Heimskringla - 14.04.1898, Blaðsíða 2

Heimskringla - 14.04.1898, Blaðsíða 2
HEIMS&KINULA, 14. APRIL L<?98 Heimskrinsla. Vferð bkðsins í Canada og Bandar. $1.50 um árid (fyrirfram borgað). Sent til Islands (fyTÍrfram borgað af kaupend- -m blaðsins hér) $1.00. Peningar seudist í P. 0. Money Order Registered Letter eða Express Money Order. Bankaávísanir á aðra banka en r Winnipeg að eins teknar með afföllum. F. Wal.tf.rs, Útgefandi. Ofíice Corner Princess & James. P.O- BOX 305 Rafmasns-kerrur. Bladið Chicago Inter Ocean seg- irsvof.á! "Rétt nýlega beflr Owen H. Fay keyrslufélag gert samning um að fá fimtíu rafurmagnskerrur, er skulu fullgerðar innan 20 daga. Og auk þessa hefir fólag þetta lagt dro'g fyrir öðrum rafurmagnskerrum af þrennslags stærðum, er það vill fá gerðar eins fljótt og mögulegt er. Þessar sjálfkeyrslukerrur eru allar gerðar af Fisher Equipment Company eftir fyrirsögn Mr. C. E. Woods frá Chicago, sem hefir fUndið upp sérstakan utbúnað til þeirra og fengið einkaleyfl fyrir, og heflr hann varið til uppgötvana þeirra fieiri árum, og fara sögur af því, að hann sé lengra kominn I list þessari en nokkur annar. Eru vélar hans þegar orðnar aigengar bæði hér í landi og í Norðurál'funni, og eru það einkum einstakir menn, sem nota þær, en ekki almenningur. Kerrur þessar, sem Fay-félagið lætur gera sér, eru skrautlegar mjög og heflr maður einn G. H. Petri að nafni raðið lögur. þeirra. Ilefir hann getað létt þessar almennu kerrur um 1400 pund. Hinar léttustu sjálf- keyrslukerrur, sem til eru, vega 4000 pund. En þessar kerrur, sem Petri helir ráðið gerðinni á, vega 2600 pund og þar fyrir innan og verða þó að Ollu sterkari og traust- ari en hinar. Meðalverð á hverri einni verður §2400, og geta þær far- ið 12 míiar á klukkustundinni og haldið áfram um 40 mílur svo að ekki þarf að endurnýja rafurmagnið. Hvernig ætti nú vanalegur keyrsluhestur að geta farið í 40 mílna spretti 12 milur á hverjum klukkutíma. Ætti aumingja hestur- inn að í'ara að hugsa til þess, yrði hann annaðhvort að reka upp hrossa hlíitur cða detta dauður niður. En það er ekki eingöngu hvað þol og úthald snertir og flýtir, sem hestur- inn getur ekki jafnast við rafur- magnskerruna. Það verður miklu meiri peningasparnaður við rafur- magnskerrur en hesta. Það kostar hér um bil 60 cents á dag að fóðra keyrsluhest á heyi og höfrum. Og vanalega fer hann þetta um 25 míl- ur vegar á þessu fóðri. Hesturinn þarf að ininsta kosti 8 klukkustunda hvíld, og getur hann þa unnið 16 klukkustundir á sólarhringnum. En oft er það, að mikið af þeim tíma gengur til þess að snúast eða standa á götuhornum og melta þessa 60 centa fæðu sína. En hreytiafl rafur- magnskerrunnar eyðist eingö'ngu meðan hún er á ferðinni. Htin eyð- ir engu rafurmagni meðan hún er kyr. Og meðan hún er á ferðinni, segir Mr. Wood, að hún eyði ekki meiru en 1 cents virði á mílu hverri og tæplega það. Væri nú keyrt á kerrunni 25 mílur á dag, væri það 30 centa sparnaður í samanburði við hestfócírið. En það er ekki hér með búið; rafurmagnskerrurnar þurfa engan svefn, og með því að skifta um vagnstjöra ma keyra þær 24 klukku tíma á sólarhring hverjum, því að rafurmagnið má endurný.ja meðan þær standa einhversstaðar við, þar sem bægt er að ná í rafurmagns- straum. Meðallengd þessara vagna á að verða 9 fer, og aftan á þeiru er auk aingur til þess að binda á koffort og farangur. Iljólin verða af nýrri gerð, tréhjól, en ekki járn- hjól, með teygleðurhringum hörðum utanum hjólin. Jafnaðarlegur hraði þeirra verður 8 mílur á klukku- stundinni, en geta farið 75—100 mílur á dag hvenær sem vill. Alt til þessa hafa hestlaus'r vagnar ekki verið tíðir í Ceicago meðal almennings, og eru strætin þar þó svo jöfn og slétt,að þar kæmu þær auðsjáanlega að fylstum notum. Það er eitthvað hálft annað ár síðan farið var að brúka þær í New York. Var fyrst gerð tilraun með 12 raf- urmagnskerrur og reyndust þær vel og borguðu sig svo vel, að nú er búið að smíða þar hundrað nýjar kerrur fyrir almenning. Þess skal geta, að kerrur þessar eru alt önnur akiæri en rafurmagns- vagnarnir í Winnipeg, sem ganga a járnteinum uridir járnreipi og flytur járnvírinn rafurmagnsstrauminn frá verksmiðjunni og í hjólaútbunaðinn á vagninum. Þessar nýju kerrur ganga ekki á neinum járnteinum og ekki nndir neinum stálvír. Þær flytja með sér rafurmagn það sem þær þurfa til að hreyfa hjólin og geta farið hvar sem er þolanlegur vegur. Skyldi verða langt þangað til þær sjást hér f Winnipeg? Winni- peg ætti þó að vera borg fyrir þær. Það mætti jafnvel keyra þær út um allar sléttur, ofan til Selkirk og hvar sem hægt væri að endurnýja rafur- magnið eftir 40 mílna sprett. Bókar-fregn. Mag. phil. Carl Kuchler hefir sent Heimskringlu ritling nýjan eða réttara ritgerð úr blað^nu Monatschrift, og minníst hann þar á hinar yngri bókmentir Islendinga. og hvetur landa sína til að kynna sér þœr og það sem þjóðverzkir menn hafi nm þær skrifað. einkum Poes}ion. HGetur hann þess í rithngi þessum, að það sé undarlegt hve ófróðir Dauir séu um bókmentalíf íslendinga. þar sem háskólaprófessor einn, sem kunnað hafi þó íslenzka tungu, skuli hafa látið sér annað eins um munn fara og það, að "hinar fornu bókmentr vseru þær einu bókmentir sem íslendingar ættu". "Og þó", segir mag. Kuchler, "hafa ulla þessa öld blómgast bókmentir á Is- landi og standa enn í blóma sínum, er jafnast geta í lýriskri skáldskaparlist, við bókmentir hvaða þjóðar sem vera skal. Og enn þann dag í dag starfa á Islandi skáld þau sem þrátt fyrir jökul og gadd og langar heimskautanætur hafa aflað !sér svo léttra og fjörugra lífsskoðana. að ljóð og skáldverk þeirra eru sannkarlaðar perlur skáldskaparins og standa ekkert á baki hinum fegurstu skáldverkum annara þjóða. Aðalhæfileiki þessarar aðalsþjóðar, segir Kuchler, aðsé k vígvelli bókment- anna, og segir hann að en£ ir hafi eins kannast við það og Þjóðverjar. Telur hann svo upp helztu Þjóðverja, er ritað hafaum hinar yngri bókmentir íslend- inga. En fremstan þeirra allra telur hann I. C. Poestion, forstöðumann hins mikla bókasafns í Vínarborg, ágætlega fróðan mann og lærðan og íslands vin hinn mesta. Hefir Poestion nýlega gefið úl lýs- ingu á íslenzkum skáldum hins yngri líma og þýðingar af skáldskap þeirra; kostar bókin 22,50 mörk bundinn og er 528 blaðsíður, i 6 köflum. Segir mag Kuchler snildarlegan frágang á bók þeirri og hvetur landa sína steiklega til að kynna sér hana. Því er miður að bók sú er nokkuð dýr fyrir landa þá sem þýzku lesa, en sannarlega væri það óskandi að menn viðurkendu hina óþreytandi elju þýzkra vísindamanna í okkar garð, með því að (k sér bækur þeirra, og til stórrar prýði væru þvílík- ar bækur á hverju heímíli. lengi sem honum endast Uinnur til, —sagan stendur óhrakin eins fyrir því. — Á hinn bóginn þykir mér ekki ólíklegt, að kaíteinninn kunni að sntiast þegar Conservativar komast til valda hér í fylkinu eftir næstu kosningar. Það var hans ptflitiska barnatrú, þangað til Green- way stakk upp í hann dúsunni forð- um. — Meira alít ég ekki þurfi að segja um þetta mál að sinni. Þetta ætti að geta orðið ntfg efni í svo sem átta dálka langan skammaþvætting í næsta númeri mútublaðsins. B. L. Baldwinson. Til ritstjóra Lögbergs. Þú yhf.vi r li r.ern í /', tem aðra leið fer Og xni diarfur er Að ruln. Iitsinn bramtirán þess þig hn j. Ó. — Kúgildisbendu-kafteinninn seg- ir í síðasta Logbergi að Mr. Greenway hafl ekki orðið Liberal á þann hátt sem ég skýrði nýlega frá í Heimskr. (eftir grein í blaðinu Nor'-Wester). Þessu til staðfestingar segir hann að afturhaldsflokkurinn (a líklega að þýða Conservative-flokkurinn) hatt haldið því fram á tímabilinu milli 1874 og 78, að tollarnir væru of lagir. En það sannar ekki að Greenway hafl ekki svikið flokk sinn á hinn ódrengi- legasta hátt 1875. Það að Greenway hélt með Conservativa-flokknum og var einn af hinum öflugustu meðlim- um hans í gegnum þrennar kosning- ar, en snérist að eins þegar McKenzie- stjornin komst til valda, er Jjós vott- ur þess, að það var ekki fyrir van- traust á tollmálastefnunni að Green- ^úventi. Og þessi pistill úr pólitisku Júdasar-sogu Green- wa v's er ómótmælanlegur, sögulegur sannleikur, sem hvorki Greenway sjálfur eða nokkur af leiguþjónum hans geta undir nokkrum krirgum- stæðum hrakið. Sii>tryggur Jónas- son má því naga þessa hnútu svo Ég só það á síðustu tveimur blöð. um Lögbergs, að það hefir lekið frem- ur liðugt. úr pennanum hjá ritstjóra þess, þegar hann sarndi athugasemd- irnar við greinar þær sem ég ritaði í Heimskringlu 31. f. m. (undir nafn- inu "Winnipegingur"). Ég gekk ekki að því gruflandi, að greinar þessar mundu vekja eftir- tekt íslendinga hér vestra, bæði vegna þess, að þær snertu málefni sem varða almenning manna hér í Manitoba, og eínnig fyrir það, að þær voru birtar í Heimskringlu. Það blað hefir að undanfornu átt talsverð- um vinsældum að fagna hjá sjálf- stæðari hluta fólksins, sem ekki lita leiðast af fortölum hinna keyptu stjórnmAlaskúma. líg hefi oft veitt því eftirtekt, að fólk hefir felt s:g við og trúað þvi sem Heimskringla heflr sagt um opinber mál, án tillits til þess hver hafi skrifað það. Menn hafa íhugað málefnin og viljað hafa umræður um þau, en eins og eðlilegt er, fyrirlitiðhinaLö'gbergsku aðferð, þá að bíta sífelt hundstönnum m e n n i n a sem ekki fylgja því í einu og öllu. Það var ekkert undarlegt þótt Lögberg veitti þessuni greinum min- um eftirtekt og yrði bumbultaf þeim, en þó bjóst ég tæplega við því, að það mundi "spandéra" nær 8 dftlk- um í tveimur blöðum til þess að kunngera fólkinu hver væri höfund- ur þeirra. En hitt fanst mér sann- gjarnara, að vonast eftir, að Lögberg mundi gefa almenningi þær upplýs- ingar um sjálft málefnið, sem óg ósk- aði eftir í greininni um fylkisreikn- ingana. Ég þóttist eiga heimting á þessum upplýsingum, þar sem ég er einn af gjaldþegnum fylkisins, og legði því auðvitað minn skerf í mútu sjöðinn til þess að halda Lö'gbergi við. En þótt Hðugt læki úr penna ritstjórans, þá hefir hann mjög litlar skýringar gefið, en bullar í þess stað um hitt og annað, sem ekki keinur málinu lifandi ögn við. Það væri máske réttast af mér, að ganga með fyrirlitningu fram hjá þessu axarskafta-ritsmíði, en ég get samt ekki stilt mig um, með leyfi yð- ar herra ritstjóri, að fara um það fá- um orðum. Eg mætti þá fyrst taka það fram, að athugasemdir Lögbergs við grein- arnar, virðast vera gerðar meira í þeim tilgangi að geta komið að sam- safni af dónalegum dylgjum, glæp- samlegum getsökum og lognum stað- hæfingum, heldur en til að gefa nokkrar skýringar. Enda mun blað- ið ekki betur fært að verja smánar- aðferð stjórnarinnar, heldur en han sjalf. Hugmynd ritsj. Lögb. hefir auðsjáanlega verið sú, að draga, ef mögulegt væri athygli manna frá því sem er aðalmergur málsins, sem er það, að Greenwaystjó'rnin hefir altaf verið og er gersamlega óþolandi fyr- ir afglo'p og eyðslusemi, og hún hefir ætíð og æfinlega haldið scr við völd- in með mútugjöfum og alls konar ðsæmilegu pólitisku bralli. Eitt af þessu er dúsan til Lög- bergs, sem nú, siðan 1890, er orðin HÁTT Á NÍUNDA ÞtJSUND DOLLARS, án allra aukabitlinga. Og svo er mútan til Guðna Thor- steinssonar á Gimli, sem nú er komið á annað þúsund dollars, fyrir alls ekkert annað en það, að vera fylgi- spakur við stjórnina og bei' öllum brögðum og klækjœn til að u^vega henni atkvæði við kosningar. Eða þar sem sýnt er í fylkis- reikningunum fyrir 1895, að Magníis Paulson hefir fengið $375.00 fyrir að innheimta fargjöld bja íslendingum. En hvergi sést stafur fyrir því í reikningunum, að einn einasti dollar hafi verið innheimtur af þessum far- gjoldum. Ef hér er ekki um þjófnað að ræða, þíi skil ég ekki merking þess orðs, þar sem nær $400.00 eru borg- aðir út fyrir alls ekki neitt. Sigurður Christopherson fékk nær $60.00 þetta sama ar, f'yrir í'ar- gjaldainnheimtu, og annað ár fékk hann um $700.00 lyrir sama starfa. En hér er alveg sama tiltellið einsog með Magnús, því ekki sést á reikn- íngunum að eínn einasti dollar af þessu fargjaldafé hafi runnið inn I fylkissj(5ð. Það er því eitt af þrennu: að ekkert hettr verið innheimt, eða að innheitntumennirnir hafa ekki skilað peningunum, eða þá í þriðja lagi að stjórnin heflr stungið þeim í sinn vasa. En um þetta og þvílíkt hefir Lögberg ekkert að segja,—getur ekkert sagt. Það treystist líklega ekki til að ijúga, svo að n<>kkur trúi, stjórninni til málsbóta í þessu atriði, og telur því þann kost vænstan, að þegja. Þegar menn finna svona glæp- samlega fjárglæfra í sambandi við þá fáu íslendinga sem eru í fylkinu, þá má geta nærri hve stórkostlegur þj6fnaður muni vera framin til þess að kaupa ahangendur fyrir Btjórn- ina á meðul hinna enskumælandi manna. Annar sannleikur, sem felst í grein miinni var það, að Lfjgberg hefði ekkí getað verið til síðan 1890, ef það hefði ekki lifað að miklu leyti á mdtufc frá stjórninni. Það hefir aldrei verið vinsælt blað, en eftir því sem árin fjölga fara vinsældirn- ar minkandi og áhrifin þverrandi, því sem von er hefir fólkið andstygð á og fyririítur þessar sífeldu skamm- ir, mannlast og níð, sem Lögberg flytur meira og minna af í hverri einustu viku, og þó einkum síðan hinn núverandi og als óhæfi ritstjóri þess flæktist í sitstjórasætíð. Til fróðleiks mætti hér setja töflu sem sýnir bæði hvað há Líig- bergsmútan er nú orðin, og hvernig hún fer sífelt hækkandi, eftir því sem vinsældir blaðsins þverra. Upp hæðirnar eru þessar: 1890 fckk Lögberg...$ 100,00 1891 „ „...... 200,00 2892 „ ,....... 800,00 1893 „ ........ 15lO,f35 1894 „ „......1400,00 1895 „ „......1808,00 1896 (9 mánaða múta) 1050,50 1897 „......1559,60 Als á 8 árum Þetta fyrir utan alla $8428,75 smábitlinga, svo sem prentun kosningalista o. 11. Af þessari skýrslu má meðal annars sjá það, að þrátt fyrir hinar dæmalausu skammir og níð, sem rit- stjóri Lfjgbergs hefir ausið yfir Jóu Ólafsson, þá hefir þó blaðið átt mest- um vinsældum að fagna og lifað íin mútugjafa af opinberu fc á meðan hann (J6n) var ritstjóri þess. En síðan hefir þetta mútu-lyga- og mannlasts málgagn stö'ðugt verið 6- sjálfbjarga, og ómagameðlagið stöð- ugt farið hækkandi ár frá ári. I athugasemdagrein sinni segir ritstj. Lfigbergs: "í vorum augum íi fylkisstjórnin þakkir skilið fyrir það, að veita Islendingum tiltöluleg- an skerf af atvinnu þeirri, sem hún hettr umráð yflr'. Og það er enginn að neita þessu, og Heimskringla hef- ir aldrei haft a móti því að Islend- ingar hér í landi ættu heimtíngu á þessu. En það heflr haldið því fram, og heldur því fram enn þá, að það sé óráðvandlega farið með fi'. ai- mennings, að ausa árlega þúsundum dollara í örfáa menn, sem als ekkert vinna fyrir því sem þeir fá, eins og sýnt heflr verið hér að framan. Eða heldur Lögberg að það mundi lengi sitja að mútusjóðspottinum, ef tillag þess væri komið undir vilja 6g at- kvæðum kjósenda í fylkinu? • Eða þá hitt, að kasta þúsundum dollara af fylkisfé til manns eins og Guðna á Gimli, og kalla það lög- reglustjóralaunl! I þorpi eins og Gimli, þar sem er engin bæjarstjórn, og þar sem menn eru svo friðsamir, að þar koma aldrei fyrir mál sem ekki 8é hægt að otklja af friðdómur- um þeim sem eru í sveitinni, að und anteknum þeim málum, sem Guðni sjálfur er verjandi í; þar sem aldrei er framio nokkur glæpur, nema ef telja skyldi það, er Guðni sjiilfur fyrir nokkrum árum síðan barði einn af kjósendum þar fyrir það, að hann vildi ekki greiða atkv. með kandidat Greenwaystjórnarinnar, Sigtryggi Jónassyni! Þeir útgjaldaliðir, sem hér að franian eru taldir, eru þannig lagað- ir, að það er ómögulegt að verja þíi með nokkrum rökum eða sanngirni. Og því er það syo afarnauðsynlegt fyrir Lögberg að reyna að telja íólki trú um, að allir þcir sem skrifi í Heirnskringlu, og ekki fyigi þess eigin politisku tröilatrú, súu ýmist heimskir, óupplýstir eða blátt Afram lygarar, og stundum alt þetta til samans. Það notar æfinlega það þrotaráð, að ráðast á mennina með atyrðum og ósvíí'ni, í stað þess að ræða málefnin. Og svo hælist rit- stjórinn af þessari sómalegu aðferð og þykist góður af ! En vitaskuld sakar þetta ekki hið minsta þessa menn sem fyrir skömmunum verða, því íslendingar, bæði austan hafs og vestan, þekkja Heimskringlumenn rétt eins vel og Lögberginga, og vita vel að þeir eru að minsta kosti f'ult eins heiðarlegir, greindir og sannorðir menn, Rit- stjóri Lögbergs hefir því, að makleg- leikum, sjálfur mesta óvirðing af ö'llu mannlastinu og níðinu. Eg þarf ekki að fara mo>gum orðum um þvættinginn bjá ritstjóra Lögbergs um tilgang minn með þess um greinum í Hkr. Það er fjar- sræða ein og heimska að reyna að koma þeirri skoðun inn hjá almenn- ingi, að ekki megi birta neitt úr fylkisreikningunum. Þeir eru opin- berar skýrslur um hag fylkisins og ráðsmensku stjórnarinnar og varða meira og minna hvern einasta fylkis boa, og því rétt og sjalfsagt fyrir blöðin eða einstaka menn að gera athugasemdir við það er þeim þykir aflaga fara, Svo er það líka hreinn óþarfl fyrir Sigtrygg Jónasson að viðhaf'a nokkrar lygadylgjur um það, að hann hafl hjálpað inéi til að ná um- boðsstö'ðu þeirri, er ég haf'ði hjá Do- minionstjórninni; hans hjAlpar þurfti þar ekki við. — Og sama má segja um dylgjurnar um fangelsisvist fyr- ir kosninga glæpi. Eg hefi aldrei framið nein afglöp í þeim kosning- uni, sem ég hefi verið viðriðinn, og lýsi því þann áburð hjá níðhögg Lög- bergs tilhæí'ulausa lygi. Eg er fyllilega fús til að kann ast við alt það er Sigtryggur Jónas- son eða aðrir gera mér til hagsmuna og ætíð reiðubúinn til að meta slíkt sem verðugt er. En ég er jaf'n ein- beittur í því að láta hvorki hann né aðra komast upp með það orðalaust, að táldraga almenning með lognum níðsögum um Conservatívaflokkinn eða einstaka meðlimi hans, jafnvel þó honum sé borgað fyrir það af Greenwaystjórninni. Eg læt svo þetta nægja að sinni en síðar kann ég að finna þá, klíku- snápa að máli, eftir því sem þörf gerist. B. L. Baldwinson, »000 pör DANSKRA ULLARKAMBA [Merktir J. L] Við ábyrgjumst þá. Sendir til ykkar fvrir i'l.Ou. Skrifið til Alfred Aiidreineii & €o. Western Importers, 1302 Wash Ave. So. Minneapolis, Minn. eða til <i. SwnDnoii, 131 Higgin St., Winnipeg, Man EDMUND L. TAYLOR, Barrister, Solicitor &c. Rian Block, 492 Main Strkbt, WtNNrPEQ. B. G. SKULASON ATTOKNKV AT LAW. SKRIFSTOFA í BF.ARE BLOCK. Grand Forlcs, W. I>. VIL FA tvo íslendinga vana við að fietja lax, til ið fara til New Bruuswick. Skrif- ið mér til og segið hvaða kaúpgjald þið viljið íá o. s. frv. Upplýsingar fást einnig á skrifstofu Heimskringlu. Joseph Carman, P. O. Box 1011. WINNIPEG, MAN. ÍPhoto= f graphs ( Það er enginn efi á því að Á vér getum gert nægða verðið og verkið yður á- > bfeði hvað snertir \ ( PARKIN 490 flain St. Exchange Hotel. 612 3VC^.XJSr ST. Þegar þið viljið fá GÓÐANN DRYKK, Þe.iiar þið viljið fá GÓÐA MÁLTÍÐ, Þegar þið viljið fá GÓÐAN NÁTTSTAÐ þá munið eftir því, að þið fáið hvergi betri aðbúnað að öllu leyti, en hjá...... H. RATMIÍURN, EXCHANGE HOTEL. tíia .liain Htv. Dr. N. J. Crowford PHYCICIAN AND SURGEON ...... 462 Main St.. Winnipbg, Man. Office Hours from 2 to 6 p.m. OLI SIMONSON MÆLIB MEÐ SÍND NÝJA Fæði Sl.OOádag. 1. 718 Main Str. Brnnswick Hotel, k horninu á Main og Rupert St. Er eitt hið ódýrasta oh- bezta gistihús í bænum. Allslags vín og vindlar fást þar mót eanngjarnri borgun. McLaren Bro's, eigendur. ftiiiigar! Lítið á eftirfylgjandi verðlista á hinni nafnfrægu Lisk's Blikkvöru, sem er ábyrgst að riðga aldrei. Hún fæst í harðvörubúðinni hans TRUEMNER, ¦¦"¦" i Cavalier. Mr. Truemner ábyrgist vöruna sjálfur og lofar að gefa ykkur nýjann hlut fyrir sórhvað eina sem þið kaupið af Lisks Blikkvöru og sem riðgar hjá ykkur með sómasamlegri brúkun. Aður seldar Nú á 16 potta fötur 90 cts. 67 cts. 14 potta fötur 75 " 55 " 12 potta fötur 70 " 52 " 14 " " meðsigti $1.10 78 " 17 potta diskapönnur 90 ct. 70 " No. 9 þvatta Boilers $2.50 $1.90 j. E. Truemner, Cavalier, N-Dak. National Hotel. Þar er staðurinn sem öllum ber saman um að sé hið ódýrasta ogþægilegastaog skemtilegasta gestgjafahús í bænum. FumIí ad ein« «l.OO a dag. Agæt vín og vindlar með vægu verði. Munið eftir staðnum. NATIONAL HOTEL. HENRY McKITTRICK, —eigandi.— Munið eftir Því að beza og ódýrasta gistihús (eftir gæðum), sem til er í Pembina Co. er Jennings House, Cavalier, N. I>ak. PAT. JENNINGS, eigandi. Kaupið þér gott brauð ? Það er spurning sem hver heimil- isfaðir ætti að íhuga nú, þegar brauð er svo ódýrt, ekki nema 5-6 g. braudid. Því þá ekki að kanpa það bezta brauð sem búið er ;;il í Canada, sem er áreiðanlega brauðið hans Boyd's Þá. fyrst finnur þú mismuninn sem er á brauðum ýmsra bakara. Kallið á einhvem af keirurum vorum ok verzlið við hann.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.