Fjallkonan


Fjallkonan - 17.08.1900, Blaðsíða 1

Fjallkonan - 17.08.1900, Blaðsíða 1
Kemur út einu sinni í viku. Veið árg. 4 kr. (erlendis 5 kr. eða l'/a doll.) borgist fyrir 1. júlí (erlendis fyrir- fram). ±J BÆNDABLAÐ TJppsögn (skrifleg)bund- in við áramót, ógild nema komin sé til út- gefanda fyrir 1. októ- ber, enda haii hann þá borgað blaðið. Afgreiðsla: Þing- holtsstrœti 18. VERZLUNARBLAD XVII. árg. Reykjavík, 17. ágúst 1900. Landsbankinn er opinn hvern virkan dag kl. 11—2.Banka- stjórnin við kl. 12—1. Landsbókasafnið er opið hvern virkan dag kl. 12—2 og einni stundu lengur til kl. 3 md., mvd. og Id. til útlána. Forngripasafnið er í Landsbankahúsnu, opið á mánud., miðvikudögum og laugardögum kl. 11—12 f. m. Náttúrugripasafnið er i Doktorshúsinu, opið á sunnu- dögum kl. 2—3 e. m. Ókeypis lœkning á spítalanum á þriðjudögum og föstn dögum kl. 11—1. Ókeypis tannlœkning í Hafnarstræti 16, 1. og 3. mánu- dag hvers mán., kl. 11—1. Þýðing stúdentaleiðangursins. EBginn efl er á því, að leiðangur hinna dönsku stúdenta hingað til lands muni hafa góð áhrif bæði á Dani og íslendinga, vekja velvildarhng meðal Dana til okkar og draga úr þeim kala, sem íslendingar hafa ómaklega borið til dönsku þjóðarinnar. Því vér höfum engar sakir við landsfólkið f Danmörku. Það er stjórnin, sem vér eigum allar sakirnar við, og likt stendur á fyrir dönsku þjóðÍBni. Hér er því um sameiginlegt áhngamál að ræða, þar sem hvorir eiga að geta stutt aðra, og þótt íslendingar að jafnaði geíi engin áhrif haft á danskt stjórnarfar, má telja það líklegt, að frjáblegar umbætur á stjórnarhögum íslands muni fremur greiða fyrir stjórnlegum umbót- um í Danmörku, enda höfum vér þegar í ein- stökum greinum frjálslegri löggjöf en Danir. — Hitt er víst, að hinir betri menn Dana hafa oft stutt málstað vorn, og munu gera það frem- ur iiér eftir en hingað til, er þeir kynnast hér betnr, og í því tilliti getur þessi stúdentaleið- angur haft mikla þýðingu. Það mátti heyra á ýrosum ræðam, sem hinir dönskn stúdentar héldu i samkvæmnnum hér, bæði Mylius-Erichsen (sem er meðvinnandi við danska blaðið „Politiken") o. fl., að þeim var það áhugamál, að íslendingaE mættu halda öll- um sínum sérréttindum, og að þeir béldu sem fastast þjóðerni sínu og öllum sérkennileik. Jafnvel hægri blöð flytja nú ritgerðir nm það, hve mikið sé varið í varðveiziu íslenzks þjóð- ernis. Þetta kemur fremur í bága við það, sem einstakir pðlitiskir æsingamenn hér á landi hafa nýlega fleygt fram sem ástæðu gegn því, að vér ættum að þiggja þá ráðgjafastjórn, sem nú er í boði, að þar búi hvorki meira né minna undir en eyðing ísleazks þjóðernis! — Danir sjálfir hafa aldiei gert neinar tilraunir til að svifta oss þjóíerni voru eða veikja það. Einstakir íslendingar hafa mikiu fremur átt þátt í því, og vér megum ekki gleyma því, að það var danskur maður, málfræðingurinn Rask, sem mestan og bezUn þáttinn átti í því að reisa við Islenzkar bókmentir á þessari öld með stofnun Bókmeatafélagsins, og annar danskur maður, Rafn, vann manna mest að útbreiðslu fornrita vorra og stofnaði Landsbókasafnið. Menn þuría ekki að vera hræddir við, að að Danir vilji innlima ísland eins og Færeyjar og gera okkur danska. — Ekkert orð heyrðist í ræðum þeim sem haldnar vóru af hálfu stú- dentaflokksins hjá Færeyiugum í þá átt, að þeir ættu að halda sérréttindum sínum og þjóðerni. Vér verðum að treysta því, að hinum skyn- samari og betri mönnum Dana muni eftir þessa viðkynningu, þó lítil sé, verða annara um hag íslands en áður, og að þeir muni fremur styðja m-. 32. að því, að þessi ríkishluti, sem á ýmsar ónot- aðar auðlindir, sem Danir aldrei geta notað, nái sem mestum andlegum og efnalegum framförum. Að endingu er óskandi, að þessir stúdenta- leiðangrar haldi áfram, þótt það verði auðvitað ekki nema á nokkurra ára bili, og að ísíenzkir stúdentar gætu heimsótt Dani á sama hátt. Stúdentaleiðangurinn. Þeir félagar lögðu á stað til Þingvallar, Geysis og Gullfoss 8. þ. mán. í bezta veðri og sýn og vóru 6 tíma til Þingvallar. Gistu í Val- höll og á prestssetrinu á Þingvelli. Daginn eft- ir vóru þeir um kyrt á Þingvelli og var þá regn leugst af. Dr. Finnur Jónsson hélt fyrir- lestur uppi á gamla Lögbergi og við barminn á Almannagjá (við „nýja"-Lögberg). — HaBn áleit að Lögberg hefði verið nokkru sunnarvið gjána en Dr. Björn Ólsen heldur fram. — Hinn nýi vegur, sem lagður hefir verið yfir gjána, hefir að sögn spilt útliti hennar. Drekkingar- hylur horfið að mestu undir brú, og riðið í ein- atiginu ofan í gjána alveg horfið. Hefði verið æskilegra, að varðveita betur þenna helga sögu- stað og leggja veginn uppi á gjáarbarminum. Þó heldur gjáin útliti sínu óbreyttu að norðan- verðu. Víðar eru brögð að því, að fornar menjar eru eyðilagðar eða þeim spilt, þar sem hinir nýju vegir eru lagðir. Þannig hefir Skalla Gríms- haugur, einn hinn merkasti haugur frá forn- öldinni, verið rifinn niður og grjóthleðslan not- uð í veginn, sem þar hefir verið lagður, svo að kalla ekkert sést eftir af haugnum. — Þarf að banna slikt athæfi með lögum og friða sögu- staðina og fornleifarnar. Daginn eftir, 10. ágúst, lögðu þeir á stað austur frá Þingvelli. Höfðu mikla skemtun af að skoða gíg í Gjábakkahrauni, sem kallaður er „Tintron". Það et aíardjúp hraungjóta, og ef steini er kastað í hana, heyrist hljómurinn lengi á eftir. Ferðin austur gekk ágætlega og var þá bezta veður. Komu þeir að Geysi um kvöldið og gistu þar í gistiskála, sem konsúll Thomsen hefir nýlega bygt þar að öllu leyti á sinn kostn- að, sérstaklega til gistiugar fyrir þenna stú- dentahóp, en verður auðvitað gistiskáli fyrir þá sem heimsækja Geysi framvegis („Sanda- menn" eru þeir sem fara til Geysis, kallaðir af fólki þar í kring). Húsið er járBvarið og þil- jað að innan og haganlega fyrir komið. Það hefir verið skírt „Regensen" eða „Garður" eft- ir stúdentagarðinum í Kaupmannahöfn. Um 40 manns sváfu í gistiskálanum, en hinir í hlöðu heima að Laug. — Daginn eftir fóru þeir fé- lagar að Gulifossi. Þá var regn fyrri hluta dags, en þó sólskin við Gullfoss. Þeir vóru stórko3tlega hrifnlr af að sjá Gullfoss, sem glitr- aði í regBbogalitum. Þá gaus Geysir mjög hátt um daginn, en fáir vorn þar við staddir, og annað gos var síðar og sáust bæði þau gos frá Gullfossi. Síðasta gosið var um kveldið í ljósa- skiftunum og sáu það allir. Þá var inndælasta veður; sólarglóð (Alpeglöd) á Hreppafjöllunum . og tunglsijós. — Sumum af þeim félögum fanst svo mikið um fjallasýnina, að þeir vildu óvæg- ir leggja á stað upp á jökla, en þeas var eng- inn kostur vegna naumleika tímans. Um kveld- ið gistu þeir „Sandamenn" aftnr á Garði og í tjöldum, og skemtu sér við söng og drykkju og aðra glaðværð. Hafði konsúll Tliomsen, sem sjálfur var með í förinni, flutt austur þangað nægan forða af víni, sem hann veitti þeim fé- lögum ókeypis bæði þar og annarstaðar á ferð- inni, og sýndi þeim að öðru leyti hina mestu umhyggju og rausn, enda voru þeir honum mjög þakklátir; kölluðu hann sín á milli „Thomsen okkar", og gerðu hann að „heiðurs- stúdent" i ferðinni í virðingar og þakklætis- skyni. 12. ágúst fóru þeir að Þingvöllum og var þá rigning mestallan daginn og mýbit nokkurt. Vóru þeir félagar mjög illa til reika, er þeir komu þangað, því þeir vóru ekki vel útbúnir að vosklæðum, en vóru þó í bezta skapi og skemtu sér vel um kveldið. 13. ágúst var haldið til Reykjavíkur og var þá versta veður, stormur og rigning. — Stór hópur karla og kveuna úr Reykjavik reið á móti þeim upp fyrir vegamótin fyrir ofan H61m; mætti þeim þar og bauð þá velkomna. Þaðan var haldið eftir litla hvild til líeykja- víkur og reið allur hópurinn að síðustu inn á Austurvöll og þókkuðu þeir félagar fyrir fylgd- ina. Þeir vóru hinir kátustu á allri leiðinni og létu ekki á sig bíta, þótt veðrið væri misjafnt. Þeim fanst mikið um náttúrufegurðiua, fólkið og alt sem þeir sáu hér, og Iétu hið bezta yfir ferðinni að öllu leyti; kváðust vera ánægðastir yfir að hafa kynst íslenzku náttúrunni bæði í fögru veðri og ðveðri. Um kveldið, er þeir vóru komnir hér til bæ- jarins, buðu nokkrir ísíeBzkir stúdentar þeim á dausleik, sem stóð laagt fram yfir miðnætti. 14. ágúst átti „Botuia" að leggja á stað, og buðu þeir félagar á skip út að skilnaði öllum húsbændum, sem þeir höfðu verið gestir hjá og einstöku dætium þeirra, sömuleiðis stúdentum og ritstjórum. Þar vóru haldnar margar ræður. Hofjægermester de Lichtenberg þakkaði fyrir gestina og mintist fagurlega íslenzkrar gestrisni. Steinthal málaflutningsmaður þakkaði einnig fyrir viðtðkurnar. — Enn fremur töluðu þeir Arne Möller og Bauditz kammerjunker. — Dr. Fogh kvaðst aldrei á æfl sinni hafa verið jafn-óhreinn og blautur sem hér á íslandi, en hann hefði samt aldrei verið hraustari en á þessari ferð; loftið væri svo ágætt; i Danmörku hefði hann orðið dauðveikur af slíku vosi. Sögurnar gætu um ísleuzka kappa, sem hefði klofið meBB í Bafla niður, og hann fyndi það nú á sér að hann væri vel fær um það (Hlátur um allan salinn). ísland væri bezta land fyrir heilsu- bótarhæli, en hér vantaði samgöngur. Rafþráð- urinB væri að vísu í aðsigi, en enn þá væri ekki á komln Bema rafritaB milli uugu stúdeutanna og kvenfólksÍBS, en gamla fólkið gæti ekki haft gagn af þvi. Hann óskaði, að fréttaþráð- ur yrði sem fyrst lagður til íslands og að jafn- framt kæmist á andlegt rafmagnssamband milli íslands og Danmerkur. — Nielsen, stud. jur., talaði um framtíðarhorfur íslands. Hér væri mikil efni fyrir höndum; hér væri efni til ljóss og hita (fos8arnir), hér væri ótæmandi auður í sjónum og afarmikil boitilönd og engjar. Ósk- aði að menn Iærðu að nota þessi gæði. íslend- ingar stæðu í því framar öllum Norðurlandaþjðð- um að þeir ættu klassiskar bókmentir. Þann dýrmæta arf ættu íslendingar að nota sér, en

x

Fjallkonan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fjallkonan
https://timarit.is/publication/122

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.