnunin i Ólafsdal, bæti smám-
saman úr pessu, pví fieiri bjóðast til að læra,
en stofnunin getur veitt móttöku, og pykir
oss hún helzt til of lítil og ekki hentuglega
fyrir kornið, pví jörðin er ekki allskostar
vel löguð til margbreytinna og mikilfeng-
legra jarðabóta, svo er hún einstaks manns
eign. Skynsamir menn hafa pví gjört pær
uppástungur, að valin jörð í sýslunni væri
með fríviljugum samskotum keypt til skóla-
stofnunar, og var petta gjört að álitsmáli á
sýsluíundi hjer i sýslu, pann 4. og 5. dag
p. m., hvar afráðið var að kaupa Ásgarð í
Hvammshrepp í Dalasýslu (50.8 hndr.) jafn-
ótt og fengist, til að stofrisetja á námsskóla
iyrir ungmenni, og fjekkst pá samstundis
loíun fyrir J/4 hlut jarðarinnar til kaups,
ályktað var að leita láns úr landssjóði, til
pess að kaupa jörðina upp á afborgun úr
I sýslusjóði, og til pess að byggja skólahús,
| ve,r pegar á fundinum safnað loforðum fyr-
ir hátt á sjöunda hundrað krónum; svo
skyldu og nefndarmenn gangast fyrir frívilj-
ugum samskotum sýslubúa; pað er pví von-
andi, að pað fái góðar undirtektir. Húsið
skal af timbri gjört og pannig til liagað, að
út megi færa annan gaflinn, ef stofnanin
yrði aukin framvegis. Jörðin Ásgarður er
vel valin til skólastofnunar, pví að par má
framfleyta stórbúi. og svo er hún með mörgu
móti vel löguð til jarðabóta og liggur i
miðri Dalasýslu, svo ekki er annarstaðar
hægra eða jafnara aðsóknar. Að öðru
leyti en sagt er, má heita tíðindalaust,
Heilsufar manna er gott og engin sjerleg
veikindi eða tiltakanleg vanhöld á fjenaði
nerna 30 sauðir fóru í sjó á einum bæ í
Miðdölum11.
Úr brjefi úr Steingrímsfirði d. í marz
1880. — „Vorið kalt og opt frost i fyrra
og sjaldan náttúrleg náttdögg, ekkert aflað
ist pví af fjallagrösum, sem pó opt hefir
verið mikil bjargarbót að, tún og harðvelli
illa sprottið, töður urðu litlar en votengi
spratt betur, svo útheyskapur varð á end-
anum góður og nýtingin hin bezta. Sum-
staðar skemmdust hey i hlöðum en minna
5 heyjum og í vetur hafa pau reynst sára
Ijett og uppgangssöm, en skepnur í minni
holdum en ætlandi væri i samanburði við
pað er upp hefir gengið af heyjunum í vet-
ur. Eiskafli varð nokkur en mjög misjafn
pað varð líka litill tími, sem kolkrabbinn
aflaðist, enda voru ógæftirnar miklar vegna
stórviðra og fellibylja, er ollu hjer og víðar
manntjóni. sem getið er i blöðunum nl.: að
5 menn drukknuðu hjer í sveit og 3 þar
af frá Kleifum; auk pessa hafa hjer látist:
merkiskonan Helga Jónsdóttir frá Græna-
nesi. sem hafði verið tvígipt, hið fyrrasinni
Jðni Níelssyni, albróður sjera Sveins pró-
fasts riddara af dbr. að Hallormsstað. Ond-
verðlega í fyrra sumar andaðist fjörgamall
maður á Kleifum sem hjet Stefán Stefáns-
son, fjör- og atorkumaður mikill og fjáður
vel, líka er og dáin á sama heimili ekkja
Torfa sál. alþm. Einarssonar, sem hjet Anna
Einarsdóttir; hún hafði verið mikil merkis-
kona, en seinustu árin blind og eptir fráfall
manns hennar Torfa, skert á vitsmunum. Alls
hafa par á Kleifum dáið nú árlangt 7 manns.
Snemma í vetur ljezt á Eyjum nýgipt kona
eptir barnburð. sem hjet Sophía Loptsdótt-
ir. Af verzluninni hjer á Skeljavík er fátt
að segja annað en pað, að hún mun liafa
verið lik og annarstaðar. Illa litur nú út
með hákarlsaflann á Gjögri, pví að nú varð
ekki komið á neinum skurðarsamningi par
norður frá, enda er það til litils, par sem
að jaktir eru nú að austan og vestan farn-
ar að fara hjer á straumana á Góu, já um
hávetur og skera pá strax niður hákarlinn,
svo að ekkert aflast á peim miðum, sem
opin skip geta verið; pannig svipta pessir
jaktamenn fólkið í heilum hjeruðum lands-
ins atvinnu sinni, er mestmegnis verður að
lifa á sjónum, eins og hjer er á norður-
ströndum og miklu kostað til.
Úr brjefi úr Reyðarfirði d. 5. maí 1880.
— „Tíðarfarið hefir verið afbragðs gott allt
fram að Bænadegi, en síðan heldur kalt og
öðru hvoru snjóað á fjöll en lítið i byggð;
kýr nú allstaðar farnar að ganga úti og hjer
út á sveitum vegna fóðurleysis leystar út
rúmum hálfum mánuði fyrir sumar. Eisk-
afli kom hjer góður á deginum ínn á fjörð-
inn, og höfðu margir gott af pví, sem pá
voru komnir í bjargarskort. Suður í Beru-
firði og Álptafirði kom bezti afli af feiturn
og fullorðnum fiski og dæmafár afli af hnýs-
um, sem gengu í vöðum, fullorðin hnýsa var
seld 5 krónur og þótti gott kaup. 2 fransk-
ar fiskiskútur, rákust á í náttmyrkri út á
hafi út af Papaós hvor á aðra, og brotnaði
gat á aðra þeirra, sem var orðin göraul og
fúin, en allir í fasta svefni nema 6 menn
er stöðu á verði, slrip3tjórinn missti vasaúr
sitt, sem lá á káhetuborðinu og kostaði 600
kr., pví að kolblár sjórinn fjell á svipstundu
inn í skipið, svo pað sökk, með 5000 af fiski,
en hin duggan gat bjargað skipbrotsmönn-
um, sem voru 20 talsins, og flutt pá inn á
Fáskrúðsfjörð. Eptir ráðstöfun sýslumanns
voru peir fluttir til Englands, farið kostaði
hjá Tuliniusi kaupmanni fyrir hvorn einn
60 kr. og fæðið 2 kr. um daginn. J>eir voru
allir klæðlausir nema í nærfötum, en kaupm.
Tulinius og kona hans gáfu þeim nauðsynleg
föt og breyttu mjög mannkærlega við pá.
— Hinn 8- Þ- kl. 12. um nóttina
kom „Arcturus“, skipstjóri Schoustrup, að
sunnan og vestan. Með honum voru helztu
farpegjar: Erú Böving frá Seyðisfirði, sjera
forvaldur frá Hofteigi, sjera Kristján Eldj.
frá Tjörn, verzlunarst. Kr. Hallgrímsson með
konu sinni og barni, hann tekur við verzl-
un Sveinb Jakobsens á Seyðisfirði, verzlunar-
maður Sigurður Andrjesson frá ísafirði
bróðir herra J. Hjaltalíns bókavarðar í E-
dinaborg á Skotlandi, sem haldið er að muni
fá yfrkennaraembættið við Möðruvallaskól-
ann. Sigurður var með talsvert af islenzk-
■ um vörum i „Arcturus“, ull fisk og lýsi, er
hann ætlaði fyrir hönd nokkurra bænda par
vestra, að selja á Skotlandi og kaupa þar
aptur meðal annars, kaffi. sykur, hveiti,
mjöl- hafra, maismjöl, ertur, heil hrísgrjón,
keks, siróp, salt, 'steinóliu, steinolíutunnur
m. fl., og koma aptur út hingað með Árc-
turus í júlimánuði.
Mörg af hákarlaskipunum komu heim
í næst liðinni viku, en fá af þeim með
mikinn afla, og nú farin aptur, segja skip-
verjar peirra, að hafisinn hafi verið kominn
upp á fremra grunn, hvar nú eru orðin að-
almið hákarlaskipanna, Grimseyingar, eru
hjer nú og segja fiskaflalítið vegna ógæfta.
Mikill fiskafli var hjer nýlega yzt i firðin-
um og fyrir Ólafsfirði pá síld var til beitu
og reitingur hjer inneptir öllum firði.
(Að sunnan).
„Frá nýári bezta áferði til lands ogsjávar
frosta- og snjóleysur. Yeðrátta nú fremur
stormasöm. Eiskafli hinn bezti víðasthvar,
á lóðir frá Skaga og inn með allri strönd, og
pó mest á Innnesjum, líka aflaðist þorskur á
færi, og rann fremur grunnt, var sá fiskur
magur, netafiskirí varð lítið, og kom nú eng-
inn netafiskur. A Miðnesi tregt fiskirí, en
hvergi eins lítið og í Höfnum, hvar meðal-
hlutur mun hafa orðið hálft annað hundrað,
fyrir innan Skaga inn til Keflavíkur 3 hndr.;
inn á skipalegu aflaðist 1 Keflavík talsvert um
tíma svo gekk fiskur grunnt og á Hrauni
í Grindavík höfðu 2—300 hlaupið lifandi á
land. Trjáreki var mikill í Grindavík, er
haft fyrir satt að 300 plankar hafi par rekið
auk nokkurra trjáa en sumir voru þeír plank-
ar brendir til endanna, líka maðksmognir,
er talið víst að hjer undir landi hafi eldur
komið upp í skipi sem haft hafi þennan trjá-
viðarfarm; austur með öllum sjó kvað vera
mikið strandrek af pessum við.
Reykjarmökkur og jafnvel logihafði sjezt
úr Höfnum í 2 kvöld suður af Eldeyjum í
fyrra haust og hugðu menn pað vera eldgos
upp úr sjó, en nú eru tilgátur ííklegri, að