Heimskringla - 01.09.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 01.09.1898, Blaðsíða 1
I neimsknngla. XII. AR WTNNIPEG, MANITOBA 1. SEPTEMBER 1898. NR 47 Frjettir. MarkverÖustu viðburðir hvaðanæfa. Eitt af blöðunum í Madrid á Spáni segir, að mynduð sé þríeining til sókn- ar og varnar milli Spánverja, Frakka og Rússa. Blaðið segir enn fremur. að þetta samkomulag sé að þakka ötulleik hinsFranska stjórnarformanns Hana- taux, og að sambandið sé myndað mest til þess að vinna á móti Þjóðverjum í Morocoo héraðinu, og til þess að styðja Spán, hvað víggirðingarnar snertir í nánd við Gibraltar, og sem Bretar höfðu fundið að ekki als fyrir löngu. Nefndin sem stendur fyrir hinni miklu svningu í Omaha, Nebraska. hef- ir boðið prinsinum af Wales , McKinley og ráðaneyti hans að vera viðstaddir nokkurskonar friðarhátíð, sem haldin verður í sambandi við sýninguna, frá 10,-15. Október. Það er sagt ekkert ólíklegt að allir þyggi boðið. Mikið af spAnsku hermönnunum frá Cuba er nú kotnið heim til Spánar, Láta þeir í ljósi óáuægju sina yfir því að Santiago skyldi vera gefin í hendur Bandamönnum. Þeir segja nú að víg- in hafi nær því verið óvinnandi. Reiði Spánverja bitnar sjálfsagt á yfirhers- höfðingjanum, Antonio Piza vellauðugur Spán- verji sem hefir átt heima í Porto Rico, var búinn að mynda félag þar, áður en stríðið byrjaði, sem eingöngu hafði það fyrir auguamið, að ofsækja alla Ame- ríkumenn á eyjunni og myrða þá ef mögulegt væri. Þessi maður varð nú að flýja Porto Rico undir eins og Spán- verjar mistu yfirráðin þar, og flúði hann til Bandaríkjanna og kom tíl New York á föstudaginn. Fréttin segir að hann sé hálfsraeikur um sig, iafnvel í Bandaríkjunum, þó hann nú skjalli Ameríkumenn fram úr öllu hófi. Kafteinn Philips á skipinu Texas t sem nú hefir verið útnefndur "Commo- \h ' af f-5rse*a Bandaiíkjanna. er skip- ^(^-ftdur yfirmaður yfir öllum norður-At- lantshafsflotanum, sem aðmíráll Schley var jrfirmaður yfir áður en stríðið byrj- aði. Hann á að taka upp bústað sinn á skipinu New York, og verður það tíaggskip hans. Aðmiráll Sampson er útnefndur af forsetanum einn af nefnd- armönnum þeim sem eiga að'sja um burtflutning Spánverja af Cuba og Porto Rico. Samningar hafa verið gerðir milli stjórnarinnar í Venezuela og fólks út- tíutningafélags a Italíu þess efnis, að þetta félag á að senda 3000 fjölskyldur á næstu þremur árum til Venezuela; stjórnin lofar að gefa hverri fjölskyldu 15 ekrur af góðu landi, en félagið á að leggja til hús og byggingar allar sem þurfa og einnig vinnudýr ; eftir 4 ára á- búð verður þetta alt eign innflytjandans Forseti McKinley er búinn að út- nefna alia nefudarmennina. sem eiga að mæta sáttanefnd Spánverja í París 1. Okt. Það eru þeir utanríkis- ráðnerra Day, senator C. K. Davis fra Minnesota, senator W. P. Fry frá Maine, Whitelaw Reid fra NewYork, og háyfirdómari Wliite. Þrjú þúsund tons af frosnu keti voru sehd frá Queensland til Manila með gufuskipum nú fyrir skömmu. Kptið var virt á »807,500. Einn af hinum frægu "Rough Riders," lautenant Wm' Tiffany frá New York dó í Boston tveimur dögum eftir að hann var fluttur í land af skipi því sem flutti herdeildina frá Santiago. Hann hafði legið í guluvoikinni en var þó á batavegi. Læknirinn sem stund- aði hann, sagði að hann hefði boinlínis daið úr hungri, ekki vegna þessaðhann hefði engann mat fenííið, heldur hefði maturinn verið svo slæmur og ónota- legur fyrir sjúkling, að hann hefði ó- mögulega gotað nærst af honum. — Tiffany þessi er af beztu eettum í New York. Þrjú smáríkin i Suður-Ameríku: Salvador, Eonduras og Nicaragua,hafa myndað samband, sem þau kalla "Bandaríkin í Mið-Ameríku". Nefnd sú sem var tilnofnd af ríkjum þ( til þess að semja stjórnarskrá fyrir þau hofir búið til og samþykt st jórnarskra. Síðan hafa uokkrir af þessum nefndar- mönnum vorið tilnefndir til þoss að stjórna þessum ríkjum, þangað til að forseti og þingmenn verða kosnir í haust í Desember. Er ætlast til að þeir taki við embættum sínum 1. Marz 1899. Þeir sem nefndir hafa verið til stjórnar- innar þangað til, eru þeir: Augel, Ag- art, Salvador, Golligos, Mannuel, Co- rone og Matze. Á sunnudaginn hélt gufuskipið Candi k stað frá San Fransisco með deildirnar A B og D af 1. New York herdeildinni til Honolulu, sem eiga »ð setjast þar að. Þar að auk fóru með skipinu nokkur hundruð hermanna, er fara til Philippine-eyjanna og eiga að halda vörð yfir einni millíón dollars, er sendar eru til Meritts og Deweys, til að borga með hermönnum sínum. Sir Thomas Lipton, hinn mikli enski te-kaupmaður, hefir gefið 810,000 til hinna veiku og særðu Bandfkríkja- hermanna. "Býður nokkur beturV" Nikulás keisari á Rússlandi hefir látið utanríkisráðherra sinn, Count Muravieff, tilkynna sendiherrum allra þjóða í Pétursborg, vaðhann (keisariun) sé mjög mikið með því að fríður og ein- ing geti ríkt yfir alla veröld, og að hann vilji gera sitt til að það ásigkomulag geti orðið staðfest, og að þjóðirnar geti minkað hinn mikla herkostnað sem þær hafa á hverju ári. Hann álítur að yfirstandandi tími sé mjóg heppilegur til þess að koma þvi í gang. Hvernig sem þessu ávarpi frá keisaranum er varið, þá hefir það vakið mikla eftir- tekt á meðal Evrópuþjóðanna. Keis- arinn virðist vera mjög einlægur í þessu efni og vilja að alþjóða fundur geti orðið, sem höndli um þetta mál, og leiði það til lykta. Talið er víst að Þýzkaland og Frakkland muni taka í sama strenginn fljótlega. I sambandi við þetta er þess getið, að Pavloff sendi herra Rússa í Kina, hafi verið skipaður sendiherra þeirra í Corea, og að M. de Giers, sem nú sem stendur er í Brasi- líu, verði sendiherra þeirra í Kína. Ekkert merkilegt hefir gerzt enn þá á fulltrúafundinum i Quebec, að minsta kosti fær almenningur ekkert nýtt að heyra. Fulltrúarnir hafa setið í hverju gildinu á fætur öðru, er þeim hafa verið haldin þar eystra. Eitt gufuskipið frá St. Michael kom með um 250 menn frá Klondike til Seattle a þriðjudaginn. Um $á millí- ónir höfðu þeir með sér í peningum og gullsandi. Allir helztu verzlunarmennirnir i Manila hafa sent ávarp tíl Salisbury lávarðar þess efnis, að biðja hann að sjá um að Phílippine-eyjarnar leggist ekki aftur undir Spán, heldur annað- hvort að þær verði sjálfstætt ríki eða verði undir vernd Bandaríkjanna. Þeir segja að stórmikil ;framför eigi sér strax stað, af því að Bandamenn halda verndarhendi yfir bænum. General Merritt hefir lagt af stað frá Manila og heim til Bandarikjanna. Hann mun halda beina leið til Chicago; þar bíður kærasta hans eftir honum og ætla þau að gifta sig það fyrsta. Síðan fer Mt^rritt með sáttanefnd Bandaríkj- anna til Parísar, á hann sjálfsagt að gefa þar allar nauðsynlegar upplýsing- ar viðvíkjandi Philippine-eyjunum. — Dewey á að sjá um eyjarnar í f jarveru Merritts. Ungur Frakklondingur, að nafni Charles H. T. Brouard, veðjaði 25,000 frönkum við einhvern samlanda sinn, að hann skyldi geta gengið alla leið til Klondike frá New York. Fra Paris lagði hann af stað 23. Maí og átti hann að vera kominn til Kloudike innan 8 mánaða frá þeim degi. Mr. Brouard verður einnig að hafa ofan af, fyrir sér á leiðinni, því peningalaus fór hann á stað og hvergi má hann þiggja peninga gefins, Þessi ungi maður er góður málari og vanur blaðamaður, svo hon- um verður ekkert ervitt að vinna sig áfram. Breska stjórnin ætlar að senda eina herdeild fótgönguliðs og nokkrar deild- ir stórskotaliðs til Halifax, en tvær herdeildir fótgönguliðs og nokkrar deilclir stórskotaliðs eiga að fara til Vancouvttf. Það h'tur út fyrir að Bret- ar ætli sér að anka að mun hermanna- fjölda sinn í Cunada. Miss Flora L. Shaw, fréttaritari fyrir blaðið London Times á Englandi, or nú á heitnleið frú Dawson City. Hún or ná eini kvennmaður, sem þangað hofir farið som fréttaritari. 50,000,000 Bushels ÁætAuð uppskera af korntegundum af sléttunum í Mani- toba í haust. Hveitiuppskeran áætluð yfir 25.000.000 bnshels. uppskera 17 bushel af ekrúnni. Meðal Eins og venja er til, hefir nu stjórn- in gefið út skýrslur og áœtlanir um uppskeru hér í fylkinu í haust. Þess- ar skýrslur fara venjulega mjög nærri sanni, en þó eru Aætlanirnar venjulega gerðar heldur of líígar, en of haar. Stjórnin hefir umboðsmenn hingað og þangað út um fylkið, og gera þeir áætlanir um uppskeruna tvisvar á sumrinu, fyrst nokkru efcir sáningu, og aftur rétt um eða fyrir uppskeruna. Hinir aköfu þurkar seni gengu framanaf sumrinu, hafa talið og skcmt æðimikið fyrir jarðrirgróðanum á sumum stöðum hér í fylkinu. En aftur á móti hafa frost, hagl og aðrar plágur tæplega gert vart við sig hér á þe; su sumri, og eru því horfurnar, þrátt fyrir regnskortinn framanaf, framúrskarandi góðar. Vér setjum hér flætlun um upp- skeru hinna ýmsu korntegunda, eins og hún er í skýrslum stjórnarinnar, og má þó, eins og vér sögðum ííður, eflaust gera ráð fyrir að áætlunin sé of lág. Samandregin í aðalupphæðir er áætlunin á þessa leið : Ekrur undir Uppskeran sáning. samt., bush. Hveiti......1.488.232......25.! 128.166 Hafrar...... 514.824......18.02 Bigg........ 158.058 ..... 1,611.81 1 Hör......... 25.000...... 350.000 Rúgur...... 3.198...... 79.950 Baunir...... 1.598...... 33.474 Ef til vill hafa kostgæði jarðvegs- ins hér í Manitoba aldrei komið jafn- skýrt í Ijos cins og einmitt á þessu sumri. Um saningartimann í vor var veður að vísu mjög gott og hent- ugt, en í m&nuð til sex vikur eftir símingu kom varla deigur dropi úr lofti, og mjög víða byrjaði enginn verulegur gróðurfyr en seint í Júní, svo að þar til í fyrstu viku Júlímán- aðar voru horfurnar alls ekki væn- legar. En þá byrjuðu ákafir hitar með gróðrarskúrum á milli, og síðan hefir gróðurinn verið í sannieika undraverður. Og bændur sem hafa búið hér í fylkinu yfir 20 ár, láta í ljðsi undrun sína yfir hinni dæmafáu þroskun allra sáðtegunda á jafnstutt- um tíma. Ýmsar góðar bendingar eru í skýrslu þessari, svo sem það, að bændur hvervetna eru alvarlega á- mintir um að leggja sem bezta stund á að uppræta alt illgresi á löndum sínum og koma í veg fyrir að það festi rætur og breiðist út. Yfir höfuð virðist vera óhætt að segja, að þetta ár muni eitt með beztu hagsældarárum fyrir bændur hér í fylkinu, og er slíkt vel farið og væri óskandi að fleiri slík færu á eft- ir, því "bóndi er bústölpi og bú er landstólpi," og hljóta allir góðs af' að njóta er landbfmaðurinn gengur að óskum. Gripamarkaóurinn var óvenjulega arðsamur hér í vor, og hveitiverðið þ& afarhátt, og þótt bú- ist sé við fremur lágu verði á hveiti hér í byrjuninni í haust (50 til 55 c. bushelið), þá mft búast við að það hækki þegar framí sækir. Aðal lýðsúrskurðar-nefnd Manitoba-fylkis samþykkti eftirfylgjandi yfirlýsingu á síðasta fundi : Vil vínsölubanns-manna i Manitoba:— í mörg ár hafa meðhaldsmenn vin- sölubannsins barist af miklu kappi á móti verzlun áfengra drykkja, sem er landsins viðbjóðslegasta skömm. Loks er nú sá ákveðni boðskapur látinn út ganga, að þann 29. September næstkom- andi vorði greidd atkvæði. í Canada um þetta mikilvæga þrætuefni, og er oss þannig veitt afarmikið tækifæri og afar mikil ábyrgð. Samtök eru bráðnauð- SN-ulog hvervetna í fylkinu, og þegar svona mikið er i veði, ætlast guð og landið til að sérhver maður og kona geri skyldu sína. Hvert einasta at- kvæði sem er með vínsölubannin^u verð- ur að greiðast.og til að fá því framgengt verða menn áð leggja á sig einlæga og vitnilega vinnu. Sjáið um að strax verði gerðar ráðstafanir i yðar i>yggðar- lagi til að vokja áhuga manna, wtja hina hálfvolgu inn í ástandið, koma á góðum samtökum og fa saman, nioð haganlegri aðferð, nægilegt fé til þess að borga nauðsynle?ann kostnað. Fylk- i'sfundurinn vildi, að $10,000 yrði safn- að, þar af $2000 í Winnipeg. Af því. sem safnaðist úti í byggðunum, skyldi vissum skerf haldið eftir til nauðsyn- legrar brúkunar þar, en hitt sondast að- alframkvæmdarnefndinni í ^Vinnipeg, sem kostnaðurinn við atkvæðasöfnun- ina mundi aðallega hvfla a. \'ór megum búast við mótspyrnu hvar sem vór förum. IVjálsræðis post- ulamir nuinu halda þvi fram, að stjórn- in þurfi enga heimild til að akveða hvað roaður meai drekka, fremur en hvað maður megi borða. Ef iriotm borðuðu eittlivað það, som gerði þá viðurstycgi- livetti þá til glæpa og gorði þá 6- sjálfbjarga, þá hefði ríkið fult vald til að banna slíka fæðu. Hið óeðlilega ein- staklings sjálfræði, sem sumir kalla frelsi, verður að beygja sig fvrir ment- un þjóð.uma, og á því verða öll lög að byggjast. Menn munu benda á réttindi þau sem vissum mönnum hafa verið veitt. Engum eru veitt réttindi til að meiða náunga sinn eða gera honum skaða, og líf og velferð þjóðfélagsins er meira virði en eigingjörn löngun einstakra manna til þess að græða fé á. niðurlæg- ingu ogóhamingju annara. Ríkiðkveð ur upp dauðadóm yfir morðingjum, án þess að veita skylduliði þeirra nokkrar fjármunalegar skaðabætur. Engu síð- ur hefir ríkið fullan rétt til, ef því'sýn- ist, að kveða upp dauðadóm yfir glæp- samlegri atvinnugrein, án þess að veita þeim mönnum, sem af henni hafa lifað. nokkrar skaðabætur. Ennfremur verður sagt, að menn verði aldrei neyddir til að hlýða vínsölu- bannslögunum, og þess vegna ættu þau ekki að verða samþj^ít. Það má benda óvinum vínsölubannsins á, hve mikil fjarstæða slíkt hlýtur að vera, ef þeir um leið reyna að sýna, að slík lög skerði frelsi einstaklingsins. því verði menn ekki neyddir til að hlýða þeim,þá skorða þau ekki frelsi þeirra. Þeir geta haldið fram hverri röksemdaleiðslunni sem þeim lóknast bezt, en ekki báðum án þess að gera sig hlægilega. En vór áh't- um, að þeir menn sem halda því fram, að lögum, sem eru í fullu samræmi við guðs vilja og byggð á v lja þjóðarinnar. verði ekki fullnægt undir stjórn Breta, bafi lesið brezku söguna skakkt og séu hinir beztu þjóðareinkunmim Breta ókunnugir. L5gunum gegn manndráp- um og þjófnaði er ekki æfinleiia strang- lega beitt hjá óendurfæddum þjóðum, en engir mannvinir fara fram á, að þau lög verði þess vegna numin úr gildi. Olíklegt er, að skynsamir menn haldi því alvarlega fram, að tekjumissir sá, sem af vinsölubanninu leiðir, ætti að aftra oss. Þœr '< eða 0 miljónir doll- ara sem vinsal&n gefur af sér, er að eins snaánaunir á móti 40 miljónum dollara, sem Canadamenn eyða fyrir víndrykkju og sem mundi ganga til ýmsra iðnaðar'- greina i landinu. að vór ekki tölum um allan þann kostnað, sem mundi létt af dómsmáladeildum stjórnanna o. s. frv. Gladstone, hinn óviðjafnanlegi fínans- fræðingur, sagði : "Tekjuspursmálið má aldrei standa í vegi fyrir siðferðis- legum umbótum." og ennfremur : "Komið þór á bindindi í landinu og ég skal sjá um tekjurnar." Við svona þýðingarmikinn og alvar- legan snúningspunkt, þegar kristnir menn hafa að miklu leyti framtíðarfor- lög landsins í hendi sér, þá eiga þeir að sýna. að kristindómur þeirra sé ekki nafnið tómt. Hér er um rétt og rangt að velja. I sumum tilfellum getur mönnum virst vinsælla og hentugra fyrir sig að fylgja mótstöðuflokknum ; en það er orðið "rétt" en ekki orðin "vinsælt og hentugra," sem gera mann- inn mikinn, og enginn verður mikill án þess að leggja nokkuð á sig. Sé vín- drykkjan skaðleg fyrir manninn, and- lega og líkamlega, og leiði hún ógæfu yfir heimilin, þá er rétt að lata hana hætta, eins og það er rétt að uppræta drepsóttir og ráða óargadýr af dögum. Fólk sem á þessum hættulegu tímum bíður þess, að það sé dregið til að gera skyldu sína, er ekki sannir lærisveinar frelsarans, sem, þrátt fyrir allavofsókn- ir og hættur, v.-nn verk föður sins ; og þeir feta ekki í fótspor postulanna, sem sögðu heiminum stríð á hendur fyrir hans málefni. Gnægð af bestu og ákveðnustu vín- sölubanns-bókvísi hefir verið útbúin til styrktar málefninu, og geta menn feng- ið slík rit hjá Dominion Ailiance í Tor- onto, með því að skrifa þeim. Þeir sem vilja fá sýnishorn handa ræðumönnum. eða til þess að fá einhverjar upplýsing- ar, snúi sér, með bréfi, til ritarans, sem gefur utanáskrift sina hér neðanundir. Fyrir hönd lýðsúrskurðar-fram- kvsemdarnefndar fylkisins. Rkv. J. M. A. Soence, ritari, Rev. R. G. MacBeth, formaður. 266 Selkirk Avenue. Winnipeg, 12. Ágúst t898. Islcndingadagurinn. Það er orðið allmikið kappsmál um hann, eða hefir verið nú um tíma; en máske rénar það nú nokkuð þar til menn fara að hugsa um Islend- ingadaginn að ftri. En ef ekkert verður nó gert í míilinu þangað til, þá má búast við að síðari villan verði argari hinni fyrri. Þetta mál átti og þurfti aldrei að verða kapps eða ágreiriingsmál. 2. Águst var og er sjíilfsagður og sjálf- kjörinn þjóðminningardagur íslend- inga, bæði austan hafs og vestan, af ástæðum sem búið er að margendur- taka í blöðunum, og sem'öllum em Ijósar. Heima & Islandi er þetta að vísu ekkcrt ítgrciningsmál, en menn virðast þar ekki vera komnir á rétta skoðun um þýðing þcssa hatíðahalds, og þess vegna er það víða út um landið mjög & reiki. I Reykjavík, höfuðstað landsins, cr h&tiðin árlega haldin hinn rétta dag, 2. Agúst. En hveis vegnaernú þessi ágrein- ingur orðinn svona svæsinn hér vestra J> Sumir halda þvi fram að ástæðurnai' sóu fiokkadráttur í trú- m&lum og pólitík meðal ísleodinga i Vinnipeg. En þetta er með öllu rangt. Ilann er til orðinn fyrir per- sónulega óvild, stórbokkaskap og heimsku einstakra manna. Fyrstu upptök að baráttunni gcgn 2. Agúst var úlfúð og hatur við ritstjóra Jón Ólafsson, sem var aðallivatamaður að hinni fyrstu þjöðhátíð Islendinga hér vestra, og hélt fram 2. Agúst sem sjálfsíigðuni degi til þess eins og rétt var. Ef Jón Ólafsson hefði í byrjun haldið fram t. d. 1T. Júní, þá er óef- að að 17. .lúnímenn sem nú kalla sig myndu þá hafa itlitið 2. Agíist liinn cina rétta r^ag og barist ótrauðir fyr- ir honum, enda haft þá bina réttu hlið malslns. Kn það íitti nú ckki fyrir þeini að liggja. Að elns cin astseða scm fram hefir komið fyi'ir því, að einhver annar dagur en 2. Ágúst sé heppilegri til hátíðahaldsins, er t«kandi t.ii greir.a að sumu leyti, nefnilegá sn, að 2. Ágúst sén annir mauna hvað m< En við nakvæmari athugun verður þe.ssi ástæða mjög auðvirðilcg. Að færa dnginn sökumþcss að menn hafi svo mikið að gera 2. Ágúst, það lysir ekki mikilli alvöru fyrir þýðingu frelsisins, en íí hinn brtginn lýsir það göinlum íslenzkum grntarskap og síngirni, sem Islendingar hér í Iandi ættu ekki að leggja í vana sinn við slík hátíðahö'ld. Það mætti alt eins vel stinga upp á að færa Jóladaginn og halda hann t. d. í Maí sökum þess að þa væri hlýrra í veðri. Þá eru ástæður þeina 17. Júni- manna með 17. Jftní sem Islendii.ga- degi, sem þeir hafa sett í samþykkt sína 1. Jání síðastl. Þœr eru aðal- lega tvær: sú fyrri að þann daghafi hið fyrsta alþingi Islands verið sett á Þingvelli árið 930, og hin íslenzka þjóð því viðurkend sem þjóð. í fyrsta lagi hafa nú þessir góðu herr- ar engar áreiðanlegar sannanir fram að bjóða fyrir því, að 17. Júní 930 sé sami dagur og 17. Júní nú, og í öðru lagi er sú írægð og það frelsi fyrir löngu tapað. Og ennírcmur : skyldi nokkurn nölifandi mann langa eftir líkri stjórn á fslandi nú og þá var, þrátt fyrir það þótt fsland væri ekki háð útlendu valdi ? Að líkind- um langar ekki alþýðuna cftir því. Hin íslenzka þjóð er heldur ekkivið- urkend sem þjóð fyrir það að hún hafði alþingi a Þingvelli og lýðveld- isstjórn í fornðld, heldur miklu frem • ur fyrir sínar bókmentir. Þarna eru fjögur atriði sem hvort fyrir sig sýna, að meðhald 17. Júnímanna með þeim degi fyrir þjóðminningardag, er að eins þýðingarlaust rugl. Ilinn síð- asti frelsisdagur hverrar þjóðar er sjalfsagður þjóðminningardagur. — Segjum t. d. að Bandaríkin skyldu tapa frelsi sínu og yrðu að lúta út- lendri kúgun um tvær, þrjár eða fleiri aldir, en næðu svo aftur frelsi sínu í flestum höfuðatriðum, segjum 2. Ágúst eitthvert ar. Myndu þeir þá halda þjóðminningardag sinn 4. Júlí ? Eftir kenningu 17. fúnímanna ættu þeir að gera það !! En það er hætt við að þeir hetðu aðra skoðun á því, og héldu eftír það þjóðminning- ardag sinn 2. Águst, og færðu hann heldur ekki fram í Júní, þótt sumir hefðu mikið að gera í Águst. Þá er hin ástæðan með 17. Júní sú að hann sé fæðingardagur Jóns Sig- urðssonar. Þetta ersannarlega vand- ræðaleg ástæða, og að eins sagt til að segja eitthvað, því meining er engin með því, að lítilsvirða og fyrirlíta verk, eða avöxt verka, Jóns Sigurðs- sonar, sem er stjórnarskráin frá 1874 eða það frelsi sem íslcndingar nú hafa í stjórnmálum, en látast þ<5 vilja halda almennan þjóðminningardag í minningu þess að hann fæddist. Það virðist eitthvað bogið við það, og þess munu vart finnast nokkur dæmi meðal annara þjóða, — eða þá hins, að halda árlega hátíð í minningu fomrar (her)frægðar, sem fyrirlöngu er töpuð ! Ég er sannfærður um, að margir sem hafa léð eða liðið að nó'fn sín væru sett undir samþykt 17. Júní- mann'a, hafa litla sannfæring fyrirað síi hlið mftlsins sc rétt, heldur aðeins gert það af blindu flokksfylgi eða til að kaupa á sig frið. ílinn cini rétti vegur í þcssu máii —nú sem komið er—virðist mér vera s't er Mr. Jónas J. Hunford gerir til- lögu um í Ileimskringlu 28. Júlí síðastl., nefnilega sá, að safna at- kvæðum almennings ftt um allar byggðir íslendinga, sem væru svo scnd vissri nefnd manna í Winnipeg í lokuðum umslögum, sem einhvern tiltekinn dag teldi svo.atkvæðin, og auglýst; svo atkvæðafjöldann, sem livcr dagurinn fengi, í blöðnnum. Atkvreðagreiðslan færi áuðvitað fram um 2. Ágúst og 17. Júní. Eins og nú er komið málinu, cr það almcnningur scm úr á að skera, en enginn sérstakur flokkur manna. Viner P. O., 27. A Jón Kristjanssok.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.