Heimskringla - 03.03.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 03.03.1898, Blaðsíða 1
skringla. XII. ÁR WINNIPEG, MANITOBA, 3. MARZ 1898 NR 21 Fyrsta hiinging. Kosningaúrslitin í Outario eru enn ekki sera greinilegust. Sumir segja að Liberalar hafi nú eins og stendur 17, Konservatívar -11 og Patrónar 1, og eru þa eftir tvö kjðrdæmi. seni óvist er nm. Aftur segja önnur blöð að Konservativ ar hafi 17, Liberalar II og Patrónar 1. En hvað sem rétter i þessu, þá er það eitt víst að það er stórkostlegur sigur fyrir Konservatíva. fa verið í minni hluta í Ontario í 26 ár, og ekki héldu nema 24 sætuin á sídasta þingi. EE þessi tvö kjördæmi sem óvíst er urn verða með Konservatívum, þa standa flokkarnir hór um bil jafnt að vígi, og getur þá hvorugur flokkurinn myndað ráðaneyti út af fyrir sig, og þó svo skyldi nú fara að Liberalar hefðu eina þrjá eða fjóra urnfram, þá er það alt of lítill meiri hluti til þess að geta haft stjórnina i höndum til lengdar. H"ern- ig því sem á þetta er litið, þá má, se'ja að Liberalar hafi tapað, því enginn stjórn getur haldizt i sæti til lengdar með 3—4 i meiri hluta, þar sem þíng- menn eru yfi níutiu. Þetta er fyrsta hringing til grafar fyrir Liberala í Ca- nada. Ontario hefir nú talað; Mani- toba kemur líklega næst, Ef Liberalar i Ottawa hefðn ekki hjálpað, og ef stjórnarfiokkurinn í Ontariohofði ekki haft digrari kosningasjóði heldur en Konservatívar höfðu, þá er óhætt að segja að liann hefði orðið stórko-tlega undir. FRETTIH. Nú kemur sú saga, að Bandaríkin séu að hætta við að senda matvælin til Yukon, sem ákveðið var aðsenda þrng- að í vetnr, og er það af þeirri ástæðu, að fréttir hafa komið að norðan sem sýna að engin þörf er á þessum mat- vælum. Til fararinnar var búið að fá. um 100 hreindýr frá Noregi, og hefir nú verið stungið upp a að allur útbún- aðurinn, matvælin, hreindýrin og öll áhöld séu seld tafarlaust, Enn er úrskurður dómnefndarinnai í skiptapamálinu ekki kominn, eins og búist var þó við. Dómnefndin situr nú í Key West og heldur öllu því leyndu er hún veit um slysið, og út frá Washing- ton ganga þær fréttir að engar sannan- ir séu enn komnar í ljós fyrir því, að skipið hafi verið sprengt upp viljandi, enda þótt blöðin hafi borið það fram og aftur um landid að svo hafi verið, og ýmsir æsingamenn, þar á meðal þing- menn, hafi í ræðum og ritum staðhæft að svo hafi verið. En svo eru heldur engar sannanir komnar fyrir hinu gagn stæða, og er því allmikil ástæða til að búast við því versta; og því búast m-nn við að ekki verði langt þess að bíða að Bandaríkin skerist í Cúbamálin, hver sem úrskurður dómnefudarinnar verð- ur. Samkvæmt þingsetningarræðu for- setans, þeirri í vetur, skaut Bandaríkja- stjórn því á frest að skifta sér af Cúba- málunum, [af þeirri ástæðu að þá var nýja stjórnarskráin fyrir Cúbaað koma út, og líkindi þóttu til að uppreistinni mundi slota þegar nýja stjórnarfyrir- komulasiið yrði sett á lagijirnar. En þetta hefir reynzt á annan veg, og upp- reistarmenn balda enn áfram, að þvi er séð verður, eins ótrauðir eins, og áður; er því álitið að Bandaríkin taki til vopna til að skakka leikinn áður en langt líður. Við þessu búast Spánverj- ar oi búa nú herskip sín og herlið hið hraðasta, og hafa þegar sent nokknr þeirra af stað til Cúba. General Cam- poo, seni var herstjóri á Cúba í byrjun ófriðaiius, en sem nú er heima á Spáni, segist búast við að ófriður byrji'í Apríl- mánuði, þar eð engar líkur séu til að buið verði að btela uppreistina þá. Blöðin á Spáni mæla fastleira frara n eð því að Spánn víki ekki fyrir Banda- ríkjamöunum. Segja |iau aðstaðhæfing amar iim að skiptapinn sé af völdum Spánverja sé uppspuni, sem brúkaður aé til að æsa þjóðina, og kenna hirðu- skipverja um slysið. Þau reyna að sýna fram á að það sé í rauninni eng iu stjórn á herskipumð Bandaríkjanna, og að alt gangi þar í drasli.og taka þau til dæmis Bandai íkjnherskip eitt,- sem nýlcga haíi legið við Italíu. Þar gengu skipverjar á land eftir geðþótta sínum, drukku og svölluðu, slógust o% gerðu alskonar óskunda, þangað til beejarstjórtiin sendi til yíirmannsins á skipinu og bað hann að lofa engum skipverja í land, þvi að öðrum kosti yrðu þeir set.tir í fangelsi. I>essu var auðvitað hlýtt af því l>að var stór þjóö semí hlut átti.en þaðsýnir samt agaleys ið á skipunum. Genaral Weyler segir að herskip Bandarikjanna . sé þannig úr garði gerður að skipin séu hættulegri fyrir þá sem k þeim séu, heldur en þau eru fyrir aðra. Svona farast Spánverjum orð. og um leið eru þeir að dubba upn flota sinn. Bandaríkin hafa líka töluverðan viðbúnað, þó þeir láti það ekki beinlínis uppi að þeir séu að búa sig móti Spán- verjum. Virkin austur víð hafið eru nú í aðgerð, og varðskip hafa verið send til sumra sjóstaðanna eystra. Sum blöð láta i Ijósi þá skoðun, að Bandaríkin kjósi heldur að komast frið- samlejia út úr þessum málum, því þau treysti illa flota sinam á móti spánska flotanum, en nftur teJja aðrir hann nægilega öflugann. og bera engan kvíð- boga fyrir úrslitum málauna, þó til ó- friðar komi. TÆRING LÆKNUÐ. Gömlum lækni nokkrum, sem var hættur viðvanaletí læknisstörf si'n, var útvegað af kristniboðara í Aust-Indium forskrift fyrir samsetning á jurtameðali, sern læknaði tæring, Bronchites, Ca- tarrh, Asthma og öll veikindi, sem koma frá hálsi eða lungum, einnig alla taugaveiklun. Eftir að hann hafði sann færstum hinnmikla lækningakraft þess þá áleit hann það skyldu sina að láta þá sem þjást af þessum sjúkdómum vita af þessu meðali, býðst hann því til að senda hverjum sem hafa vill ókeypis forskrift þessa á þýzku. frönsku eða ensku, með fullum skýringum hvernig það eigi að brúkast. Þegar þið skrifið. þá sendið eitt frimerki og getið þess að auglýsingin var í Heimskringlu. Utanáskriftin er : W. A. Neyes, 820 Pewers Blook, Rochester, N. Y. •Jítjlfcj 4 4 4 4 4 4 4 4 4 4 4 uHtjte. Cheapside. 578 og 580 Main Street. Vér höfvim ákveðið að hætta að verzla með karlmanna-klæðnað, og höfum vér því byrjað á þeirri Ntorkost le<;í.isl 11 köIii á ágætis fatnaði, og ætlum að halda henni áfram þangað til alt er selt. Salan heldur áfram viðstöðulaust þar til alt er selt. Alliir BtœrdlT lyi'ir alla iiiemi. Vér setjum hérað eins lítið sýnishorn af verðlistanum. KARLMANNA=ALKLÆDNADIR: Vér höfum nýja vor-hatta með afarhigu verði. Einnig seljum vúr nu allan vetiar- varningvorn með heildsölu verði. Sérstök kjörkaup 6 öllum tegundum ai' skófatn- aði. Munið eftir því, menn, konur og Ix'irn, að vei-a ti) staðins og níi í góðan skerl af þcssum k,jöi kaupum. Komið snemma og komið oft. Seldust áður Vér seljum fyrir : þá nú : $18.00 ......$12.50 16.00 ...... 11.50 15.00 ...... 11.00 14.(10 ...... 10.00 12.00 ...... 8.25 1» I t 1» I » I t k 10.00 9.00 8.00 7.00 5.00 1.60 3.75 7.00 6.00 5.50 4.50 4.00 3.25 2.75 RODGERS BRO'S & CO. 578 og 580 MAIN STR. Fékk ræningjanafn. Nikasio Mirabal vur gerðnr útlægur skÓKarinaðiir fyiir það að fielsa bróður sinn. — Ilíinn var einn af beztu mönnuni Gomez. Af öllara þeim hetjum sem nú eru að berjast á eyjunni Cúlia upp á líf og dauða, er enginn frægari eða hraustari en Nikasio Mirabal. hinn útlægi ofursti í Santa Clara. Um alla eyjuna hafa mæður nafn hans til þess að hræða með óþekka unga sína og oft hafa Spánverj- ar skolfið af ótta, þegar þeir hafa vitað af honum einhverstaðar nærri. Og þó er maður þessi einhver hinn fegursti. maður. Að Bettutn til var hanu í tölu manna, en örlögin gerðu hann að ræn- inirja og frelsisstríð Kubamanna gerði hann aö frægri hetju. I'ni æfina hefir á ýmsu oltið i'yrir lionum og margt voðalegt hefir honum að höndum horið, en ekkert hefir raskað hinni rólegu tÍKn hans og tilfinningum hans setn göfugmenni, og þó heíir Jiiinn árum saman vorið eltur sem óargadýr. Fé mikið hefir verið lagt til höfuðs hon um og er hann þó einn af trúnaöar- inönnum Gomez og hermaður hinn hraustasti og ofursti í eiuni deild upp reistarliðsins. Eg get aldrei gleymt því þegar ég i fyrsta sinni liitti Mirabal, eða móttöku þeirri er ég hlaut hjá honum. Þ»ð var í skógarjaðri mikluni, þar sem herhúðir höfðu settar verið og var miðdegisverð- ur á borðum. Þegar ég sté af baki reis Mirabal á fætur og kvaddi mig sem kurteysasti gestgjafi faenar velkomuum gest.i. Leiddi hann mig að grasbletti þöktum pálmablöðum—þau voru höfð sem borð- dúkur—og mælti. "'Þér verðið að af saka fátæklegan borðbúnað. Ef ég liefði vitað komu yðar fyrir þá hefði ég haft það dálitið betra og nokkur smáþægindi En gjörið svo vel og setjist niður á með- an ég bý til nokkra diska handa okkur ' A meðan hann var að segja þetta risti hann af pálmablaði tvö áttköntuð stykki. "Miguel, viltu koma með nokkra heimag°rða pentudúka." Og jafnskjótt skar Miguel af annari pálmategund nokkur stykki sem vefnaður væri, og lagði þau hjá diskunum. "Það gleðui mig að þér hafiö yðar eigin gaffal (mat fork), herra Renó, því ég misti seinu^tu gaiWana og mathnífana mina, þegar ég þurfti að flýta mér einu sinni í vor. Nei hafið hann sjálfur, ég hefi þessi síðustu fimtán ar oiðið að venjast því aO lifa að hermanna sið. Ég vóna að yður smakk- ist steikta svínakjötið. En hvað súp una snertir þori égekki að vera stórorð- ur. Matreiðslumaðurinn miun gamli var skotinn síðasta þriðjudag. En hunangið er frá nattúrunnar hendi úr býflugnabúrunum, og því er mér þó ó- hætt að mæla með." Þannig hélt liann áfram að skrafa svo látlaust og hjartan lega að hverjum manni hlaut að geðjast að. Riddaraeðli miðaldanna er Mirabal eins náttúrlegt eins og að berjast, þv i að berjast kann hann, bæði með heila oghöndum. Ég hefi séð hann ríða til bardaga á BUra, gráa múlasnanum sin- um hrosandi, eins og hann hefði yndi af hættunni. Einu sinni sagði hann : "Vígvöllnrinn er bezti staður til þessað losast við þunglyndið." Honum þykir miklu verra að rifa gat á skyrtuna sína eða huxurnar, heldur en að fá kúlu i fótinn. En hvers vegna er hann útleegur skógarmaður ? Hann var ófús á að tala um hina fyrri æfi sína. Að eins einu sinni mint- ist hann á liana í sainbandi við málefni eyjarinnar. "Eg er útln'íjur." sagði hann, "af þvi ég vil berjast á móti veldi Spánar meðan ég tori." "Þeir kalla mig líka ræningja, og getur verið að ég sé það. Það er alveg satt að ég hefi rænt Spánverja þeim pen- ingum sem þeir hafa sviksamlega fengið. En það gerði é>? stjórnitrbvltiiignnni í hag. Sjálfur hefi ég aldrei haft eins cents hagnað af því. Paltna sendiherra getur sagt yður það, að ég sendi 140,000 til Cúbanefndarinnar í New York til þess að kaupa vopn og skotfæri fyrir. Á allri æfi minni heti ég aldrei stolið e;n uni dollar. Ég hefi að eins lagt heiskatt á hina ríku Spánverja til þess að fylla fjarhirzlur frelsismanna. Þegar stríðið byrjaði tók ég traus'ataki á nokkur hundruð riflum úr hergagnabúri óvin- iuuia. En við þurftum þeirra við frels na." nii af liðsforingjum Mirabals sagði nokkuð af hinni fyrri æfi hans. Var hann fæddui i fylkinu Santa Ciara fyrir 45 líviim síðan og yar faðir hans auðugur landeigandi. Hann var í o metum hj< heldra fólkinu os alkunnur kurteysi og snyrtimensku. En lnuis var inaðitr uppstökkur og í riinmu við knnningja sinn einn og skaut liaun. Vitni voru en^in oi; er skotinn var sagt áður eii hann dó, aö Mirabal hefði orðið banamaður sinii. En ekki hvor -þeirra tveggja það Nikasio flýtti sér á-fund bróður síns og bauðst til aðgangast við sökinni "I'ú hefir konu og börn," mælti hann. "og fyrir þeim verður þú að sjá og nuitt þvi ekki flýja. Es hefi ekki fyrir nein- um að sjá. ICg skaut hann, skilyrðu þaðekki? Reyndu ekki að neita ]>ví. sæll, guð blessi þig." Og svo reið hann burtu sem útlægur skógarmaður og voru $5000 lagðir til höfuða honutn. tim laganna var flóttinn nægileg 11 fyrir sök hans. Og allur ridd- okkurinn i Santi Clara var sendur út til að leita að honuni. En einn og annar sem urðu honum of nærgöiigtilir lifðu ekki lengi og þnnnig byrjaðj eefi Mirabals setu ræningja og útlaga. -Margar eru sögur þær sem uin hanu eru sagðar í Kuba. Ein þeirraer þessi: Morgun einn var hann staddur, ríðandi með félögum tveimur, nálægt borginni Sancta Spiritu og voru þeir hungraðir mjög. Reið hann þA upp að bóndabæ litlum og stóð bóndi í dyrum. Spyr þá Mirabal hann hvort hann vilji svo vel gera að búa til mat hnnda þeim félögum. En bóndi segir að koua sín sé dáin og sé haiui einhúi, en þeir séu samt velkomn- ir og skuli hann veita þeim sem hann geti. Mirabal segir sér þyki þetta mjög leitt. en hann skuli hjálpa hónda að búa til katíid og það gerði hann. Meðan þeir sátu að máltiðtók Mirabaleftir ux- um tveimur sem stóðu þar í aktýgjum úti í garðinum. ''Þetta eru fallegir ux- ar," sagði hann, "og ættu þeir að vera þér arðsamir." "O, ég á þá nú ekki," segir bóndi. Náhúi minn ríkur á þá og býr hann a hæðinni þarna. Eg þarf að borga hon- um tvo dollara um dag hvern sem ég fæ þá lánaða." "Það nær engum sanni. Þú verður aldrei ríkur með því móti. Hvað vill nágranni þinn fá fyrir uxana?" "Eg held þeir eigi að kosta fimm hundruð dali." "Jæja þá. étr er þér ókunnugur, en ég skal gefa þér uxana." Og svo taldi liaiin honum út 850C í gulli, og bað ann- »11 félaga sinna að fylgja bónda til ríka Spánverjans á hæðinni. "Kaupið uxana," mælti hann, "og komið með kvittering fyrir." Þeir gerðu þetta, oií tók Mirabal við kvittering- unni, kvaddi bóuda og reið á brott. Stefndi hann beint að húsi rika mannsins, tók upp kvitteringuna og mælti : "I'ér verðið að afsaka mig. ég heiti Mirabal og ég hefi hér sönnun fyr- ii' að þér haflð nýlega fengið Í500Í gulli. Kg vil komast hjá öllum óþægindum.en peningana vil ég strax fá. Ég þarf þeirra með. Eg skal gefa yður kvitter- ing ef að þér viljið." En bóndi bað ekki um neina kvittering. Það var lionum nóg að heyra nafnið Mirabal og siá þukla um fiikkinn á skammbyssu sinni. Peningarnir komu strax. en nóg f.vlgdi þeim af blótsyrðum þegnr Mira- bal og félagar hans voru riðnir á brott. KVONFANG HANS. Þegar hann þurfti að fásér peninga, ' iir það venja hans að nema burtu ein- hvern rikan landeiganda og hafa hann í haldi þan«að til hann keypti sig laus- ann. Margar þúsundir dollara fékk btann þannig, en alr hafði hann það í þorfir frelsisbaráttunnar. En loks kom sú tið að hann varð heillaður af töfraafli lifsins. Það vildi svo til einu sinni að haun að óvörum hitti stúlku eina for- Þeir sem vílja geta klift bænarskr.'vna út úr blaðinu, límt hana & pappirsörk, skrifað síðan undir og- sent hana til vor, innan tveggja vikna, og skulum vér koma henni á framfæri. Á að vernda frelsi breskra þjóða ? s .y "Mitt ríki er ekki af þessum heimi.1' "Getið guði hvað guðs er." jESt's. "Vér höfum engan r'étt nv líittgun til að neyða nokkurn borgara hins brezka ríkis til að vlðtaka trúarskoðanir vorar. Vér lýsum því hér með ytir, að það er vor konunglegi vilji og löngun, að engum sé gefin hlunn- indi fram ytir annan,.og að enginn sO áreittur nú ónáðaður só'kum trdar- skoðana sitma og trúarathafna, heldur að allir njóti jafnt og hlutdrægn- islaust verndar laganna." Victobia Regina. (Tilkynning til Indlands 1859.) "Ég væri hræddur við að fá bjálp hjá stjornínni; þao liti út eins og ég Btyddist við holdlegt ail í staðinn fyrir hinn|lifandi guð. LAtum helgi sunnudagsins verða viðurkenda og látum oes vona að sa tími komi þegar allar búðir verða lokaðar þann dag, en látum það verða fyrir kraft sann- færingarinnar en ekki t'yrir þvingun af hendi lögreglu og laga." Spurgeon. "Það er auðvelt að sýna það með dæmum, að ein af hinum allra rik- ustu tilhneigingum mannlegs eðlis er að sviita menn meðíæddum rétti sínum með því sem kalla míi siðferðisgæzlu," Joiin Stuart Mill. "Öll saga kristindómsins sýnir, að honum er meiri hætta buin af innbyrðis sameinuðu valdi heklur en utanaðkomandi mótspyrnu." Lord Macaulay. TIL ÞINGSINS I MANITOBA. ÞAi; EÐ helgihald sunnudagsins ætti að vera hverjum einum í sjálfs vald sett, og þar eð þetta mál er með öllum rétti utan verkahrings stjíírnarinnar. BIÐJUM VÉR undirskrifuð, virðingarfylst, að hið heiðraða þing í Manitoba búi engin liig til viðvíkjandi helgihaldi sunnudagsins, eða viðvíkjandi trúarbragðalegum stoínunum eða trúariðkunum. Og vér biðjum ávalt : ÞA kunnar fríða. Átti hún heima í Puerto Principa, en var á heimsókn í undir borginni Santa Clara. Upp frá því gat Mirabal ekki um annaö hugsað en aug- un tvö hin fögru i bænum Cazuaguey og þangað elti hann þau, en ekki sem Nika- sio Mirabal. Ungur maður einn, prúðbúinn og fríður sýnum kom skyndilega til bæjar- ins Puerto Principa, settist þar að og nefndi sig Rafael Roche, Sýslaði harm við verzlun. Allir virtu hann og heiðr- uðu sem vandaðann og ötulann kaup- mann. Og að skömmum tíma liðnum tiutti hann konuna heim til sín,—ungu stúlkuna með fallegu augun, og þar lifðu þau sælasta lifi i þrjú samfleytt ár. Henni einni sagði hann um hina fyrri æii sína. En hún elskaði hann eins fyr- ir það, svo það gerði ekkert til. Hvað eftir annað var slecið þar upp auglýsingum hér og þar í fylkinu með lýsingu af óbótamanninum og ræninfij- anum Mirabal og boðið fram ógrynni fjár hverjum sem næði honum, dauðum eða lifandi. Var það vani Rafaels Roche að lesa með mestu ánægju sögurn ar uin Mirabal, er hann var hvað eftir annað að sleppa fra ofsóknarmönnum sinum, og við og við gaf hann góðar bendingar um það, hvar bezt væri að ná honnm í þann og þann svipinn. En þar sannaðist sem oftar máltak- ið: "TJpp koma svik um siðir." Leyni spæjari frá Santa Clara sá einu sinni Roche og þekti að það var Mirabal og sagði hermönnunum frá því, og söfnuð ust þeir 40 um húsið það sama kvöld og umgirtu það á alla vegu. Mirabal var þar einn með konu sinui og ugði ekki að sér. En kona hans var einatt kviða- full og varð hún vör hermannanna er þeir nálguðust húsið. Þeir fóru varlega þ ví að þeir vissu það vel, að ef að þeir riðu beint að húsinu, ]>h mundi hnnn berjast til dauðans o« mundu þá margir þeirra ekki kunna frá tíðindum að segja Hestur Mirabals stóð þar bundinn úti við framdyrnar og þóttust beir viss- ir um að hann rnund; reyna að stökkvu ahakhonum. En þeim varð ekki að því. lianii fór að skjóta a þá uin t-iim framgluggann, en k meðan greiddi kona lians honum götu til bakdyranua. Svo tók hin hugrakka kona hans sér stöð hjá glugganum sem hann hafði skotið um og hélt áfram að skjóta á hermenn- ina, en á meðan stökk hann út um bak- dyrnar, barði frá sér þá sem þar voru fyrir og komst út á völlinn og náði þar hesti einum og þeysti á burt út í skóg inn. Eun á ný var hann útlægur skógar- maður, og var það þaðan af þangað til frelsisstriðið byrjaði. Þá greip hann til vopna til Fess að berjast fyrir frelsi föð- urlandsins. Þegar stæðsti rlokkurinn hinna ungu manna frá Carnaguey greip til vopna, hafði Mirabal saftiað handa þeim 106 riflum og einni tunnu af skot- færum. Svo þeear Gomez hershöfðingi í Júnímánuði 1895 kom til Carnaguey og var alslaus af skotfærum, þá rétí^t Mirabal, ineð litinn hóp af félögum sín- um á hinn víggirtum bæ,Aha Gia(i.t,13 mílur frá Puerto Principa, og vannhann og aflaði þanuig frelsishermönnum nægta af skotfærum og hergögnum öðr- um. Eitt er það sem nærri lág að myndi kasta sKugga a frægðarljóma hans. Spænska stjórnin gat ekki annað en dáðst að hinni frábæru hreysti hans og hinni miklu þekkingu hans á landinu og bauð honum því $20,000 í guili og majórs-nafnbót, ef hann vildí skiljast við mál Cúbamanna og ganga í spánska herinn. Þetta fókk Gomez að vita. Lét hann þá handtaka Mirahal og kæra haun fyrir fyrirhugaða stroku eða liðhlaup. En Mirabel sýndi svo skýlaust fram a sakleysi sitt. að hann ekki einungis var dæn.dur sýkn saka, heldur fékk eiunig ófursra nafnb'it, [og þeirri heldur hann enn í liði Gomez''. »000 pör DANSKRA ULLARKAMBA [Merktir J. L] Við ábvrejumst Y>k. Sendir til ykkar fyrir «1.00. Skritíð til Alfred Andrmn & Co. Western Importevs, 1802 WashAve. So. Minneapolis, Minn. eðatil H. KwatiMon, 131 Higgin St., Wiuuipeg, Man firiiiidaiis verður haldinn á Nortlí-WeNt Ilitll, Miðvikudaffinn 0. Marz 1898. Byrjar kl. 8 Inngangur 2óc Agóðanum af þcssari samkomu verður varið til styrktar Mre. Lamb- ertsen, ekkju hins þjóðkunna mann- yinar, sem svo oft og einatt hj&Ipaði Islendingum á meðan hoi.utn entist aldur til, og væri þvf óskandiað sem flestir kæmu á samkomuna til að auka fáeinum centum við þennan styrktarsjóð.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.