Fjallkonan - 09.05.1893, Side 1
Nr. 19. Arg. 3 kr. (4 kr. erlendis). Gjalddagi 15. júlí. Skrifstofa og afgreiðsla: Þinghoitsstr. 18. X. ár.
“FJALLKONAN.
Auglýsingar o'dýrri enn í öSrum blöJum. Reykjavík, 9. maí 1893. Dppsögn skrifleg fyrir 1. október.
Háitvirtu samborgarar og heiðruðu
skiftavinir!
Nú er ég heimkominn með mínar stóru vöru-
birgðir af alls kcnar matvöru, byggingarefni, verk-
færi fyrir trésmiði, mjög margbreytta álnavöru, leir-
vöru, sjöl, svuntutau, sópa, kústa, farfavöru af öll-
nm litum og alt þar til heyrandi, litunarefni, skó-
fatnað, hatta, húfur, tóbak, vindlana, sem allir kaupa;
vínvöru: Vínar-öl, Alliance, Porter, Rahbeks Allé-
ölið nafnfræga og margt, margt annað fleira, sem
ekki er rúm hér upp að telja. Sérstaklega vil ég
mæla með mínum stóru fataefnabirgðum fyrir karl-
menn og kvenmenn.
Sem áðr hefi ég ferðast land úr landi að velja
vörurnar sjálfr. Góð eru án efa gleraugun frá dr.
Gr. Enn aúðtrúa mega þeir landar vera, sem því
trúa, að veija megi sitjandi í Kaupm.höfn gegnum
þau beztu tegund af vörum um alla Evrópu, og
ábyrgjast svo á effcir, að vörurnar séu úr íslenzkri
ull. Mikil vanþekking má það vera, að ímynda sér
að nokkur trúi því, og innsigla slíkt svo með því,
að þær muni standast alla samkeppni. JÞað er sama
fásinnan sem segja, að það sé Grarnli Carlsberg, sem
G. Thorsteinsson aftappar hér, þar öllum er kunn-
ugt, að Gamli Carlsberg er ekki fluttr iit úr Kaup-
mannahöfn, nema á flöskum og aftappaðr þar, enn
þeir nota ekki á ölið græna einkennismiða.
W. Ó. Breiðfjörð.
Mínir heiöruöu viöskiftamenn
veiti því athygli,
að ég hefi nú með „Laurau fengið úrval af fata-
efnum beina leið frá þýzkri klæðaverksmiðju, svart
klæði, svart búkkskinn (Satin), kamgarn af ýmsum
tegundum, mislitt bukkskinn, Tvil, blátt Cheviot,
svart Diagonal, Tricots á long af ýmsum litum,
buxnaefni af ýmsum gerðum, alt pantað eftir sýnis-
hornum af beztu tegundum. Sömuleiðis sumaryfir-
frakka-efni.
Af því að það er mér mestr hagnaðr, að gefa við-
skiftamönnum mínum sem bezta kosti, sel ég þessi
fataefni með verksmiðjuverði, sem enginn hér hefir
gert fyrri.
Verðlisti yfir vörurnar er til sýnis og sýnishorn
af þeim hundruðum saman. Hver sem borgar út
í hönd, getr pantað sér eftir þessu fataefni eins og
hann vill.
Notið því tækifærið!
Enn fremr hefi ég fengið nýjar birgðir af háls-
taui, manchetskyrtur, kraga, flibba, humbug, crava-
ter, ullar-brjósthlifar (Sportskraver), silkihanzka,
ullarhanzka o. s. frv., ódýrari enn áðr, og af hinni
alþektu góðu tegund.
H. Andersen,
16 Aðalstræti 16.
Sýslu nefudarfundr irnesinga var haldinn á
Eyrarbakka 26.—28. apríl. Vóru þar rædd yfir 50
mál. Flest af þeim vóru hin vanalegu: lesnar og
athugaðar skýrslur og reikningar, sem undir nefnd-
ina heyra, og þótti nú alt slíkt í góðu lagi. Endr-
skoðendr hreppareikninganna, sýslu og vegasjóða-
reikninganna, svo og sparisjóðsreikninganna, vóru
allir endrkosnir. Amtsráðsmaðr í stað sr. ísleifs
sál. var kosinn sr. Valdimar Briem. Kosnir vóru
menn til að skoða og meta störf búnaðarfélaga. Af
yfirsetukonum fékk ein 10 kr. launaviðbót með því
skilyrði, að héraðslæknir gæfi vottorð um, að hún
gegndi vel stöðu sinni. Tvær fengu (önnur 10, hin
20 kr.) þóknun fyrir þjónustu þar sem yfirsetukon-
ur vantaði. Mælt með að tvær yrði skipaðar, og
einni veitt 40 kr. eftirlaun eftir langa og framúr-
skarandi góða þjónustu (það var Ingibjörg Guð-
mundsdóttir á Loftsstöðum). Um heiðrslaun af Kr. 9.
gjafasjóði sóttu 2: Ólafr Þormóðsson í Hjálmholti
og Guðmundr Jónsson í Miðengi; var mælt með
báðum og þó fastara með Ólafi, sem án efa var
rétt. Fimm umgangskennarar sóttu um styrk og
var mælt með þeim öllum. Beiðni úr Grímsnesi
um sundkenslustyrk var og mælt með og jafnframt
skýrt frá sundkenslu í Hrunamannahreppi í fyrra
sumar, sem þá var styrkt af sýslusjóði. Boðinn var
styrkr af sýslusjóði, ef sjómenn hér í sýslunni vildu
taka sig saman um að afla sér mentunar í landleg-
um á vertíðinni og vóru 3 menn kosnir til að semja
reglur um skilyrði fyrir slíkri styrkveitingu. Veitt
ar vóru að þessu sinni 50 kr. handa ferðaprófdóm-
ara við barnaprófin, sera í vor á að halda hér í öll-
um prestaköllum. Skorað var á sjávarhreppana að
koma á hjá sér heilbrigðisnefndum. Eeglugerð um
lækningar hunda af bandormum var samþykt.
Tveir menn báðu um veitingaleyfi á Eyrarbakka
án þess þó að hafa borið það mál upp fyrir hrepps-
búum; þar gaf nefndin sitt samþykki fyrirfram, ef
hreppsbúar vildu veita öðrum hvorum — því þarf-
legt er að stofna þar gistingarstað. Tveir menn
báðu um lausn úr hreppsnefndum og var það veitt.
Grafningsmenn báðu um breytingu á laxveiðitíma
hjá sér. Þótti sanngjörn bæn, enn var þó eigi
veitt, þar eð víst var að amtsráðið mundi fella hana.
Borin var upp tillaga um að nefndin lýsti yfir
því áliti sínu, að þörf væri að alþingi stofnaði
nokkurs konar embætti fyrir laxfræðing, er starfaði
að því, að koma á þeim laxveiðireglum, sem eflt
gæti veiðina án tjóns fyrir neina einstaka menn.
Var þeirri tillögu vísað til þingmálafundar. Sam-
þyktar vóru reglur til að fylgja þá, er veita skal
verðlaun á gripasýningum. Skorað var á bændr í
hverjum hreppi, að koma á hjá sér hey-ásetningar-
og fóðrskoðunar-samtökum. Hafnað var beiðni Sel-
vogsmanna um að mega flytja réttir sínar. Breytt
var fjallskilareglugerðinni viðvíkjandi eftirleitum.
Oddvita var falið að heimta af Birni, fyrv. sýslu-
manni hér, skilagrein um markaskrár. Búnaðarfé-